บทที่ 191 กลุ่มโจรสลัดหมวกฟาง ปะทะ CP9～③

หลังจากเปลวเพลิงมอดลง ฟุคุโร่ก็นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น ไร้ซึ่งสัญญาณชีพ อุซปที่ซ่อนตัวอยู่ภายในชุดเกราะชูสองนิ้วเป็นสัญลักษณ์แห่งชัยชนะ แล้วระเบิดเสียงหัวเราะออกมาพลางกล่าวว่า

“สมแล้วที่เป็นตัวชั้น โซเงคิง! ต่อให้เป็นยอดฝีมือจาก CP9 ก็ไม่ใช่คู่มือของชั้น ตำนานแห่งเกาะนักซุ่มยิงจะได้รับการสืบทอดโดยตัวชั้นผู้นี้แหละ!”

ทันทีที่พูดจบ ระเบิดระลอกใหญ่ก็ปะทุขึ้นต่อเนื่อง

“ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้แล้ว ชั้นต้องรีบไปช่วยโรบิน ขืนโดนถล่มไม่เลือกหน้าแบบนี้ต่อไป เกาะนี้คงอยู่ได้อีกไม่นานแน่!”

อุซปมุ่งหน้าลึกเข้าไปข้างใน ภายในตัวอาคาร การต่อสู้ของนามิและช็อปเปอร์ยังคงดำเนินอยู่ ส่วนการต่อสู้ของโซโรนั้นเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น

ดูท่าคงต้องใช้เวลาอีกพักใหญ่กว่าจะรวบรวมกุญแจได้ครบ

ในขณะเดียวกัน บนเส้นทางสู่ประตูแห่งความยุติธรรม ลูฟี่และอาเธอร์ถูกร็อบ ลุจจิ สกัดดาวรุ่งไว้

“อาเธอร์ ปล่อยเจ้านี่ให้เป็นหน้าที่ชั้นเอง เธอไปช่วยโรบินซะ! เธอต้องพาโรบินกลับมาให้ได้นะ!”

ลูฟี่จ้องมองร็อบ ลุจจิ ที่อยู่ตรงหน้า นัยน์ตาลุกโชนด้วยจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้

“ซูเปอร์!!!”

ยังไม่ทันที่การต่อสู้จะเริ่ม ทั้งสามก็ได้ยินเสียงตะโกนดังมาจากด้านหลัง

พวกเขาหันกลับไปมอง และก็เป็นไปตามคาด ชายผมทรงเสยเรียบแปล้ สวมเพียงกางเกงในตัวจิ๋ว กำลังวิ่งตรงเข้ามาหาพวกเขา

“เจ้าหนูหมวกฟาง แล้วก็เธอน่ะ ยัยหนู มาอยู่ที่นี่กันจริง ๆ ด้วย! เหลือเชื่อเลยแฮะที่หาทางมาประตูแห่งความยุติธรรมจนเจอ สมกับเป็นพวกเธอจริง ๆ!”

แฟรงกี้เอ่ยทักทาย

เมื่อมาถึง แฟรงกี้ก็มองเห็นร็อบ ลุจจิ ยืนขวางอยู่ข้างหน้า

“แกก็อยู่ด้วยเรอะ เจ้าสารเลว! กล้าดียังไงมาทำเรื่องพรรค์นั้นกับวอเตอร์เซเว่น! ชั้นตัดสินใจแล้ว ชั้นจะแสดงให้แกเห็นว่า ซูเปอร์แฟรงกี้ผู้นี้เจ๋งแค่ไหน”

พูดจบ แฟรงกี้ก็ทำท่าจะพุ่งเข้าไป แต่อาเธอร์ห้ามเขาไว้เสียก่อน

“นายคงเป็นแฟรงกี้สินะ เจ้านี่เป็นคู่ต่อสู้ของกัปตันเรา ถ้านายอยากจะช่วย ก็ตามชั้นไปช่วยโรบินเถอะ!”

เมื่อได้ยินคำพูดของอาเธอร์ แฟรงกี้ก็พยักหน้ารับ

“ในเมื่อแกเป็นคู่มือของเจ้าหนูหมวกฟาง งั้นชั้นจะปล่อยแกไปก่อนก็แล้วกัน”

ว่าแล้ว เขากับอาเธอร์ก็เตรียมจะอ้อมผ่านร็อบ ลุจจิ เพื่อมุ่งหน้าไปช่วยโรบิน

ทว่า ร็อบ ลุจจินั้นหยิ่งผยองอย่างถึงที่สุด ในสายตาของเขา กลุ่มหมวกฟางเป็นแค่พวกขี้แพ้ เมื่อวานนี้เขาเพิ่งจะจัดการทั้งกลุ่มหมวกฟางได้แบบสบายมือ

ในความคิดของเขา ต่อให้ทั้งสามคนตรงหน้ารุมเข้ามาพร้อมกัน ก็ไม่มีทางเป็นคู่มือของเขาได้

คิดได้ดังนั้น เมื่อเห็นอาเธอร์และแฟรงกี้ทำท่าจะผละไปโดยไม่สนใจลูฟี่ เขาจึงใช้วิชาหนึ่งใน ‘หกรูปแบบ’ เคลื่อนที่พริบตาไปดักหน้าอาเธอร์และแฟรงกี้ทันที

“ชั้นบอกให้พวกแกไปตั้งแต่เมื่อไหร่? ตราบใดที่ชั้นยืนอยู่ตรงนี้ ใครก็ผ่านไปไม่ได้ทั้งนั้น”

เมื่อเห็นร็อบ ลุจจิ โผล่มาขวางหน้า แววตาของทั้งคู่ก็แข็งกร้าวขึ้นทันที

“ไอ้เวรเอ๊ย! ถ้าแกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้าหนูหมวกฟางลูฟี่ล่ะก็ ชั้นอัดแกเละไปแล้ว!”

แฟรงกี้ตะโกนลั่น อาเธอร์มองแฟรงกี้ด้วยความประหลาดใจ ไม่นึกว่าหมอนี่จะบ้าดีเดือดขนาดนี้

คนที่ยืนอยู่ตรงข้ามพวกเขาคือหัวหน้าหน่วยที่แท้จริงของ CP9 ผู้มีพลังฝีมือยากหยั่งถึง

ร็อบ ลุจจิ ไม่พูดพร่ำทำเพลง เพียงแค่ปรายตามองแฟรงกี้ แล้วลงมือทันที

“ชิกัน!” (ดัชนีพิฆาต)

เปรี้ยง!

เนื่องด้วยร่างกายที่เป็นเหล็กไหลของแฟรงกี้ การโจมตีจึงเจาะไม่เข้า แต่พละกำลังมหาศาลของร็อบ ลุจจิ ก็ส่งร่างของแฟรงกี้ปลิวไปกระแทกพื้นเต็มแรง

ตูม!

“บ้าเอ๊ย เจ็บชะมัด! เจ้านี่แรงเยอะเป็นบ้าเลยแฮะ”

แฟรงกี้สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่หน้าท้อง เขาพยายามข่มความเจ็บแล้วลุกขึ้นยืนอีกครั้ง

“ชิ พวกไซบอร์กนี่น่ารำคาญจริง”

ร็อบ ลุจจิ เบนสายตาไปทางอาเธอร์

ทว่า ในจังหวะที่เขากำลังจะลงมือ ลูฟี่ก็พุ่งเข้ามาขวางหน้าร็อบ ลุจจิ ทันที

“โกมุ โกมุ... รัดพัน!”

“พวกนายสองคน รีบไปเร็วเข้า! เจ้านี่ชั้นจัดการเอง!”

ลูฟี่ตะโกนบอกพวกเขาสุดเสียง

อาเธอร์และแฟรงกี้พักหน้ารับ

“ไปกันเถอะ!”

สิ้นคำ ทั้งสองก็เร่งฝีเท้าวิ่งตรงไปยังประตูแห่งความยุติธรรม

ท่ามกลางเสียงระเบิดกึกก้อง การต่อสู้ระหว่างลูฟี่และร็อบ ลุจจิ ก็ได้เปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ

“เจ้าหนูหมวกฟาง คิดว่าจะหยุดชั้นได้งั้นรึ? เมื่อคืนชั้นเพิ่งจะจัดการพวกแกทุกคนได้แบบสบาย ๆ แท้ ๆ”

ลูฟี่ได้ยินคำพูดของร็อบ ลุจจิ จึงตะโกนสวนกลับไป

“ชิ นั่นมันเมื่อวาน! ชั้นในวันนี้ไม่เหมือนกับเมื่อวานแล้ว!”

เอนิเอส ล็อบบี้ ไม่ได้รุ่งเรืองเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป ภายใต้การถล่มของบัสเตอร์คอล ที่แห่งนี้ได้กลายเป็นทะเลเพลิงไปแล้ว

สแปนดัมขึ้นมาถึงชั้นสูงสุดแล้ว ด้านหลังของที่นั่นคือประตูแห่งความยุติธรรม

ตอนนี้ เขาแค่ต้องพานิโค โรบิน ผ่านประตูนี้ไป เขาก็จะได้เป็นวีรบุรุษ

เขาจะสานต่อเจตนารมณ์สุดท้ายของพ่อให้สำเร็จ

สิ่งเดียวที่น่าเสียดายคือการหาแบบแปลนของ ‘อาวุธโบราณพลูตัน’ ไม่พบ

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า นิโค โรบิน ถึงบัสเตอร์คอลจะถูกกดเรียกไปแบบงง ๆ แต่ชั้นจำใจต้องกดมันเพื่อกวาดล้างพวกโจรสลัดอย่างพวกแกต่างหาก เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับชั้นสักนิด จงตายตาหลับซะเถอะ เดี๋ยวพรรคพวกของแกก็จะตามไปอยู่ด้วยแล้ว”

คำพูดของสแปนดัมกรีดแทงจิตใจของโรบินอย่างรุนแรง ในวินาทีนี้ ความต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ของโรบินพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

“ชั้นจะตายไม่ได้ พรรคพวกของชั้นก็เหมือนกัน ชั้นต้องมีชีวิตอยู่!”

แม้ร่างกายจะอ่อนแรงจากกุญแจมือหินไคโร เธอก็ยังพยายามวิ่งหนีไปอีกทาง

อย่างไรก็ตาม ในสภาพนี้โรบินจะเป็นคู่มือของสแปนดัมได้อย่างไร? สแปนดัมวิ่งไล่ตามเธอทันและกระชากผมเธอไว้อย่างรวดเร็ว

“คิดจะหนีงั้นเรอะ? มาถึงขนาดนี้แล้วยังจะหนีอีกรึไง?”

พูดจบ เขาก็ทำท่าจะลากโรบินเข้าไปในประตูแห่งความยุติธรรม

แต่แล้วเขาก็สังเกตเห็นว่า แม้จะออกแรงลากแค่ไหน โรบินก็ไม่ขยับเลยสักนิด

ในตอนนั้นเอง เขาเห็นนิโค โรบิน กำลังใช้ปากกัดยึดกับขอบกำแพงด้านล่างไว้แน่น

เลือดไหลซึมออกจากปากของเธอเพราะแรงกระชากของสแปนดัม

ถึงกระนั้น เธอก็ไม่ยอมแพ้

พลั่ก!

เมื่อเห็นโรบินขัดขืน สแปนดัมก็ถีบอัดเข้าใส่เธอ

“จะดิ้นรนไปทำไม? แกไม่มีโอกาสเหลือแล้ว! ที่แกกำลังเจออยู่คือองค์กรที่แข็งแกร่งที่สุดอย่าง CP9 กับบัสเตอร์คอลของกองทัพเรือนะเว้ย เข้าไปข้างในเงียบ ๆ ซะ!”

ว่าแล้ว สแปนดัมก็จิกผมโรบินแล้วลากถูลู่ถูกังเธอเข้าไป

และในจังหวะที่พวกเขากำลังจะก้าวเข้าสู่ประตูแห่งความยุติธรรม...

จู่ ๆ งูพิษตัวหนึ่งก็โผล่ออกมาฉกสแปนดัมเข้าให้

“โอ๊ย!”

เมื่อเห็นงูพิษปรากฏตัว โรบินก็รู้สึกโล่งใจขึ้นมาทันที

“ปล่อยเธอนะ ไอ้สารเลว!”

ร่างของอาเธอร์ปรากฏขึ้นที่ชั้นบนสุด ในเวลานี้เธอไม่หยุดฝีเท้า แต่ยังคงพุ่งทะยานตรงเข้าไปหาโรบิน

“อาเธอร์!”

เมื่อได้เห็นอาเธอร์ น้ำตาก็ไหลพรากออกจากดวงตาของโรบิน

“ไม่ต้องห่วง ชั้นมาช่วยเธอแล้ว!”

สแปนดัมเริ่มหวาดกลัวเมื่อเห็นอาเธอร์ที่ตามมาถึง เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายคือโจรสลัดที่มีค่าหัวถึง 80 ล้านเบรี

“ไป! ไปสิ! รีบไปฆ่ามันให้ชั้นเร็วเข้า!”

สแปนดัมตะโกนสั่งทหารเรือที่อยู่ข้างกายเสียงหลง

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═