บทที่ 23: ดูเหมือนว่าจะมีเด็กใหม่ที่ชื่อโรเจอร์นะ

บทที่ 23: ดูเหมือนว่าจะมีเด็กใหม่ที่ชื่อโรเจอร์นะ

เขาไม่สามารถต้านทานการโจมตีผสานระหว่างผมแดงและหนวดขาวได้!

การถอยทัพคือทางเลือกเดียวที่สมเหตุสมผล!

มิฉะนั้น!

วันนี้เขาคงได้ตายอยู่ที่นี่จริงๆ!

"พ่อครับ จะปล่อยเสือเข้าป่าไม่ได้นะครับ!"

เอส หมัดอัคคี, วิสต้า และคนอื่นๆ ต่างก็ตกตะลึง พวกเขาไม่เข้าใจว่าทำไมหนวดขาวถึงยอมปล่อยหนวดดำไป!

"ไม่ต้องพูดแล้ว ฉันตัดสินใจไปแล้ว!"

หนวดขาวโบกมือใหญ่โตของเขา เป็นสัญญาณให้เอส หมัดอัคคีและคนอื่นๆ ไม่ต้องพูดอะไรอีก!

เมื่อเห็นเช่นนั้น... หนวดดำก็รีบถอยทัพกลับไปอย่างรวดเร็ว!

ตราบใดที่ยังรักษาชีวิตรอดไว้ได้ ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะไม่มีโอกาสผงาดอีกครั้ง!

"หนวดขาวก็ยังคงเป็นหนวดขาว เขาไม่เคยทำอะไรวู่วาม ช่างชาญฉลาดจริงๆ!"

บนเรือรบของกองทัพเรือ! เซ็นโงคุมองดูฉากนี้แล้วอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจออกมา!

ดูเหมือนจะน่าเสียดายอยู่นิดหน่อย!

"ทำไมท่านถึงพูดแบบนั้นล่ะครับ ท่านผู้ตรวจการ?"

พลเรือตรีคนหนึ่งเอ่ยถามด้วยความงุนงง!

เขารู้สึกว่า! หนวดขาวสามารถฆ่าหนวดดำทิ้งที่นี่เพื่อตัดไฟแต่ต้นลมได้อย่างชัดเจน แล้วทำไมถึงปล่อยเสือเข้าป่าไปล่ะ!

แบบนี้เรียกว่าชาญฉลาดงั้นเหรอ? เขารู้สึกว่าหนวดขาวน่ะหยิ่งยโสจนเกินไปต่างหาก!

"ลองดูจำนวนคนของกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวสิ แล้วนายจะเข้าใจ!"

เซ็นโงคุกล่าว "กลุ่มโจรสลัดของพวกเขาทั้งหมดรวมกันมีแค่ร้อยกว่าคนเท่านั้น ถ้านับรวมหัวหน้าหน่วยทั้งหลายสิบคนไปด้วยน่ะนะ!"

"แต่กลุ่มโจรสลัดหนวดดำมีกำลังพลกว่าห้าหมื่นคน แถมยังขนกองกำลังหัวกะทิมาทั้งหมดเลยนะ!"

"ต่อให้กลุ่มโจรสลัดหนวดขาวจะฆ่าหนวดดำและกวาดล้างกลุ่มหนวดดำได้จนหมดสิ้น แต่พวกเขาก็ต้องสูญเสียกำลังคนไปอย่างหนักหน่วงแน่!"

"หนวดขาวรักลูกๆ ของเขามาก แน่นอนว่าเขาจะไม่มีทางยอมให้ลูกๆ ต้องล้มตายไปมากกว่านี้หรอก!"

"ตอนนี้หนวดขาวฟื้นคืนชีพแล้ว เขาแค่ชูแขนขึ้นร้องเรียก อดีตสมาชิกกลุ่มโจรสลัดหนวดขาวที่กระจัดกระจายไปตามที่ต่างๆ ก็จะกลับมารวมตัวกันรอบตัวเขาอีกครั้งอย่างแน่นอน"

"เมื่อถึงตอนนั้น ด้วยกองทัพที่แข็งแกร่ง การจะกวาดล้างกลุ่มโจรสลัดหนวดดำก็จะเป็นเรื่องง่ายยิ่งกว่าพลิกฝ่ามือซะอีก!"

"ในความเป็นจริงแล้ว หนวดดำต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกปล่อยกลับเข้าป่าไป!"

"หนวดขาวนั่นแหละคือเสือตัวจริง ทันทีที่เขากลับมา ใครจะไปรู้ล่ะว่าอาณาเขตของหนวดดำจะถูกยึดคืนไปมากน้อยแค่ไหน สำหรับหนวดขาวแล้ว หนวดดำมันก็เป็นแค่หมาป่าตัวหนึ่งเท่านั้น!"

เซ็นโงคุหยุดไปเล็กน้อยแล้วกล่าวต่อ "นอกจากนี้ ยังไม่ต้องพูดถึงแชงคูสผมแดงที่ยังไม่สามารถยืนยันสถานะพันธมิตรได้แน่ชัด พวกเราเองที่ยืนเตรียมพร้อมอยู่ที่นี่ก็เป็นภัยคุกคามสำหรับพวกเขาเหมือนกัน!"

"ถ้าหนวดขาวสู้ตายกับหนวดดำจริงๆ พวกเรานี่แหละที่จะเป็นฝ่ายกอบโกยผลประโยชน์ในตอนท้าย"

"แม้แต่ตัวหนวดขาวเองก็คงหนีไม่รอด และสุดท้ายก็ต้องกลายมาเป็นนักโทษของพวกเรา!"

"ดังนั้น เพื่อรักษากองกำลังของตัวเองให้ได้มากที่สุด และหลังจากประเมินความแข็งแกร่งของศัตรูคร่าวๆ แล้ว หนวดขาวจึงเตรียมตัวยุติการต่อสู้และถอยทัพทันที!"

"นี่เป็นทางเลือกที่ชาญฉลาดสุดๆ ไปเลย!"

"มันทั้งช่วยป้องกันไม่ให้เราได้ผลประโยชน์ ช่วยให้เขาได้กลับไปเสริมสร้างกองกำลังให้แข็งแกร่งเพื่อกวาดล้างศัตรูในภายหลัง แถมยังเป็นการไว้หน้าผมแดงอีกด้วย—เรียกได้ว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกถึงสามตัวเชียวนะ!"

"นี่แหละคือหนวดขาว พลังของเขาสามารถทำลายล้างโลกได้ และมันสมองในการวางแผนของเขาก็ไม่เลวเลยเหมือนกัน!"

หลังจากฟังคำอธิบายของเซ็นโงคุ พลเรือตรีก็ถึงกับพูดไม่ออก!

เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าจะมีรายละเอียดซับซ้อนซ่อนอยู่มากมายขนาดนี้

"แหม ดูเหมือนว่าจะไม่มีโอกาสได้ดูวิดีโอบนหน้าจอแสงไปพร้อมๆ กับชมการต่อสู้สุดมันส์ซะแล้วสิ น่ากลัวจริงๆ เลยนะ หนวดขาวเนี่ย!"

คิซารุลุกขึ้นแล้วเดินไปที่หัวเรือ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความจริงจังอย่างผิดหูผิดตาเป็นครั้งแรก "เมื่อห้าจักรพรรดิยืนหยัดเคียงข้างกัน ท้องทะเลแห่งนี้จะเกิดความเปลี่ยนแปลงอะไรขึ้นอีกบ้างเพราะเนื้อหาบนหน้าจอแสงนี้นะ!"

เซ็นโงคุลุกขึ้นเช่นกัน "นั่นก็ขึ้นอยู่กับว่าหน้าจอแสงนี้จะถ่ายทอดสดเรื่องน่าตกตะลึงอะไรต่อไปน่ะสิ!"

แค่วิดีโอทั้งเจ็ดตอนที่ฉายไปก่อนหน้านี้... พวกเขาก็ได้รับรู้ข้อมูลมามากมายแล้ว!

หมวกฟางลูฟี่จะปะทะกับเจ็ดเทพโจรสลัดโดฟลามิงโก้!

และจะไปพังงานแต่งงานของบิ๊กมัม!

จินเบจะลาออกจากกลุ่มของบิ๊กมัม!

บิ๊กมัมจะดองกับครอบครัวนักฆ่าจากนอร์ทบลูนั่นเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง!

ขาดำ ซันจิ มาจากตระกูลวินสโมค!

แม้กระทั่ง... ตอนที่เผชิญหน้ากับสตรีหิมะโมเน่ ลูกน้องของโดฟลามิงโก้ พวกเขากองทัพเรือกลับไปยืนอยู่ฝั่งเดียวกับหมวกฟาง!

และเบคแมน... เขาได้รับกายาอมตะ ทำให้ระดับภัยคุกคามของเขาพุ่งสูงขึ้นปรี๊ด!

ในอนาคต จะมีชายคนหนึ่งเอาชนะตาเหยี่ยวและก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งนักดาบอันดับหนึ่งของโลก!

และอื่นๆ อีกมากมาย... ข่าวสารพวกนี้ สำหรับพวกเขาแล้ว... ไม่ถือว่าเป็นเรื่องดีเลยสักนิด!

สำหรับทั่วทั้งท้องทะเลแล้ว ข่าวพวกนี้ไม่ใช่ข่าวดีเลย! มันหมายถึงความปั่นป่วนวุ่นวายต่างหาก!

เขาเชื่อเลยว่า! บิ๊กมัมที่แผนการแต่งงานถูกเปิดโปงล่วงหน้า ตอนนี้คงกำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟแน่ๆ!

ส่วนหนวดขาว เขาก็คงหลีกเลี่ยงไม่ได้ที่จะต้องเผชิญหน้ากับบิ๊กมัมเรื่องเกาะมนุษย์เงือกและเรื่องของจินเบ เผลอๆ อาจจะเกิดสงครามครั้งใหญ่ขึ้นด้วยซ้ำ!

【นับถอยหลัง 15 อันดับฉาก "โชว์เทพ" สุดอลังการในโลกวันพีซ】

【ฉากโชว์เทพอันดับที่แปด: โรเจอร์ ดูเหมือนจะมีเด็กใหม่ชื่อนั้นอยู่จริงๆ นะ】

【แนะนำตัวละคร: เขาคือสัตว์ประหลาดเฒ่าที่ฝ่าฟันชีวิตมานานกว่าร้อยปี และเป็นนักดนตรีสุดแนว】

【เขามีไหวพริบและอารมณ์ขัน พร้อมด้วยจิตใจที่เข้มแข็ง】

【เขาเป็นที่รู้จักในนาม โซลคิง ซึ่งโด่งดังไปทุกหย่อมหญ้า แต่บางครั้งเขาก็ทำตัวเป็นพวกตาเฒ่าลามกตัวยง ทำให้ผู้คนทั้งระอาและขบขันไปพร้อมๆ กัน】

หน้าจอแสงยังคงดำเนินต่อไป... และเมื่อเห็นคำแนะนำตัวละครของคนคนนี้ หลายคนก็แสดงสีหน้าตกตะลึงและสงสัย...

"โซลคิง คงไม่ใช่หมอนั่นหรอกมั้ง!"

สายตาของทุกคนอดไม่ได้ที่จะมองไปที่โปสเตอร์บนกำแพง ซึ่งเป็นรูปของโครงกระดูกสวมทรงผมแอฟโฟร่สุดแนวที่กำลังถือมือกีตาร์ไฟฟ้าอยู่!

"บรู๊ค นี่มันพูดถึงนายชัดๆ! พระเจ้าช่วย นายก็ติดอันดับด้วยเหรอเนี่ย!"

บนเรือเทาซันด์ซันนี่ ดวงตาของอุซปเป็นประกาย!

"พระเจ้าช่วย บรู๊ค นายมันยอดเยี่ยมเกินไปแล้ว นายก็ติดอันดับด้วย!"

ช็อปเปอร์ถึงกับปีนขึ้นไปบนตัวบรู๊ค ทำท่าเหมือนลูกศิษย์ที่กำลังอ้อนวอนว่า 'ท่านอาจารย์ โปรดรับข้าเป็นศิษย์ด้วยเถอะ'!

"ถ้านับแบบนี้ ครึ่งหนึ่งของลูกเรือเราก็ติดอันดับกันหมดแล้วสิ!"

นิโค โรบิน เอ่ยจากด้านข้าง "นี่มันน่าทึ่งจริงๆ นะเนี่ย!"

"โอ้ โอ้ โอ้ มันยอดเยี่ยมขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย!"

"ทุกคนเก่งกันมากๆ เลย เรื่องน่ายินดีแบบนี้ต้องฉลองกันให้เต็มที่ซะแล้ว!!!"

คนเดียวที่สามารถพูดเรื่องแบบนี้ พร้อมกับเต้นแร้งเต้นกาอยู่ข้างๆ อย่างตื่นเต้น ก็มีแต่เจ้าคนไร้เดียงสาอย่าง หมวกฟางลูฟี่ เท่านั้นแหละ!

"โย่โฮ่โฮ่ ไม่คิดเลยว่าฉันจะติดอันดับกับเขาด้วย ช่างเป็นเกียรติจริงๆ ทำเอาลูกตาฉันแทบถลนออกมาเลยล่ะ"

"ถึงฉันจะไม่มีลูกตาก็เถอะ โย่โฮ่โฮ่!"

ตัวบรู๊คเองก็ตื่นเต้นเป็นพิเศษเช่นกัน เขามองไปที่หน้าจอแสงด้วยความอยากรู้อยากเห็น อยากจะเห็นช่วงเวลาอันรุ่งโรจน์ของตัวเอง!

ภาพเริ่มเล่น... ฉากหลังคือบาร์เล็กๆ แห่งหนึ่ง!

"อะไรนะ ลุงมาจากเรือของราชาโจรสลัดงั้นเหรอ..."

หมวกฟางลูฟี่ทำหน้าตาตื่นตระหนกและอุทานออกมาด้วยความตกใจ!

คนที่นั่งอยู่ตรงหน้าหมวกฟางลูฟี่คือชายชราที่มีผมและหนวดเคราสีขาวโพลน แต่กลับดูเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังงานและสวมแว่นตา

เขารินไวน์ใส่แก้วแล้วเอ่ยอย่างใจเย็น "อืม ฉันคืออดีตรองกัปตัน ซิลเวอร์ส เรย์ลี่ ยินดีที่ได้รู้จักนะ!"

ดูเหมือนว่าฉายานี้! จะไม่คุ้มค่าที่จะเอามาโชว์เทพเลยสักนิด

ทันทีที่เขาพูดประโยคนี้ออกมา... ทั่วทั้งบาร์ ทุกคนในกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางต่างก็ตกใจและสงสัยกันไปตามๆ กัน "รองกัปตัน?!?"

อุซปถึงกับตกใจจนพ่นน้ำผลไม้ในปากพรวดออกมา!

ในขณะนี้... ผู้หญิงคนหนึ่งที่พิงเคาน์เตอร์อยู่ หันไปมองมนุษย์เงือกปลาหมึกที่นอนอยู่บนเตียงชั่วคราวแล้วถามว่า "นายไม่ได้บอกพวกเขางั้นเหรอ ฮัจจิ!"

มนุษย์เงือกปลาหมึก ฮัจจิ ตอบว่า "เปล่า เพราะเรื่องการคลุมเรือมันสำคัญกว่าน่ะสิ!"

คนเดียวที่ไม่ตกใจกับตัวตนของเรย์ลี่ก็คือ นิโค โรบิน เธอวางแก้วน้ำผลไม้ลง "พวกนายไม่สังเกตกันเลยเหรอ?"