บทที่ 421 ถูกแอบเด็ดผลสุก

พิธีลงนามดำเนินไปอย่างคึกคัก เฉินห่าวกับแมนเดลลงนาม ลุกขึ้นยืนยิ้มจับมือกัน ขณะที่แสงแฟลชกล้องวาบไม่หยุด

นักข่าวหลายคนแสดงสีหน้าประหลาดใจ ส่วนสื่อในต้าฝ่งดูตื่นเต้น

Nature เป็นหนึ่งในสามวารสารวิชาการชั้นนำของโลก ช่วงหลังมาแรงมาก ชื่อเสียงและความนิยมไม่แพ้หรืออาจเหนือกว่าอีกสองวารสาร

แต่วารสารระดับโลกนี้เลือกจัดประชุมวิชาการระดับสูงครั้งแรกในต้าฝ่งกับมหาวิทยาลัยอี้หัว? ถ้าเป็นมหาวิทยาลัยเหวินฝ่งยังสมเหตุสมผล แม้แต่มหาวิทยาลัยไป๋เฉวียวก็ยังรับได้

แต่มหาวิทยาลัยอี้หัว...

พิธีกรบนเวทีพูดต่อ "เวที Nature ต้าฝ่ง 1020 จะจัดขึ้นวันที่ 22 เดือนหน้า ขอเชิญสื่อมวลชนทุกท่านเข้าร่วม!"

ต่อด้วยช่วงถาม-ตอบ

คนแรกเป็นนักข่าวในต้าฝ่ง

"สวัสดีคุณแมนเดล ตามที่ทราบนี่เป็นครั้งแรกที่วารสาร Nature จัดประชุมวิชาการระดับสูงกับมหาวิทยาลัยในต้าฝ่ง อยากทราบว่าอะไรทำให้ Nature เลือกมหาวิทยาลัยอี้หัวแทนที่จะเป็นมหาวิทยาลัยเหวินฝ่งหรือมหาวิทยาลัยเจ้าเฉิง?"

เมื่อเจอคำถามนี้ เฉินห่าวยักไหล่ให้แมนเดลตอบ

แมนเดลยิ้มตอบ "การเลือกครั้งนี้ผ่านการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนของวารสารเรา ความก้าวหน้าครั้งสำคัญของมหาวิทยาลัยอี้หัวในด้านจอโฟตอน รวมถึงการพัฒนาชิปโฟตอน ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามหาวิทยาลัยอี้หัวมีความเป็นเลิศระดับโลกในด้านวัสดุศาสตร์..."

โดยรวมแล้วคำตอบของแมนเดลล้วนเป็นการชมมหาวิทยาลัยอี้หัว พูดตรงๆ คือกำลังยกยอ จนเฉินห่าวฟังแล้วรู้สึกเขินๆ

คนที่สองที่ถูกเรียกคือแบลร์ นักข่าว PPC จากประเทศอ๋าวเวยประจำต้าฝ่ง

แบลร์ไม่เพียงเสียงแหลม คำถามก็แหลมคมไม่แพ้กัน

"ท่านอธิการบดีเฉิน เรื่องที่ศาสตราจารย์คิมจีฮเวชาวเกาหลีกล่าวหาว่าคุณใช้อำนาจกดดันเขาทางวิชาการนั้นเป็นความจริงหรือไม่?"

คำถามของนักข่าว PPC แบลร์ดึงดูดความสนใจของสื่ออื่นๆ ในที่นั้นทันที

เฉินห่าวฟังแล้วไม่แสดงสีหน้า ไม่แม้แต่จะมองอีกฝ่าย พูดเรียบๆ "หัวข้อของการแถลงข่าววันนี้คือความร่วมมือระหว่างมหาวิทยาลัยอี้หัวกับ Nature กรุณาอย่าถามคำถามที่ไม่เกี่ยวข้อง ต่อไป"

อาจเพราะไม่พอใจที่ถูกเฉินห่าวเมิน แบลร์ตะโกนท้าทาย "ท่านอธิการบดีเฉิน ทำไมคุณไม่ตอบคำถามผม? คุณกลัวหรือ? ผมถึงกับสงสัยว่าปริญญาเอก 4 ใบของคุณจาก QIT ได้มายังไง"

เฉินห่าวที่เดิมดูเฉื่อยชา พอได้ยินคำพูดของแบลร์ก็ทำหน้าเครียดทันที มองอีกฝ่ายอย่างเยาะหยัน

"ช่วงนี้ PPC ของคุณไม่ได้กำลังเจอวิกฤตเพราะเกี่ยวข้องกับเรื่องอื้อฉาวราชวงศ์หรอกหรือ? ทำไมยังกระโดดโลดเต้นได้?"

ช่วงนี้ PPC ไม่ค่อยสบาย เพราะใช้วิธีหลอกลวงได้โอกาสสัมภาษณ์พิเศษเจ้าหญิงไดอานาในปี 1995 ทำให้ราชวงศ์อ๋าวเวยปั่นป่วน สุดท้ายเจ้าหญิงไดอานาและเจ้าชายชาร์ลส์หย่าร้าง

ชาวเน็ตในต้าฝ่งชอบด่าซินจิงเป่าและเป่ยฟางชิงเหนียนเป่า แต่ในบรรดา "สื่อข่าวลือ" สองรายนี้เทียบกับ PPC ยังเป็นเด็กๆ! PPC ไม่เพียงดำต้าฝ่ง ดำหยาโจว แม้แต่ราชวงศ์ตัวเองก็ไม่เว้น เป็นขยะและเลวในวงการสื่อจริงๆ

"ผมขอตอบรวมตรงนี้ เรื่องศาสตราจารย์คิมชาวเกาหลีไม่เกี่ยวกับผมเลย ผมจำเป็นต้องทำเรื่องแบบนั้นหรือ??"

เฉินห่าวพูดจบ มองแบลร์ พูดเรียบๆ

"ขอประกาศข่าวอีกอย่าง ต่อไปการสัมภาษณ์สื่อทุกครั้งของมหาวิทยาลัยเรา ห้าม PPC เข้าร่วมเด็ดขาด เพราะผมสงสัยอย่างยิ่งในความน่าเชื่อถือ ความจริง และความแม่นยำของ PPC!"

เมื่อเฉินห่าวพูดเช่นนี้ ที่ประชุมฮือฮา PPC แม้ชื่อเสียงแย่แต่ก็ยังเป็น PPC! แบลร์เปลี่ยนสีหน้า คำพูดนั้นแสบหูมาก โมโหพุ่งขึ้นหัว เขาลุกขึ้นเตรียมโต้แย้ง

แต่น่าเสียดายที่ยังไม่ทันได้อ้าปาก ก็ถูกรปภ.ที่เตรียมพร้อมอยู่ข้างๆ ลากออกไป

เมื่อไม่มี PPC สื่อข่าวลือชื่อดัง บรรยากาศก็ราบรื่น การแถลงข่าวจบลงอย่างสมบูรณ์

คืนนั้นสื่อหลายแห่งเขียนข่าวส่งกองบรรณาธิการทันที ยิ่งกว่านั้นทีมโทรทัศน์ต้าฝ่งยังนำไปออกอากาศในข่าวค่ำ

...

เช้าวันรุ่งขึ้น

โรงอาหารมหาวิทยาลัยเกาซาน

หมิงเหวินเป็นนักศึกษาปริญญาเอกที่ห้องปฏิบัติการจักษุวิทยาสำคัญของชาติแห่งมหาวิทยาลัยเกาซาน อาจารย์ที่ปรึกษาอวี๋หงหยวนเป็นผู้เชี่ยวชาญจักษุวิทยาระดับแนวหน้าของต้าฝ่ง

ตอนกินอาหารเช้า หมิงเหวินชอบเลื่อนดูฟอรัมเสี่ยวซูฉง เพื่อติดตามความเคลื่อนไหวด้านการวิจัยล่าสุด

"ฟู่ว—"

เพิ่งดูดน้ำถั่วเหลืองเข้าปาก วินาทีต่อมาเขาก็ชะงัก ซาลาเปาในมือซ้ายหล่นลงโต๊ะ

"ไม่จริงใช่ไหม? จริงหรือเปล่า?"

ตรงหน้าเป็นกระทู้ฮอตในฟอรัมเสี่ยวซูฉง

[Nature วารสารเลือกจัดประชุมวิชาการระดับสูงครั้งแรกกับมหาวิทยาลัยในต้าฝ่ง และมหาวิทยาลัยนั้นคือ... มหาวิทยาลัยอี้หัว!]

คลิกเข้าไปดู เป็นข่าวเมื่อคืน มาถึงวันนี้มีคนตอบกระทู้ถึง 185 ครั้ง

"อี้หัวทำได้ดีขึ้นเรื่อยๆ การประชุมวิชาการระดับสูงนี้มีน้ำหนักไม่น้อยนะ ไม่นึกว่าอี้หัวจะคว้าไปได้ เก่งจริงๆ!"

"ไหนจะการประณามของศาสตราจารย์คิมจากเกาหลี... อื้ม มองดูตอนนี้ อธิการบดีเฉินของอี้หัวอาจได้รับเลือกเป็นหนึ่งในสิบนักวิทยาศาสตร์แห่งปีของ Nature จริงๆ"

"ต้องคิดด้วยหรือ? แค่จอโฟตอนอย่างเดียวก็เจ๋งระเบิดแล้ว ใครจะสู้ได้?"

"แต่ดูจากข่าว ส่วนใหญ่เชิญผู้เชี่ยวชาญด้านวัสดุ สารกึ่งตัวนำ และฟิสิกส์ทั้งในและนอกประเทศ น่าเสียดาย ถ้าเป็นชีววิทยาผมยังพอได้ไปกับอาจารย์"

"ด้านวัสดุอี้หัวแรงจริงๆ!"

ความเห็นส่วนใหญ่เป็นด้านบวก แต่หมิงเหวินอ่านแล้วใจหาย!

"แย่แล้ว งั้นแผนของศาสตราจารย์ก็ล้มเหลวน่ะสิ?" หัวใจหมิงเหวินเต้นเร็วขึ้น สีหน้าไม่สู้ดี

ตั้งแต่ต้นปีนี้ ศาสตราจารย์อวี๋หงหยวนวางแผนร่วมมือกับ Nature จัดประชุมวิชาการระดับนานาชาติ เพื่อถกเถียงและแลกเปลี่ยนในสาขาก้าวหน้าและการแพทย์เชิงการเปลี่ยนแปลง เช่น การควบคุมสเต็มเซลล์ การโปรแกรมเซลล์ใหม่ วิศวกรรมเนื้อเยื่อ และการแก้ไขจีโนม

ไม่นึกเลยว่าความพยายามเกือบครึ่งปีต้องสูญเปล่า!

อาหารเช้าที่เหลือหมิงเหวินไม่มีใจจะกิน เอาถาดไปวางที่จุดคืน แล้วรีบเร่งฝีเท้าลงมา ขี่จักรยานกลับห้องแล็บ

"อาจารย์ครับ ไม่ดีแล้ว เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!"

เพราะยังเช้าอยู่ ในห้องแล็บมีแค่สามสี่คน หมิงเหวินรีบวิ่งไปที่ห้องทำงานศาสตราจารย์อวี๋หงหยวน

ในห้องทำงาน

หมิงเหวินยังไม่ทันเริ่ม ศาสตราจารย์อวี๋หงหยวนเงยหน้า ยิ้มขื่นให้หมิงเหวิน

"เสี่ยวหมิง เธอไม่ต้องพูดแล้ว ฉันเห็นข่าวแล้ว..."