บทที่ 1008 - อันดับสองทำเนียบสวรรค์ ปฏิกิริยาจากทุกฝ่าย (2)!

บทที่ 1008 - อันดับสองทำเนียบสวรรค์ ปฏิกิริยาจากทุกฝ่าย (2)!

"พ่ายแพ้ เป็นไปได้อย่างไร!?

หลงเจี๋ยคืออัจฉริยะที่โดดเด่นที่สุดในรุ่นเยาว์ของรังมังกรบรรพชนเรานะ

ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นผู้สืบสายเลือดของบรรพบุรุษรังมังกรบรรพชนอีกด้วย

และยังได้หลอมรวมหยาดน้ำค้างแห่งมรรค ที่มาจากเผ่าหงส์ฟ้าไปแล้วหนึ่งหยด

เมื่อระเบิดพลังสูงสุดออกมา การโจมตีของเขาก็เข้าใกล้ขอบเขตของเทพสวรรค์อย่างแน่นอน

ถึงขนาดนี้แล้ว ก็ยังพ่ายแพ้อีกงั้นหรือ?"

เทพสวรรค์หลงเยี่ยนไม่อยากจะเชื่อ และจนถึงตอนนี้ ก็ยังคงตั้งสติไม่ได้

เพราะอย่างไรเสีย

เขาก็ยังคงเชื่อมั่น ว่าตนเองคืออัจฉริยะผู้ไร้เทียมทาน

หากว่า ในระดับครึ่งเทพ

เขาต้องมาเจอกับหลงเจี๋ยในตอนนี้ เขาคงมีโอกาสชนะไม่ถึงหนึ่งส่วนด้วยซ้ำ

แต่กระนั้น

หลงเจี๋ยที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้ กลับถูกไอ้เด็กเผ่ามนุษย์ที่มาจากระบบดาวพื้นเมืองนั่น เอาชนะได้อย่างราบคาบ

แถมยังถูกถอนเขามังกร ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งศักดิ์ศรีของเผ่ามังกร

และเป็นแหล่งกำเนิดพลังของเคล็ดวิชาลับระดับสูงสุดของเผ่ามังกรไปอีก!

ช่างเป็นความอัปยศอดสูอย่างยิ่ง!

ไม่เพียงแค่นั้น

หากว่า ตามรายงานสายลับของพวกเขา ที่แฝงตัวอยู่ในตำหนักเทพมังกรดำ

เด็กนี่

ถึงกับจุดประกายดาราจักรได้ถึงสิบสาย

ถ้างั้น

ในตอนนี้ ที่เขาเพิ่งจะเผยให้เห็นถึงความเก่งกาจ เขาก็ไร้เทียมทานแล้ว

หากว่า เขาทะลวงเข้าสู่ขอบเขตเทพเสมือน เทพแท้จริง หรือแม้กระทั่งเทพสวรรค์ล่ะก็

ถึงตอนนั้น

ใครจะไปหยุดเขาได้ล่ะ?!

ในขณะที่ภายในใจของเทพสวรรค์หลงเยี่ยน กำลังพลุ่งพล่านไปด้วยความโกรธแค้นและตื่นตระหนก จิตสังหารที่มีต่อเย่ฟานก็พุ่งสูงขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!

หากไม่กำจัดเด็กนี่เสีย

ในอนาคตเขตดารามังกรดำ ก็อาจจะมีโอกาส

ปรากฏยอดนักรบที่น่าสะพรึงกลัว ดั่งเช่นตัวตนที่บุกเบิกเขตดารามังกรดำขึ้นมาอีกครั้งก็เป็นได้

ถึงตอนนั้น

มันจะเป็นหายนะของเผ่าอสูรอย่างพวกเขา!

ในเวลาเดียวกัน

เขากับเทพสวรรค์ฮั่นเยว่ก็สบตากัน และต่างก็มองเห็นความเย็นชาในแววตาของอีกฝ่าย

นั่นก็คือ

อัจฉริยะเช่นนี้ จะต้องถูกกำจัดทิ้ง!

ในเวลาเดียวกัน

ทางฝั่งนิกายมารไร้ขั้ว ชายชราที่ร่างถูกปกคลุมไปด้วยชุดคลุมสีดำ และมีกลิ่นอายมืดมน ก็แอบพึมพำกับตัวเองเช่นกัน

"ไอ้เด็กผีนี่ บางทีอาจจะเป็นตัวแปรสำคัญ

หากว่า มันทำลายแผนการของท่านประมุขล่ะก็ สมควรตายเป็นหมื่นครั้ง!

หวังว่าหมัวหลิงจื่อกับหมัวหมิงจื่อ จะรู้จักพลิกแพลงสถานการณ์บ้างนะ......"

แม้แต่ทางฝั่งตำหนักเทพมังกรดำเอง

ก็มีทั้งคนที่ยินดี และคนที่มีความแค้น

คนที่เคียดแค้น ย่อมต้องเป็นเทพสวรรค์หลินยวนและผู้อาวุโสจ้าว

"ผู้อาวุโสจ้าว ไอ้เด็กนี่มันมีอะไรแปลกๆ

หากตัดสินใจจะลงมือ ก็ต้องรีบจัดการให้เร็วที่สุด

มิฉะนั้น มันจะเป็นภัยพิบัติในภายหลัง!"

เทพสวรรค์หลินยวนนั้น ถือว่าได้เห็นพัฒนาการอย่างก้าวกระโดดของเย่ฟานในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ด้วยตาตัวเอง

แค่ไม่ได้เจอกันเพียงสามปี

ไม่คาดคิดเลยว่า

ไอ้เด็กนี่ จะก้าวกระโดดขึ้นมา

กลายเป็นครึ่งเทพเหนือชั้น ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของนักรบระดับครึ่งเทพทั้งหมดในเขตดารามังกรดำไปแล้ว!

ความเร็วในการเติบโตนี้ มันช่างเกินจริงเกินไปแล้ว

"หึ เรื่องนั้นไม่ต้องให้เจ้ามาบอก ข้าดูออก"

เห็นได้ชัดว่า อารมณ์ของผู้อาวุโสจ้าวก็ไม่ค่อยดีนัก

จึงแค่นเสียงเย็นชาตอบกลับไป

พูดได้เลยว่า ไอ้เด็กเผ่ามนุษย์ที่มาจากระบบดาวพื้นเมือง ที่ชื่อเย่ฟานคนนี้

ในตอนนี้ มันเพียงพอที่จะเป็นภัยคุกคามต่อจ้าวอู๋จี๋หลานชายของเขาได้แล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น

เมื่อดูจากอายุที่ยังน้อยของมัน หากไม่ใช่คนโง่

ก็ย่อมมองออก ว่าใครมีศักยภาพมากกว่ากัน

"ตำหนักเทพมังกรดำของเรา ไม่จำเป็นต้องมีบุคคลที่สามารถสร้างคลื่นลมลูกใหญ่ปรากฏขึ้นมาอีกแล้ว"

ผู้อาวุโสจ้าวคิดแผนสังหารขึ้นในใจ

ส่วนเทพสวรรค์จินเหมินที่เมื่อครู่นี้ยังทำหน้าตายิ้มแย้ม รอยยิ้มบนใบหน้าก็ค่อยๆ แข็งค้างไป

ส่วนเทพสวรรค์บางท่าน ที่ก่อนหน้านี้ยังเข้ามาแสดงความยินดี ก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่ไม่ค่อยปกติ

จึงพากันยิ้มและขอตัวลา

ไม้เด่นกลางป่า ลมมักพัดโค่น

และในตอนนี้ ตำหนักเทพมังกรดำกลับมีอัจฉริยะที่โดดเด่นถึงเพียงนี้ปรากฏตัวขึ้น

ในเวลานี้

ทั่วทั้งมิติสังเกตการณ์ระดับเทพสวรรค์ จึงตกอยู่ในสภาวะที่คล้ายกับความเงียบสงบก่อนเกิดพายุ

"ข้ารู้สึกว่า ในนี้ดูเหมือนจะมีหลายคน กำลังคิดจะปองร้ายเย่ฟานอยู่นะ"

เทพสวรรค์จินเหมิน ส่งเสียงผ่านจิตบอกทูตบงกชศักดิ์สิทธิ์

เมื่อได้ยินดังนั้น

ทูตบงกชศักดิ์สิทธิ์ก็ค้อนใส่เขาแวบหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับไปว่า "เรื่องแค่นี้ยังต้องให้เจ้ามาบอกอีก รีบส่งข่าวไปแจ้งท่านประมุขใหญ่เถอะ

หากปล่อยให้ไอ้เด็กนี่เปล่งประกายต่อไปแบบนี้ เกรงว่าคงจะเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นจริงๆ

ไม่ใช่แค่กลุ่มอำนาจเน่าเฟะภายในของเราเท่านั้น

แม้แต่ศัตรูภายนอกอย่างนิกายมารไร้ขั้ว และสำนักเทพอสูร

ก็คงไม่ยอมนั่งดูเฉยๆ ปล่อยให้อัจฉริยะที่สามารถสั่นคลอนตำหนักเทพมังกรดำ หรือแม้กระทั่งโครงสร้างของเขตดารามังกรดำปรากฏตัวขึ้นมาหรอก

พวกเขา จะต้องหาทางสังหารเย่ฟานตั้งแต่ยังไม่เติบโตเต็มที่อย่างแน่นอน"

ทูตบงกชศักดิ์สิทธิ์ส่งเสียงผ่านจิต ด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียดอย่างยิ่ง

ประสาทสัมผัสของเธอเฉียบคมมาก

"แต่ว่า การทดสอบของเขตดาราจักรก็ใกล้จะเริ่มขึ้นแล้ว พวกเขาคงไม่สายตาสั้นขนาดนั้นมั้ง"

เทพสวรรค์จินเหมิน ดูเหมือนจะยังคงมีความหวังหลงเหลืออยู่บ้าง

"หึหึ... ในช่วงหลายปีที่ผ่านมานี้ เรื่องที่อัจฉริยะที่โดดเด่นต้องมาจบชีวิตลง ยังมีให้เห็นน้อยอีกหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น อัจฉริยะพวกนั้น มีใครโดดเด่นเท่าเย่ฟานบ้างไหม?

พวกเขาไม่สนเรื่องภาพรวมอะไรนั่นหรอกนะ

ขอแค่ ผลประโยชน์ในชามของตัวเองถูกแย่งไป

พวกเขาก็พร้อมที่จะแยกเขี้ยวใส่ทันที

และก็เพราะบรรยากาศแบบนี้นี่แหละ ที่ทำให้เขตดารามังกรดำของเราค่อยๆ เสื่อมถอยลง

จนกลายเป็นพวกปลายแถว ในบรรดาเขตดาราจักรที่อยู่รอบๆ!"

ทูตบงกชศักดิ์สิทธิ์ถอนหายใจ

เมื่อได้ยินดังนั้น

เทพสวรรค์จินเหมินก็นิ่งเงียบไป

ใช่แล้ว

ในตอนนี้ ภายในขุมกำลังใหญ่ทั้งหลาย แม้ว่าจะมีอัจฉริยะปรากฏตัวขึ้นมากมายก็ตาม

แต่กลับแทบไม่เห็นผู้ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดเลย

แม้แต่ คนที่โดดเด่นขึ้นมาเพียงหนึ่งหรือสองคน แต่เพราะไม่มีรากฐานที่แข็งแกร่ง ก็มักจะถูกกำจัดทิ้งไปอย่างรวดเร็ว

เทพสวรรค์จินเหมิน คิดว่าสิ่งที่ทูตบงกชศักดิ์สิทธิ์พูดนั้นมีเหตุผลมาก

"ได้ ข้าจะคอยจับตาดูสถานการณ์บนทำเนียบสวรรค์แห่งการทดสอบอย่างใกล้ชิด และจะรายงานให้ท่านประมุขใหญ่ทราบทันที"

เทพสวรรค์จินเหมิน กล่าว

......

ฟู่ ฟู่ ฟู่

บนร่างของฟ่งจิ่ว มีเปลวไฟที่ดูราวกับผ้าคลุมบางๆ ลุกไหม้อยู่ ทำให้มิติรอบๆ ตัวเธอบิดเบี้ยวไปเล็กน้อย

"พี่ใหญ่ฟื้นฟูพลังได้เร็วมาก ด้วยความเร็วระดับนี้ เกรงว่าอีกไม่ถึงครึ่งชั่วยาม ก็คงจะกลับมาอยู่ในสภาพสมบูรณ์แล้ว"

ฟ่งจิ่วที่คอยคุ้มกันเย่ฟานอยู่

เมื่อสัมผัสได้อย่างละเอียดถึงพลังของพี่ใหญ่ที่กำลังฟื้นฟูอย่างรวดเร็ว ภายในใจก็รู้สึกยินดีอย่างยิ่ง

ในเวลาเดียวกัน

ภายในใจของเธอก็แอบคิดว่า "ในตอนนี้ เวลาที่ตราสัญลักษณ์แห่งดาราจักรจะปรากฏขึ้น น่าจะใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว

ข้าจะต้อง รีบยกระดับความแข็งแกร่งของตัวเองขึ้นไปอีก

เพื่อที่ว่า ในตอนที่มีการแย่งชิง ข้าจะได้มีความมั่นใจและชิงความได้เปรียบมาได้

ในตอนนี้ เจตจำนงแห่งไฟของข้า ได้ฝึกฝนจนถึงระดับกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดขั้นสมบูรณ์แล้ว

ส่วนกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดแห่งลม เพิ่งจะบรรลุถึงระดับขั้นต้นเท่านั้น

หากว่า ข้าสามารถฝึกฝนจนถึงขั้นสูง หรือแม้กระทั่งขั้นสมบูรณ์ได้

ถึงตอนนั้น ไฟอาศัยแรงลม พลังอานุภาพของกฎเกณฑ์ต้นกำเนิดแห่งไฟของข้า ก็จะยิ่งยกระดับขึ้นไปอีกขั้น

ไม่เพียงแค่นั้น

ความเร็วของข้า ก็จะเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลเช่นกัน"

เมื่อคิดได้ดังนั้น

ฟ่งจิ่วก็ไม่รอช้าอีกต่อไป

เธอกึ่งหลับตาหงส์ลง บนขนนกแต่ละเส้นที่เต้นระบำไปพร้อมกับเปลวไฟ ดูเหมือนจะมีเสียงลมพัดแผ่วเบาดังอยู่รอบๆ

หลังจากที่เธอผ่านการชำระล้างด้วยไฟนิพพานครั้งแรกแล้ว

ตัวเธอทั้งร่างก็ราวกับได้รับการยกระดับ

พรสวรรค์ พลังสายเลือด ล้วนแข็งแกร่งกว่าแต่ก่อนมาก

ไม่เพียงแค่นั้น

ภายใต้การชักนำของพี่ใหญ่เย่ฟาน ฟ่งจิ่วก็เริ่มมีความมุมานะและขยันขันแข็งในเส้นทางการฝึกยุทธ์มากขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นระดับพลังฝึกตน หรือทักษะการต่อสู้ เจตจำนง ล้วนได้รับการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด

"กำลังฝึกซ้อมอยู่หรอกหรือ?"

อาธีน่าย่อมมองเห็นท่าทีของฟ่งจิ่วอย่างชัดเจน

เธอก็อดไม่ได้ที่จะบ่นอุบอิบ "ช่างเป็นคู่พี่น้องที่บ้าคลั่งจริงๆ....."

(จบแล้ว)