บทที่ 1 - ถอนหมั้น

บทที่ 1 - ถอนหมั้น

หมู่บ้านเถาหยวน!

ยามค่ำคืน สรรพสิ่งเงียบสงัด!

เย่ฝานเอนกายพิงโซฟาอย่างสบายอารมณ์ นัยน์ตาทอประกายความสนใจขณะชื่นชมหญิงสาวแสนสวยที่อยู่ตรงหน้า

เธอคือหนึ่งในสี่สาวงามแห่งหมู่บ้านเถาหยวน

เจียงซินเยี่ยน!

เทพธิดาในดวงใจของชายหนุ่มนับไม่ถ้วนในรัศมีสิบหลี้

ใบหน้านั้นราวกับผลงานชิ้นเอกของพระผู้เป็นเจ้า เครื่องหน้าจิ้มลิ้มผสมผสานความงดงามแบบคลาสสิกและความลึกล้ำอย่างลงตัว งดงามจนมิอาจหาคำใดมาเปรียบเปรย

เทพธิดาอยู่ใกล้เพียงเอื้อม กลิ่นหอมจางๆ ลอยมาเตะจมูก บรรยากาศชวนให้คิดลึกจนมากพอที่จะจุดประกายฮอร์โมนเพศชายของใครก็ตาม

วินาทีต่อมา เย่ฝานขยี้บุหรี่ในมือลงบนที่เขี่ยบุหรี่

เขาหยัดกายลุกขึ้น

"จะเอาอีกเหรอ?"

เมื่อเผชิญกับเย่ฝานที่กำลังเดินเข้ามาหาอีกครั้ง เจียงซินเยี่ยนก็ตกใจ ร่างกายของเธอหดถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ

ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งจะทำไปเองนะ

ยังจะเอาอีก?

พละกำลังของเขาดีขนาดนี้เลยหรือไง? ไม่กลัวกล้ามเนื้อเอวอักเสบหรือไงกัน?

เจียงซินเยี่ยนกับเย่ฝานมีสัญญาหมั้นหมายกัน พวกเขาหมั้นหมายกันมาตั้งแต่สามปีก่อน

ในตอนนั้น พ่อแม่ของเย่ฝานยังมีชีวิตอยู่

พวกเขาเปิดธุรกิจโฮมสเตย์เชิงเกษตรในหมู่บ้าน นับว่าเป็นครอบครัวแรกๆ ในหมู่บ้านที่ร่ำรวยขึ้นมา

อีกทั้งเย่ฝานยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยการแพทย์ประจำมณฑลได้ด้วยคะแนนอันดับหนึ่งของอำเภอ

อนาคตในวันข้างหน้าไร้ขีดจำกัด

ประกอบกับเย่ฝานนั้นหน้าตาหล่อเหลาเอาการ ส่วนสูงกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร

เรียกได้ว่าเป็นหนุ่มหล่อสมบูรณ์แบบ

ไม่รู้ว่ามีแม่ม่ายสาวและหญิงสาวในหมู่บ้านกี่คนที่แอบส่งสายตาให้เขา

เจียงซินเยี่ยนก็คือหนึ่งในนั้น

ผ่านการปรึกษาหารือของทั้งสองครอบครัว ก่อนที่เย่ฝานจะเข้ามหาวิทยาลัย ทั้งสองก็ตกลงหมั้นหมายกัน

โดยสัญญากันไว้ว่าเมื่อเย่ฝานเรียนจบมหาวิทยาลัยก็จะแต่งงานกันอย่างเป็นทางการ

ทว่า วันเวลาดีๆ นั้นอยู่ได้ไม่นาน

ตอนที่เย่ฝานเรียนอยู่ปีสาม ซึ่งก็คือปีที่แล้ว

พ่อแม่ของเขาขึ้นเขาไปทำเกษตร บังเอิญเจอพายุฝนตกหนักจนทำให้เกิดดินถล่ม...

ทั้งสองคนถูกฝังอยู่ใต้ดิน จนถึงตอนนี้ก็ยังหาศพไม่พบ

เมื่อไร้ซึ่งพ่อแม่ เย่ฝานก็เท่ากับขาดเสาหลักทางการเงิน เขาจำใจต้องลาออกจากมหาวิทยาลัยกลับมาบ้าน เพื่อบริหารธุรกิจโฮมสเตย์ที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้

แต่เนื่องจากบริหารไม่เป็น ผ่านไปครึ่งปี เย่ฝานก็ขาดทุนจนแทบไม่เหลือแม้แต่กางเกงใน

เพื่อรักษาให้รีสอร์ตดำเนินต่อไปได้ เพื่อเลี้ยงดูน้องสาวที่ยังเรียนอยู่ชั้นมัธยมปลาย เย่ฝานจำต้องกู้เงิน จนมีหนี้สินล้นพ้นตัว

เมื่อเจียงซินเยี่ยนเห็นว่าครอบครัวของเย่ฝานไม่เพียงแต่ตกต่ำลง เขายังต้องลาเรียน อนาคตพังทลาย และที่สำคัญคือยังมีหนี้สินติดตัวอีกบานตะไท หากแต่งงานกับเขา เธอไม่ต้องทนลำบากไปตลอดชีวิตหรอกหรือ?

เธอจึงตั้งใจจะถอนหมั้น

วันนี้ที่เธอมาหาเย่ฝาน ก็เพื่อยกเลิกสัญญาหมั้นหมาย

เดิมทีคิดว่า เย่ฝานจะต้องตอบตกลงอย่างแน่นอน

ต้องรู้ไว้ว่าก่อนหน้านี้ เย่ฝานตามใจเธอทุกอย่าง เธอสั่งให้ไปซ้าย เขาไม่มีทางกล้าไปขวา

หากเธอขอถอนหมั้น เขาจะต้องยอมรับอย่างแน่นอน

แต่ครั้งนี้ เย่ฝานกลับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ไม่เพียงแต่ไม่ตอบตกลงในทันที

เขายังยื่นข้อเสนอมาหนึ่งข้อ

เป็นข้อเสนอที่เกินกว่าเหตุ เกินไปมากๆ เกินไปสุดๆ

"จะยกเลิกสัญญาหมั้นหมายก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ นอนกับฉันคืนนึงสิ"

ล้วนเป็นคนหมู่บ้านเดียวกัน เย่ฝานกับเธอรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก รู้จักกันมาตั้งยี่สิบปีแล้ว

ต่อให้นับตั้งแต่ตอนที่มีสัญญาหมั้นหมาย

นั่นก็กินเวลาตั้งสามปี

เป็นหมาเลียแข้งเลียขามาตั้งสามปี ทุ่มเทให้เธอไปตั้งเท่าไหร่ ผลสุดท้ายแม้แต่มือก็ยังไม่ได้แตะ

ขาดทุนย่อยยับ

ในใจของเจียงซินเยี่ยนนั้นต่อต้าน

แต่ด้วยความร้อนรนที่อยากจะถอนหมั้น เมื่อพิจารณาดูแล้วว่าหากตอบตกลง ก็จะสามารถยกเลิกสัญญาหมั้นได้

เธอจึงหลับตาลง

มาเถอะ!

เดิมทีคิดว่าพอเสร็จไปครั้งหนึ่งแล้ว ทุกอย่างก็จะจบลง

แต่เจ้านี่มันไม่รู้จักกฎเกณฑ์เอาเสียเลย

ยังจะต่ออีกเหรอ?

เมื่อก่อนเขาไม่เคยเป็นแบบนี้ เขาทำตัวอยู่ในกรอบกับเธอเสมอ ไม่กล้าล้ำเส้นแม้แต่น้อย

ทำไมตอนนี้ถึงไม่เหมือนเดิมแล้วล่ะ?

กล้ามาจับนู่นล้วงนี่เธอเนี่ยนะ?

เจียงซินเยี่ยนจะไปรู้ได้อย่างไร ว่าเย่ฝานที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้น ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปแล้ว

ช่วงเที่ยง มีนักเลงหัวไม้สองสามคนเข้ามาก่อกวนในรีสอร์ต เอ่ยปากเรียกค่าคุ้มครองเดือนละห้าพัน

เย่ฝานไม่ให้ จึงเกิดการต่อสู้กันขึ้น

เย่ฝานจะไปสู้พวกมันได้อย่างไร หัวของเขาถูกตีจนแตก

เลือดสดๆ ไหลหยดลงบนจี้หยกที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ซึ่งห้อยอยู่ตรงหน้าอก แล้วปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น...

สติของเขาหลุดเข้าไปในมิติลี้ลับอย่างน่าประหลาดใจ และมิตินั้นก็ราวกับเป็นดินแดนสุขาวดีตัดขาดจากโลกภายนอก

ไม่เพียงแต่มีแปลงนา แต่ยังมีสวนผลไม้ ทะเลสาบ...

และยังมีเจดีย์อีกหนึ่งองค์!

เจดีย์หลิงหลงเก้าชั้น!

ในเจดีย์แต่ละชั้นจะมีมรดกสืบทอดอยู่หนึ่งอย่าง แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้เย่ฝานสามารถเข้าไปได้แค่ชั้นที่หนึ่งเท่านั้น

มรดกในชั้นที่หนึ่ง คือเคล็ดวิชาการฝึกตนที่ชื่อว่า "เคล็ดวิชาโกลาหล"

เย่ฝานฝึกฝนอยู่ในนั้นตลอดช่วงบ่าย หลังจากออกมา ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ฉันสามารถสู้แบบหนึ่งต่อสิบได้เลย

และในเวลานี้เอง เจียงซินเยี่ยนก็มาหาถึงประตูบ้านพอดี

เอ่ยปากปุ๊บก็บอกว่าจะขอถอนหมั้น

ก่อนหน้านี้เย่ฝานเคยคิดว่า ความพยายามอยู่ที่ไหนความสำเร็จอยู่ที่นั่น ขอแค่เขาทำดีกับเธอให้มากๆ ก็จะสามารถทำให้เธอซาบซึ้งใจได้

แต่ทว่า?

ซาบซึ้งบ้าบออะไรล่ะ!

ตามเลียมาตั้งหลายปี แม้แต่มือก็ยังไม่ได้จับ จู่ๆ ก็จะมาถอนหมั้นกันแบบนี้เลยเหรอ?

แบบนี้ฉันไม่ขาดทุนย่อยยับหรือไง?

ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจทำทุกอย่างให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเลย

เมื่อเผชิญกับเย่ฝานที่ขยับเข้ามาหาอีกครั้ง ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด

เจียงซินเยี่ยนกลับรู้สึกว่าเย่ฝานไม่เหมือนแต่ก่อน โดยเฉพาะแววตา เมื่อก่อนตอนที่มองเธอมักจะเป็นแววตาที่คอยเอาอกเอาใจ

แต่ตอนนี้

ราวกับมีท่าทีหยิ่งผยองเหนือใต้หล้า มองข้ามสรรพสิ่งทั้งปวง

เย่ฝานมองเธอแล้วแสยะยิ้ม "เก่งไหมล่ะ? นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเองนะ วันนี้ฉันจะทำให้เธอจดจำไปชั่วชีวิต ต่อให้วันหน้าเธอจะแต่งงานกับคนอื่น เธอก็จะยังคงโหยหาความรู้สึกนี้อยู่ดี"

เจียงซินเยี่ยนรู้ดีว่าความรู้สึกที่เย่ฝานพูดถึงนั้นหมายความว่าอย่างไร

"เย่ฝาน จะเอาอีกจริงๆ เหรอ?"

"เบาๆ หน่อยนะ!"

(จบแล้ว)