บทที่ 248 เซอร์ไพรส์วันเมษาหน้าโง่
บทที่ 248 เซอร์ไพรส์วันเมษาหน้าโง่
บทที่ 248 เซอร์ไพรส์วันเมษาหน้าโง่
วันที่ 1 เมษายน วันเมษาหน้าโง่
“วันนี้คือวันสิ้นสุดของราชนาวีอังกฤษ!”
เวลานี้ คาร์ล เดอนิทซ์ ซึ่งดำรงตำแหน่งผู้บัญชาการกองทัพเรือเยอรมัน เดินทางมายังช่องแคบอังกฤษด้วยตนเอง เพื่อบัญชาการรบ
“ใช่แล้ว กำลังหลักของราชนาวีอังกฤษสูญเสียไปเกือบหมดแล้ว เหลือเพียงเรือพิฆาตไม่กี่ลำกับเรือลาดตระเวนเบาบางส่วนที่ยังพยายามดิ้นรนเฮือกสุดท้าย!”
“แม้เรือรบหลักของพวกเราจะถอนออกจากการรบไปแล้ว แต่พวกเรายังมีเครื่องบินมากพอ!”
หลังคาร์ล เดอนิทซ์พูดจบ เขาก็เงยหน้ามองท้องฟ้า
ครั้งนี้กองทัพเรือได้รับความสูญเสียหนักหน่วง ภายใต้สถานการณ์ปกติ ความสูญเสียเช่นนี้ย่อมเป็นสิ่งที่กองทัพเยอรมันยอมรับไม่ได้ เพราะขีดความสามารถในการเสริมกำลังทดแทนของพวกเขายังไม่เพียงพอ
แต่ตอนนี้สถานการณ์ต่างออกไปแล้ว กองทัพสหรัฐฯ ถอนตัวจากสงคราม เส้นเลือดใหญ่ที่สุดของอังกฤษถูกตัดขาด หากกองทัพเยอรมันแค่เสียเลือดมากเกินไป อังกฤษก็อยู่ในสภาพช็อกใกล้ตายแล้ว
ต้องรู้ไว้ว่า กองทัพอังกฤษสามารถรักษาการควบคุมเหนือมหาสมุทรแอตแลนติกเอาไว้ได้ ส่วนใหญ่ก็เพราะกฎหมายให้ยืม-เช่า
ควันดำลอยขึ้นทั่วผืนทะเลอันไกลโพ้น
การรบยังคงดำเนินต่อไป ควันดำเหล่านั้นมาจากเรือรบที่ได้รับความเสียหาย
บนช่องแคบอังกฤษ เรือรบที่เสียหายมีอยู่ทุกหนแห่ง จมลงสู่ก้นทะเลพร้อมความคับแค้นอันลึกล้ำ
บนผิวน้ำ เรือรบยังคงเปิดฉากต่อสู้ครั้งสุดท้าย แต่ส่วนใหญ่ล้วนเป็นเรือรบเยอรมัน ส่วนเรือรบของราชนาวีอังกฤษที่เห็นเป็นครั้งคราว ส่วนมากก็อยู่ในสภาพเสียหายแล้ว
ใต้ผิวน้ำยังมีเรือดำน้ำเยอรมันอยู่ด้วย
แม้แต่บนผิวน้ำ ก็ยังมีเรือดำน้ำเยอรมันลอยอยู่
กองทัพเยอรมันยึดความได้เปรียบในสนามรบไว้ได้แล้ว เรือดำน้ำของพวกเขาถึงขั้นปฏิบัติการบนผิวน้ำอย่างเปิดเผย และเปิดฉากโจมตีกองเรืออังกฤษ
เสียงคำรามของเครื่องบินทิ้งระเบิดบนท้องฟ้าดังไม่ขาดสาย พวกมันโฉบลงมาโจมตีทหารที่กำลังพยายามร้องขอความช่วยเหลืออยู่กลางทะเล
บางพื้นที่ น้ำทะเลกลายเป็นสีแดง ฝูงนกทะเลหลากชนิดบินวนอยู่บนฟ้า โฉบลงไปยังผิวน้ำครั้งแล้วครั้งเล่า แต่ละครั้งคาบชิ้นเนื้อกลับขึ้นมาก่อนจะบินลงไปใหม่
นอกจากนี้ ตอร์ปิโดหลากหลายลูกยังซุ่มอยู่ใต้ผิวน้ำ คอยฉีกทึ้งอาหารบนผิวน้ำอย่างต่อเนื่อง
จบแล้วหรือ?
เซอร์บรูซ ออสติน เฟรเซอร์ ผู้บัญชาการราชนาวี มองผืนทะเลด้วยรอยยิ้มเศร้าหมองเล็กน้อย
ราชนาวีที่ไร้เทียมทานมานานหนึ่งถึงสองศตวรรษ กำลังจะล่มสลายลงแล้ว
“ท่านครับ ถอยเถอะครับ!”
นายทหารฝ่ายเสนาธิการที่อยู่ข้างกายเอ่ยเสียงต่ำ
“ถอย? จะให้ถอยไปไหน? หมู่เกาะอังกฤษอยู่ด้านหลังพวกเราแล้ว! พวกเราแพ้แล้ว!”
ยุคสมัยของพวกเราสิ้นสุดลงแล้ว!
เซอร์เฟรเซอร์มองทหารรอบตัว ใบหน้าที่คุ้นเคยเหลืออยู่เพียงไม่กี่คน ส่วนใหญ่ล้วนสละชีพในสนามรบไปแล้ว
“รายงาน! เรดาร์ตรวจพบกองเรือปรากฏขึ้นที่ปีกด้านข้างของพวกเรา!”
“ยังมีกองเรืออีกหรือ? เยอรมันยังมีแผนสำรองอีกงั้นหรือ?”
เซอร์เฟรเซอร์ยังคงสงบนิ่งเมื่อได้ยินข่าว สถานการณ์เลวร้ายมาถึงขั้นนี้แล้ว หากเยอรมันส่งกองเรือใหม่เข้ามาอีก ความพ่ายแพ้ของพวกเขาก็จะยิ่งมาถึงเร็วขึ้นเท่านั้น
“นี่คือกองเรือพิเศษที่สี่แห่งกองทัพหลวงราชวงศ์หมิง ได้รับคำสั่งให้มาสนับสนุน โปรดตอบกลับเมื่อได้รับข้อความ!”
เสียงหนึ่งดังออกมาจากวิทยุของอังกฤษ
นายทหารสื่อสารบนเรือลาดตระเวนเบาของเซอร์เฟรเซอร์ถึงกับสงสัยว่าตนฟังผิดไปหรือไม่
มือที่กำลังบันทึกสัญญาณวิทยุชะงักไปครู่หนึ่ง
“ขอย้ำ นี่คือกองเรือพิเศษที่สี่แห่งราชวงศ์หมิง ได้รับคำสั่งให้มาสนับสนุน...”
โปรดตอบกลับเมื่อได้รับข้อความ!
“รับทราบ รับทราบ ที่นี่ราชนาวี รับทราบ!”
ทหารสื่อสารตะโกนออกมา แล้วลุกพรวดขึ้นจากตำแหน่ง
การกระทำของเขาดึงดูดความสนใจของทุกคนในห้องโดยสาร แม้แต่เซอร์เฟรเซอร์ก็หันมามองเช่นกัน ภายใต้สถานการณ์ปกติ เซอร์เฟรเซอร์ย่อมลงโทษทหารผู้นี้อย่างแน่นอน
เพราะอย่างไรเสีย การปฏิบัติการทางเรือต้องมีวินัยเข้มงวด
“ท่านครับ กองหนุนของพวกเรามาถึงแล้ว!”
บนใบหน้าของเซอร์เฟรเซอร์ไม่มีความตื่นเต้นใด ๆ ต่อคำว่า “กองหนุน” เขาเพียงยิ้มขื่นแล้วกล่าวว่า
“พวกเราจะไปหากองหนุนจากที่ไหนได้อีก? อเมริกาทอดทิ้งพวกเราไปแล้ว!”
“ไม่ใช่กองทัพสหรัฐฯ ครับ แต่เป็นราชวงศ์หมิง! กองเรือพิเศษที่สี่ของราชวงศ์หมิงมาช่วยพวกเราแล้ว!”
ขณะพูด เขาก็ส่งหูฟังวิทยุไร้สายให้
เมื่อได้ยินคำว่า “ราชวงศ์หมิง” สีหน้าของเซอร์เฟรเซอร์ก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย
“จริงหรือ?”
“วิทยุพูดแบบนั้นครับ!”
ทันใดนั้น นายทหารผู้ช่วยคนหนึ่งก็รีบเข้ามาด้วยความตื่นเต้น
“ท่านครับ นายกรัฐมนตรีส่งโทรเลขมา กองหนุนของราชวงศ์หมิงมาถึงช่องแคบอังกฤษแล้ว ให้พวกเราร่วมมือกับพวกเขาในการรบ!”
“ครับ!”
“อึก!”
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างมองหน้ากัน ก่อนจะตบหน้าตัวเอง แล้วค่อยยิ้มออกมา
“กองหนุนมาถึงแล้ว!”
“เป็นกองหนุนจากราชวงศ์หมิง!”
“พวกเรารอดแล้ว!”
พวกเขาไม่รู้หรอกว่ากองเรือของราชวงศ์หมิงแข็งแกร่งเพียงใด
อย่างไรก็ตาม พวกเขารู้ว่ากองเรือของราชวงศ์หมิงเคยทำลายกองเรือรวมญี่ปุ่น ซึ่งขณะนั้นเป็นกองทัพเรือใหญ่อันดับสองของโลกจนราบคาบ อีกทั้งยังเคยเอาชนะกองเรือหลักของกองทัพเรือสหรัฐฯ ได้ นอกจากนี้ ราชวงศ์หมิงยังให้เช่าเรือจำนวนมากแก่อังกฤษและเยอรมนีอีกด้วย
สัญญาณทุกอย่างบ่งชี้ว่า กำลังทางเรือของราชวงศ์หมิงเหนือกว่าประเทศใด ๆ ในโลกอย่างห่างชั้น
ตอนนี้เมื่อราชวงศ์หมิงมาช่วยพวกเขา การรักษาช่องแคบอังกฤษย่อมไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
ในเวลาเดียวกัน จุดสีดำเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้า เครื่องบินขับไล่ไอพ่นของราชวงศ์หมิงเข้าร่วมการรบทางอากาศเหนือช่องแคบอังกฤษแล้ว
ตูม!
ตูม!
ตูม!
“...”
เสียงระเบิดต่อเนื่องดังขึ้นกลางอากาศ เมื่อเงยหน้ามอง ก็เห็นเครื่องบินขับไล่เยอรมันถูกยิงตกทีละลำ
เกิดอะไรขึ้น?
ไกลออกไป เครื่องบินขับไล่เยอรมันหลายสิบลำระเบิดกลางอากาศ กลายเป็นลูกไฟแล้วร่วงลงสู่พื้น
“รายงาน! ราชวงศ์หมิงเข้าร่วมสงครามแล้ว!”
“หืม? ราชวงศ์หมิงประกาศสงครามกับพวกเราแล้วหรือ?”
“ไม่ครับ แต่ราชวงศ์หมิงกับอังกฤษได้จัดตั้งพันธมิตรกันแล้ว!”
“บัดซบ! ไอ้สารเลวจากราชวงศ์หมิงพวกนั้นคิดจะทำอะไรกันแน่?”
การปรากฏตัวอย่างกะทันหันของกองเรือหมิงในสนามรบ ทำให้เต๋อซานตั้งตัวไม่ทัน
หลังเยอรมนีตัดสินใจร่วมมือกับสหรัฐอเมริกา พวกเขาก็จับตาดูความเคลื่อนไหวของกองเรือราชวงศ์หมิงอย่างใกล้ชิด ทั้งกองเรือบนแผ่นดินญี่ปุ่น กองเรือที่ขึ้นบกในสหรัฐอเมริกา รวมถึงกองเรือกระจัดกระจายอยู่ที่ออดาเลียด้วย
เต๋อซานกังวลว่าราชวงศ์หมิงจะช่วยอังกฤษ
อย่างไรก็ตาม หลังผ่านไปเกือบหนึ่งเดือน กองเรือของราชวงศ์หมิงกลับไม่มีความเคลื่อนไหวผิดปกติใด ๆ จึงทำให้ฮู่จื่อค่อย ๆ วางใจลง
อะไรนะ? ราชวงศ์หมิงยังมีกองเรืออื่นอีกหรือ?
กองเรือหลักของราชวงศ์หมิงตามที่เปิดเผยต่อสาธารณะนั้น มีเรือมากกว่าหกสิบลำอยู่แล้ว ส่วนกองเรืออื่น ๆ รวมถึงกองเรือหลากหลายประเภท เมื่อนับรวมกันแล้วมีถึงสามถึงสี่ร้อยลำ ตัวเลขนี้เกินความเข้าใจของคนส่วนใหญ่ไปแล้ว ชาติแบบใดกันจึงจะมีพลังสนับสนุนกองเรืออันทรงพลังเช่นนี้ได้?
ราชวงศ์หมิงไม่มีทางมีกองเรืออื่นอีกแน่นอน