บทที่ 11 - รับศิษย์คู่ระดับสูงสุด!

บทที่ 11 - รับศิษย์คู่ระดับสูงสุด!

【ชื่อ เจียงเทียน】 【อายุ 15 ปี】 【พรสวรรค์ ระดับทองขั้นเก้า】 【ระดับพลังตบะ ขอบเขตหลอมกายาขั้นสาม (ขอบเขตสร้างรากฐานขั้นเจ็ด)】 【พรสวรรค์พิเศษ เนตรเทพซ้อน (ได้รับบาดเจ็บ)】 【ประวัติ เดิมเป็นนายน้อยตระกูลเจียงแห่งแดนชางเยว่ เพียงเพราะปลุกกายาที่แข็งแกร่งพร้อมกับน้องสาวเจียงหลี จึงถูกขุมกำลังชั้นนำแห่งแดนชางเยว่ล้อมปราบ ตระกูลเกือบถูกลบหล้าง สองพี่น้องต้องหลบหนีมาสองปีครึ่ง】

……

【ชื่อ เจียงหลี】 【อายุ 7 ปี】 【พรสวรรค์ ระดับทองขั้นเก้า】 【ระดับพลังตบะ ไม่มี】 【พรสวรรค์พิเศษ กระดูกระดับสูงสุดแต่กำเนิด (ได้รับบาดเจ็บ)】 【ประวัติ เดิมเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ตระกูลเจียงแห่งแดนชางเยว่ เพียงเพราะปลุกกายาที่แข็งแกร่งพร้อมกับพี่ชายเจียงเทียน จึงถูกขุมกำลังชั้นนำแห่งแดนชางเยว่ล้อมปราบ ตระกูลเกือบถูกลบหล้าง สองพี่น้องต้องหลบหนีมาสองปีครึ่ง】

……

หน้าจอสีทองสองบานปรากฏขึ้นพร้อมกันภายใต้เนตรปรมาจารย์สวรรค์ของอวิ๋นหนิง

เนตรซ้อน! กระดูกระดับสูงสุดแต่กำเนิด!

ช่างเป็นสูตรสำเร็จที่คุ้นเคยเสียนี่กระไร! แต่นี่ไม่ใช่ประเด็น ประเด็นคืออวิ๋นหนิงมาครั้งนี้ไม่เสียเที่ยวเลย อัจฉริยะที่หาตัวจับยากพบเจอได้ยากยิ่ง แต่วันนี้กลับมาพร้อมกันถึงสองคน ช่างเป็นโชคดีมหาศาลจริงๆ

"ท่านอาจารย์ ไม่มีใครถูกตาต้องใจเลยหรือเจ้าคะ?" เมื่อเห็นอวิ๋นหนิงนิ่งเงียบไปนาน เย่จือหนิงที่อยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น ในขณะเดียวกัน ภายในใจของนางก็รู้สึกประหม่าเล็กน้อย เป็นเพราะนางก็สังเกตเห็นสองพี่น้องคู่นั้นเช่นกัน นั่นคือองค์หญิงหก เย่อวี๋ และองค์หญิงแปด เย่หร่าน พี่สาวของนางนั่นเอง หากท่านอาจารย์ใจอ่อน ยอมยกโทษให้พวกพี่สาวของนางแล้วล่ะก็ นางจะทำอย่างไรดี?

พวกพี่สาวเคยปฏิบัติต่อท่านอาจารย์อย่างไร นางเห็นมาหมดแล้ว เย่จือหนิงรู้สึกไม่คุ้มค่าแทนท่านอาจารย์จากใจจริง "ไม่! ถูกใจแล้ว แถมยังถูกใจถึงสองคนด้วย!" อวิ๋นหนิงหัวเราะ

สองคน! หัวใจของเย่จือหนิงเต้นรัว เป็นอย่างที่คิดไว้จริงๆ ในขณะที่อวิ๋นหนิงกำลังพิจารณาพวกเขา เหล่าศิษย์ที่อยู่ด้านล่างก็กำลังพิจารณาเขาเช่นกัน พร้อมกับซุบซิบนินทากันไปต่างๆ นานา

"พวกเจ้าว่านั่นจะเป็นผู้อาวุโสของสำนักฮุ่นเทียนด้วยหรือเปล่า ดูหลุดพ้นจากโลกโลกีย์มากเลยนะ!" "จะเป็นไปได้อย่างไร เขาดูอายุไม่ต่างจากพวกเราเท่าไหร่เลย จะมีผู้อาวุโสที่อายุน้อยขนาดนี้ได้อย่างไร!" "ผู้หญิงคนนั้นก็สวยมาก เทียบกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่ด้อยไปกว่ากันเลย!" "สำนักฮุ่นเทียนยังมีผู้หญิงที่งดงามขนาดนี้อยู่ด้วย ทำไมข้าไม่เคยได้ยินชื่อนางมาก่อนเลยล่ะ?" "พวกเขาสองคนคงไม่ได้เป็นคู่บำเพ็ญเพียรกันหรอกนะ? แม่จ๋า! ข้าอกหักอีกแล้ว!" "..."

ส่วนมั่วชิงเฉิงที่นั่งอยู่ด้านข้าง ตอนนี้ก็เก็บความสนใจกลับมาและพิจารณาทั้งสองคนอย่างจริงจัง ช่วงนี้อวิ๋นหนิงและเย่จือหนิงก่อเรื่องราวใหญ่โตในสำนักฮุ่นเทียนไม่น้อย สองคนสร้างยอดเขาใหม่! นี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายยุคหลายสมัยของสำนักฮุ่นเทียน! อีกทั้งนิมิตฟ้าดินที่เกิดขึ้นเมื่อไม่กี่วันก่อนก็ทำให้นางต้องจับตามองพวกเขาทั้งสอง

"หากสองคนนี้สามารถเข้าร่วมฝ่ายของข้าได้ ไม่แน่ว่าอาจจะช่วยบรรเทาสถานการณ์ที่น่าอึดอัดของข้าในตอนนี้ได้บ้าง" มั่วชิงเฉิงคิดในใจ แต่อวิ๋นหนิงเป็นถึงเจ้าแห่งยอดเขา เขาไม่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้ระหว่างศิษย์ได้ และเพียงแค่เย่จือหนิงคนเดียว อิทธิพลก็ยังมีจำกัด ยิ่งคิด มั่วชิงเฉิงก็ยิ่งรู้สึกร้อนใจ เขาจะถูกใจใครกันนะ? ในขณะที่ทุกคนกำลังจับจ้องไปที่อวิ๋นหนิงอย่างตึงเครียด

อวิ๋นหนิงก็เคลื่อนไหว! ทุกคนต่างกลั้นหายใจ หวังว่าคนคนนั้นจะเป็นตนเอง แม้ว่าอวิ๋นหนิงจะไม่ได้เป็นผู้อาวุโส แต่การที่เขาสามารถมาปรากฏตัวที่ที่นั่งผู้อาวุโสได้ สถานะในสำนักก็คงไม่ด้อยไปกว่าธิดาศักดิ์สิทธิ์แน่นอน หากได้รับความโปรดปรานจากเขาก็เท่ากับว่าเพิ่งเข้าสำนักก็มีเส้นสายแล้ว เมื่อเทียบกับศิษย์สายนอกทั่วไปแล้ว ถือว่าดีกว่าไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ ภายใต้สายตาที่สงสัยของทุกคน อวิ๋นหนิงก้าวเพียงก้าวเดียว ก็เหยียบความว่างเปล่ามาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าสองพี่น้องเจียงเทียนและเจียงหลี ทุกคนต่างงุนงง หรือว่าขอทานน้อยสองคนนี้จะไปทำให้สำนักฮุ่นเทียนโกรธเข้าจริงๆ?

"เขาคงไม่ได้ถูกใจขอทานน้อยสองคนนั้นหรอกนะ?" "จะเป็นไปได้อย่างไร คงจะไล่พวกเขาไปมากกว่า ที่นี่คือสำนักฮุ่นเทียนนะ ไม่ใช่สถานที่ที่ใครจะมาก็ได้!" "ก็จริง ต่อให้ข้าเป็นเซียนตี้ ข้าก็ไม่เชื่อว่าเขาจะถูกใจขอทานน้อยสองคนนั้น" เจียงเทียนกอดน้องสาวแน่นและถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างระแวดระวัง

"หรือว่าเนตรซ้อนของข้าและกระดูกระดับสูงสุดของน้องสาวจะถูกเขาค้นพบแล้ว?" เจียงเทียนเหงื่อตก นอกเหนือจากความเป็นไปได้นี้ เขาคิดไม่ออกเลยจริงๆ ว่าอวิ๋นหนิงจะถูกใจอะไรพวกเขา "หรือว่าเพิ่งจะหนีจากการตามล่าของสำนักดาบโลหิตมาได้ ก็ต้องมาถูกสำนักฮุ่นเทียนหมายหัวอีก?" เจียงเทียนรู้สึกสิ้นหวังเล็กน้อย "ข้าคือเจ้าแห่งยอดเขาเพียวเมี่ยว พวกเจ้าสองคนเต็มใจกราบข้าเป็นอาจารย์หรือไม่?"

เมื่อมองดูทั้งสองคน อวิ๋นหนิงก็เอ่ยถามพร้อมรอยยิ้ม เจ้าแห่งยอดเขา? ยอดเขาเพียวเมี่ยว? เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา ผู้ที่ไม่รู้เรื่องก็รู้สึกทั้งตกใจและสงสัย ที่ตกใจคือคนผู้นี้เป็นถึงเจ้าแห่งยอดเขา ที่สงสัยคือสำนักฮุ่นเทียนมียอดเขาเพียวเมี่ยวเพิ่มมาตั้งแต่เมื่อไหร่ เจียงเทียนปกป้องน้องสาวอย่างระมัดระวัง "ทำไมท่านถึงอยากรับพวกเราเป็นศิษย์ล่ะ?"

พวกเขาทั้งสองคนยังไม่ได้ทดสอบพรสวรรค์เลยด้วยซ้ำ แต่คนผู้นี้กลับรีบร้อนอยากจะรับเป็นศิษย์ ทำดีด้วยโดยไร้สาเหตุ หากไม่ใช่เพราะมีจุดประสงค์แอบแฝง ก็ต้องมีเจตนาร้าย! ความจริงข้อนี้เจียงเทียนเข้าใจดี อวิ๋นหนิงหัวเราะ "พวกเจ้าสองคนดูถูกชะตากับข้า"

อวิ๋นหนิงไม่ได้โกหก พวกเขาทั้งสองคนถูกตาต้องใจเนตรปรมาจารย์สวรรค์จริงๆ เจียงเทียนทำหน้างุนงง "ท่านเคยได้ยินเรื่องราวของข้าหรือ?" อวิ๋นหนิงชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า "บนตัวเจ้าเต็มไปด้วยเรื่องราว" เขายังคงไม่ได้โกหก เรื่องราวของทั้งสองคนปรากฏอยู่ตรงหน้าเขาจริงๆ

"เขารู้หมดแล้วหรือ?" เจียงเทียนตกใจ คนผู้นี้ต้องเป็นยอดฝีมือที่เก่งกาจมากแน่ๆ มิฉะนั้นจะมองทะลุภูมิหลังของพวกเขาสองพี่น้องได้อย่างไร! เมื่ออยู่ต่อหน้ายอดฝีมือระดับนี้ การจะหนีนั้นเป็นไปไม่ได้เลย เขาทำได้เพียงลองเสี่ยงดูเท่านั้น!

เมื่อคิดได้เช่นนี้ เจียงเทียนก็ปล่อยน้องสาว คุกเข่าลงกับพื้น แล้วโขกศีรษะให้อวิ๋นหนิงสามครั้ง "ศิษย์เจียงเทียน ขอกราบท่านอาจารย์!" เมื่อเห็นดังนั้น เจียงหลีที่อยู่ข้างๆ ก็คุกเข่าลง ทำตามท่าทางของพี่ชาย และโขกศีรษะสามครั้งเช่นกัน "ศิษย์เจียงหลี ขอกราบท่านอาจารย์!"

"ดี ดี ดี!" อวิ๋นหนิงหัวเราะลั่น สะบัดมือเพียงครั้งเดียว พลังปราณที่มองไม่เห็นก็พยุงสองพี่น้องให้ลุกขึ้น ถือว่าการมาในครั้งนี้บรรลุเป้าหมายแล้ว "เดี๋ยวก่อน!"

ในขณะที่อวิ๋นหนิงกำลังจะพาลูกศิษย์สุดที่รักทั้งสองคนจากไป เสียงที่ไม่เข้าหูก็ดังขึ้นขัดจังหวะ "สองคนนี้สำนักดาบโลหิตของข้าหมายตาไว้แล้ว เจ้าไม่สามารถรับพวกเขาเป็นศิษย์ได้!" ที่เชิงเขา ร่างหนึ่งค่อยๆ เดินขึ้นมา เขาสวมชุดทะมัดทะแมงสีแดงเข้ม ปกคอเสื้อปักลวดลายดาบโลหิต แววตาเย็นชาเยือกเย็น แฝงไปด้วยความอำมหิต รอบกายแผ่ซ่านด้วยกลิ่นอายแห่งการเข่นฆ่าอันรุนแรง เต็มไปด้วยจิตสังหาร

"ข้าคือผู้อาวุโสแห่งสำนักดาบโลหิต สองคนนี้มีความแค้นกับสำนักดาบโลหิต ขอสหายโปรดเข้าใจด้วย" แม้คำพูดจะฟังดูสุภาพ แต่เขากลับไม่สนใจเลยว่าอวิ๋นหนิงจะยอมรับหรือไม่ กลางอากาศ มือโลหิตปรากฏขึ้นในพริบตา พุ่งตรงไปจับเจียงเทียนและน้องสาว เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของเจียงเทียนก็ซีดเผือด คนผู้นี้คือหนึ่งในผู้อาวุโสของสำนักดาบโลหิตที่ตามล่าพวกเขาสองพี่น้องมาตลอดสองปีครึ่ง

"หึ!" อวิ๋นหนิงแค่นหัวเราะ "กล้าลงมือกับลูกศิษย์สุดที่รักของข้าต่อหน้าข้า ช่างไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาเลยจริงๆ!" แสงดาวอันเจิดจรัสรวมตัวกันที่มือของอวิ๋นหนิง เมื่อเขาสะบัดมือ สีเลือดอันน่าสะพรึงกลัวก็มลายหายไปจนสิ้น!

[จบแล้ว]