บทที่ 9 อายุขัยห้าสิบปี!

บทที่ 9 อายุขัยห้าสิบปี!

"เซียวอู๋จี้!"

ณ หอวสันตวาต เมื่อหูจวินเห็นร่างของเซียวอู๋จี้ หัวใจของเขาก็พลันตื่นตระหนกขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เขาไม่คาดคิดเลยว่าเซียวอู๋จี้จะกล้ามาจับกุมคนถึงหอวสันตวาตแห่งนี้

หรือว่าเซียวอู๋จี้ตั้งใจจะแตกหักกับพรรคฝ่ามือเหล็กอย่างนั้นหรือ?

ชั่วขณะนั้น ความคิดมากมายผุดขึ้นมาในหัวของหูจวิน

เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ ยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กทุกคนที่อยู่ที่นั่นต่างพากันลุกขึ้นยืน

"บังอาจนัก! กล้ามาสร้างความวุ่นวายที่หอวสันตวาต แกคงไม่เห็นพรรคฝ่ามือเหล็กอยู่ในสายตาเลยสินะ!" ยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กขอบเขตโฮ่วเทียนขั้นสี่คนหนึ่งคำรามลั่น

เขาชักดาบสั้นออกมาดังฉับ และพุ่งเข้าใส่เซียวอู๋จี้ราวกับปีศาจร้าย หมายจะสับร่างของชายหนุ่มให้เป็นชิ้นๆ

"เจ้าหน้าที่ทางการมาจับกุม กลับกล้าขัดขืน รนหาที่ตายนัก"

เซียวอู๋จี้เอ่ยเสียงเย็นชา พลันปราณมารโลหิตก็ระเบิดออกจากร่างของเขา แสงสีแดงฉานเข้มข้นสะท้อนอยู่ในดวงตาของยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็ก

กลิ่นอายแห่งความตายพุ่งเข้าจู่โจมแทบจะในทันที

ยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขาร้องเสียงหลงพร้อมกับพยายามเบี่ยงตัวหลบ ทว่ามันสายเกินไปเสียแล้ว

ลำแสงสีเลือดอันน่าสะพรึงกลัวกวาดผ่านร่างของเขาไป

ท่อนล่างของยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กยังคงยืนอยู่กับที่ ในขณะที่ท่อนบนปลิวลอยกระเด็นออกไป ขาดสะบั้นในดาบเดียว นี่คือวิชาดาบมารโลหิต!

【สังหารนักสู้ขอบเขตโฮ่วเทียนขั้นสี่ ได้รับอายุขัยที่เหลืออยู่ 18 ปี!】

หลังจากสังหารยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็ก ปราณมารโลหิตบนร่างของเซียวอู๋จี้ก็ยิ่งทวีความเข้มข้นขึ้น เขาดังราวกับเทพมารโลหิตที่จุติมาจากขุมนรก

"ฆ่าคนแล้ว!"

หอวสันตวาตตกอยู่ในความโกลาหลทันที เสียงกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวดังระงมมาจากทุกทิศทุกทาง

รูม่านตาของหูจวินหดเกร็งวูบ ใบหน้าฉายแววตื่นตระหนกสุดขีด

"ยอดฝีมือระดับโฮ่วเทียนขั้นสี่ยังไม่อาจรับดาบของเซียวอู๋จี้ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว ตกลงแล้วเขาอยู่ขอบเขตใดกันแน่?"

ก่อนหน้านี้อู๋เซิงเคยบอกเขาว่า เซียวอู๋จี้เพิ่งเข้ารับตำแหน่งได้ไม่นานและมีระดับพลังเพียงโฮ่วเทียนขั้นหนึ่งเท่านั้น รับมือได้ไม่ยาก... โฮ่วเทียนขั้นหนึ่งกับผีสิ!

ใครเคยเห็นนักสู้โฮ่วเทียนขั้นหนึ่งสังหารยอดฝีมือโฮ่วเทียนขั้นสี่ได้ในดาบเดียวบ้าง?

"ก่อนหน้านี้เซียวอู๋จี้จงใจซ่อนความแข็งแกร่งที่แท้จริงเอาไว้ เขาแสร้งทำเป็นหมูเพื่อหลอกกินเสืออย่างนั้นรึ?"

หูจวินตกตะลึงและสร่างเมาเป็นปลิดทิ้ง หากเป็นตัวเขาเอง ก็คงไม่สามารถสังหารยอดฝีมือโฮ่วเทียนขั้นสี่ได้ในกระบวนท่าเดียว สิ่งที่ทำให้หูจวินยากจะยอมรับได้ก็คือ ความแข็งแกร่งของเซียวอู๋จี้แท้จริงแล้วอยู่เหนือกว่าเขา!

แม้ว่าเซียวอู๋จี้จะอยู่เพียงขอบเขตโฮ่วเทียนขั้นสาม แต่เขาได้ฝึกฝนทั้งวิชากายาเหล็กสิบสามไท่เป่าและวิชาดาบมารโลหิตจนบรรลุถึงขั้นสมบูรณ์แบบ ดังนั้นความแข็งแกร่งของเขาจึงไม่อาจวัดได้จากระดับขอบเขตพลังยุทธ์เพียงอย่างเดียว

แม้แต่หูจวินที่อยู่ถึงขอบเขตโฮ่วเทียนขั้นห้า ก็ยังไม่เคยฝึกฝนวิชายุทธ์ใดไปจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบเลยแม้แต่วิชาเดียว

"เซียวอู๋จี้ แกต้องการอะไรกันแน่?" สีหน้าของหูจวินเคร่งเครียดถึงขีดสุด เขาจ้องเขม็งไปยังร่างสูงโปร่งเบื้องหน้า

"เจ้าสังหารจูหงเฉวียนกลางถนน หลักฐานมัดตัวแน่นหนา" สายตาของเซียวอู๋จี้เย็นเยียบดุจคมดาบ เขามองหูจวินราวกับกำลังมองคนตาย

เหล่ายอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กต่างพากันงุนงง จูหงเฉวียนคือใคร?

"ดูเหมือนจะเป็นเฒ่าจู คนขายบะหมี่ที่ริมถนนนั่นไง เมื่อไม่กี่วันก่อนเขาไม่ได้จ่ายค่าคุ้มครองให้พรรคฝ่ามือเหล็ก เลยถูกหัวหน้าหูซ้อมจนตายกลางถนน" ใครบางคนกระซิบขึ้นมา

หูจวินผงะไป เขาไม่คาดคิดเลยว่าเซียวอู๋จี้จะมาที่นี่เพราะความตายของเฒ่าจู เขาไม่รู้จริงๆ ด้วยซ้ำว่าชื่อเต็มของเฒ่าจูคือจูหงเฉวียน

ในสายตาของหูจวิน การซ้อมชาวบ้านธรรมดาจนตายไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลย ในเมื่อมีพรรคฝ่ามือเหล็กหนุนหลังอยู่ ชาวบ้านตาดำๆ คนไหนจะกล้าออกหน้าแทนเฒ่าจู?

แต่แล้ว เซียวอู๋จี้กลับก้าวออกมา หนำซ้ำเขายังลงมือสังหารยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กด้วยดาบเดียวอีกด้วย

ในมุมมองของพรรคฝ่ามือเหล็ก ชีวิตของยอดฝีมือโฮ่วเทียนขั้นสี่นั้นสำคัญกว่าชีวิตของเฒ่าจูอย่างเทียบไม่ติด เซียวอู๋จี้คนนี้เป็นบ้าไปแล้วหรืออย่างไร?

"เซียวอู๋จี้ แกกำลังใช้ข้ออ้างนี้เพื่อแก้แค้นส่วนตัว!" หูจวินกัดฟันกรอด เขาเชื่อว่าเซียวอู๋จี้กำลังทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่ โดยใช้คดีของเฒ่าจูมาเป็นเครื่องมือในการตอบโต้พรรคฝ่ามือเหล็ก

"บุกเข้าไปพร้อมกัน หยุดเซียวอู๋จี้เอาไว้!"

ทันใดนั้น ยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กสามคนก็พุ่งเข้าจู่โจมเซียวอู๋จี้พร้อมกัน แม้วิชาดาบของเซียวอู๋จี้จะทรงพลัง แต่พวกเขาก็ไม่ใช่ผู้ที่จะประมาทได้ หากทั้งสามคนร่วมมือกัน ย่อมต้องล้มเซียวอู๋จี้ลงได้อย่างแน่นอน

"คนร้ายไม่เพียงแต่ไม่ยอมจำนน แต่ยังกล้าขัดขืนและทำร้ายเจ้าพนักงาน ความผิดยิ่งทวีคูณ"

ทันทีที่สิ้นเสียงของเซียวอู๋จี้ ปราณมารโลหิตอันน่าสะพรึงกลัวก็พัดโหมกระหน่ำราวกับเกลียวคลื่นบ้าคลั่ง ประกายดาบสีเลือดสาดแสงเจิดจ้าบาดตา!

อาวุธของเหล่ายอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กแตกกระจายไปทีละชิ้น ทั้งสามคนแข็งทื่ออยู่กับที่ราวกับถูกสาปให้เป็นหิน บนใบหน้ายังคงประดับด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง

วินาทีต่อมา รอยเส้นเลือดก็ปรากฏขึ้นบนร่างของพวกเขา หยาดเลือดไหลริน หยดลงกองรวมกันบนพื้น

เซียวอู๋จี้ก้าวเท้าไปข้างหน้าเบาๆ รอยเลือดบนร่างของยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กปริแตกออก แล้วพวกเขาก็ล้มพับลงกับพื้นอย่างไร้สุ้มเสียง ดวงตาของพวกเขาเบิกโพลงราวกับตายตาไม่หลับ

"อึก"

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า หูจวินก็ลอบกลืนน้ำลายด้วยความหวาดผวา ยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กสามคนลงมือพร้อมกัน แต่กลับต้านทานดาบของเซียวอู๋จี้ไม่ได้แม้แต่กระบวนท่าเดียว ถูกฟันขาดสะบั้นราวกับหั่นผักปลา นี่มันวิชาดาบบ้าอะไรกัน??

"เซียวอู๋จี้ พรรคฝ่ามือเหล็กไม่มีทางปล่อยแกไว้แน่!"

หูจวินแผดเสียงคำราม พลังขอบเขตโฮ่วเทียนขั้นห้าระเบิดออก เขาคว้ากระบี่ชี้ยาวที่คมกริบตัดเหล็กดุจหั่นดินโคลน แล้วพุ่งแทงเข้าที่ลำคอของเซียวอู๋จี้อย่างโหดเหี้ยม

ยอดฝีมือพรรคฝ่ามือเหล็กล้วนมีวิชาไม้ตายอันเลื่องชื่อเป็นของตนเอง และวิชาไม้ตายของหูจวินก็คือเพลงกระบี่เร็ว เขาเคยลอบสังหารยอดฝีมือโฮ่วเทียนขั้นห้าด้วยเพลงกระบี่เร็วนี้มาแล้ว

ทว่าในวินาทีต่อมา...

กระบี่ยาวของเขาแทงทะลวงเข้าที่ลูกกระเดือกของเซียวอู๋จี้ แต่กลับราวกับปะทะเข้ากับเหล็กไหลศักดิ์สิทธิ์ ไม่อาจเจาะทะลวงลึกลงไปได้แม้แต่นิ้วเดียว

ร่างของเซียวอู๋จี้สะท้านไหว แรงสะท้อนกลับอันมหาศาลพุ่งสวนมาจากกระบี่ยาว หูจวินเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก เขากระอักเลือดออกมาขณะที่ร่างปลิวกระเด็นถอยหลัง ก่อนจะร่วงกระแทกโต๊ะสุราเสียงดังสนั่น

"วิชากายาเหล็กสิบสามไท่เป่า?"

เขาไม่คิดฝันว่าวิชากายาเหล็กสิบสามไท่เป่าของเซียวอู๋จี้จะล้ำลึกถึงเพียงนี้ กระบี่ของเขายังไม่สามารถทะลวงผ่านการป้องกันไปได้เลยแม้แต่น้อย นี่มันสัตว์ประหลาดประเภทไหนกัน?

วินาทีนี้ ในที่สุดหูจวินก็สัมผัสได้ถึงความหวาดกลัว เขาเข้าร่วมพรรคฝ่ามือเหล็กก็เพื่อจะได้กร่างคับฟ้าและเสวยสุขกับความมั่งคั่งลาภยศ แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่ามันจะต้องแลกมาด้วยชีวิต เงินทองจะดีแค่ไหน ก็ไม่สำคัญเท่ากับชีวิต หากไร้ซึ่งชีวิต เงินทองจะมีประโยชน์อะไร?

เมื่อคิดได้เช่นนี้ หูจวินจึงเอ่ยด้วยสีหน้าลนลาน "ช้าก่อน ใต้เท้าเซียว ข้าขอยอมรับผิด!"

"จูหงเฉวียนถูกข้าฆ่าเอง ท่านจับตัวข้ากลับไปที่ที่ว่าการได้เลย"

หูจวินสารภาพและยอมจำนนต่อกฎหมายในทันที ถูกจับกลับไปที่ที่ว่าการยังดีกว่าต้องมาตายโหงอยู่ตรงนี้ ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างพรรคฝ่ามือเหล็กกับอู๋เซิง อู๋เซิงต้องหาทางช่วยเขาออกมาได้อย่างแน่นอน อย่างมากก็แค่ชดเชยเงินให้ครอบครัวของเฒ่าจูสักก้อน ด้วยอำนาจมืดของพรรคฝ่ามือเหล็ก เขาคงถูกขังอยู่ไม่นานก็คงได้ออกจากคุก หากเป็นเช่นนี้ แม้แต่เซียวอู๋จี้ก็จะหาข้ออ้างมาเอาผิดเขาไม่ได้อีก

"บังอาจนัก แกยังกล้าขัดขืนอีกรึ!"

เซียวอู๋จี้ตวาดกร้าว เสียงของเขากลบเสียงของหูจวินจนสิ้น เมื่อเห็นเซียวอู๋จี้ถือดาบเดินสืบเท้าเข้ามา หูจวินก็ลนลานขึ้นมาทันที

"ข้าไม่ได้ขัดขืนจริงๆ นะ!"

เซียวอู๋จี้เอ่ยด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ "หากข้าบอกว่าแกขัดขืน แกก็คือขัดขืน"

"ก็มาดูกันว่าคนในที่ว่าการจะเชื่อข้า มือปราบผู้เที่ยงธรรมและเกลียดชังความชั่วร้าย หรือจะเชื่อแก อันธพาลแห่งยุทธภพ"

เมื่อสัมผัสได้ถึงจิตสังหารจากร่างของเซียวอู๋จี้ หูจวินก็สิ้นหวังอย่างสมบูรณ์ เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าเซียวอู๋จี้จะไม่เล่นตามกฎเกณฑ์เลยแม้แต่น้อย เขาไม่มีเจตนาจะปล่อยตนไปตั้งแต่แรกอยู่แล้ว!

"เซียวอู๋จี้ ท่านประมุขพรรคจะไม่ปล่อยแกไว้แน่..."

สิ้นคำพูด เลือดอุ่นๆ ก็สาดกระเซ็น ศีรษะของหูจวินร่วงหล่นกลิ้งหลุนๆ ไปกับพื้น

【สังหารนักสู้ขอบเขตโฮ่วเทียนขั้นห้า หูจวิน ได้รับอายุขัยที่เหลืออยู่ 50 ปี!】

【ได้รับเพลงกระบี่เก้าเงา (ไร้ระดับ)】