บทที่ 30 - พลังแห่งเทพเจ้า เมินเฉยกฎเกณฑ์ทุกสรรพสิ่ง!
บทที่ 30 - พลังแห่งเทพเจ้า เมินเฉยกฎเกณฑ์ทุกสรรพสิ่ง!
บทที่ 30 - พลังแห่งเทพเจ้า เมินเฉยกฎเกณฑ์ทุกสรรพสิ่ง!
กลับเมินเฉยกฎเกณฑ์ไปเสียดื้อๆ!
เพียงแค่ปะทะกันครั้งแรก ก็เล่นเอาเย่เฟยถึงกับสลบเหมือดไปเลย!
"นี่น่ะหรือ พลังแห่งเทพเจ้า?"
ลู่เซิ่งพึมพำกับตัวเอง และอดไม่ได้ที่จะกำหมัดแน่นอย่างเงียบๆ!
ในขณะเดียวกัน เมื่อเย่เฟยตกอยู่ในสถานะหมดสติ หน้าต่างสเตตัสของ "ภาพฉายกาเบรียล" ก็มีการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด "แต้มปราณต่อสู้" ที่ตอนแรกมีเพียง 0 แต้ม กลับพุ่งพรวดขึ้นมาเป็น 30 แต้มในพริบตา!
และสกิลที่สองของเขา "ชำระล้างด้วยเพลิงศักดิ์สิทธิ์" ก็ต้องการแต้มปราณต่อสู้ 30 แต้มพอดี!
ลู่เซิ่งเพียงแค่เหลือบมองแวบเดียว ก็ออกคำสั่งกับ "กาเบรียล" อีกครั้งอย่างไม่ลังเล!
"ชำระล้างด้วยเพลิงศักดิ์สิทธิ์!"
ตู้ม!!!
เปลวเพลิงอันศักดิ์สิทธิ์สีเงินขาวร่วงหล่นลงมาจากฟากฟ้า และกลืนกินร่างของเย่เฟยเข้าไปทั้งตัวในชั่วพริบตา!
"อ๊าก..."
เย่เฟยส่งเสียงร้องโหยหวนระลอกแล้วระลอกเล่า ราวกับกำลังทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส หลอดเลือดของเขาก็เริ่มลดฮวบลงอย่างรวดเร็วจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
HP-374!
HP-399!
HP-356!
...
...
และในขณะเดียวกัน เมื่อเย่เฟยถูกโจมตี ลู่เซิ่งที่มีเลือดเหลืออยู่น้อยนิด กลับได้รับผลการรักษากลับคืนมาแทน!
HP+374!
HP+399!
HP+356!
...
...
"พระเจ้าช่วย แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอ?"
เมื่อเห็นว่ากาเบรียลสามารถเปลี่ยนความเสียหายที่สร้างให้กับศัตรู ให้กลายเป็นการฮีลแบบจำนวนเท่ากันกลับมาให้เขาได้ ลู่เซิ่งก็มีความสุขจนแทบจะหน้ามืดล้มพับไปตรงนั้น!
"แย่แล้ว!!!"
อีกด้านหนึ่ง ในที่สุดเย่เฟยก็ฟื้นคืนสติจากอาการสลบไสล!
เมื่อมองดูหลอดเลือดอันเปี่ยมล้นของตัวเอง ที่ถูก "ภาพฉายเทวทูต" ของลู่เซิ่งสูบหายไปกว่า 2,000 แต้มภายในเวลาไม่กี่วินาที!
เขาก็ตกใจจนแทบฉี่ราดกางเกง แล้วจะไปเอาความกล้าที่ไหนไปสู้รบปรบมือกับ "ภาพฉายเทวทูต" แบบซึ่งๆ หน้าได้อีกล่ะ?
"วิ่งเงาเร้น!"
ฟุ่บ!!
เพียงแค่แตะปลายเท้าลงบนพื้นเบาๆ ร่างของเย่เฟยก็ราวกับไร้น้ำหนัก เขาลอยตัวขึ้นกลางอากาศ และทิ้งระยะห่างจาก "ภาพฉายเทวทูต" ไปหลายสิบเมตรในพริบตา!
แต่ลู่เซิ่งอุตส่าห์สะกดข่มเขาไว้ได้แล้ว จะยอมปล่อยให้หนีไปง่ายๆ ได้ยังไง?
"คิดจะหนีเหรอ? มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก!"
ลู่เซิ่งออกคำสั่งไล่ล่ากับ "กาเบรียล" อีกครั้ง!
แต่ครั้งนี้ ลู่เซิ่งไม่ได้เข้าไปแทรกแซงมากนัก!
นั่นเป็นเพราะเขายังไม่ค่อยคุ้นเคยกับสกิลทั้งเก้าของ "กาเบรียล" เลยไม่รู้ว่าแต่ละสกิลมีเอฟเฟกต์เฉพาะตัวยังไง และควรจะจัดคอมโบแบบไหนถึงจะดีที่สุด!
แทนที่จะไปยืนหลับหูหลับตาสั่งการส่งเดชอยู่ข้างๆ จนไปขัดจังหวะความลื่นไหลในการใช้สกิลของ "กาเบรียล" สู้ปล่อยให้ "กาเบรียล" โชว์ของได้อย่างอิสระเลยดีกว่า!
เมื่อคิดได้แบบนี้ ลู่เซิ่งก็ตัดสินใจปล่อยมือและปล่อยเบลอไปเลย!
และเมื่อลู่เซิ่งปล่อยให้ทำตามใจชอบ "กาเบรียล" ก็หลุดพ้นจากพันธนาการอย่างสิ้นเชิง เขายกมือขึ้น และร่ายเวทอัญเชิญโซ่สีทองความยาวหลายสิบเมตร ที่ส่วนปลายเต็มไปด้วยหนามแหลมคมออกมาจากความว่างเปล่า!
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จสิ้น เขาก็เล็งไปที่เย่เฟยที่กำลังวิ่งหนี แล้วสะบัดแขนขว้างโซ่ที่เพิ่งอัญเชิญออกมาในมือพุ่งทะยานออกไปอย่างแรง!
"โซ่ตรวนลงทัณฑ์!"
ฟุ่บ!
วินาทีต่อมา โซ่ตรวนแหวกอากาศ ราวกับมีตาเป็นของตัวเอง มันพุ่งเข้าเสียบไหล่ของเย่เฟยด้วยความเร็วประดุจสายฟ้าแลบ!
ฉึก!!
HP-522!
"อ๊าก..."
หนามแหลมคมแทงทะลุเข้าไปในไหล่ของเย่เฟยอย่างจัง ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงแล่นพล่านไปทั่วร่าง ทำให้ความเร็วในการเคลื่อนที่ของเขาลดฮวบลงตามไปด้วย!
ส่วน "กาเบรียล" ก็อาศัยแรงดึงจากโซ่ พุ่งพรวดเดียวกลับมาประชิดตัวเย่เฟยได้อีกครั้ง!
"นี่... นี่มันตัวบ้าอะไรกันเนี่ย ทำไมถึงมีสกิลโกงๆ เยอะแยะไปหมด?"
"แถม 'ภาพฉายเทวทูต' นี่ก็เพิ่งเลเวล 50 แท้ๆ ทำไมฉันถึงต้านทานผลจากสกิลของมันไม่ได้เลยล่ะ!"
"ไม่ได้การแล้ว ขืนสู้ยืดเยื้อกับไอ้ตัวประหลาดนี่ต่อไป เลือดคงลดฮวบๆ จนแม้แต่ฉันก็รับมือไม่ไหวแน่!"
เมื่อมองดู "กาเบรียล" ที่เกาะติดหนึบราวกับพลาสเตอร์ยา ไม่ว่าจะสลัดยังไงก็สลัดไม่หลุด สีหน้าของเย่เฟยก็ย่ำแย่จนถึงขีดสุด!
ในตอนนี้ เลือดของเขาที่เคยมีอยู่ 7,000 กว่าหน่วย กลับเหลือเพียงแค่ไม่ถึง 4,000 หน่วยเท่านั้น!
แต่เขาก็ยังคงเลือกที่จะไม่เข้าปะทะกับ "กาเบรียล" แบบตาต่อตาฟันต่อฟัน!
เพราะเขาไม่ใช่คนโง่ เขามองออกว่า "ภาพฉายเทวทูต" ตนนี้ ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตจริงๆ แต่เป็นแค่มอนสเตอร์อัญเชิญ ต่อให้ตายไป ลู่เซิ่งก็ไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย!
"จับโจรต้องจับหัวหน้า!"
เมื่อคิดได้เช่นนี้ เย่เฟยก็กัดฟันแน่น ไม่สนใจ "กาเบรียล" ที่ไล่ตามหลังมาติดๆ เขาหันหัวหอกกลับ และพุ่งเข้าใส่ลู่เซิ่งแทน!
แต่เขาหารู้ไม่ว่า การตัดสินใจอันโง่เขลาในครั้งนี้ จะนำพาเขาไปสู่เส้นทางแห่งการรนหาที่ตายจนกู่ไม่กลับ และไม่อาจแก้ไขอะไรได้อีก...
"ย่างก้าวเงาเร้น!"
ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ...
เย่เฟยงัด "สกิลเพิ่มความเร็ว" เฉพาะตัวของนักฆ่าออกมาใช้ ความเร็วของเขาเพิ่มขึ้นกะทันหัน ทิ้งภาพติดตาเอาไว้เป็นทางยาว เขาสามารถทิ้งระยะห่างจาก "ภาพฉายเทวทูต" ได้สำเร็จ และพุ่งทะยานเข้าหาลู่เซิ่งอย่างบ้าคลั่ง!
"ตายซะเถอะ!"
เมื่อมองลู่เซิ่งที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ใบหน้าของเย่เฟยก็เผยให้เห็นรอยยิ้มอันเหี้ยมเกรียม เขาเงื้อดาบสังหารในมือขึ้นสูง หมายมั่นจะฟันลู่เซิ่งให้ตายคาที่!
"หึๆ เปล่าประโยชน์น่า!"
แต่ตั้งแต่ต้นจนจบ เมื่อต้องเผชิญหน้ากับการโจมตีซึ่งๆ หน้าของเย่เฟย ลู่เซิ่งก็ไม่มีท่าทีหวาดกลัวแม้แต่น้อย เขากลับยิ้มเย็นชาออกมาแทน!
วินาทีต่อมา เขาก็ยกมือขึ้นเรียก!
"อัญเชิญภาพฉายเทวทูตศักดิ์สิทธิ์!"
วิ้ง...
แสงสีทองอันเจิดจรัสสว่างวาบขึ้นมากลางอากาศอีกครั้ง!
เพียงชั่วพริบตา "ภาพฉายเทวทูต" ที่เพิ่งถูกเย่เฟยสลัดทิ้งห่างไปหลายร้อยเมตรเมื่อครู่ ก็ถูกลู่เซิ่งอัญเชิญกลับมาอยู่ตรงหน้าอีกครั้ง และมันยังงัดเอาสกิลประหลาดที่ทำให้เย่เฟยต้องหน้าถอดสีออกมาใช้ด้วย!
"โล่สวรรค์!"
วิ้ง...
แสงศักดิ์สิทธิ์สว่างเจิดจ้าอาบย้อมไปทั่วแผ่นฟ้าอีกครั้ง!
และรอบกายของลู่เซิ่ง ก็ปรากฏโล่แสงโปร่งใสขึ้นมาเป็นเกราะกำบัง!
วิ้ง...
ดูดซับ!
ดูดซับ!
ดูดซับ!
...
...
น่าสงสารเย่เฟย ที่อุตส่าห์งัดเอาทุกวิชาที่มีออกมาใช้ เพื่อแลกกับการโจมตีที่หมายจะปลิดชีพ แต่กลับต้องมาปะทะเข้ากับ "โล่สวรรค์" อย่างจัง การโจมตีทั้งหมดถูกดูดซับไปจนหมดสิ้น ไม่สามารถทำอันตรายลู่เซิ่งได้แม้แต่เส้นขนร่วงสักเส้น!
"ไอ้ระยำเอ๊ย!"
มาถึงขั้นนี้ เย่เฟยก็ทนเก็บความอัดอั้นตันใจเอาไว้ไม่อีกต่อไป เขาร้องโวยวายออกมาอย่างบ้าคลั่ง!
มันเป็นเพราะ "ภาพฉายเทวทูต" ที่ลู่เซิ่งอัญเชิญออกมานั้นโหดร้ายเกินไป ไม่เพียงแต่จะมีพลังโจมตีสูง สกิลแข็งแกร่ง และเมินเฉยกฎเกณฑ์ได้สารพัด มันยังมีกระทั่งสกิลฮีลเลือดและสกิลป้องกันที่ครอบคลุมแบบ 360 องศา ไร้จุดบอดอย่างสิ้นเชิง!
"พายุพิพากษา!"
วูบ วูบ วูบ...
ในตอนนั้นเอง "กาเบรียล" ก็ปล่อยสกิลออกมาอีกระลอก ร่างกายอันใหญ่โตมโหฬารเริ่มหมุนคว้างอยู่กับที่อย่างบ้าคลั่งราวกับหลุดจากการควบคุม ดาบกางเขนเล่มยักษ์ในมือสาดประกายดาบสีทองออกมานับไม่ถ้วน ดูเปล่งประกายงดงามทว่าแฝงไว้ด้วยจิตสังหารอันเร้นลับ!
ฉึก!
ฉึก!
ฉึก!
HP-720!
HP-630!
HP-880!
...
...
ชุดตัวเลขความเสียหายพุ่งกระฉูดขึ้นมาจากบนหัวของเย่เฟยอีกครั้ง!
เมื่อเห็นเลือดของตัวเองลดฮวบลงเรื่อยๆ จนถึงขีดอันตรายที่ต่ำกว่า 2,000 แต้มแล้ว!
"แย่แล้ว! ไอ้ตัวนี้มันน่ากลัวเกินไป ถ้าขืนยื้อต่อไป 'หนองน้ำเน่าเหม็น' แห่งนี้ คงได้กลายเป็นหลุมฝังศพของฉันแน่ๆ!"
(จบแล้ว)