บทที่ 301 สัตว์ประหลาดยักษ์ตะขาบ

"เกิดอะไรขึ้น?"

ขณะที่อาเธอร์เข้าใกล้ฐานที่มั่น เขาเริ่มสังเกตเห็นจำนวนสัตว์ประหลาดที่น้อยลงเรื่อยๆ และสิ่งที่เขาเห็นแทนกลับเป็นโครงกระดูกของสัตว์ประหลาด

ก่อนที่จะมาถึงฐานที่มั่น เขาเพิ่งถูกสัตว์ประหลาดโจมตีไปหลายระลอก แต่เมื่อเข้าใกล้สถานที่นี้มากขึ้น บรรยากาศรอบตัวกลับเงียบสงัดอย่างน่าประหลาด

"ตามทฤษฎีแล้ว ถ้าที่นี่ไม่มีสัตว์ประหลาดเลย ก็ต้องมีตัวใหญ่ๆ อยู่แน่ และในเมื่อชั้นยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของตัวอย่างทดลอง ก็มีความเป็นไปได้สูงว่าไอ้ตัวใหญ่นั่นก็คือตัวอย่างทดลอง"

เมื่อคิดได้เช่นนั้น ดวงตาของอาเธอร์ก็ยิ่งเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้น

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ตัวอย่างทดลองที่สมบูรณ์แบบตามที่เขาต้องการ แต่ตัวอย่างทดลองที่มีอัตราการเติบโตอย่างรวดเร็วเช่นนี้ ย่อมเป็นที่น่าสนใจสำหรับเขาอย่างแน่นอน

ขณะที่เขาเข้าใกล้มากขึ้น สัตว์ประหลาดสีแดงฉานหลายตัวก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นในสายตาของเขา

"พวกมันเป็นสัตว์ประหลาดประเภทไหนกัน?"

อาเธอร์ขมวดคิ้วเมื่อพบเห็นสัตว์ประหลาดเหล่านี้

เพราะเขารู้สึกว่าสัตว์ประหลาดพวกนี้แตกต่างจากพวกข้างนอกอย่างสิ้นเชิง

สัตว์ประหลาดสีแดงฉานมีรูปร่างคล้ายสัตว์เลื้อยคลาน ปากอ้ากว้างและมีลิ้นยาว

อย่างไรก็ตาม ขนาดของพวกมันก็ใกล้เคียงกับมนุษย์

สัตว์ประหลาดเหล่านี้พุ่งเข้าโจมตีอาเธอร์ทันทีที่เห็นเขา

"ดูเหมือนสัตว์ประหลาดพวกนี้จะถูกสร้างขึ้นมาจากเซลล์คากุเนะ เซลล์แบบนี้สามารถก่อตัวเป็นสัตว์ประหลาดอิสระได้ด้วยเหรอ?"

วินาทีต่อมา คากุเนะของอาเธอร์ก็ปรากฏขึ้นจากด้านหลัง และฟาดฟันสัตว์ประหลาดตัวหนึ่งจนขาดสะบั้นโดยตรง

จากนั้นอาเธอร์ก็หยิบชิ้นเนื้อของสัตว์ประหลาดตัวนั้นเข้าปาก

"รสชาติของคากุเนะจริงๆ ด้วยแฮะ"

อาเธอร์คิดในใจ ดูเหมือนว่าตัวอย่างทดลองจะวิวัฒนาการไปถึงระดับที่น่าสะพรึงกลัวแล้ว ถึงขั้นสามารถสร้างสัตว์ประหลาดแบบนี้ขึ้นมาโดยใช้คากุเนะได้

หลังจากที่กินสัตว์ประหลาดไปสองตัวเพื่อรองท้อง อาเธอร์ก็เดินหน้าต่อไป

ไม่นานนัก เมืองที่พังทลายอย่างสมบูรณ์ก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า เต็มไปด้วยโครงกระดูกของสัตว์ประหลาดและมนุษย์นับไม่ถ้วน ช่างเป็นภาพที่น่าสยดสยองจริงๆ

"โครงกระดูกมนุษย์น่ะพอเข้าใจได้ แต่ที่นี่มีกระดูกสัตว์ประหลาดเยอะแยะไปหมด แถมยังไม่ได้ถูกจัดหมวดหมู่ด้วย ถ้าสัตว์ประหลาดพวกนี้กินได้ด้วยล่ะก็ น่าสนใจเลยแฮะ"

อาเธอร์เดินต่อไป กระดูกใต้เท้าของเขาส่งเสียงกรอบแกรบอยู่ตลอดเวลา

เมื่อเขาเข้าใกล้มากขึ้น สัตว์ประหลาดคล้ายสัตว์เลื้อยคลานสีแดงฉานก็ปรากฏตัวขึ้นมากขึ้นเรื่อยๆ และพุ่งเข้าหาอาเธอร์อย่างไม่ขาดสาย

และรูปแบบคากุเนะด้านหลังของอาเธอร์ก็เริ่มเปลี่ยนไปเช่นกัน ผ่านการกลืนกินคาคุโฮของตัวอย่างทดลองอย่างต่อเนื่อง คากุเนะของเขาก็ได้วิวัฒนาการไปสู่ความแข็งแกร่งอันเหลือเชื่อ

เดิมทีเขามีคากุเนะเพียงแค่สี่เส้น แต่ตอนนี้ ด้านหลังของเขากลับมีงูพิษจำนวนนับไม่ถ้วนที่ดูเหมือนจะเลื้อยพันกันไปมา คอยฉีกทึ้งสัตว์ประหลาดสีแดงฉานที่เข้ามาใกล้อย่างไม่ลดละ หลังจากสังหารสัตว์ประหลาดเหล่านี้ คากุเนะของเขาก็อ้าปากกว้างกลืนกินพวกมันเข้าไปทั้งตัว

จากนั้น ควันกลุ่มหนึ่งก็ลอยออกมาจากคากุเนะ ราวกับว่ามันแข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้น

และในขณะนั้นเอง สัตว์ประหลาดตัวหนึ่งก็ทะลวงฝ่าวงล้อมของคากุเนะและพุ่งมาถึงตัวอาเธอร์

ปากที่อ้ากว้างของมันหมายจะจัดการอาเธอร์ในคำเดียว แต่ในขณะนั้นเอง คากุเนะด้านหลังเขาก็เปลี่ยนรูปแบบ ปกคลุมร่างของอาเธอร์ไว้ราวกับชุดเกราะ และสกัดกั้นการโจมตีของสัตว์ประหลาดไว้ได้อย่างง่ายดาย

ทันใดนั้น คากุเนะอีกเส้นก็เปลี่ยนร่างเป็นงูหลามและฮุบกินสัตว์ประหลาดตัวนั้นเข้าไปอีกครั้ง

อาเธอร์ค้นพบมานานแล้วว่าการกลืนกินตัวอย่างทดลองอย่างต่อเนื่องจะทำให้จิตใจของเขาไม่แจ่มใส แต่ตอนนี้เขาแน่วแน่และมุ่งมั่น เรื่องพวกนั้นไม่สามารถส่งผลกระทบต่อเขาได้เลย

ตอนนี้เขาสามารถใช้พลังของคากุเนะได้อย่างคล่องแคล่วและชำนาญแล้ว

ในขณะที่เขาเดินหน้าต่อไป ต้นตอของสัตว์ประหลาดคล้ายสัตว์เลื้อยคลานสีแดงฉานเหล่านี้ก็ค่อยๆ ปรากฏให้เห็น

ตะขาบยักษ์ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าอาเธอร์

ตะขาบตัวนั้นขดตัวอยู่บนซากปรักหักพังของอาคารต่างๆ ขนาดของมันมหึมามาก แม้แต่ร่างอันใหญ่โตของเสี่ยวชิงก็ยังเทียบไม่ติดกับสัตว์ประหลาดตรงหน้า

"ชั้นสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของตัวอย่างทดลองภายในตะขาบตัวนี้ ถ้าชั้นเดาไม่ผิด ร่างกายทั้งหมดของตะขาบตัวนี้น่าจะประกอบขึ้นมาจากคากุเนะ ร่างนี้น่าจะเป็นร่างคาคุจะของตัวอย่างทดลอง"

หลังจากที่ใช้เวลากลืนกินตัวอย่างทดลองมาอย่างยาวนาน ความเข้าใจเกี่ยวกับพลังนี้ของเขาก็ลึกซึ้งขึ้น

ตราบใดที่เซลล์คากุเนะถึงระดับหนึ่ง ผู้ใช้ก็จะสามารถปกคลุมร่างกายด้วยเซลล์คากุเนะเพื่อเปลี่ยนรูปแบบการต่อสู้ได้

"ตัวอย่างทดลองร่างนี้น่าสนใจจริงๆ! ชั้นกินตัวอย่างทดลองไปตั้งเป็นพันร่างยังไม่ถึงระดับนี้เลย แต่ตัวอย่างทดลองตรงหน้ากลับแซงหน้าความแข็งแกร่งของคากุเนะของชั้นไปซะแล้ว"

และในตอนนั้นเอง ตะขาบยักษ์ก็พบเห็นการปรากฏตัวของอาเธอร์เช่นกัน

ร่างกายของมันเริ่มบิดตัวไปมาอย่างต่อเนื่อง ในเวลานี้ อาเธอร์สังเกตเห็นว่าสัตว์ประหลาดคล้ายสัตว์เลื้อยคลานสีแดงที่อยู่ใกล้ๆ ในที่สุดก็ฉีกร่างสัตว์ประหลาดปลาหมึกยักษ์และกระโดดเข้าไปในร่างของตะขาบ

จากนั้น ร่างกายของตะขาบก็เริ่มสั่นสะท้านและขยายใหญ่ขึ้นไปอีก

"พวกสัตว์เลื้อยคลานพวกนี้กำลังช่วยตะขาบตัวนี้หาอาหารงั้นเหรอ?"

เขาเคยกินสัตว์ประหลาดปลาหมึกแบบนี้มาก่อน และรสชาติของมันก็น่าขยะแขยงสุดๆ

แต่ตัวอย่างทดลองตะขาบตรงหน้ากลับสามารถกินมันได้เป็นอาหารเนี่ยนะ?

ถ้าวิเคราะห์ตามนี้ ตัวอย่างทดลองร่างนี้ก็อาจจะสามารถกินอาหารของมนุษย์ได้เหมือนกัน

"นี่มันโชคหล่นทับชัดๆ ชั้นจะจับแกกลับไปศึกษาให้ละเอียดเลยคอยดู!"

เมื่อคิดได้เช่นนั้น คากุเนะของอาเธอร์ที่อยู่ด้านหลังก็เริ่มร่ายรำอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็เปลี่ยนร่างเป็นงูหลามยักษ์นับไม่ถ้วนพุ่งเข้าใส่ร่างของตะขาบ

ปัง!

คากุเนะอันทรงพลังของอาเธอร์ฟาดเข้าที่ร่างของตะขาบ เสียงดังสนั่นหวั่นไหว แต่ร่างกายของตะขาบกลับไม่ได้รับความเสียหายแม้แต่น้อย

"ดูเหมือนว่าชั้นจะเอาชนะแกด้วยคากุเนะเพียงอย่างเดียวไม่ได้แล้วแฮะ"

อาเธอร์ยิ้ม และวินาทีต่อมา ลวดลายสีดำก็เริ่มแผ่ขยาย และปกคลุมงูหลามคากุเนะยักษ์ด้านหลังของเขาทั้งหมด

สีแดงฉานแต่เดิมเปลี่ยนเป็นสีแดงอมดำ

งูหลามคากุเนะนับไม่ถ้วนหลอมรวมกัน ก่อตัวเป็นแขนขนาดยักษ์อย่างช้าๆ

แขนข้างนี้ราวกับเป็นแขนที่สามของอาเธอร์ มันซัดเข้าใส่ร่างอันมหึมาของตะขาบโดยตรง

ตูม!

"ชั้นชอบพลังของคากุเนะนี่จริงๆ เลยแฮะ เพราะงั้นชั้นจะศึกษามันให้ละเอียดเลยล่ะ เจ้าตะขาบน้อย ยอมมาเป็นตัวอย่างทดลองของชั้นแต่โดยดีเถอะ"

อาเธอร์ใช้คากุเนะของเขาประสานกับพละกำลังมหาศาล ซัดตะขาบยักษ์จนกระเด็นลอยไปโดยตรง

ตะขาบตัวนั้นก็ตื่นขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบเช่นกัน ส่วนหน้าที่เหมือนหนอนนรกของมันจ้องมองมาที่อาเธอร์

จากนั้นมันก็ส่งเสียงขู่ฟ่อ แต่อาเธอร์ไม่เข้าใจเสียงนี้ เขาเห็นเพียงแค่ร่างของตะขาบกำลังพุ่งเข้ามาหาเขาอย่างรวดเร็ว และเมื่อมันเข้ามาใกล้ แขนจำนวนนับไม่ถ้วนก็งอกขึ้นบนร่างกายของมัน และฟาดเข้าใส่อาเธอร์

ความเร็วของมันดั่งสายฟ้าแลบ ทำให้ไม่สามารถหลบหลีกได้เลย

และอาเธอร์ก็เปลี่ยนร่างเป็นคาคุจะเช่นกัน ด้วยการเสริมพลังจากจักระของอักขระต้องสาป แม้ว่าคากุเนะของตะขาบจะมีขนาดใหญ่โตมหึมา แต่ความแข็งแกร่งของมันก็ไม่ได้แข็งแกร่งเท่ากับคากุเนะที่เสริมด้วยจักระของอาเธอร์เลย

การโจมตีครั้งนี้ทำให้อาเธอร์กระเด็นไป แต่เขาไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ

"จริงๆ ด้วยแฮะ พละกำลังกับขนาดตัวมันแปรผันตรงกัน ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่โตขนาดนี้ พละกำลังของมันคงเหนือกว่าเผ่าคนยักษ์ไปไกลแล้วล่ะมั้ง?"

อาเธอร์ใช้การเคลื่อนย้ายพริบตา และในร่างคาคุจะ เขาก็เปลี่ยนร่างเป็นสัตว์ประหลาดเช่นกัน ร่างกายของเขาถูกปกคลุมด้วยชุดเกราะสีแดงและสีขาว โดยมีหัวงูจำนวนนับไม่ถ้วนที่คอยส่ายไปมาอยู่ด้านหลังของเขา

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═