บทที่ 351 ข่านข่านเริ่มร้อนตัว!
บทที่ 351 ข่านข่านเริ่มร้อนตัว!
เพื่อเร่งความคืบหน้า วันนี้เพื่อนๆ ในสตูดิโอที่ไม่มีเรียนก็มาช่วยกัน แม้ไม่ได้กินข้าวเย็น ก็ยังกัดฟันทำงานจนเสร็จ
ตอนนี้การทดสอบซอฟต์แวร์และการแก้ไขขั้นสุดท้ายเสร็จแล้ว พร้อมที่จะส่งให้แอพสโตร์ต่างๆ ตรวจสอบได้ทุกเมื่อ แค่รอผ่านก็สามารถวางขายได้ทันที
สำหรับความสามารถของซอฟต์แวร์ตัวนี้ แทบทุกคนในสตูดิโอต่างเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ ใบหน้าเปล่งประกายด้วยความยินดี
สำหรับนักศึกษาสาขาคอมพิวเตอร์ ไม่ว่าจะเรียนต่อหรือหางาน อะไรที่มีประสิทธิภาพที่สุด? ก็คือมีประสบการณ์ทำโปรเจกต์ไง!
ยิ่งโปรเจกต์ใหญ่ และยิ่งมีส่วนร่วมมาก ก็ยิ่งเพิ่มคะแนนให้เรซูเม่และการสัมภาษณ์! เสียงของจางเล่ยไม่ได้แทนแค่เขาคนเดียว แต่แทนเสียงของทุกคน
เห็นทุกคนมองมาด้วยสายตาคาดหวัง เฉินห่าวยิ้มอย่างจนใจพลางอธิบายว่า "ทุกคนวางใจได้ การวางขายเป็นเรื่องแน่นอน แต่วันนี้ยังไม่ใช่เวลา"
"ทำไมล่ะครับ? เรื่องข่านข่านกำลังดังทั่วเน็ตเลยนะ ปล่อยตอนนี้ไม่ใช่จังหวะดีเหรอ?" หลี่ชิวไป๋ถามอย่างงุนงง
"ใช่ครับ อธิการบดี ผมว่าถ้าพลาดจังหวะนี้ไป ปล่อยทีหลังอาจจะไม่มีกระแสแล้ว"
"แล้วการตรวจสอบในแอพสโตร์ก็ต้องใช้เวลา ยิ่งส่งเร็วก็ยิ่งได้วางขายเร็ว" เห็นจางเล่ยกับหลี่ชิวไป๋พูดแล้ว เพื่อนๆ อีกหลายคนก็กล้าเห็นด้วย
ถึงอย่างนั้น เฉินห่าวก็ยังไม่หวั่นไหว ยังคงยิ้มพลางพูดว่า "ทุกคนคงเชื่อใจในตัวผมใช่ไหม? พูดถึงการวางขาย ผมร้อนใจยิ่งกว่าพวกคุณอีก แต่ผมได้ตกลงกับบริษัทมือถือ 4 รายใหญ่แล้ว จะมีแคมเปญโปรโมทซอฟต์แวร์ตัวนี้ด้วย ก็เลยต้องใช้เวลาเตรียมการบ้าง"
ได้ยินอธิการบดีพูดถึงเฟิงซิง ต้าเม่ย FFO NVO ทั้งสี่บริษัท แถมยังจัดแคมเปญร่วมกันได้ สมแล้วที่เป็นอธิการบดี! เห็นเพื่อนๆ ในสตูดิโอสงบลงด้วยคำอธิบายนี้ เฉินห่าวก็โล่งใจ
"ในเมื่อผลิตภัณฑ์เสร็จหมดแล้ว ช่วงนี้ทุกคนก็เหนื่อยกันมาก ผมเลี้ยงทุกคนไปกินร้านหรูในเมืองดีไหม?"
พอเฉินห่าวพูดจบ เสียงเฮดังขึ้น
"อธิการบดีครับ!"
"อธิการบดีสู้ๆ ได้กินร้านหรูอีกแล้ว เยี่ยมไปเลย!"
"ฮิๆ คราวนี้ต้องถ่ายรูปลงโมเมนต์อวดหน่อยแล้ว!"
คราวที่แล้วหลังพัฒนาซอฟต์แวร์เสร็จ เฉินห่าวพาทั้งสตูดิโอไปกินที่เซวียนเหอหยวน เป็นร้านที่ราคาต่อหัวเป็นพันหยวน!
เพิ่งผ่านไปไม่กี่วัน ก็ได้ไปกินร้านหรูอีก
เข้าร่วมสตูดิโอ ไม่พูดถึงสวัสดิการอื่น แค่สองมื้อนี้ก็คุ้มแล้ว!
ทุกคนมาถึงประตูมหาวิทยาลัย เพื่อความสะดวก เฉินห่าวเรียกรถหลายคัน ไม่ขาดเงินอยู่แล้ว
อีกอย่างคิดว่าอาจจะดื่มเหล้านิดหน่อย เมาแล้วขับไม่ได้ นั่งแท็กซี่สะดวกกว่า
บนรถ เฉินห่าวนั่งที่นั่งข้างคนขับ ด้านหลังเป็นเจิ้งเทียนอวี้กับจางเล่ย
จางเล่ยยังจมอยู่กับความสุขที่จะได้กินร้านหรู แต่เจิ้งเทียนอวี้กลับยิ้มแปลกๆ ถามเฉินห่าวด้วยความสงสัย "อธิการบดี คุณมี 'แผนใหญ่' อะไรใช่ไหมครับ?"
"แผนใหญ่อะไร?" เฉินห่าวงงเล็กน้อย หันไปมองเจิ้งเทียนอวี้
"มหาวิทยาลัยเรากับคุณทุ่มเทให้ซอฟต์แวร์ความปลอดภัยนี้มาก ต้องมีอะไรใหญ่ๆ แน่ ผมไม่เชื่อว่าแค่ร่วมมือกับเฟิงซิง ต้าเม่ย FFO NVO ถึงต้องเลื่อนการวางขาย" เจิ้งเทียนอวี้คาดเดา
คนในมหาวิทยาลัยหลายคนคิดว่าอธิการบดีเป็นคนเป็นกันเองและเข้าถึงง่าย นั่นเป็นความจริง แต่เจิ้งเทียนอวี้กลับคิดว่าอธิการบดีไม่ได้ธรรมดาแค่ที่เห็น โดยเฉพาะหลังจากที่เขาขุดคุ้ยข้อมูลในอินเทอร์เน็ต ก็พลิกความเข้าใจที่มีต่อเฉินห่าวไปเลย
เป็นกันเอง เข้าถึงง่าย สุภาพอ่อนโยน พวกนี้มีอยู่จริง แต่เป็นแค่การรับรู้ผิวเผิน
ลึกลงไปอีกมีความเด็ดขาด ดื้อรั้น
ลึกลงไปอีก เจิ้งเทียนอวี้เดาว่าต้องมีความเจ้าเล่ห์ซ่อนอยู่!
เขาเดาในใจว่า อธิการบดีไม่มีทางทำอะไรไร้จุดหมาย ต้องกำลังวางแผนใหญ่แน่ๆ!
"ฮึๆ ไม่เชื่อเหรอ? ลองเปิดแอพสโตร์ดูสิ" เฉินห่าวพูดเสียงจมูก ไม่แปลกใจกับปฏิกิริยาของเจิ้งเทียนอวี้ ก็เขาเป็นคนเก่งระดับแนวหน้า มีความไวในการรับรู้มากกว่าคนทั่วไป
"แอพสโตร์? ผมดูหน่อย" เจิ้งเทียนอวี้เกาหัว ปลดล็อกเฟิงซิง Mate 45 รุ่นจอโฟตอนในมือ แล้วเปิดแอพสโตร์ของเฟิงซิง เห็นแบนเนอร์กิจกรรมเลื่อนอยู่ที่หน้าแรกจริงๆ
พื้นหลังสีดำ ตรงกลางมีเครื่องหมายคำถามสีขาววูบวาบ
กดเข้าไปดู มีแค่ข้อความสั้นๆ ไม่กี่ประโยค
[แอพพลิเคชันที่ไม่เหมือนใคร การปฏิวัติบนมือถือ! ทุกสายตาจับจ้อง โปรดติดตาม!]
แค่ตัวหนังสือเท่านี้ คนทั่วไปคงเดาไม่ออกว่าเป็นอะไร
ลึกลับจริงๆ เหมือนจะมีซอฟต์แวร์ที่ไม่ธรรมดากำลังจะวางขาย
"อ๊ะ...นี่ไม่ใช่การวอร์มอัพให้ซอฟต์แวร์ความปลอดภัยของเราใช่ไหม?" เจิ้งเทียนอวี้ตาโต มองเฉินห่าวอย่างตกใจ
เขารู้ว่ามหาวิทยาลัยมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับผู้ผลิตมือถือเพราะจอโฟตอน แต่ไม่รู้ว่าจะถึงขั้นนี้! ซอฟต์แวร์ยังไม่วางขาย ก็เริ่มสร้างกระแสแล้ว แถมยังทำให้ลึกลับน่าติดตามขนาดนี้ ยิ่งชวนให้คนสนใจ
จางเล่ยที่นั่งข้างๆ ฟังบทสนทนาของทั้งสองตลอด ชะโงกดูหน้าจอมือถือของเจิ้งเทียนอวี้ มีปฏิกิริยาแรงกว่าเจิ้งเทียนอวี้เสียอีก
"ไม่จริงใช่ไหม ที่อธิการบดีพูดเป็นเรื่องจริงทั้งหมดเลยเหรอ?!"
พอจางเล่ยร้องแบบนั้น เจิ้งเทียนอวี้ก็จมอยู่ในความสงสัยลึกๆ อธิการบดีพูดความจริงอย่างนั้นหรือ? เมื่อกี้เขายังสงสัยว่าเรื่องทนายความฟ้องข่านข่านที่ดังขึ้นมาทันที จะมีเงาของอธิการบดีอยู่เบื้องหลังหรือเปล่า แต่หลังจากเรื่องนี้ ความสงสัยนั้น
ดูจะไม่น่าเป็นไปได้
คุยกันไม่กี่ประโยค ไม่นานก็ถึงจุดหมาย
กว่ายี่สิบคนแยกนั่งรถเจ็ดแปดคัน พอทุกคนมาครบก็มุ่งหน้าไปยังภัตตาคารหรู ตลอดทางเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความสนุกสนาน
ที่หนึ่งมีคนหัวเราะ อีกที่ก็มีคนกลุ้มใจ
ที่สำนักงานใหญ่ข่านข่าน เมืองจิ่ง
"โครม!"
เสียงดังมาจากห้องทำงานประธานบริษัท หวงซวน ผู้บริหารคนปัจจุบันของข่านข่านตบโต๊ะเสียงดัง ตวาดใส่พนักงานที่ก้มหน้าอยู่ตรงหน้า
"บริษัทจ่ายเงินเดือนให้แกกินข้าวเปล่าหรือไง? ทำประชาสัมพันธ์วิกฤตแบบนี้หรือ? ทำให้ภาพลักษณ์บริษัทพังยับเยินขนาดนี้! ติดเทรนด์ทั้งซินเสว่ย จื่อหู โต่วอิน แถมยังติดอันดับท็อปเท็นทั้งหมด!"
"คุณหวง ผมผิดเองครับ! ให้โอกาสผมอีกครั้ง ผมจะทำให้กระแสลดลง รักษาภาพลักษณ์และชื่อเสียงบริษัทให้ได้!" ชายคนนั้นใจเต้นรัว เหงื่อไหลไม่หยุด หลังเสื้อเปียกชุ่มไปหมด
"ดี! อยากได้โอกาสใช่ไหม? ให้โอกาสแก!"
หวงซวนมองชายคนนั้นเย็นชา น้ำเสียงไร้ความรู้สึก "ถ้าฉันเห็นกระแสไม่ลดลง แกก็ไสหัวไปได้เลย ข่านข่านเป็นบริษัทที่ยิ่งใหญ่ คนที่จะทำงานมีเยอะแยะ!"
"คุณหวงรอดูได้เลยครับ!"
พอออกจากห้องทำงาน ชายคนนั้นถึงได้ถอนหายใจ สีหน้าไม่ค่อยดี แปรปรวน
ตอนนั้นมีพนักงานสองคนเดินผ่าน ยังจงใจมองเขาหลายที
"มองอะไร? มองอีกหักเงินเดือน!" ชายคนนั้นหน้าบึ้ง ตวาดใส่ทั้งสองคน
จนกระทั่งเห็นสองคนนั้นวิ่งหนีไป สีหน้าของชายคนนั้นถึงดีขึ้นเล็กน้อย
"ต้องรีบจัดการเรื่องนี้!"
แล้วจะจัดการวิกฤตองค์กรแบบนี้ยังไง?
ก็ต้องปั่นประเด็นที่ดึงดูดความสนใจได้ง่ายกว่าสักเรื่อง หรือหลายเรื่อง กดทับประเด็นเดิมไว้ กระแสก็จะลดลงเอง
แล้วข่าวอะไรที่ดึงดูดความสนใจที่สุด?
ก็คงไม่พ้นข่าวฉาวหรือข่าวความรักของดารา!
คืนนั้นเอง ข่าวดาราเลิกกันระเบิดทั้งซินเสว่ยและโต่วอิน! [ช็อก! สามีแห่งชาติแอบมีกิ๊ก!!]