ตอนที่ 15: คนผู้นี้คือใคร?

มุมปากของหวังเยี่ยนปิงกระตุกยิก ใบหน้าของเขาเกือบจะเปลี่ยนเป็นสีซีดเผือด

นี่มันไม่ใช่การอ้อมค้อมเพื่อด่าว่าเขาดูแก่แดดแก่ลมหรืออย่างไร?

อย่างไรก็ตาม ก็ไม่แปลกใจที่หลินเซียวจะพูดเช่นนั้น เจ้าหมอนี่คุ้นชินกับชีวิตที่ยากลำบากมาตั้งแต่เด็ก ต้องตากลมตากแดดทุกวี่ทุกวัน แม้ว่าอายุจะเพียงสิบแปดหรือสิบเก้าปี แต่เขากลับดูเป็นผู้ใหญ่เกินตัว จนผู้คนเชื่อสนิทใจว่าเขาอายุสามสิบ

คนอื่นๆ รอบข้างต่างมองหวังเยี่ยนปิงด้วยสายตาที่ค่อนข้างแปลกประหลาด

หลินเซียวพูดถูก หวังเยี่ยนปิงดูแก่จริงๆ

หวังเยี่ยนปิงผู้หยิ่งยโสและถือดีไม่อาจทนต่อคำดูหมิ่นนี้ได้ เขาเผลอกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว เส้นเลือดบนแขนปูดโปนราวกับไส้เดือนที่กำลังดิ้นพล่าน

ทว่าถึงจะโกรธเพียงใด เขาก็รู้ดีว่าตอนนี้ตนไม่ใช่คู่มือของหลินเซียว หากขืนลงมืออีกครั้ง เขาจะต้องเป็นฝ่ายที่เจ็บตัวอย่างแน่นอน

ดังนั้น แม้จะไม่อาจยอมรับได้ แต่เขาก็จำต้องทน

ชั่วขณะหนึ่ง ภายในรถขนส่งทหารก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

ทุกสายตาต่างจับจ้องไปที่หลินเซียว พลางนึกสงสัยในใจว่าไอ้หมอนี่เป็นใครกันแน่

เจ้าเด็กนี่ไม่เพียงแต่มีแฟนเป็นถึงดาราสาว แต่ยังมีทักษะการต่อสู้ที่น่าเกรงขาม แถมยังเป็นว่าที่นักศึกษาอีกต่างหาก

เขามีครบทุกอย่างที่ผู้ชายคนหนึ่งควรจะมี

เหอเฉินกวงเหลือบมองหลินเซียวแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปมองนอกหน้าต่าง ดวงตาของเขาหรี่ลงพร้อมรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้า

“ว่าที่นักศึกษาอย่างนั้นรึ? ข้าเองก็เช่นกัน”

ปีนี้เหอเฉินกวงเพิ่งสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จสิ้น และถือเป็นว่าที่นักศึกษาเช่นกัน ในฐานะแชมป์เยาวชนศิลปะการต่อสู้ระดับประเทศ แฟนสาวของเขาอย่างหลินเสี่ยวเสี่ยวก็ไม่ได้มีความดึงดูดน้อยไปกว่าดาราสาวเลย ดังนั้นในแง่ของทรัพยากร เขาไม่ได้ด้อยไปกว่าหลินเซียวเลยแม้แต่น้อย

ไม่นานนัก รถก็เคลื่อนเข้าสู่ค่ายทหาร

ทันทีที่ก้าวเข้าสู่เขตค่าย เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวของหลินเซียว

“ยินดีด้วย โฮสต์ คุณได้เข้าสู่กองพันทหารใหม่แล้ว คุณได้รับภารกิจหลัก ‘ศิลปะการต่อสู้ระดับประเทศ’ เงื่อนไข: คว้าอันดับหนึ่งในการประเมินทหารใหม่ รางวัล: 500 ค่าประสบการณ์, โอกาสในการเสริมสมรรถภาพร่างกาย 1 ครั้ง”

ดวงตาของหลินเซียวเป็นประกาย

“รางวัลนี้ไม่เลวเลย! ภารกิจหลักหนึ่งภารกิจ อันดับหนึ่ง และรางวัลค่าประสบการณ์ 500 แต้มโดยตรง นี่มันเหมือนกับการเลื่อนเลเวลแบบก้าวกระโดดชัดๆ!”

ก่อนหน้านี้หลินเซียวได้รับค่าประสบการณ์เพียง 100 แต้ม แต่ตอนนี้พุ่งขึ้นมาถึง 500 แต้ม ถือเป็นการก้าวกระโดดครั้งใหญ่

สิ่งที่หลินเซียวขาดในตอนนี้คืออะไร? ก็คือค่าประสบการณ์อย่างไรล่ะ

มีเพียงค่าประสบการณ์ที่มากพอเท่านั้น เขาถึงจะมีโอกาสเลื่อนเลเวล ได้รับทักษะเพิ่มขึ้น และแข็งแกร่งยิ่งขึ้น

การที่ระบบมอบทักษะให้นั้นถือเป็นสิ่งสำคัญในการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของหลินเซียว จาก "ไก่รองบ่อน" ให้กลายเป็นคนที่สามารถต่อกรกับฟ่านเทียนเหลยได้

อย่างไรก็ตาม การจะคว้าอันดับหนึ่งในการประเมินทหารใหม่ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย

หลินเซียวเหลือบมองเหอเฉินกวง

คู่แข่งคนสำคัญของเขาเห็นได้ชัดว่าเป็นเหอเฉินกวง ผู้ซึ่งมีรัศมีตัวเอกของเรื่องหน่วยรบพิเศษ 2

คนอื่นอาจไม่รู้ถึงความแข็งแกร่งของเหอเฉินกวง แต่หลินเซียวรู้ดี

เจ้าหมอนี่ศึกษาคู่มือการซุ่มยิงของพ่อมาตั้งแต่เด็ก ฝึกฝนการยิงปืนมาตั้งแต่วัยเยาว์ และมีพรสวรรค์สูงส่งในการเป็นพลซุ่มยิง ยิ่งไปกว่านั้นเขายังคุ้นเคยกับกระบวนการทางทหารเป็นอย่างดี และด้วยการที่ฟ่านเทียนเคิงคอยอำนวยความสะดวกให้ ดูเหมือนเขาจะมีข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติทุกประการ

หากไม่ใช่เพราะหลินเซียวเข้ามาแทรกแซง ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาจะต้องเป็นดาวเด่นที่เจิดจรัสที่สุดในกองพันทหารใหม่

“เจ้าแข็งแกร่งมากจริงๆ แต่ข้าก็ยังสามารถเอาชนะเจ้าได้”

หลินเซียวมีความมั่นใจในความสามารถของตนเองอย่างเต็มเปี่ยม ไม่ว่าจะเป็นการต่อสู้ระยะประชิด การยิงปืน หรือการวิ่งวิบาก

ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสายตาของหลินเซียว เหอเฉินกวงจึงหันหน้ามา

เพียงชั่วพริบตา ประกายไฟดูเหมือนจะแล่นผ่านสายตาของทั้งคู่

เหอเฉินกวงพึมพำกับตัวเอง “ไอ้หมอนี่ต้องมาจากตระกูลศิลปะการต่อสู้แน่ๆ”

ในขณะที่หลินเซียวและกลุ่มกำลังเข้าสู่ค่ายทหาร ที่ฐานฝึกหน่วยเขี้ยวหมาป่า ก็มีอีกคนหนึ่งที่ให้ความสนใจในตัวหลินเซียวอย่างมาก

คนผู้นั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเกาเหลา ผู้ได้รับฉายาว่า "หัวสุนัข"

นับตั้งแต่เกาเหลาได้เห็นทักษะและสมรรถภาพทางกายที่ยอดเยี่ยมของหลินเซียว เขาก็ไม่อาจลืมเด็กหนุ่มคนนี้ได้เลย

เขาคือทหารหน่วยรบพิเศษโดยกำเนิด

เกาเหลาเป็นผู้เชี่ยวชาญในการฝึกทหารหน่วยรบพิเศษ เขาสามารถบอกได้ทันทีว่าใครเหมาะสมหรือไม่เพียงแค่กวาดสายตามอง

อาจกล่าวได้ว่านี่คือแววดีที่สุดที่เกาเหลาเคยพบเห็นในรอบสิบปี แม้แต่เซียวจวงยังเทียบไม่ได้

ความแข็งแกร่งโดยรวมของหน่วยเขี้ยวหมาป่าทีมบีลดลงอย่างหนักหลังจากการจากไปของเซียวจวง พวกเขาต้องการตัวแทนที่เหมาะสมเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการรบอย่างเร่งด่วน

เกาเหลารู้สึกว่าหลินเซียวเป็นตัวเลือกที่ยอดเยี่ยม

“วันนี้เป็นวันรายงานตัวของทหารใหม่ ไอ้หนูนั่นน่าจะอยู่ในกรมทหารแล้วสินะ”

เกาเหลายักไหล่ พลางเหลือบมองไปยังสนามฝึกทหารใหม่

ในขณะนั้น ฝีเท้าหนักๆ ก็ดังขึ้นข้างหลังเขา และหมาป่าสีเทาก็ก้าวเข้ามา

หมาป่าสีเทาเดินมาข้างเกาเหลา พร้อมรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากแล้วกล่าวว่า “หัวหน้า ท่านกำลังคิดเรื่องอะไรอยู่ครับ?”

เกาเหลาพ่นลมหายใจแล้วกล่าวว่า “พูดมาเร็วๆ”

“ครับท่าน” หมาป่าสีเทาตอบ

หมาป่าสีเทากระแอมเบาๆ แล้วกล่าวว่า “เราตรวจสอบภูมิหลังของไอ้หนูนั่นแล้วครับ เขาไม่ใช่คนธรรมดา พ่อแม่ของเขาเป็นมหาเศรษฐีที่รวยที่สุดในเมืองตงไห่ และเขายังเป็นลูกชายคนเดียว เติบโตมาบนกองเงินกองทอง แต่นั่นเป็นเรื่องเล็กครับ ประเด็นสำคัญอยู่ที่ปู่ของเขา”

เกาเหลาถามด้วยความประหลาดใจ “ปู่ของเขาทำไมหรือ?”

หมาป่าสีเทากล่าวว่า “ปู่ของเขาไม่ธรรมดาจริงๆ ครับ”

“ตระกูลศิลปะการต่อสู้รึ?”

เกาเหลาเห็นว่าหลินเซียวมีพื้นฐานศิลปะการต่อสู้ที่ลึกซึ้ง นี่ไม่ใช่สิ่งที่ครอบครัวทั่วไปจะฝึกฝนได้ แม้จะมีเงินก็ตาม

มันเป็นเรื่องของรากฐานและธรรมเนียมปฏิบัติ

เหมือนกับเกาเหลา หากเขาไม่ได้ศึกษาที่วัดเส้าหลินเป็นเวลาหลายปีและสร้างรากฐานที่มั่นคง เขาก็คงไม่แข็งแกร่งในการต่อสู้ระยะประชิดขนาดนี้

หมาป่าสีเทาส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ไม่ใช่ครับ”

“ไม่ใช่รึ?”

เกาเหลาดูประหลาดใจ

“แฟ้มประวัติของปู่เขาเป็นชั้นความลับทางการทหารระดับเลเวลเอสครับ เราเข้าถึงไม่ได้” หมาป่าสีเทากล่าว

เกาเหลาอึ้งไป

ชั้นความลับทางการทหารระดับเลเวลเอส นั่นเป็นระดับที่สูงมาก แม้แต่เขาซึ่งเป็นผู้กองของหน่วยรบพิเศษยังไปไม่ถึงเลเวลนั้น มีเพียงเกาซือเหว่ย ผู้บัญชาการเขตทหารเท่านั้นที่เข้าถึงได้

“เจ้าแน่ใจนะว่าไม่ได้เข้าใจผิด?”

หมาป่าสีเทายิ้มแหยๆ “ผมเกือบจะคิดว่าตัวเองเข้าใจผิดเหมือนกันครับ สำนักข่าวกรองถึงกับโทรมาหาผมโดยเฉพาะเพื่อถามว่าทำไมผมถึงไปตรวจสอบแฟ้มประวัติของปู่เขา”

แววตาของเกาเหลาฉายแววซับซ้อน “ตัวตนที่ดูเกินจริงขนาดนี้... หรือว่าจะเป็นบุคคลที่อยู่เหนือระดับเขตทหารกัน?”

หมาป่าสีเทากระตุกมุมปาก "เอาเถอะครับ... มันพูดยาก แต่ถึงอย่างไรเด็กคนนี้ก็น่าสนใจมาก และผมขอบอกไว้ก่อนเลยว่าเด็กคนนี้ไม่เคยผ่านการฝึกฝนการต่อสู้มาก่อนเลย พูดให้ชัดก็คือเขาเป็นแค่ลูกคุณหนูเอาแต่ใจคนหนึ่ง ผลการเรียนก็แย่ สมรรถภาพทางกายในสมัยเรียนก็ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน เขาเป็นพวกที่ใช้ชีวิตไปวันๆ เท่านั้นครับ"

"เขามีแฟนเป็นดาราดัง ซึ่งว่ากันว่าเป็นคู่หมั้นของเขาด้วย เขาแทบจะยอมสยบแทบเท้าเธอ แต่เธอกลับไม่แม้แต่จะชายตามองเขาเลย เราเองก็ไม่รู้สาเหตุที่แน่ชัดเหมือนกัน"

"ตามตรรกะแล้ว ลูกคุณหนูอย่างเขาไม่ควรจะมาอยู่ในกองทัพ แต่ที่น่าประหลาดคือ จู่ๆ เขากลับแข็งแกร่งขึ้นมาอย่างเหลือเชื่อในวันที่ทำการทดสอบการฝึกของหน่วยเขี้ยวหมาป่า ราวกับว่าเขาใช้สูตรโกงยังไงอย่างนั้น มันน่าขนลุกพิลึกครับ"

เกาเหลาขมวดคิ้วพลางกล่าวว่า "หรือว่าข้าจะประเมินเขาผิดไป?"