บทที่ 361 การสนทนา

หน่วยงานแห่งหนึ่ง

"ก๊อกๆ!"

เสียงเคาะประตูดังขึ้น ตามด้วยชายในชุดทำงานเดินเข้ามา

"เพิ่งได้รับข่าว มหาวิทยาลัยอี้หัวที่ท่านให้เราจับตาดูมีเรื่องนิดหน่อย"

"เรื่องอะไร?" พอได้ยินคำว่ามหาวิทยาลัยอี้หัว ผู้อำนวยการหลี่หยุดมือจากเอกสาร เงยหน้ามองผู้ใต้บังคับบัญชา

"แอพศูนย์ความปลอดภัยอี้หัวที่มหาวิทยาลัยอี้หัวเปิดตัว ถูกข่านข่าน Lynx และ Qianxun โจมตี ถ้าไม่ถอนศูนย์ความปลอดภัยอี้หัวก็ใช้แอพของพวกเขาไม่ได้ ตอนนี้บนอินเทอร์เน็ต เกิดกระแสวิจารณ์ข่านข่านขึ้น" ชายคนนั้นรายงานตามจริง

"ช่างบ้าบอคอแตกจริงๆ!" ผู้อำนวยการหลี่ขมวดคิ้ว แค่นเสียง "ผ่านไปสิบปี Peng ยังไม่ก่อเรื่อง ข่านข่าน Lynx พวกนี้กำลังทำอะไร!"

ชายคนนั้นใจหายวาบ รีบเห็นด้วย "ครับ ครั้งนี้ Lynx ข่านข่าน พวกเขาบ้าเกินไป! ทำเรื่องใหญ่แบบนี้ ผลกระทบก็ไม่ดี"

"ผมไม่ได้พูดเรื่องนั้น" ผู้อำนวยการหลี่ส่ายหน้า

ชายคนนั้นสงสัยในใจ มองผู้นำ

คำพูดต่อมาทำให้เขาอายเหงื่อตก

"ผมพูดถึงไอ้หนูตระกูลเฉินของอี้หัว" ผู้อำนวยการหลี่พูดอย่างไม่พอใจ "เรื่องสำคัญอย่างชิปโฟตอนไม่ไปทำ เอาพลังไปใส่ศูนย์ความปลอดภัยอะไรนั่น นี่มันบ้าบอหรืออะไร?"

"ครับ ท่านพูดถูก มั่วเกินไป! เรื่องชิปสำคัญแบบนี้ต้องให้ความสำคัญเป็นอันดับแรก" ชายคนนั้นร่วมประณามใครบางคน เขาไม่คิดเลยว่าที่ผู้นำบอกว่าบ้าหมายถึงแบบนี้

ดูเหมือนผู้นำให้ความสำคัญกับเฉินห่าวของอี้หัวเกินกว่าที่เขาคิดมาก

"แต่ศูนย์ความปลอดภัยนี้ก็มีประโยชน์บ้าง เรื่องบิ๊กดาต้าผมไม่ค่อยเข้าใจ แต่ทุกสิ่งย่อมมีสองด้าน มีทั้งดีและไม่ดี แน่นอน ไม่ควรตัดสินทีเดียว"

ผู้อำนวยการหลี่ยิ้มพูด "เรื่องนี้จริงๆ แล้วไม่มีใครเหมาะเท่าอี้หัว"

ชายคนนั้นใจสั่น ถาม "แล้วเรื่องนี้...?"

"จะจัดการยังไง?"

ผู้อำนวยการหลี่ลุกเดินออกไป เสียงดังขึ้นช้าๆ

"อย่าลากยาว รีบจัดการให้เรียบร้อย แล้วบอกเขาว่า อย่าเอาพลังไปใส่ที่อื่น รีบทำชิปโฟตอนออกมา!"

"เข้าใจครับ!" ชายคนนั้นเข้าใจทันที ในใจรู้สึกริษยาเล็กน้อย

......

เช้าวันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าค่อนข้างมืดครึ้ม เมฆดำค่อยๆ สะสมเป็นก้อนๆ ดูเหมือนฝนจะตกหนักได้ทุกเมื่อ

แต่เรื่องพวกนี้ไม่มีผลกับเฉินห่าว ขอแค่ฝนไม่ตก วิ่งเช้าก็ไม่หยุด

วิ่งเช้าเสร็จ กินอาหารเช้าเสร็จกลับมาที่ออฟฟิศ ตอนจะเข้าประตูเห็นเติ้งฮุ่ยทำท่าอยากพูดแต่ไม่พูด จึงหยุดเท้า ยิ้มถามอีกฝ่าย "เติ้งฮุ่ย มีอะไรจะพูดหรือ?"

"อธิการบดี เรื่องศูนย์ความปลอดภัยจะไม่เป็นไรจริงๆ หรือคะ?" เติ้งฮุ่ยถามอย่างกังวล

"ไม่ต้องกังวล อย่างมากอีกสองวันก็จบ" เฉินห่าวปลอบ

"หลักๆ คือ... หลักๆ คือ..." เติ้งฮุ่ยพูดอย่างยากลำบาก "หลักๆ คือเช้านี้ดิฉันเห็นบัญชีสื่อหลายบัญชีโจมตีแอพเรา บอกว่าแอพเราขโมยข้อมูลผู้ใช้อะไรแบบนี้"

"แล้วคุณเชื่อไหม?"

"แน่นอนว่าไม่เชื่อค่ะ เป็นไปได้ยังไง!"

"งั้นก็จบ พวกนี้เป็นบทความโจมตีอี้หัวจากข่านข่าน Lynx ไม่ต้องสนใจ" เฉินห่าวยกคิ้ว พูดอย่างไม่ใส่ใจ

สิ่งที่เติ้งฮุ่ยพูด ไม่ได้เกินความคาดหมายของเขาเลย

สุภาษิตว่า การออกรบต้องมีเหตุผล

เมื่อ Lynx Qianxun ลงมา และใช้กลยุทธ์บังคับเลือกอย่างใดอย่างหนึ่งโดยตรง ต้องโจมตีอี้หัวแน่ ยืนอยู่บนจุดสูงทางศีลธรรมวิจารณ์ศูนย์ความปลอดภัยอี้หัว

ผลลัพธ์ก็มีบ้าง มีชาวเน็ตไม่น้อยที่ถูกชักจูง จริงๆ แล้วคิดว่าศูนย์ความปลอดภัยอี้หัวมีปัญหา แล้วถอนแอพ

กลับมาที่ออฟฟิศ เปิดคอมพิวเตอร์ สุ่มคลิกดูแนะนำใน Juke โอ้โห!

บล็อกเกอร์ด้านดิจิทัลและเทคโนโลยีหลายคน ลงมาบอกว่าแอพศูนย์ความปลอดภัยอี้หัวมีปัญหา

ส่วนความเห็นด้านล่าง ชาวเน็ตไม่น้อยถูกบล็อกเกอร์พาไป

"ผมว่าแล้วศูนย์ความปลอดภัยอี้หัวฟรีไม่มีอะไรดี ที่แท้หาเงินจากการขายข้อมูลผู้ใช้ใช่ไหม?"

"สนับสนุนพี่จาง! จรรยาบรรณของพี่จางยังดีอยู่ แอพที่อ้างว่าปกป้องความปลอดภัยข้อมูลส่วนตัวของผู้ใช้ในยุคบิ๊กดาต้า ตั้งแต่ต้นจนจบก็แค่เรื่องตลกเท่านั้น!"

"น่ากลัวมาก ดีที่ผมไม่ได้ติดตั้ง รอดไป"

ความเห็นข้างล่างไม่ต้องดูแล้ว ล้วนแต่แบบข้างบน

ส่วนยอดผู้ใช้รายวัน ข้อมูลเมื่อคืนยังค่อนข้างคงที่ลดลง ผลกระทบไม่มาก

จนถึงเช้านี้ เริ่มดิ่งลงเหมือนหิมะถล่ม

เฉินห่าวไม่ร้อนใจ แต่มีคนร้อนใจกว่าเขา

ขณะที่ทั้งเน็ตเริ่มโจมตีศูนย์ความปลอดภัยอี้หัว บัญชีทางการก็ลงมาทันที

"เลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง? ใครกันแน่ที่จับผู้ใช้เป็นตัวประกัน? ยุคบิ๊กดาต้านำความสะดวกมาให้ แต่ขณะเดียวกันก็ต้องไม่ทิ้งความเป็นส่วนตัวของผู้ใช้!"

"ความปลอดภัยข้อมูลส่วนตัวของประชาชนคือเส้นแดง ต้องไม่ยอมให้บริษัทบางแห่งทำเกินเส้น!"

"จากเหตุการณ์ข่านข่านกลายเป็นเหตุการณ์ศูนย์ความปลอดภัยอี้หัว สิทธิความเป็นส่วนตัวไม่ใช่เรื่องของคนคนเดียว แต่เป็นเรื่องของชาวเน็ต 700 ล้านคนในประเทศต้าฝ่ง! เรื่องสิทธิความเป็นส่วนตัว เราต้องพูดว่าไม่!"

แค่ช่วงเช้า หน่วยงานทางการต่างๆ แสดงจุดยืน แม้แต่ Juke ก็ตกใจ

ตั้งแต่เมื่อคืนถึงเช้านี้ ตอนที่ศูนย์ความปลอดภัยอี้หัวถูกทั้งเน็ตโจมตี Juke ก็ให้ยอดวิวไม่น้อย

เพราะมีข้อถกเถียงก็มีกระแส นี่คือสิ่งที่ Juke อยากเห็น

เดิมทีชาวเน็ตที่ดูเรื่องนี้ต่างตกตะลึง

หน่วยงานทางการลงมาสนับสนุนอี้หัวเอง นี่ต้องมีหน้ามีตาแค่ไหน?

เมืองหลิงเฉิง

ในหมู่บ้านหรูแห่งหนึ่ง

บล็อกเกอร์ด้านดิจิทัลที่มีผู้ติดตามล้านคนกำลังนั่งหน้าจอคอมพิวเตอร์ ตื่นเต้นพิมพ์คีย์บอร์ด

ส่วนเนื้อหา แน่นอนว่าเป็นบทความโจมตีศูนย์ความปลอดภัยอี้หัว

โจมตีอี้หัว ไม่เพียงได้เงิน ยังได้ยอดวิวอีก

เรียกว่าได้ประโยชน์สองต่อ!

แต่พอเขาพิมพ์บทความยาวเสร็จ กดส่ง

กลับล้มเหลว?

"หืม? เกิดอะไรขึ้น?" บล็อกเกอร์งง

ดันแว่นขึ้น มองมุมขวาบนของหน้าจอ

มีจุดแดงเล็กๆ ปรากฏ คลิกเปิดเป็นการแจ้งเตือน

"เฮ้ย บัญชีผมโดนแบนทำไม!? ผู้ติดตามล้านคนของผม!"

เสียงร้องไห้ด้วยความโกรธแค้นดังในห้อง

ขณะที่บัญชีทางการลงมาใน Juke หน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ได้รับแจ้งให้ลงมือทันที

เมืองหลิงเฉิง

สำนักงานใหญ่ Lynx

ในห้องประธานกรรมการ จางหย่งได้ยินข่าวที่ทำให้เขาตกใจจากผู้ช่วย

"อะไรนะ! พูดอีกทีซิ!" เขาอยากให้นี่เป็นแค่ความฝัน คำพูดเมื่อกี้ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับกลุ่ม Lynx เลย

"ท่านจาง เพิ่งได้รับโทรศัพท์ เรื่องของเรากับศูนย์ความปลอดภัยอี้หัว ทางการจะเชิญบริษัทเราไปพูดคุย!" ผู้ช่วยหวงพูดอย่างตื่นเต้น

"พูดคุย?" จางหย่งริมฝีปากสั่น หน้าซีด

เดิมทีตามที่ท่านจางคาดเดา หน่วยงานที่เกี่ยวข้องอาจจะออกมาพูดในอีกสองสามวัน

แต่สถานการณ์ตอนนี้ เกินความคาดหมายไปมาก!

ไล่ผู้ช่วยออกไปแล้ว จางหย่งรีบหยิบมือถือขึ้นมาอย่างลนลาน

พอโทรศัพท์ต่อติด จางหย่งรีบพูด

"พี่จาง เรื่องใหญ่แล้ว!"

เกือบจะพร้อมกัน บทความล่าสุดก็ออกมา!