บทที่ 311 บุกโจมตี

ท้องฟ้ามืดมิดลงแล้ว แต่ภายในโรงงานกลับสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ซึ่งคนงานกำลังทำงานล่วงเวลากันอยู่

เนื่องจากความต้องการยาระเบิดพลังที่นี่มีสูงเป็นพิเศษ อาเธอร์จึงปรับเปลี่ยนให้โรงงานเปิดดำเนินการตลอดเวลา โดยแบ่งคนงานออกเป็นสองกะทำงานสลับกัน

แม้ว่าการทำงานวันละ 12 ชั่วโมงจะยาวนาน แต่เมื่อเทียบกับการต้องออกไปสู้กับสัตว์ประหลาด งานนี้ก็ปลอดภัยกว่าอย่างเห็นได้ชัด

ไม่มีใครบ่นเรื่องปริมาณงานที่หนักหน่วงที่อาเธอร์มอบหมายให้

ท้ายที่สุดแล้ว มันก็เป็นรายได้ที่แน่นอนและไม่ต้องเอาชีวิตไปเสี่ยง

ในเวลานี้ เอสก็ได้กลับมาที่โรงงานเช่นกัน พร้อมกับนำซากสัตว์ประหลาดตัวใหม่ๆ กลับมามากมาย

ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เขาเชี่ยวชาญการต่อสู้มากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากปรับตัวเข้ากับร่างกายนี้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าตัวเขาในอดีตเลย

"อาเธอร์ เธอต้องการซากสัตว์ประหลาดเยอะแยะขนาดนี้ไปทำไมเหรอ?"

ที่โต๊ะอาหาร ทั้งสี่คนกำลังทานข้าวกันอยู่ และเอสก็ถามขึ้นระหว่างที่เขากำลังกิน

"แน่นอนว่ามันมีประโยชน์สิ! น้ำยาพวกนั้นล้วนต้องใช้ชิ้นส่วนจากในร่างกายของสัตว์ประหลาดในการสกัดขึ้นมา และชั้นก็กำลังศึกษาความลับของสัตว์ประหลาดพวกนี้อยู่ในช่วงเวลานี้ด้วย แน่นอนว่าตอนนี้ชั้นเข้าใจความลับพวกนี้ทะลุปรุโปร่งแล้วล่ะ"

อันที่จริง หลักการของสัตว์ประหลาดพวกนี้มันเรียบง่ายมาก: นั่นคือการสับเปลี่ยนและจัดเรียงพันธุกรรมของสัตว์ประหลาดหลายๆ ชนิดเข้าด้วยกัน จนเกิดเป็นสิ่งมีชีวิตสายพันธุ์ใหม่

จากนั้น กลไกการสืบพันธุ์ของพวกมันก็ถูกดัดแปลง

พวกมันสามารถขยายพันธุ์ได้โดยไม่ถูกจำกัดด้วยกฎของสายพันธุ์ คอยคัดกรองยีนที่อ่อนแอทิ้งไปและกักเก็บยีนที่แข็งแกร่งเอาไว้ ทำให้เกิดสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้นไปอีก

นี่คือวิวัฒนาการของสายพันธุ์ แม้จะไม่รู้ว่าท้ายที่สุดแล้วจะเกิดสิ่งมีชีวิตรูปแบบไหนขึ้นมา แต่สัตว์ประหลาดพวกนี้กำลังแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ อย่างแน่นอน

สิ่งที่น่าเสียดายก็คือ สัตว์ประหลาดพวกนี้มีแค่วิวัฒนาการทางร่างกายเท่านั้น ส่วนสติปัญญาของพวกมันยังคงหลงเหลือเพียงแค่สัญชาตญาณของสัตว์เดรัจฉาน

บางทีกลุ่มผู้ทำการทดลองอาจจะจงใจป้องกันไม่ให้สิ่งมีชีวิตเหล่านี้พัฒนาสติปัญญาขึ้นมา เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้

สิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังและมีสติปัญญา ไม่ใช่สิ่งที่จะควบคุมได้ง่ายๆ หรอกนะ

ยิ่งไปกว่านั้น อายุขัยของสัตว์ประหลาดก็สั้นลงมากเนื่องจากอิทธิพลของยีนบางตัวในร่างกาย แต่ความสามารถในการสืบพันธุ์ของพวกมันกลับเพิ่มขึ้น ซึ่งนั่นก็เป็นการร่นระยะเวลาวิวัฒนาการของพวกมันให้เร็วขึ้นด้วย

ของเหลวพิเศษชนิดหนึ่งถูกสร้างขึ้นภายในร่างกายของสัตว์ประหลาด และของเหลวชนิดนี้แหละที่เป็นหนึ่งในส่วนประกอบหลักของยาวิวัฒนาการ

น้ำยานี้สามารถเปลี่ยนแปลงยีนในร่างกายมนุษย์ ทำให้มนุษย์แข็งแกร่งขึ้นได้

อย่างไรก็ตาม มันไม่สามารถใช้มากเกินไปได้ หากใช้มากเกินไป ร่างกายจะค่อยๆ กลายสภาพเป็นสัตว์ประหลาดและสูญเสียสติสัมปชัญญะไปในที่สุด

ทว่า ยาวิวัฒนาการที่อาเธอร์นำมาปรับปรุง แม้จะยังคงความสามารถในการเปลี่ยนแปลงยีนของมนุษย์เอาไว้ แต่มันก็ช่วยลดผลข้างเคียงของการกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดลงไปได้อย่างมหาศาล ถึงอย่างนั้น มันก็ยังไม่สามารถใช้มากเกินไปได้อยู่ดี ผู้ใช้จะต้องปรับตัวให้เข้ากับวิวัฒนาการในระดับหนึ่งก่อน ถึงจะสามารถใช้น้ำยาตัวต่อไปได้ ส่วนจะไปถึงจุดสูงสุดได้ระดับไหนนั้น เธอเองก็ยังไม่รู้เหมือนกัน

บางทีพวกพากเขาอาจจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดที่มีสติปัญญาก็เป็นได้

"อ้อ เข้าใจล่ะ! แล้วพวกเราจะออกจากที่นี่กันเมื่อไหร่ล่ะ?" เอสถามอย่างตื่นเต้น

เขาไม่สามารถเก็บงำความปรารถนาที่จะออกเรือได้อีกต่อไป

ในฐานะโจรสลัด ไม่มีอะไรต้านทานเสน่ห์ดึงดูดของท้องทะเลสำหรับเขาได้

"เมื่อไหร่ที่กองกำลังของเราที่นี่มั่นคงเต็มที่แล้ว เราค่อยเลือกเวลาที่จะออกเดินทางกัน! แต่ดูเหมือนว่าจะมีบางคนไม่อยากให้เราลงหลักปักฐานได้ง่ายๆ ซะแล้วสิ"

อาเธอร์พูดยังไม่ทันขาดคำ เสียงสัญญาณเตือนภัยจากโรงงานก็ดังสนั่นขึ้น

"เกิดอะไรขึ้นน่ะ?"

ทั้งสี่คนหันไปมองที่สัญญาณเตือนภัยพร้อมกัน

นี่คือกฎที่อาเธอร์ตั้งไว้: สัญญาณเตือนภัยจะแบ่งออกเป็นสามระดับ เสียงที่ดังกว่าหมายถึงระดับอันตรายที่สูงกว่า

และตอนนี้ เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังในระดับที่ดังที่สุด!

มีเรื่องเกิดขึ้นที่โรงงานแล้ว

"ประกาศถึงพนักงานทุกคน มีผู้บุกรุกเข้ามาในโรงงาน! มีผู้บุกรุกเข้ามาในโรงงาน! มีผู้บุกรุกเข้ามาในโรงงาน!"

อาเธอร์และคนอื่นๆ ลุกขึ้นยืนพร้อมกัน

"ตายยากจริงๆ เพิ่งจะพูดอยู่หมับๆ ว่ามีคนอยากจะมาขัดขวางการเติบโตของเรา ไม่คิดเลยว่าคนพวกนี้จะมาถึงที่นี่แล้ว"

อาเธอร์ส่ายหัวอย่างอ่อนใจ จากนั้นก็ยุติมื้อค่ำลงและรีบวิ่งไปที่ทางเข้าโรงงาน

ต่อมา อาเธอร์ เสี่ยวเหยียน และไป๋โม่ก็สวมหน้ากากของพวกเธอ ส่วนเอสยังคงเผยใบหน้าที่แท้จริง

ที่บริเวณทางเข้าโรงงาน ประตูบานใหญ่ถูกทำลายจนย่อยยับ และคนงานโรงงานหลายคนที่พยายามเข้าไปขัดขวางผู้บุกรุกก็ถูกซัดหมอบลงไปอย่างง่ายดาย

ผู้บุกรุกไม่ได้มีแค่คนเดียว แต่มากันเป็นกลุ่ม

ผู้นำของพวกมันคือร่างสูงใหญ่ในชุดคลุมสีดำสองคน ทั้งคู่สวมหน้ากาก ทำให้ไม่สามารถมองเห็นใบหน้าที่แท้จริงได้เลย

ทั้งสองคนแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก คนงานที่พยายามเข้าไปขัดขวางถูกซัดกระเด็นปลิวไปไกลหลายสิบเมตรด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ไม่สามารถแม้แต่จะเข้าใกล้พวกมันสองคนได้เลย

"บ้าเอ๊ย! พวกมันแข็งแกร่งมาก คนเก่งๆ ของเรายังไม่ส่งมาอีกเหรอ?"

คนงานคนหนึ่งพูดขึ้น

พวกเขาทุกคนรู้ดีอยู่แก่ใจว่าไม่สามารถเอาชนะคนตรงหน้าได้ แต่พวกเขาก็เชื่อมั่นว่าคนเก่งๆ ภายในโรงงานนั้นไร้เทียมทานอย่างแท้จริง

ในขณะที่ชายชุดดำผู้แข็งแกร่งกำลังจะลงมือสังหารคนงานโรงงาน จู่ๆ หนวดเส้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้น สกัดกั้นการโจมตีของชายชุดดำเอาไว้ได้

และในตอนนั้นเอง หญิงสาวในชุดสีเหลืองก็ปรากฏตัวขึ้นต่อสายตาทุกคน

"นั่นคุณตี้จี กัปตันหน่วยคุ้มกันของโรงงานนี่!"

คนงานอุทานขึ้น

พวกเขารู้ดีว่ามีหน่วยคุ้มกันที่สวมชุดสีเหลืองอยู่ภายในโรงงานแห่งนี้ ซึ่งคนงานที่นี่เรียกพวกเขาว่า 'หน่วยคุ้มกันชุดเหลือง'

และกัปตันของพวกเขาก็คือผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้านี้ ตี้จี

"กล้าบุกรุกเข้ามาในโรงงานของท่านอาเธอร์ รนหาที่ตายชัดๆ"

เมื่อตี้จีปรากฏตัวขึ้น คนงานทั้งหมดก็ดูเหมือนจะพบที่พึ่งพิงหลัก

หน่วยคุ้มกันชุดเหลืองที่อยู่ด้านหลังตี้จีก็กรูกันเข้ามาเช่นกัน

"ตัวอย่างทดลองหมายเลข 003 นี่แกกลายมาเป็นยามคุ้มกันโรงงานไปแล้วงั้นเรอะ?"

หลังจากตี้จีได้ยินเสียงนี้ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

"001!"

พร้อมกับเสียงอุทานด้วยความตกใจของตี้จี ชายชุดดำคนหนึ่งก็ไม่ปิดบังตัวตนอีกต่อไป เขาสลัดชุดคลุมสีดำทิ้งโดยตรง เผยให้เห็นกล้ามเนื้ออันทรงพลังปรากฏต่อหน้าทุกคน

"ฮ่าฮ่าฮ่า 003 ไม่ได้เจอกันนานเลยจริงๆ นะ ช่วงที่ผ่านมานี่แกพิจารณาเรื่องนั้นไปถึงไหนแล้วล่ะ? อยากจะมาสร้างทายาทชั้นยอดร่วมกับข้าไหมล่ะ?"

หลังจากที่ 001 เผยใบหน้าของเขา ชายชุดดำที่อยู่ข้างๆ ถึงกับเอามือกุมขมับ

เพื่อนร่วมทีมตัวอย่างทดลองคนนี้ช่างไร้สมองจริงๆ อุตส่าห์บอกให้ปกปิดตัวตนแท้ๆ

แล้วดูสิ่งที่มันทำตอนนี้สิ!

"ไม่มีทาง! ชั้นเป็นของท่านลอร์ดชุดเหลืองเท่านั้น!" ตี้จีสวนกลับทันควัน

"ในเมื่อชั้นได้รับการแต่งตั้งให้เป็นกัปตันหน่วยคุ้มกันจากท่านอาเธอร์แล้ว ต่อให้เป็นแก ชั้นก็ยอมให้แกมาทำลายโรงงานแห่งนี้ไม่ได้เด็ดขาด!"

ตี้จีกล่าวอย่างระมัดระวัง

เธอรู้ดีถึงความแข็งแกร่งของผู้ชายตรงหน้า แม้แต่เปโดรคนก่อนก็อาจจะไม่ใช่คู่มือของมัน

"ฮ่าฮ่าฮ่า บางทีเมื่อก่อนข้าอาจจะอ่อนโยนเกินไป ครั้งนี้ข้าจะไม่ใจดีเหมือนก่อนแล้ว แกต้องมาอยู่กับข้า แกไม่มีทางเลือกอื่น!"

กล้ามเนื้อบนร่างกายของ 001 ดูเหมือนจะบิดเบี้ยวไปมา ร่างกายของเขาเริ่มเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับคำพูดที่เพิ่งจบลง สรีระของเขาขยายใหญ่โตขึ้น มือข้างหนึ่งกลายเป็นหนามแหลมคม และมืออีกข้างกลายเป็นก้ามปูขนาดใหญ่ ร่างกายของเขาพองโตจนมีขนาดใหญ่กว่ามนุษย์หลายเท่า

กล้ามเนื้อของเขาปูดโปนขึ้น แผ่กลิ่นอายแห่งความกดดันอันรุนแรงออกมา

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═