บทที่ 21 หนึ่งชั่วโมงครึ่งอันสิ้นหวัง เขามาแล้ว!

จู่ๆ เสียงของผีผีก็ดังขึ้น จนแทบจะทะลุไปถึงหูของผู้ชม เอ้อร์เหมาตกใจจนรีบเร่งเสียงเพลงในห้องไลฟ์สตรีมให้ดังขึ้นทันที

"เธอรักษาความสัมพันธ์ยังไงกันแน่? เมื่อวานนี้ฉันกับเอ้อร์เหมาอุตส่าห์คุยกับเธอตั้งนานสองนาน สอนเธอไปตั้งเยอะแยะ แต่เธอไม่ได้ฟังเลยสักคำใช่ไหม?"

"ใช่! มันก็จริงที่ยิ่งรายได้ในห้องไลฟ์สตรีมสูง ฉันก็ยิ่งได้ส่วนแบ่งมากขึ้น แต่เธอไม่ใช่คนที่ได้ส่วนแบ่งก้อนใหญ่ที่สุดหรือไง!? ครอบครัวของเธอไม่ได้กำลังรอเงินช่วยชีวิตอยู่หรือไง?"

"แค่เมื่อวานวันเดียว เธอได้ส่วนแบ่งไปมากที่สุด แต่เธอได้เงินมาแค่สี่หมื่นกว่าๆ มันพอค่าผ่าตัดแม่เธอไหมล่ะ?"

"แล้วตอนนี้เราจะทำยังไง? ผู้ชมในห้องไลฟ์สตรีมต่างก็รอพี่ใหญ่ม้าพิโรธกันทั้งนั้น เธอคิดว่าพวกเขาเข้ามาดูอะไรกันล่ะ?"

"เข้ามาดูเธองั้นเหรอ? เข้ามาดูพวกเราเต้นและพีเคงั้นเหรอ? เธอคิดว่ามันเป็นไปได้จริงๆ หรือไง?"

"เธอคิดว่าตัวเองจะโชคดีแบบนั้นอีกหรือไง? ที่จะได้บังเอิญไปเจอเซียนอีหนู่หม่าอีกคนก่อนที่กลุ่มของเราจะถูกยุบน่ะ!? หรือคิดว่าจะมีคนแบบเขาโผล่มาทุกเดือน?"

เสี่ยวเสี่ยวม่าวพูดไม่ออกเลยเมื่อต้องเผชิญกับการซักไซ้ไล่เลียงของผีผี

เธอเข้าใจความโกรธของผีผีอย่างถ่องแท้ ถ้าเธอลองเอาใจเขามาใส่ใจเรา เธออาจจะโกรธเกรี้ยวยิ่งกว่านี้ด้วยซ้ำ

ในช่วงเวลาที่ดูเหมือนว่าทุกอย่างกำลังจะกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง พวกเธอกลับถูกสาดด้วยน้ำเย็นเจี๊ยบถังใหญ่

ตอนนี้ เธอรู้สึกหนาวสะท้านไปทั้งตัว นิ้วเรียวยาวของเธอกำชายเสื้อไว้แน่น

แม้แต่ถุงน่องคุณภาพสูงกว่าที่เธออุตส่าห์ซื้อมาเพื่อเฉินฮ่าวโดยเฉพาะในวันนี้ เพียงเพื่อให้เธอดูดีขึ้นตอนอยู่หน้ากล้อง ตอนนี้มันก็สูญเปล่าไปเสียแล้ว

ตอนนี้เสี่ยวเสี่ยวม่าวไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองหน้าจอแชตรวมเลย ไม่ว่าคอมเมนต์เหล่านั้นจะมีเจตนาดีหรือร้าย มันก็ทิ่มแทงหัวใจของเธอราวกับหนามแหลม

เลเวล 5 สงสัยในชีวิต: "ซูเปอร์ริชที่สัญญาว่าจะมาหายไปไหนแล้วล่ะ?"

เลเวล 17 อาหลัว: "วันนี้ยังมีฝนคาร์นิวัลให้ดูที่นี่อีกไหม?"

เลเวล 6 เจียเป๋าเป่า: "น่าเบื่อ"

เลเวล 22 ปีกไก่ตุ๋นโค้ก: "วันนี้พี่ใหญ่ม้าพิโรธยังจะมาอยู่ไหมเนี่ย?"

เลเวล 17 ถานเสี้ยวเจียนเผิงช่าช่า: "ไม่รู้สิ ฉันส่งข้อความส่วนตัวไปหาเขาแล้ว แต่พวกนายก็รู้ พวกสายเปย์เบอร์ใหญ่เขาไม่อ่านข้อความส่วนตัวจากคนแปลกหน้าหรอก"

เลเวล 12 เสี่ยวอวี่: "เริ่มจะอึดอัดแล้วแฮะ วันนี้เสี่ยวเสี่ยวม่าวแพ้พีเคไปสองรอบแล้ว แถมยังไม่มีใครเปย์เลยสักคน"

เลเวล 19 เมล็ดแตงโม: "เขาคงไม่ได้... ชิ่งไปแบบพี่เศรษฐีผู้ว่างงานคนก่อนหรอกนะ? หมอนั่นดื้อด้านจะตาย ไม่ยอมรักษาความสัมพันธ์เอาซะเลย"

เลเวล 20 แผ่นหมั่นโถว: "อาจจะใช่นะ ฉันเพิ่งเห็นพี่ใหญ่ม้าพิโรธบนประกาศแบนเนอร์ เขาเปย์คาร์นิวัลไปตั้งสิบชุดในห้องไลฟ์สตรีมอื่นน่ะ"

เลเวล 12 เสี่ยวอวี่: "@แผ่นหมั่นโถว ฉันกดตามแบนเนอร์ไปดูมาแล้ว เป็นไลฟ์สตรีมแบบกลุ่มเหมือนกัน แถมคุณภาพสูงปรี๊ดเลยล่ะ"

เลเวล 17 ถานเสี้ยวเจียนเผิงช่าช่า: "@แผ่นหมั่นโถว ฉันก็ไปมาเหมือนกัน เพิ่งจะกลับมาเนี่ยแหละ ไม่ใช่แค่งานคาร์นิวัลนะ ฉันเพิ่งเห็นพี่ใหญ่ม้าพิโรธเปย์รักนี้ล่องเรือใบไปตั้ง 200 อันเพื่อให้ทั้งกลุ่มได้เลิกงาน อลังการงานสร้างสุดๆ ไปเลยว่ะ"

เลเวล 20 แผ่นหมั่นโถว: "@ถานเสี้ยวเจียนเผิงช่าช่า เชี่ยเอ๊ย เอาจริงดิ? ใครเขาใช้จรวดสองร้อยลูกมารับทั้งกลุ่มเลิกงานบ้างวะเนี่ย?"

เลเวล 19 เมล็ดแตงโม: "งั้นก็จบเห่แล้วล่ะ พี่ใหญ่ม้าพิโรธคงแค่ไปหาอะไรแปลกใหม่ดู พอไม่มีอะไรดึงดูดใจ คนเขาก็ไปเป็นธรรมดา"

ผู้ชมในช่องแชตยังคงคุยกันต่อไป และไม่มีใครสนใจการพีเคในห้องไลฟ์สตรีมอีกเลย

แม้ว่าเพลงในสตูดิโอจะยังคงเร้าใจและทุกอย่างดูครึกครื้น แต่บรรยากาศจริงๆ กลับใกล้จะถึงจุดเยือกแข็งเต็มที

เอ้อร์เหมามองดูช่องแชตที่บอกว่าเซียนอีหนู่หม่ากำลังเปย์ฝนจรวดในห้องไลฟ์สตรีมอื่น และไม่รู้เลยว่าจะทำให้สถานการณ์คลี่คลายได้ยังไง

ความสิ้นหวังถาโถมเข้าใส่เสี่ยวเสี่ยวม่าวราวกับเกลียวคลื่นอันหนาวเหน็บ แทบจะทำให้เธอจมดิ่งลงไป

ตั้งแต่สองทุ่ม เธอเป็นเหมือนตุ๊กตาที่ถูกย่างอยู่บนกองไฟ เฉินฮ่าวรับปากอย่างชัดเจนว่าจะมาหาเธอ แต่เขากลับไม่โผล่มาเลยแม้กระทั่งตอนที่การพีเคเริ่มต้นขึ้นตอนสองทุ่มครึ่ง

ในรายการข้อความส่วนตัวของเธอ ข้อความกว่าสิบข้อความที่เธอส่งหาเฉินฮ่าวล้วนยังไม่ถูกเปิดอ่าน

ทางวีแชตก็ไม่มีการตอบกลับใดๆ และสายเรียกเข้าด้วยเสียงที่เธอโทรไปก็ถูกกดตัดสายทิ้งโดยตรง

เสี่ยวเสี่ยวม่าว: "พี่ใหญ่ม้าพิโรธ อยู่ไหมคะ? สตรีมเริ่มแล้วนะ~"

เสี่ยวเสี่ยวม่าว: "พี่ใหญ่ม้าพิโรธ ลืมเสี่ยวม่าวไปแล้วเหรอคะ?~ พีเคเริ่มแล้วน้า... QAQ."

เสี่ยวเสี่ยวม่าว: "ข้อความเสียง (เล่น): พี่ชาย ตอบฉันหน่อยได้ไหมคะ?"

เสี่ยวเสี่ยวม่าว: "ใครๆ ก็บอกว่าฉันไม่มีปัญญารั้งคุณไว้..."

เสี่ยวเสี่ยวม่าว: "ข้อความเสียง (เล่น): พี่ใหญ่ม้าพิโรธ ฮึก ฮึก... ได้โปรด... คุณแวะมาสักแป๊บเดียวได้ไหมคะ? ให้ฉันชนะทิ้งห่างสักรอบนึงก็พอ! แค่รอบเดียวเท่านั้น! แล้วฉันจะยอมคุณทุกอย่างเลย!"

"ฉันจะส่งถุงน่องสีดำที่ฉันใส่วันนี้ไปให้คุณ ดีไหมคะ? ฉัน... หลังจากสตรีมจบ ฉันจะถอดมันแล้วอัดเป็นวิดีโอส่งไปให้เลย!"

เสี่ยวเสี่ยวม่าว: "ข้อความเสียง (เล่น): ฉันขอร้องล่ะค่ะ พี่ชาย! โทรกลับหาฉันหน่อยเถอะนะคะ... คืนนี้... คืนนี้ฉันจะวิดีโอคอลหาคุณ โดยใส่... ใส่ชุดนอนกึ่งโปร่งใสที่เซ็กซี่ที่สุดของฉัน เพื่อกล่อมคุณเข้านอน..."

โชคร้ายที่เงื่อนไขของเธอยิ่งดูเกินจริงไปกันใหญ่ แต่เฉินฮ่าวที่อยู่อีกฝั่งกลับไม่มีการตอบสนองใดๆ หน้าจอยังคงเงียบงันราวกับความตาย

"จบกัน"

ความสุขจากการได้รับงานคาร์นิวัลหลายสิบอันและเงินหลายหมื่นหยวนเมื่อวานนี้ได้มลายหายไปจนหมดสิ้น ภายในเวลาเพียงแค่วันเดียว เธอก็ร่วงหล่นลงสู่จุดต่ำสุด และเหลือเพียงสองคำนี้ที่ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ

ด้วยตัวอย่างก่อนหน้านี้จากเศรษฐีผู้ว่างงาน และตอนนี้ก็คือเซียนอีหนู่หม่า คืนนี้เธอคงไม่เพียงแต่จะกลายเป็นตัวตลกของทุกคนในห้องไลฟ์สตรีมเท่านั้น แต่ 'ข่าวซุบซิบ' นี้คงจะแพร่สะพัดไปทั่วทั้งกิลด์ในไม่ช้า

เธอไม่สามารถพูดแทนที่อื่นได้ แต่ข่าวนี้คงจะแพร่สะพัดไปทั่วทุกกิลด์ในเมืองหางโจวแน่ๆ เธอคงไม่สามารถหาสถานที่ทำงานใหม่ได้ด้วยซ้ำ

ในเส้นทางการไลฟ์สตรีมแบบกลุ่ม การไม่รู้วิธีรักษาความสัมพันธ์กับสายเปย์เบอร์ใหญ่ ก็มีความหมายเหมือนกับ 'การสตรีมไม่เป็น'

ถึงตอนนั้น อาชีพการเป็นสตรีมเมอร์ของเธอก็จะจมดิ่งลงไปพร้อมกับกลุ่มที่กำลังจะล่มสลายนี้

พ่อของเธอไม่มีรายได้อีกต่อไปเพราะต้องดูแลแม่ของเธอ และบ้านของพวกเขาก็ถูกขายไปแล้ว ส่วนค่าใช้จ่ายสำหรับเตียงโรงพยาบาลของแม่เธอนั้น... เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดถึงมันด้วยซ้ำ

"ขอแสดงความยินดีกับผีผีที่สามารถคว้าชัยชนะมาครองได้สำเร็จครับ!!!"

"เหลิ่งเหลิ่ง น่าเสียดายจังเลยนะ ตกรอบไปตั้งแต่รอบที่สอง ลงไปทบทวนตัวเองสักแป๊บนะ ไหนขอดูหน่อยสิว่าสาวสวยคนต่อไปคือใคร... เสี่ยวเสี่ยวม่าว ถึงตาเธออีกแล้ว!"

เมื่อได้ยินเอ้อร์เหมาเรียกชื่อเธอ เสี่ยวเสี่ยวม่าวก็ฝืนตัวเองให้ลุกขึ้นยืนแม้ว่าเธอจะไม่อยากทำเลยก็ตาม เธอลุกขึ้นยืนอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย และเดินเข้าไปหากล้องด้วยฝีเท้าที่ไม่มั่นคง

เธอก้มหน้าลง ไม่กล้าแม้แต่จะมองช่องแชตในห้องไลฟ์สตรีม หรือมองไปที่ผีผีซึ่งกำลังฝืนยิ้มอยู่ข้างๆ เธอ

ตอนนี้ เธอแค่อยากให้มันจบลงเร็วๆ เพื่อที่เธอจะได้หนีไปจากที่นี่ และหามุมหลบซ่อนตัวในที่ที่ไม่มีใครหาเธอเจอ

"เอ่อ... เอาล่ะ เสี่ยวเสี่ยวม่าวของเราเข้าประจำที่แล้ว งั้นเรามาเริ่มการพีเคกันเลยดีกว่าครับ!"

"ครอบครัวทุกท่าน ส่งหัวใจดวงน้อย ตั๋วความนิยม และโต่วอินน้อยมาให้กำลังใจสตรีมเมอร์ที่คุณชอบกันเลยครับ!"

"เคานต์ดาวน์สองนาที เริ่มได้... เชี่ยเอ๊ย!!"

"ยินดีต้อนรับท่านประธานหนู่หม่ากลับบ้านครับ!!!!!"

"ตู้ม!"

เสียงของเอ้อร์เหมาดังกึกก้องขึ้นมากะทันหัน กวาดล้างความน่าเบื่อหน่ายก่อนหน้านี้ไปจนหมดสิ้น แม้แต่เพลงในห้องไลฟ์สตรีมก็ยังถูกกลบด้วยเอฟเฟกต์เสียงปืนใหญ่สลุตที่เขากดขึ้นมา

เหตุผลนั้นง่ายมาก: เอฟเฟกต์การเข้าห้องสีม่วงอันสูงส่งลอยผ่านหน้าจอส่วนรวม และไอดีที่คุ้นเคยนั้นก็ปรากฏขึ้น—

เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า เข้าสู่ห้องไลฟ์สตรีมแล้ว!

เสี่ยวเสี่ยวม่าวเงยหน้าขึ้นมองทันทีที่ได้ยินเสียงตะโกนของเอ้อร์เหมา ยังคงมีหยาดน้ำตาคลออยู่ที่หางตาของเธอ และเครื่องสำอางของเธอก็เลอะเทอะเล็กน้อย

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เธอจะทันได้พูดอะไร การแจ้งเตือนของขวัญและเอฟเฟกต์หลายชุดก็ถาโถมเข้าใส่ห้องไลฟ์สตรีมราวกับพายุ

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบคาร์นิวัลสีทอง X50 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบรักนี้ล่องเรือใบ X50 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบโต่วอินนัมเบอร์วันสีทอง X20 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบเรือเหาะโต่วอินสีทอง X5 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบปราสาทแห่งความฝัน X1 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบรถม้าสุดโรแมนติก X1 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบรักสามชาติภพ X1 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบหัวใจดวงน้อย X1314 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

【เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า มอบเป็ดน้อยเชียร์ลีดเดอร์ X3 ให้เสี่ยวเสี่ยวม่าว!】

ทันทีที่เฉินฮ่าวเข้ามา เพียงแค่มองแวบเดียว เขาก็เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด

เขาผลาญเหรียญโต่วอินของเขาทั้งหมดโดยตรง และในขณะเดียวกัน เขาก็ได้รวบรวมเซตสามเทพธิดาขึ้นมา

เลเวล 52 เซียนอีหนู่หม่า: "ขอโทษที ฉันมาสายไปหน่อย"

ไม่กี่วินาทีต่อมา ห้องไลฟ์สตรีม ชิงคง 004 ทั้งห้องก็ระเบิดความร้อนแรงขึ้น