บทที่ 13 ท่านแม่ ข้ามาแล้ว
บทที่ 13 ท่านแม่ ข้ามาแล้ว
บทที่ 13 ท่านแม่ ข้ามาแล้ว
เซ็ตสึดำคิดอย่างไรก็คิดไม่ออกจริง ๆ ว่าทำไมเด็กหนุ่มตรงหน้าถึงรู้จักวิชา “ชิบาคุ เท็นเซย์หกวิถี” ได้
ในโลกใบนี้ไม่น่าจะยังมีใครรู้เรื่องนี้อยู่อีกแล้วถึงจะถูก
ตอนที่เซ็ตสึดำถูกมารดาโยนออกมา เขาได้ยินโอซึซึกิ ฮาโกโรโมะกับโอซึซึกิ ฮามูระตะโกนออกมาว่า
“ชิบาคุ เท็นเซย์หกวิถี!”
จากนั้นทั้งสองคนก็ซัดฝ่ามือใส่ร่างของมารดา
เซ็ตสึดำที่ในเวลานั้นยังเป็นเพียงก้อนของเหลวสีดำบนพื้น ได้เห็นกับตาว่าแผ่นดินเริ่มแตกร้าว เศษดินนับไม่ถ้วนเริ่มรวมตัวเข้าหามารดาอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็กลายเป็นอุกกาบาตขนาดมหึมาที่มีมารดาเป็นศูนย์กลาง
จากนั้นอุกกาบาตลูกนั้นก็ค่อย ๆ ลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า กลายเป็นดวงจันทร์ในปัจจุบัน
เพราะเซ็ตสึดำไม่มีพลัง ตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาจึงทำได้เพียงซ่อนตัวอยู่ในความมืดอย่างเงียบ ๆ วางแผนฟื้นคืนชีพมารดาอยู่ตลอดเวลา
ส่วนวิชา “ชิบาคุ เท็นเซย์หกวิถี” นี้ นอกจากคนทั้งสี่ที่อยู่ในเหตุการณ์ตอนนั้น ก็ไม่ควรมีใครรู้อีกแล้ว
แล้วทำไมเด็กหนุ่มตรงหน้าถึงรู้ได้?
เซ็ตสึดำนึกถึงคำว่า “รู้ทุกสิ่ง ทำได้ทุกอย่าง” ที่เขียนอยู่บนเสาหินหน้าประตูขึ้นมา สายตาที่มองอวิ๋นเซียวพลันเต็มไปด้วยความตกตะลึง
หรือว่าเขาจะรู้ทุกอย่างจริง ๆ?
ลมหายใจของเซ็ตสึดำเริ่มถี่กระชั้น
แม้จะเป็นตัวเขาที่ซ่อนตัวมานานกว่าพันปี ในเวลานี้ก็ยังแทบระงับความตื่นเต้นในใจเอาไว้ไม่อยู่
เพราะเด็กหนุ่มตรงหน้าอาจสามารถชุบชีวิตมารดาของเขาได้จริง ๆ!
เซ็ตสึดำถามอย่างตื่นเต้นระคนประหม่า
“เจ้า… ทำลายดวงจันทร์ได้จริง ๆ หรือ?”
โอบิโตะที่อยู่ด้านข้างหันไปมองเซ็ตสึดำโดยไม่รู้ตัว เขาไม่รู้เลยว่าเซ็ตสึดำกำลังเป็นอะไร อยู่ดี ๆ ทำไมถึงอยากทำลายดวงจันทร์ขึ้นมา
โอบิโตะมองเซ็ตสึดำอย่างพูดไม่ออก
ที่น่าหลุดโลกยิ่งกว่านั้นก็คือ ดูเหมือนเซ็ตสึดำจะเชื่อคำพูดของเถ้าแก่คนนี้จริง ๆ
“แน่นอน!”
พูดจบ อวิ๋นเซียวก็วาดมือกลางอากาศครั้งหนึ่ง
ทันใดนั้น หน้าจอสีฟ้าก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าต่อตาโอบิโตะและเซ็ตสึดำ
ทั้งสองสะดุ้งตกใจเพราะม่านแสงที่จู่ ๆ ก็ปรากฏขึ้น พวกเขาไม่เข้าใจเลยว่าหน้าจอนี้โผล่ออกมาจากความว่างเปล่าได้อย่างไร
อวิ๋นเซียวกล่าวว่า
“นี่คือภาพจำลองของปืนใหญ่พิฆาตดาว ขนาดลำกล้องเจ็ดร้อย”
เขากดปุ่มเล่น
ในภาพปรากฏปากกระบอกปืนใหญ่สีดำขนาดมหึมา ค่อย ๆ หมุนตัว ก่อนจะเล็งไปยังดวงจันทร์ที่อยู่ไกลออกไป
เสียงสะสมพลังดังขึ้นเป็นระลอก
เมื่อปืนใหญ่พิฆาตดาวชาร์จพลังเสร็จ ปากกระบอกปืนก็เริ่มรวมแสงสีฟ้าเข้มเอาไว้
ลำแสงสีฟ้าขนาดมหึมาพุ่งออกไปด้วยความเร็วสูง ยิงตรงใส่ดวงจันทร์ ก่อนจะทะลวงเข้าไปในดวงจันทร์โดยตรง
หลังผ่านไปเพียงไม่กี่ลมหายใจ ดวงจันทร์ที่เดิมทีสงบนิ่งก็พลันแหลกสลายกลายเป็นผุยผง หายไปจากห้วงอวกาศ
เมื่อภาพจำลองจบลง เซ็ตสึดำกับโอบิโตะต่างอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
นี่มันอาวุธที่มีอานุภาพระดับใดกัน!
ดวงจันทร์ลูกใหญ่ขนาดนั้น แค่ไม่กี่ลมหายใจก็ไม่เหลือแม้แต่เศษซาก…
เมื่ออวิ๋นเซียวเห็นปฏิกิริยาตกตะลึงของทั้งสองคน เขาก็พอใจอย่างยิ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วกล่าวว่า
“นี่คือปืนใหญ่พิฆาตดาว ขอแค่มีเงิน ผมหามาให้คุณได้ในไม่กี่นาที!”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทั้งสองก็มองอวิ๋นเซียวด้วยความหวาดกลัว ไม่มีความดูแคลนเหมือนในตอนแรกอีกต่อไป
ล้อเล่นหรือไง
เถ้าแก่ที่สามารถหาสุดยอดอาวุธทำลายล้างโลกแบบนี้มาได้ตามใจ จะเป็นคนธรรมดาได้อย่างไร?
เซ็ตสึดำถามอย่างคาดหวัง
“เถ้าแก่ ไม่ทราบว่าปืนใหญ่พิฆาตดาวนี่… ราคาเท่าไร?”
อวิ๋นเซียวชูมือข้างหนึ่งขึ้นมา แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“หนึ่งแสนล้านเรียว ต่อหนึ่งนัด!”
เซ็ตสึดำตื่นเต้นจนแทบคลั่ง
ไม่คิดเลยว่าอาวุธทำลายล้างโลกเช่นนี้ ใช้หนึ่งครั้งต้องจ่ายเพียงหนึ่งแสนล้านเรียวเท่านั้น!
แม้จะราคาแพงมาก แต่เซ็ตสึดำกลับรู้สึกว่าการหาเงินย่อมง่ายกว่าการซ่อนตัวอยู่เบื้องหลัง คอยวางแผนซับซ้อนเพื่อชุบชีวิตมารดามากนัก
ด้วยสติปัญญาของเขา หากอยากหาเงินหนึ่งแสนล้านเรียว อย่างมากก็คงใช้เวลาสักไม่กี่สิบปี
แต่เพื่อฟื้นคืนชีพมารดา เขาใช้เวลามากว่าหนึ่งพันปีแล้วก็ยังทำไม่สำเร็จ
เมื่อเซ็ตสึดำรู้ว่าขอเพียงมีเงินก็สามารถชุบชีวิตมารดาได้ เขาก็ตื่นเต้นอย่างยิ่ง ถึงขั้นแทบอยากออกไปหาเงินทันที
ช่างหัวอุจิวะ มาดาระ!
ช่างหัวอ่านจันทรานิรันดร์!
หลังจากเซ็ตสึดำได้เห็นอานุภาพของปืนใหญ่พิฆาตดาว เขาก็ตื่นเต้นจนควบคุมไม่อยู่
แต่ไม่นาน เขาก็ได้สติขึ้นมา
หากปืนใหญ่พิฆาตดาวยิงออกไปหนึ่งนัด แล้วดวงจันทร์ถูกทำลายจนกลายเป็นผุยผง มารดาที่อยู่ในดวงจันทร์ยังจะรอดอยู่ได้หรือ?
เซ็ตสึดำถามอย่างระมัดระวัง
“เถ้าแก่ ถ้ายิงออกไปหนึ่งนัด คนที่อยู่ข้างในยังรอดอยู่ไหม?”
อวิ๋นเซียวตบอกให้คำมั่น
“คุณวางใจได้ อานุภาพของปืนใหญ่พิฆาตดาวเหนือจินตนาการ ยิงไปหนึ่งนัด รับรองว่าไม่เหลือแม้แต่เศษซาก!”
เซ็ตสึดำแทบจะร้องไห้ออกมา
กว่าจะมีวิธีอื่นในการชุบชีวิตมารดาได้ไม่ง่ายเลย แต่อานุภาพของปืนใหญ่พิฆาตดาวกลับน่ากลัวเกินไป หากยิงออกไปนัดเดียว ท่านแม่ก็ไม่เหลือเหมือนกัน…
เมื่ออวิ๋นเซียวเห็นสีหน้าของเซ็ตสึดำ เขาก็ตบหน้าผากตัวเอง
เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าโอซึซึกิ คางูยะยังถูกผนึกอยู่ข้างในดวงจันทร์
อวิ๋นเซียวยิ้มแล้วกล่าวว่า
“วิธีทำลายดวงจันทร์ที่ร้านผมยังมีอีกหลายแบบ”
พูดจบ เขาก็กดเปิดวิดีโออีกหนึ่งคลิป
ในวิดีโอ ชายชราผมสีฟ้าร่างผอมแห้งคนหนึ่ง กล้ามเนื้อทั่วร่างพลันพองตัวขึ้นอย่างเกินจริง เส้นเลือดปูดโปนบนมัดกล้าม ก่อนที่เขาจะตะโกนเสียงดัง
“พลังคลื่นเต่า!”
จากนั้นลำแสงสีขาวสายหนึ่งก็พุ่งออกจากมือของเขา ยิงตรงไปยังดวงจันทร์บนท้องฟ้า
ทันใดนั้น ดวงจันทร์บนฟ้าก็เริ่มแตกออกเป็นชิ้น ๆ
โอบิโตะกับเซ็ตสึดำเบิกตากว้างด้วยความตกใจอีกครั้ง
พวกเขายากจะจินตนาการได้ว่า ชายชราที่ดูอ่อนแอราวกับลมพัดก็ปลิวคนหนึ่ง กล้ามเนื้อจะพองโตขึ้นอย่างน่าตกใจ แล้วทำลายดวงจันทร์ได้ด้วยท่วงท่าสบาย ๆ เช่นนั้น!
อวิ๋นเซียวมองเซ็ตสึดำแล้วยิ้ม
“วิธีทำลายดวงจันทร์แบบนี้อ่อนโยนกว่าหน่อยใช่ไหม?”
เซ็ตสึดำพยักหน้าอย่างตื่นเต้น
หากเป็นเช่นนี้ ดวงจันทร์เพียงถูกทำให้แตกออกเท่านั้น มารดาที่อยู่บนดวงจันทร์ย่อมต้องออกมาได้แน่นอน!
อวิ๋นเซียวเสริมอย่างเอาใจใส่
“คุณยังสามารถขอให้อีกฝ่ายลดแรงลง แล้วโจมตีหลายครั้งเพื่อทำลายดวงจันทร์ก็ได้”
เมื่อเซ็ตสึดำได้ยินเช่นนั้น เขาก็ดีใจอย่างยิ่ง
แบบนี้ความปลอดภัยของมารดาก็จะได้รับการรับประกันมากขึ้น!
เขารีบถามว่า
“เถ้าแก่ ไม่ทราบว่าหากเชิญผู้อาวุโสท่านนี้ ต้องใช้เงินเท่าไร?”
อวิ๋นเซียวกล่าวว่า
“ใช้พลังคลื่นเต่าหนึ่งครั้งทำลายดวงจันทร์ ราคาอยู่ที่สองหมื่นล้านเรียว ถ้าใช้สองครั้งก็สี่หมื่นล้านเรียว”
ลมหายใจของเซ็ตสึดำเริ่มถี่กระชั้น
สี่หมื่นล้านเรียว!
ไม่คิดเลยว่าขอเพียงมีสี่หมื่นล้านเรียว ก็สามารถฟื้นคืนชีพมารดาได้!
เซ็ตสึดำกล่าวอย่างตื่นเต้น
“เถ้าแก่ รอฉันไปหาเงินก่อน!”
พูดจบ เซ็ตสึดำก็วิ่งออกไปอย่างตื่นเต้น
โอบิโตะถามอย่างงุนงง
“เซ็ตสึดำ นายจะไปทำอะไร?”
เขาไม่เข้าใจเลยว่าวันนี้เซ็ตสึดำเป็นอะไรไปกันแน่
ทำไมพอรู้ว่าดวงจันทร์สามารถถูกทำลายได้ ถึงได้ตื่นเต้นขนาดนั้น…
โอบิโตะตัดสินใจว่าจะหาเวลาคุยกับเซ็ตสึดำสักหน่อย
เซ็ตสึดำได้ยินคำถามของโอบิโตะอย่างชัดเจน แต่ตอนนี้เรื่องสำคัญเร่งด่วนที่สุดของเขาคือหาเงินสี่หมื่นล้านเรียวให้ได้โดยเร็ว จากนั้นก็ฟื้นคืนชีพมารดา
เขาจะยังมีเวลาไปสนใจโอบิโตะได้อย่างไร?
เซ็ตสึดำตื่นเต้นจนแทบคลั่ง
ช่างหัวอุจิวะ มาดาระ!
ช่างหัวอุจิวะ โอบิโตะ!
ช่างหัวองค์กรแสงอุษา!
ช่างหัวอ่านจันทรานิรันดร์!
ตอนนี้เขามีเป้าหมายใหม่แล้ว ย่อมไม่อยากสนใจคนพวกนี้อีกต่อไป
เพราะในสายตาของเซ็ตสึดำ ไม่ว่าจะมาดาระหรือโอบิโตะ ล้วนเป็นเพียงหมากบนเส้นทางฟื้นคืนชีพมารดาของเขาเท่านั้น
ตลอดหลายปีมานี้ เขาไม่พอใจพวกคนที่คิดว่าตัวเองเก่งกาจเหล่านี้มานานแล้ว หากไม่ใช่เพราะยังต้องพึ่งพาพวกเขาในการดำเนินแผน เขาคงหนีไปตั้งนานแล้ว!
เซ็ตสึดำเงยหน้ามองท้องฟ้าอย่างตื่นเต้น
แม้ตอนนี้จะเป็นเวลากลางวันและมองไม่เห็นดวงจันทร์ แต่เขาก็ยังกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า
“ท่านแม่ ได้ยินไหม? ข้าจะฟื้นคืนชีพท่านในไม่ช้าแล้ว!”
พูดจบ เซ็ตสึดำก็รีบมุดลงใต้ดิน เตรียมเริ่มแผนหาเงินของตัวเองทันที
เสียงของเซ็ตสึดำค่อย ๆ ไกลออกไป
“ฮ่า ๆ ๆ… ท่านแม่… ข้ามาช่วยท่านแล้ว…”