บทที่ 231 รวมร่าง?

ตูม!!

หมัดของออสกระแทกเข้ากับหลังคาที่อุซปอยู่

ร่างของอุซปกับแฟรงกี้เริ่มร่วงหล่นลงมา

"อันตราย..."

เมื่อเห็นทั้งสองคนกำลังร่วงลงมา โรบินกับช็อปเปอร์ที่อยู่อีกบ้านหลังหนึ่งก็ตะโกนขึ้นสุดเสียง

ช็อปเปอร์เปลี่ยนร่างเป็นกวางแล้วกระโดดพุ่งตัวออกไปรับอุซปไว้ ในขณะที่อาเธอร์ซึ่งเห็นเหตุการณ์ก็สร้างงูตัวเล็ก ๆ จำนวนนับไม่ถ้วนออกมาจากมือ ถักทอจนกลายเป็นตาข่ายงู

ตาข่ายงูนั้นรับร่างของแฟรงกี้เอาไว้

โรบินเมื่อเห็นว่าทุกคนมารวมตัวกันแล้ว เธอก็กระโดดลงมาจากด้านบนเช่นกัน

ในเวลานี้ กลุ่มหมวกฟางทั้งหมด ยกเว้นนามิกับลูฟี่ ได้มารวมตัวกันอยู่เบื้องหน้ามารออส

นามิตื่นขึ้นมาแล้ว และตอนนี้ก็อยู่บริเวณใกล้เคียงกับเรือซันนี่

อย่างไรก็ตาม เธอไม่ได้เข้าใกล้เรือซันนี่ เพราะตอนนี้มีซอมบี้นับไม่ถ้วนกำลังรวมตัวกันอยู่บนเรือซันนี่

เพโรน่า เจ้าหญิงวิญญาณ ที่เพิ่งตกใจกลัวอุซปจนสลบไปก็ตื่นขึ้นมาแล้วเช่นกัน

เธอกำลังสั่งให้พวกซอมบี้ขนย้ายเสบียงขึ้นไปบนเรือซันนี่

"รีบเข้าทุกคน! ตอนนี้กลุ่มหมวกฟางกำลังสู้กับเก็กโค โมเรียอยู่ เพื่อเตรียมรับมือเผื่อว่าเก็กโค โมเรียจะแพ้ ชั้นเลยตัดสินใจว่าจะหนีไปจากที่นี่ก่อน!"

เจ้าหญิงวิญญาณเตรียมแผนไว้สองทางอย่างที่คิด ถ้าเก็กโค โมเรียชนะ เธอจะกลับมา แต่ถ้าเก็กโค โมเรียแพ้ เธอจะหนีไป

ตอนนั้นเอง ซอมบี้ตัวหนึ่งก็มองไปที่เพโรน่าด้วยความหวาดกลัวแล้วพูดขึ้นว่า "ท่านเพโรน่า มีคนอยู่ข้างหลังท่านครับ!"

มีคนงั้นเหรอ?

เพโรน่าหันขวับไปมอง ก่อนจะตกใจกลัวกับคนที่อยู่ตรงหน้าในทันที

"เธอเป็นลูกน้องของเก็กโค โมเรียใช่ไหม? พอจะบอกชั้นได้หรือเปล่าว่าตอนนี้เก็กโค โมเรียอยู่ที่ไหน?"

ผู้มาใหม่นั้นมีรูปร่างสูงใหญ่และมีโครงสร้างราวกับหมี ในมือถือหนังสือเล่มหนาเอาไว้

"นาย... นายคือคุมะจอมทรราช หนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัดงั้นเหรอ?"

เพโรน่าหวาดกลัวจนทรุดเข่าลงกับพื้น

ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าเธอคือหนึ่งในเจ็ดเทพโจรสลัด อยู่ในระดับเดียวกับเก็กโค โมเรีย และเขาฆ่าคนมานับไม่ถ้วน จนได้รับฉายาว่าจอมทรราช

"บ้าเอ๊ย! ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่? เป็นเจ็ดเทพโจรสลัดแล้วไงล่ะ? ดูพลังเนกาทีฟฮอลโลว์ของชั้นหน่อยเป็นไง!"

เมื่อเผชิญหน้ากับเจ็ดเทพโจรสลัด เพโรน่าก็ลงมือโจมตีทันที

ทว่า คุมะไม่ได้รีบร้อนที่จะลงมือ เขาเพียงแค่ตั้งใจจะหาสถานที่ที่เก็กโค โมเรียอยู่เท่านั้น

"สาวน้อย ถ้าให้ไปเที่ยวได้... เธออยากจะไปที่ไหน?"

เมื่อได้ยินคำพูดของคุมะ เพโรน่าก็ดันคิดเรื่องนี้อย่างจริงจังขึ้นมา

"สถานที่ที่ชั้นอยากจะไปเที่ยว ต้องมืดมิด ชื้นแฉะ แล้วก็มีปราสาท"

หลังจากได้ยินคำตอบของเพโรน่า คุมะก็พยักหน้า

"อย่ามาเปลี่ยนเรื่องนะ! อย่าคิดว่าชั้นจะไม่โจมตีนายแค่เพราะเรื่องนั้นเชียว!"

พูดจบ เพโรน่าก็สั่งให้วิญญาณของเธอพุ่งเข้าโจมตีคุมะ

เมื่อคุมะเห็นการโจมตีของเพโรน่า เขาก็ค่อย ๆ ถอดถุงมือออกอย่างไม่รีบร้อน

วินาทีต่อมา เพโรน่ากับวิญญาณทั้งหมดของเธอก็หายวับไปจากสายตาของทุกคน

นามิที่อยู่ใกล้ ๆ เห็นเหตุการณ์นั้นถึงกับเบิกตากว้าง

ทำไมเจ็ดเทพโจรสลัดอีกคนถึงมาอยู่ที่นี่ได้?

เกาะนี้เดิมทีเป็นอาณาเขตของเก็กโค โมเรีย และเธอเพิ่งจะเห็นจักรพรรดินีแฮนค็อกซึ่งเป็นเจ็ดเทพโจรสลัดเหมือนกัน

แต่ตอนนี้ คุมะจอมทรราชก็มาถึงแล้วเช่นกัน

นี่มัน... "เธอคือแมวขโมยแห่งกลุ่มโจรสลัดหมวกฟางสินะ!"

วินาทีต่อมา นามิก็หันขวับไปด้วยความตกใจ

เป็นไปได้ยังไง! เมื่อกี้เขายังอยู่ข้างหน้าอยู่เลย ทำไมจู่ ๆ ถึงมาโผล่ข้างหลังเธอได้ล่ะ?

หรือว่าจะเป็นการเคลื่อนย้ายพริบตา?

"ทำไมนายถึงมาอยู่ที่นี่!"

คุมะเมินนามิ ก่อนจะสอดหนังสือเก็บไว้ในอ้อมแขน

"บางเรื่องก็ไม่ใช่สิ่งที่เธอควรรู้ ว่าแต่ เจ้าหนูหมวกฟางมีพี่ชายที่ชื่อเอสใช่หรือเปล่า?"

นามิพยักหน้า

จากนั้น คุมะก็หายวับไปจากสายตาของเธอ

ตัดมาอีกด้านหนึ่ง บนสนามรบของออส

"เพื่อจัดการกับสัตว์ประหลาดตัวยักษ์ขนาดนี้ ดูเหมือนพวกเราจะใช้ได้แค่แท็กติก 15 แล้วล่ะ!"

แฟรงกี้พูดกับทุกคน

"จริงเหรอ? ตอนนี้พวกเราต้องใช้พลังที่แข็งแกร่งขนาดนั้นเลยเหรอ?" ช็อปเปอร์กับอุซปตะโกนขึ้นพร้อมกัน

แท็กติก 15 งั้นเหรอ?

อาเธอร์เอียงคอด้วยความสงสัย

นั่นมันอะไรกัน?

"ก็ในเมื่อศัตรูตัวใหญ่ขนาดนั้น พวกเราก็มีแต่ต้องใช้แท็กติก 15 เท่านั้นแหละ"

ทันทีที่แฟรงกี้พูดจบ อาเธอร์ก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาถูกแฟรงกี้คว้าเอาไว้

???

ทำไมถึงมาคว้าตัวชั้นไว้เนี่ย?

แต่อาเธอร์ก็ไม่ได้ขัดขืน บางทีนี่อาจจะเป็นกลยุทธ์ที่ทรงพลังบางอย่างก็ได้?

วินาทีต่อมา อุซปกางแขนออกแล้วถูกมืออีกข้างของแฟรงกี้คว้าเอาไว้

ช็อปเปอร์กระโดดเบา ๆ ขึ้นไปบนหัวของแฟรงกี้

ทันใดนั้น แฟรงกี้ก็กระโดดขึ้น

"ซันจิ โซโร จับเท้าชั้นไว้!"

ไม่รู้ทำไม ตอนนี้ซันจิกับโซโรถึงได้ยอมเชื่อฟังอย่างน่าประหลาด ทั้งคู่จัดท่าทางเหมือนกันเป๊ะแล้วคว้าเท้าของแฟรงกี้เอาไว้

"ประกอบร่างสำเร็จ แท็กติก 15 ซูเปอร์แมชชีน!"

ชุดเกราะที่อุซปสวมอยู่ได้แยกส่วนออกเป็นหลายชิ้น แล้วเข้ามาติดตั้งบนร่างกายของแฟรงกี้

???

ทำไมไม่รู้ แต่อาเธอร์รู้สึกว่าท่านี้มันน่าอับอายชะมัด?

"รวมร่าง รวมร่าง รวมร่าง!"

คนแรกที่ปรบมือให้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมารออส ที่เฝ้ามองพวกเขาอยู่ด้านข้าง

"พวกนายนี่มันตลกชะมัด!"

วินาทีต่อมา อาเธอร์ที่รู้สึกอับอายเกินทนก็สลัดตัวเองออกจากแขนของแฟรงกี้ทันที

"อาเธอร์ นายทำอะไรน่ะ? ทำไมถึงถอดตัวออกจากหุ่นยนต์ประกอบร่างของพวกเราล่ะ?"

อาเธอร์เดินมาอยู่ข้างโรบิน

ก่อนที่อาเธอร์จะได้พูดอะไร โรบินก็เอ่ยขึ้น "ชั้นคิดว่า ในฐานะมนุษย์คนหนึ่ง ท่าโพสของพวกนายมันน่าอับอายเกินไปจริง ๆ ค่ะ!"

"อะไรนะ?!"

ซันจิกับโซโรได้ยินคำพูดของโรบินก็รีบปล่อยมือจากเท้าของแฟรงกี้ทันที

โซโรหน้าแดงขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก

"ชั้นทำเรื่องแบบนั้นลงไปได้ยังไงเนี่ย? น่าอายชะมัด!"

ตอนนั้นเอง ออสที่จ้องมองพวกเขาอยู่ก็พูดขึ้น "พวกนายนี่น่าเบื่อชะมัด!"

พูดจบ ออสก็ชกแฟรงกี้ ช็อปเปอร์ และอุซปจนกระเด็นลอยละลิ่วไปทันที

"บ้าเอ๊ย ถ้าพวกนายไม่ถอดตัวออกไป พวกเราคงไม่ถูกหมัดนั่นซัดร่วงหรอก!"

อุซปลุกขึ้นแล้วพูดกับทุกคน

"เอาล่ะทุกคน มารวมร่างกันอีกรอบเถอะ!" แฟรงกี้พูด

"ชั้นขอปฏิเสธ!" เสียงของอาเธอร์กับโซโรดังขึ้นพร้อมกัน

"บ้าเอ๊ย! พวกแกกล้าปฏิเสธการรวมร่างซูเปอร์ฟอร์มของชั้นงั้นเหรอ!"

"ใช่ ชั้นขอปฏิเสธ!"

เมื่อได้ยินดังนั้น ในที่สุดแฟรงกี้ก็ถอนหายใจ

ถึงตรงนี้ กลุ่มหมวกฟางก็กลับมาจริงจังขึ้นในทันที

"เลิกเล่นตลกกันได้แล้ว ตอนนี้มาจัดการเจ้านั่นอย่างจริงจังเถอะ! ถึงยังไงเจ้านั่นก็มีเงาของลูฟี่อยู่ คงไม่มีปัญหาหรอกนะถ้าพวกเราจะอัดมันให้เละสักตั้ง?" โซโรกำดาบดำชูซุยในมือแน่นแล้วพูดกับทุกคน

เขาเองก็อยากจะลองดูเหมือนกัน ว่าดาบเล่มนี้จะยอมให้เขาปลดปล่อยพลังออกมาได้สูงสุดขนาดไหน?

"ใช่แล้ว! พวกเราต้องอัดมันให้เละ!" ซันจิกับอาเธอร์พูดขึ้นพร้อมกัน

จากนี้ไป ถึงเวลาเริ่มการต่อสู้แล้ว!

นับจากนี้ไป จะไม่มีคำสัญญาแบบนั้นอีก

คงมีคำผิดอยู่เยอะ ช่วยชี้แนะกันด้วยนะครับ แล้วพรุ่งนี้ผมจะมาแก้ไขให้ ขอบคุณครับ..

เหนื่อยชะมัด แค่ลงตอนก็ปาไปชั่วโมงสองชั่วโมงแล้ว

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน

By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล

═❀═❀═❀═❀═❀═❀═