บทที่ 90 - เด็กหนุ่มผู้นี้ ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง!

บทที่ 90 - เด็กหนุ่มผู้นี้ ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง!

เจียงเหิงชะงักฝีเท้า ร่างของเขาพลันอันตรธานหายไปจากจุดที่ยืนอยู่

"อะไรกัน! รวดเร็วถึงเพียงนี้เชียว!"

ชายหนุ่มที่พุ่งเข้ามาเป็นคนแรกตื่นตระหนกตกใจในทันที

วินาทีต่อมา เขาก็สัมผัสได้ถึงเงาร่างสายหนึ่งปรากฏขึ้นที่ด้านข้าง จึงรีบกระโจนหลบไปอีกทาง พร้อมกับตวัดกระบี่ยาวในมือ ปราณกระบี่ที่ก่อตัวเป็นรูปธรรมยาวเกือบสองเมตรพุ่งแหวกอากาศออกไป

ทว่าร่างของเจียงเหิงกลับหายตัวไปอีกครา และไปปรากฏตัวอยู่ด้านหลังเฉียงๆ ของชายหนุ่มผู้นั้น

ในชั่วพริบตาที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตั้งตัว เจียงเหิงก็ฟาดหมัดออกไป กระแทกเข้าที่ร่างของชายหนุ่มอย่างจัง

"ตูม!"

ปราณคุ้มกายอันหนาแน่นของชายหนุ่มแตกสลายลงในพริบตา พละกำลังอันน่าสะพรึงกลัวทะลวงเข้าสู่ทุกอณูของร่างกาย กล้ามเนื้อ อวัยวะภายใน และส่วนอื่นๆ ล้วนได้รับความเสียหายอย่างหนักพร้อมๆ กัน!

ร่างของชายหนุ่มลอยละลิ่วกระแทกต้นไม้หักโค่นไปหลายต้น ก่อนจะร่วงลงไปนอนกระอักเลือดอยู่หน้าตอไม้ที่หักสะบั้น

ส่วนปราณกระบี่ที่เขาฟาดออกมาก่อนหน้านี้ ก็พุ่งตัดต้นไม้ใหญ่โค่นล้มไปนับสิบต้น ก่อนจะสลายหายไปในที่ไกลตา

"ครืน! ครืน! ครืน!"

ต้นไม้ใหญ่ล้มระเนระนาด ฝูงนกในป่าแตกตื่นบินว่อน

ชายหนุ่มอีกสองคนที่อยู่ด้านข้างก็ตื่นตระหนกไม่แพ้กัน ในฐานะผู้สังเกตการณ์ พวกเขาย่อมมองเห็นวิถีการเคลื่อนไหวและความเร็วของเจียงเหิงได้อย่างชัดเจน

และด้วยเหตุนี้เอง ทั้งสองจึงมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมา

"เด็กหนุ่มผู้นี้ ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง!"

ความคิดนี้ผุดขึ้นในใจของทั้งสองพร้อมกัน พวกเขาสบตากัน ก่อนจะแยกย้ายกันไปยืนประกบเจียงเหิงจากสองทิศทาง เตรียมพร้อมรับมือ

เนื่องจากยังไม่ได้ประลองกำลังกันอย่างชัดเจน ทั้งสองจึงไม่อาจประเมินระดับพลังของเจียงเหิงได้ ทว่าเพียงแค่วิชาตัวเบาก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาต้องระแวดระวังตัวแล้ว

และเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเด็กหนุ่มหน้าใหม่อย่างเจียงเหิง ในฐานะอัจฉริยะระดับท็อป พวกเขาย่อมไม่มีทางล่าถอยไปก่อนที่จะได้ประมือกัน

ดังนั้น พวกเขาจึงตัดสินใจร่วมมือกันล่าเจียงเหิงเสียก่อน แล้วค่อยมาตัดสินหาผู้ชนะเพื่อชิงป้ายหยกคำสั่งในภายหลัง

ทว่าเจียงเหิงกลับไม่สนใจท่าทีคุกคามของทั้งสอง ร่างของเขาพุ่งทะยานไปปรากฏตัวอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่มที่บาดเจ็บ แล้วเตะเข้าที่ศีรษะของอีกฝ่ายอย่างแรง

"โพล๊ะ!"

ราวกับแตงโมใบใหญ่ถูกของหนักร่วงหล่นใส่ ศีรษะของชายหนุ่มระเบิดออกในพริบตา เศษเนื้อและเลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่วทิศ

ในจังหวะที่เจียงเหิงเตะออกไปนั้น ชายหนุ่มอีกสองคนก็ลงมือพร้อมกัน

คนหนึ่งถือดาบ อีกคนถือกระบี่ ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านข้างของเจียงเหิงทั้งสองฝั่ง

บนคมดาบและคมกระบี่ ปราณแท้สีส้มก่อตัวเป็นรูปธรรมคล้ายแผ่นฟิล์มบางๆ ห่อหุ้มเอาไว้ เพิ่มอานุภาพการทำลายล้างอันน่าสะพรึงกลัวให้กับศาสตราวุธวิญญาณที่คมกริบอยู่แล้ว

เส้นแสงรูปจันทร์เสี้ยวสีส้มสองสายวาดผ่านอากาศไปในพริบตา

เจียงเหิงยกมือทั้งสองข้างขึ้น

ดาบและกระบี่ฟันผ่านฝ่ามือของเขาไป

"ฟุ่บ!"

เป็นเพราะดาบและกระบี่นั้นรวดเร็วเกินไป เสียงฝ่าอากาศอันแหลมคมจึงเพิ่งจะดังขึ้น พร้อมกับมวลอากาศที่ปั่นป่วนอย่างรุนแรง

กระแสลมพัดกรรโชก เส้นผมของทั้งสามคนปลิวไสว

"เป็นไปได้อย่างไร!"

ชายหนุ่มทั้งสองเบิกตากว้างด้วยความตื่นตะลึง มองดูฝ่ามือของเจียงเหิงที่ไร้รอยขีดข่วนใดๆ ด้วยความเหลือเชื่อ

หากเจียงเหิงหลบพ้น หรือใช้อาวุธต้านทาน พวกเขาก็คงไม่รู้สึกแปลกใจอันใด

แต่นี่ เจียงเหิงกลับใช้เพียงฝ่ามือเปล่าๆ รับการโจมตีจากยอดฝีมือขอบเขตทะเลวิญญาณถึงสองคนพร้อมกัน ซึ่งมันเหนือล้ำจินตนาการของพวกเขาไปไกลลิบ

ต้องรู้ไว้ว่า ต่อให้เป็นยอดฝีมือระดับที่ห้า อย่างขอบเขตหมื่นวิถี ก็ยังไม่อาจใช้ร่างเนื้อต้านทานการโจมตีจากศาสตราวุธวิญญาณที่แฝงด้วยพลังปราณของขอบเขตทะเลวิญญาณได้

แต่เด็กหนุ่มปริศนาตรงหน้ากลับทำได้!

ที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่านั้นก็คือ อีกฝ่ายยังไม่ได้ใช้พลังปราณเลยด้วยซ้ำ!

"มันต้องเป็นวิชาลับพิเศษที่ใช้เสริมความแข็งแกร่งให้กับฝ่ามือแน่ๆ!"

ชายหนุ่มที่ถือดาบกล่าวอย่างมั่นใจ แม้เขาจะไม่เคยได้ยินเรื่องวิชาลับที่ทรงพลังเช่นนี้มาก่อน ทว่ายามนี้ก็มีเพียงคำอธิบายนี้เท่านั้นที่เป็นไปได้

มิเช่นนั้น จะให้เชื่อว่าอีกฝ่ายมีพลังป้องกันทางร่างกายที่น่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนั้นเชียวหรือ

ชายหนุ่มที่ถือกระบี่ก็ตั้งสติได้เช่นกัน เขาร้องตะโกนขึ้น "ร่วมมือกันสังหารมันก่อน!"

ร่างของทั้งสองพุ่งทะยานอีกครั้ง กลายเป็นเส้นแสงพุ่งวนรอบตัวเจียงเหิงอย่างรวดเร็ว ดาบและกระบี่ตวัดฟันจนกลายเป็นภาพติดตา ครอบคลุมร่างของเจียงเหิงเอาไว้ทั้งหมด

เพื่อป้องกันไม่ให้เสื้อผ้าถูกฟันขาด เจียงเหิงจึงโคจรพลังปราณออกมาปกคลุมร่างกายขณะที่ทำการปัดป้อง

"ขอบเขตกำเนิดสวรรค์!"

เมื่อเห็นเจียงเหิงใช้พลังปราณ ชายหนุ่มทั้งสองก็สะท้านไปทั้งตัว

"เพียงแค่ขอบเขตกำเนิดสวรรค์ ก็สามารถต่อกรกับพวกเราสองคนได้งั้นหรือ"

"ล้อกันเล่นหรือเปล่า!"

ชายหนุ่มที่ถือดาบโคจรปราณแท้อย่างบ้าคลั่ง ปราณดาบขนาดใหญ่ยาวเกือบสิบเมตรก่อตัวขึ้น พกพาอำนาจอันน่าสะพรึงกลัวราวกับจะผ่าทุกสรรพสิ่งให้ขาดสะบั้น ฟาดฟันลงมาจากเบื้องบน หมายจะผ่าศีรษะของเจียงเหิงให้แยกเป็นสองซีก!

เจียงเหิงเพียงแค่เอียงคอเล็กน้อย มองไปทางทิศทางของชายหนุ่ม ราวกับไม่รู้สึกถึงการโจมตีนั้นเลย ปล่อยให้ปราณดาบฟาดฟันลงมา

"ปัง!"

ปราณดาบอันน่าสะพรึงกลัวที่ก่อตัวจากแสงสีส้มฟาดลงบนศีรษะของเจียงเหิง ทว่าผลลัพธ์กลับเหนือความคาดหมายของชายหนุ่มทั้งสอง

ปราณดาบแตกสลายกลายเป็นละอองแสงนับไม่ถ้วนในพริบตา กระจายตัวออกไปราวกับสายฝนแห่งแสงสว่าง ก่อนจะอันตรธานหายไปในอากาศ

"วิชาตัวเบาถือว่าพอใช้ได้ ส่วนพลังโจมตีก็ธรรมดา พวกเจ้าคงจะแตกฉานวิชายุทธ์ระดับฟ้าเพียงแค่แขนงเดียวสินะ"

เจียงเหิงแย้มยิ้มอย่างไม่ยี่หระ ซ้ำยังวิจารณ์ฝีมือของทั้งสองคนเสียอีก สิ่งนี้ทำให้พวกเขาทั้งโกรธแค้นและหวาดหวั่นไปพร้อมๆ กัน

เด็กหนุ่มขอบเขตกำเนิดสวรรค์ผู้นี้ มีพลังฝีมือเหนือกว่าพวกเขาอย่างเทียบไม่ติด!

ทั้งสองสบตากัน แววตาของพวกเขาบ่งบอกถึงคำว่า "หนี!"

พวกเขาทะยานร่างหลบหนีไปคนละทิศละทางอย่างรวดเร็ว

มุมปากของเจียงเหิงยกขึ้น เขาขยับเท้าเพียงเล็กน้อย พริบตาเดียวก็ไปปรากฏตัวอยู่ด้านหลังของชายหนุ่มที่ถือกระบี่

ในขณะที่อีกฝ่ายยังไม่ทันได้ตั้งตัว หมัดของเจียงเหิงก็กระแทกลงมา ทำลายปราณคุ้มกายของอีกฝ่ายจนแตกสลาย และทำให้เขาบาดเจ็บสาหัสในพริบตา

"โครม! โครม! โครม!"

ร่างของชายหนุ่มกระเด็นไปกระแทกต้นไม้หักโค่นไปหลายต้น ก่อนจะทรุดตัวลงกองกับพื้น

เจียงเหิงทะยานร่างอีกครั้ง

ราวกับสายฟ้าแลบพาดผ่านป่า พริบตาเดียวเขาก็ไล่ตามชายหนุ่มที่ถือดาบไปจนทัน

ทว่าในเวลานั้น เสียงต้นไม้หักโค่นจากการที่เพื่อนของเขาถูกโจมตี ได้ทำให้ชายหนุ่มผู้นี้ระแวดระวังตัวเต็มที่

ทันทีที่เจียงเหิงไล่ตามมาถึง เขาก็ปลดปล่อยปราณแท้ออกมาอย่างมหาศาล ปราณเหล่านั้นประสานกันอย่างซับซ้อน ก่อตัวเป็นโล่ปราณขนาดใหญ่และหนาทึบขึ้นที่ด้านหลัง

วิชาป้องกันระดับฟ้า โล่ตัดนภา!

โล่ตัดนภาขวางกั้นเส้นทางการเคลื่อนที่ของเจียงเหิงเอาไว้ แม้เขาจะสามารถหลบเลี่ยงได้ แต่เขาก็อยากจะทดสอบพลังของตนเองดูเสียหน่อย

ดังนั้น เขาจึงโคจรพลังปราณมารวมไว้ที่หมัด ผนวกกับ [หมัดทลายสวรรค์] ปลดปล่อยพลังออกไปอย่างเต็มกำลัง

นี่คือหมัดที่รุนแรงที่สุดของเขาในตอนนี้!

"ตูม!"

เมื่อหมัดปะทะเข้ากับโล่ เสียงระเบิดดังกึกก้องราวกับฟ้าร้อง คลื่นกระแทกที่มองไม่เห็นกวาดล้างไปทั่วสารทิศ

หญ้าบนพื้นลู่ล้มตามแรงลม ใบไม้บนต้นถูกฉีกกระชากปลิวว่อนไปไกล

เสื้อผ้าของเจียงเหิงสะบัดพริ้วอย่างรุนแรง

"แครก!"

โล่ตัดนภาอันหนาแน่นแตกตระเวน ทว่ามันก็สามารถหยุดยั้งเจียงเหิงเอาไว้ได้สำเร็จ

"ขอบเขตทะเลวิญญาณสามารถแปรเปลี่ยนปราณให้กลายเป็นรูปธรรม สร้างสรรค์สิ่งต่างๆ ได้หลากหลาย วิธีการต่อสู้ย่อมแตกต่างจากผู้ฝึกยุทธ์ในระดับล่างอย่างสิ้นเชิง"

เจียงเหิงคิดในใจ ทว่าร่างกายกลับไม่หยุดชะงัก หลังจากทำลายโล่ตัดนภาลงได้ เขาก็ใช้วิชาตัวเบาระดับเทพพุ่งติดตามไปในทันที

และในเวลานั้น อีกฝ่ายก็ไม่อาจหลบหนีได้ทันอีกแล้ว

[จบแล้ว]