บทที่ 12: แผนการลับในใจของเหล่าสตรีมเมอร์สาว

เสี่ยวเสี่ยวม่าวนอนไม่ค่อยหลับ แต่เฉินฮ่าวกลับนอนหลับสนิท

เวลา 3.30 น. ในขณะที่เฉินฮ่าวยังคงฝันหวานว่าได้นอนอยู่บนกองเงินกองทอง ห่างออกไป 16 กิโลเมตร ณ ฐานบ่มเพาะสื่อแห่งหนึ่งในเมืองจิน

ทีมงาน ออโรร่า 590 ที่เพิ่งเสร็จสิ้นจากการไลฟ์สตรีม กำลังนั่งอยู่ในห้องประชุมเพื่อจัดการประชุมสรุปผลงาน

"ข้อมูลของวันนี้ค่อนข้างโดดเด่นมาก สมาชิกของเราทุกคนทำยอดเคพีไอในสัปดาห์แรกได้สำเร็จลุล่วงอย่างยอดเยี่ยม!"

"โดยเฉพาะโจวโจวและเฉาเหมย ที่มีข้อมูลยอดเยี่ยมที่สุดในวันนี้ ขอเสียงปรบมือให้พวกเธอหน่อย!"

หยางหมิ่น หัวหน้าฝ่ายปฏิบัติการของ ออโรร่า 590 พับหน้าจอรายงานข้อมูลบนแล็ปท็อปของเธอลง และเป็นคนแรกที่เริ่มปรบมือ

"แปะ แปะ แปะ!"

เสียงปรบมือดังก้องไปทั่วห้องประชุมเล็กๆ

หยางหมิ่นขยับแว่นตาแล้วสรุปต่อ

"ปัจจุบัน ดูเหมือนว่าการเปลี่ยนรูปแบบของเราจะส่งผลลัพธ์ที่ดีมากๆ จริงๆ"

"ช่วงสามวันแรกเป็นการเต้นแบบกลุ่มตามมาตรฐานและการเต้นสั้นๆ แลกเงินสิบสตางค์ ซึ่งผลลัพธ์ในการดึงดูดทราฟฟิกก็อยู่ในระดับปานกลางจริงๆ"

"หลังจากเปลี่ยนมาเป็นการแสดงตะโกนแร็ปในช่วงสองวันที่ผ่านมา จำนวนคนในห้องไลฟ์สตรีมก็เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าโดยตรง"

"ด้วยข้อมูลของวันนี้ ฉันสามารถยื่นเรื่องต่อฝ่ายบริหารของกิลด์เพื่อขอเพิ่มการแจกอั่งเปาและการสนับสนุนทราฟฟิกจากกิลด์ในครั้งต่อไปได้ เราน่าจะมีความหวังที่จะทะลุหลัก 【แสน】 ในช่วงดึงดูดทราฟฟิกนะ"

โฮสต์ หนานซาน เป็นคนแรกที่ประจบเธอ:

"อย่างที่คิดไว้เลย กลยุทธ์ของผู้อำนวยการหยางได้ผลชะงัดนัก ไม่อย่างนั้นวันนี้เราคงดึงดูดคนมาไม่ได้เยอะขนาดนี้หรอก รวมถึงเซียนอีหนู่หม่าด้วย"

"จะว่าไปแล้ว เหตุผลหลักสำหรับผลลัพธ์อันยอดเยี่ยมในวันนี้ก็คือเซียนอีหนู่หม่านั่นแหละ"

หยางหมิ่นรับช่วงต่อ สายตาอันเฉียบคมของเธอกวาดมองโจวโจวและคนอื่นๆ ที่กำลังนั่งตัวตรง

"ฉันรีบตรวจสอบดูแล้ว เลเวลของเซียนอีหนู่หม่าต้องเพิ่งจะพุ่งขึ้นมาวันนี้แน่ๆ ไม่อย่างนั้นการเปย์งานคาร์นิวัลไปหลายสิบอันคงไม่ทำให้เขาอยู่แค่เลเวล 48 หรอก"

"เขาแทบจะไม่พูดอะไรในห้องไลฟ์สตรีมเลย แถมบัญชีก็ไม่มีคอนเทนต์อะไร ดังนั้นเราจึงปฏิเสธไม่ได้ว่ามันอาจจะเป็นบัญชีรอง"

"แต่ไม่ว่าจะยังไง ความแข็งแกร่งของเซียนอีหนู่หม่าก็เป็นสิ่งที่ปฏิเสธไม่ได้"

หยุดอยู่ตรงนี้ ดูเหมือนเธอกำลังเรียบเรียงความคิดของตัวเอง

"ดังนั้น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเธอต้องหาวิธีรั้งพี่ใหญ่คนนี้ไว้ให้ฉันให้ได้"

"ไม่ว่าพวกเธอจะใช้เทคนิคการพูดคุยที่บริษัทอบรมมา หรือพึ่งพาทักษะของตัวเอง พวกเธอต้องรั้งเขาไว้ในห้องไลฟ์สตรีมของเราให้ได้!"

"การเพิ่มวีแชตส่วนตัว จะส่งคอนเทนต์อะไร จะทำยังไงให้พี่ใหญ่สนใจที่จะกลับมา หรือแม้กระทั่งเต็มใจที่จะโหวตให้เธอ—ฉันคงไม่ต้องอธิบายเรื่องพวกนี้ให้มากความหรอกนะ"

"พี่ใหญ่มีเพียงคนเดียว โดยทั่วไปแล้ว ไม่ว่าพี่ใหญ่จะทรงพลังแค่ไหน คะแนนโหวตจำนวนมากและของขวัญชิ้นใหญ่ก็จะถูกสงวนไว้สำหรับคนเพียงคนเดียวเท่านั้น"

"ส่วนใครจะสามารถเอาชนะใจเขาได้นั้น ก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของพวกเธอเอง"

โจวโจว เฉาเหมย และคนอื่นๆ อีกสี่คนต่างมองหน้ากัน ต่างก็เห็นแววตาแห่งความเขินอายในดวงตาของกันและกัน

เมื่อมองดูเด็กสาวทั้งห้าคนที่อยู่ตรงหน้าเธอซึ่งใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อเล็กน้อย หยางหมิ่นก็ถอนหายใจและพูดต่อ:

"ฉันก็เป็นผู้หญิงเหมือนกัน และฉันรู้ว่าพวกเธอส่วนใหญ่เป็นเด็กสาวที่เพิ่งทำงานมาได้แค่ปีสองปีและค่อนข้างจะสงวนท่าที"

"แต่การอบรมของบริษัทก็ทำให้เห็นชัดเจนมากแล้วว่า นี่คือวิถีทางที่อุตสาหกรรมของเราขับเคลื่อนไป"

"อยากกินข้าวร้อยบ้านงั้นเหรอ? ก็ทำได้นะ แต่พวกเธอก็รู้ถึงความยากลำบากที่ตามมาดี และมันยากที่จะก้าวไปถึงจุดสูงสุดได้"

"พวกเธอได้ดูสงครามกิลด์ของกิลด์เอสเมื่อเดือนที่แล้วไหม? ในบรรดาท็อปสี่สิบ มีคนไหนบ้างที่ไม่มีพี่ใหญ่สายความรักหรือเจ๊ใหญ่สายความทรงจำมาคอยซัปพอร์ต?"

"ฉันหวังว่าพวกเธอจะกลับไปคิดให้รอบคอบ และทำความเข้าใจให้ถ่องแท้"

หลังจากการประชุมสรุปผลงานจบลง ในที่สุดทั้งห้าคนก็ได้เลิกงาน พวกเธอเดินออกจากบริษัทและแยกย้ายกันโบกแท็กซี่

ขณะนั่งอยู่ในรถ โจวโจวก็กดติดตามเฉินฮ่าวกลับ จากนั้นก็พิมพ์ข้อความส่งไปเป็นชุด

โจวโจว: "ขอบคุณพี่ใหญ่ม้าพิโรธสำหรับวันนี้นะคะ! ของขวัญเยอะแยะเลย คุณลำบากแล้ว!"

โจวโจว: "โดยเฉพาะโต่วอินนัมเบอร์วันที่ส่งโจวโจวพุ่งทะยานไปเลย!"

โจวโจว: "ลูกแมวฉีกยิ้มแฉ่ง.jpg"

โจวโจว: "ดูจากโปรไฟล์ของคุณแล้ว พี่ชายเป็นคนเมืองจินเหรอคะ? กลุ่มของเราก็อยู่ที่เมืองจินเหมือนกันน้า~"

โจวโจว: "ลูกแมวซุกซน.jpg"

โจวโจว: "ข้อความเสียง (เล่น): พี่ชาย นี่คือบัญชีฟองสบู่สีเขียวของฉันนะคะ~ คุณแอดฉันมาได้ไหมคะ? เราวิดีโอคอลคุยกันได้นะ~ ตอนที่ฉันหยุด เราไปเที่ยวด้วยกันยังได้เลยนะคะ~"

โจวโจว: "คิวอาร์โค้ด.jpg"

โจวโจว: "ฉันตัดสินใจแล้วว่าจะหาเงินมาเลี้ยงชาป้าหวังฉาจีพี่ชายสักแก้ว! ถึงตอนนั้นพี่ชายต้องให้ที่อยู่กับฉันด้วยนะคะ~"

โจวโจว: "อีโมจิลูกแมวทำหน้าหยิ่ง.jpg"

เมื่อมองดูรูปโปรไฟล์ของเซียนอีหนู่หม่า ซึ่งปัจจุบันแสดงสถานะออฟไลน์ โจวโจวก็หรี่ตาลง

"ยุ่งแล้วสิ เขาเปย์หนักมากตั้งแต่ครั้งแรกที่เข้ามา พี่ใหญ่ที่มีความแข็งแกร่งขนาดนี้ ใครๆ ก็ต้องอยากได้เขาทั้งนั้นแหละ"

"เสี่ยวลู่กับม่อม่อไม่เท่าไหร่ พวกเธอคงจะเขินอายเกินกว่าจะทำอะไรหลังจากได้ยินคำพูดของพี่หยางเมื่อกี้นี้ ดังนั้นพวกเธอไม่มีทางกล้าแสดงท่าทีรุกหนักเกินไปแน่"

"เฉาเหมยจะต้องลงแข่งด้วยแน่ๆ ส่วนหว่านอันก็พูดยาก"

"ด้วยความที่เขาโปรยเสน่ห์แจกความโปรดปรานอย่างเท่าเทียม ใครจะไปรู้ล่ะว่าเขาชอบใครมากที่สุด!"

"เฮ้อ มีคู่แข่งตั้งสี่คนพร้อมกัน ความยากก็เลยเพิ่มขึ้นมาอีกหน่อยแล้วสิ"

ที่เบาะหลังของรถร่วมโดยสาร โจวโจวถูใบหน้าจิ้มลิ้มที่มีแก้มยุ้ยๆ ของเธออย่างแรง จากนั้นก็ชูหมัดเล็กๆ ของเธอขึ้นมากะทันหันราวกับกำลังเชียร์ตัวเอง

"ฉันจะลุยล่ะนะ!"

"คุณย่าคนนี้เริ่มทำไลฟ์สตรีมแบบกลุ่มก็เพื่อหาเงินนะ! ถ้าเซียนอีหนู่หม่าอายุเข้าเกณฑ์และยังโสดล่ะก็ แม่สาวคนนี้จะทุ่มสุดตัวเลย!"

"ประจวบเหมาะกับที่ตำแหน่งบัญชีของเขาก็อยู่ที่เมืองจินด้วย นี่มันโอกาสทองที่สวรรค์ประทานมาให้ชัดๆ? ฉันไม่เชื่อหรอกว่าด้วยความงามตามธรรมชาติของแม่สาวคนนี้ ฉันจะไม่สามารถเอาชนะใจเขาได้!"

ในเวลาเดียวกันนั้น อีกสี่คนก็ส่งข้อความไปเช่นกัน

เนื้อหาส่วนใหญ่ก็คล้ายๆ กัน แต่พวกเธอได้เพิ่มสไตล์ของตัวเองลงในสคริปต์ที่บริษัทอบรมมาให้

เฉาเหมย ซึ่งเป็นคนสุดท้ายที่รอรถร่วมโดยสาร เฝ้ามองไฟท้ายรถของโจวโจวหายลับไปในความว่างเปล่า เธอกัดริมฝีปากล่างโดยไม่รู้ตัว

"ยัยนั่น... น่าจะเป็นคู่แข่งตัวฉกาจที่สุดของฉันแล้ว พี่ใหญ่สมัยนี้หลายคนชอบสไตล์ ขาว เด็ก และผอมเพรียว"

"อย่างไรก็ตาม..."

เธอก้มมองหน้าอกอันอวบอิ่มและเรียวขายาวสลวยที่ถูกห่อหุ้มด้วยกางเกงขาสั้นยีนส์ของตัวเอง แล้วจู่ๆ ก็ยืดหลังตรงอย่างภาคภูมิใจ

"ฉันไม่ได้ขาดข้อได้เปรียบอะไรนี่นา เมื่อพิจารณาจากหน้าอกคัพเอของยัยนั่นแล้ว ฉันไม่มีทางแพ้เรื่องรูปร่างเด็ดขาด"

ปลายนิ้วของเฉาเหมยลูบไล้เบาๆ ไปตามส่วนโค้งเว้าบนต้นขาของเธอ และเธอก็ยิ้มอย่างมั่นใจ:

"แค่เรียวขาคู่นี้ แม่สาวน้อยอย่างเธอ ก็ไม่มีปัญญามาแข่งกับฉันได้หรอก!"

แต่เธอกลับลืมไปว่า ตัวเธอเองอายุมากกว่าโจวโจวแค่ปีเดียวเท่านั้น

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ปราศจากความวิตกกังวลเรื่องการชำระหนี้ เฉินฮ่าวได้นอนตื่นสายเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน

เวลาล่วงเลยไปจนถึงบ่ายโมง และหลังจากที่นอนหลับจนเต็มอิ่ม เขาก็ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น

เขาลุกขึ้น ล้างหน้า และหลังจากพยายามปลุกความสดชื่นให้ตัวเองแทบแย่ ในที่สุดเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเขาต้องทำอะไร

เขาเปิดโต่วอิน ดูยอดเงินคงเหลือในบัญชี และพยักหน้า:

"เป้าหมายของวันนี้คือการผลาญเงิน 520,000!"

"เมื่อวานเวลามันสั้นเกินไป วันนี้ฉันสามารถเล่นได้นานๆ และต่อให้จะไม่เจอคนอย่างกู่หลาง ฉันก็ยังน่าจะผลาญเงินได้อย่างราบรื่นอยู่ดี"

จู่ๆ เขาก็คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้และหัวเราะออกมา:

"ฮ่าฮ่า คิดไปคิดมา แบบนี้ฉันก็กำลังทำงานอยู่ทุกวันเหมือนกันไม่ใช่หรือไง?"

"แต่งานของฉันคือการเปย์เงินเพื่อให้คนอื่นมามอบคุณค่าทางอารมณ์ให้กับฉัน พอคิดแบบนี้ งานนี้มันน่าพึงพอใจจริงๆ"

หลังจากนั้น เขาก็เห็นการแจ้งเตือนข้อความ 99+ ของเขา เมื่อคลิกเปิดดู นอกเหนือจากข้อความจากคนแปลกหน้าแล้ว สิ่งที่เตะตาที่สุดก็คือข้อความส่วนตัวที่ส่งมาจากสตรีมเมอร์สาวทั้งหกคน

เขาคลิกไปที่ข้อความของเสี่ยวเสี่ยวม่าวเป็นอันดับแรก ยังไงซะ ค่าความประทับใจของเธอก็สูงที่สุดในตอนนี้ และอัตราการคืนเงินก็ดีที่สุดด้วย ดังนั้นเธอจึงจำเป็นต้องได้รับการจัดการเป็นอันดับแรกอย่างแน่นอน

เมื่อเปิดมันขึ้นมา เฉินฮ่าวก็ต้องประหลาดใจกับความกระตือรือร้นเชิงรุกของเสี่ยวเสี่ยวม่าว

"ฟองสบู่สีเขียวเหรอ? วี... วีแชตงั้นเหรอ?"