บทที่ 360 - แดนลับกู่เยว่

บทที่ 360 - แดนลับกู่เยว่

"ในเมื่อใต้เท้าเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นจินตัน เช่นนั้นก็ไม่มีอะไรต้องกลัวพรรคเฮยสุ่ยแล้ว!" ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงดีใจอย่างมาก ความกังวลที่อัดแน่นเต็มอกก็อันตรธานหายไปจนสิ้น

"เจ้าเข้ามา ข้ามีเรื่องจะถามเจ้า" เฉินฉางมิ่งปรายตามองผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิง หันหลังเดินเข้าไปในส่วนลึกของถ้ำพำนัก

ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงรีบตามไป

เมื่อเข้าไปในห้องนอน เฉินฉางมิ่งก็นั่งลงบนม้านั่งหิน พร้อมกับโบกมือส่งสัญญาณให้ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงนั่งลงข้างๆ

ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงกลอกตาไปมา ถูมือไปมา ยิ้มกริ่มเอ่ยถาม "ใต้เท้า ในเมื่อความทรงจำของท่านสูญหายไปบ้าง ท่านอยากจะทราบข้อมูลเกี่ยวกับขุมกำลังต่างๆ ในเขตทะเลรอบนอกนี้หรือไม่?"

เขตทะเลรอบนอก?

เฉินฉางมิ่งชะงักไปเล็กน้อย เข้าใจความหมายในพริบตา จากนั้นพยักหน้ากล่าว "เจ้าจงแนะนำทั้งเขตทะเลรอบนอกและเขตทะเลชั้นในให้ข้าฟังที!"

"ขอรับ ใต้เท้า" ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงพยักหน้าอย่างว่าง่าย จากนั้นก็เริ่มเล่าเป็นฉากๆ "เขตทะเลรอบนอกของทะเลฮ่วนซิงนั้นกว้างใหญ่ไพศาล ไร้ขอบเขต มีเกาะน้อยใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วน ดังนั้นจึงก่อกำเนิดขุมกำลังน้อยใหญ่มากมาย ในบรรดาขุมกำลังเหล่านี้ ขุมกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดคือพันธมิตรซุ่ยซิง มีผู้บำเพ็ญเพียรขั้นจินตันหลายสิบคนคอยปกปักรักษา นอกจากนี้ ขุมกำลังอย่างพรรคเฮยสุ่ยที่มีผู้บำเพ็ญเพียรขั้นจินตันสองคน ก็ถือเป็นขุมกำลังชั้นแนวหน้าในเขตทะเลรอบนอกแล้ว"

เฉินฉางมิ่งพยักหน้าเบาๆ จากนั้นก็หรี่ตาลง เอ่ยถามเสียงเรียบ "การเดินทางออกไปครั้งนี้ของเจ้า เจ้าไปที่ใดมาบ้าง?"

ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงทอดถอนใจยาว "เรียนใต้เท้าตามตรง ข้าไปที่เมืองซุ่ยซิงมา ซื้อสมุนไพรมาจำนวนหนึ่ง กะว่าจะนำกลับมาหลอมโอสถรักษาอาการบาดเจ็บ"

เฉินฉางมิ่งพยักหน้ายิ้ม "ที่แท้เจ้าก็เป็นนักปรุงโอสถด้วย!"

ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงกางมือออกทั้งสองข้าง ยิ้มขื่นกล่าว "ใต้เท้า แท้จริงแล้วภายในทะเลฮ่วนซิง ผู้บำเพ็ญเพียรจำนวนมากล้วนสามารถหลอมโอสถได้ แม้ว่าคุณภาพอาจจะสู้โอสถที่หลอมโดยนักปรุงโอสถมืออาชีพไม่ได้ แต่ก็เพียงพอสำหรับการฝึกฝนของตนเองแล้ว..."

"วิชาหลอมโอสถในทะเลฮ่วนซิงเป็นที่นิยมถึงเพียงนี้เชียวหรือ?" เฉินฉางมิ่งตกใจเล็กน้อย

ดูเหมือนว่าโลกเอกเทศใบนี้ จะแตกต่างจากต้าฉินอย่างสิ้นเชิง

ต้าฉินมีนักปรุงโอสถน้อย ดังนั้นโอสถต่างๆ ที่ใช้ในการฝึกฝนจึงมีราคาแพงมาก แต่ทะเลฮ่วนซิงกลับตรงกันข้าม ที่นี่แทบทุกคนล้วนมีฝีมือในการหลอมโอสถบ้างไม่มากก็น้อย

เมื่อทุกคนล้วนเป็นนักปรุงโอสถ ย่อมทำให้ราคาของโอสถลดลงอย่างมาก ไม่แพงลิบลิ่วอีกต่อไป

เมื่อเห็นใต้เท้าขั้นจินตันผู้นี้ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับทะเลฮ่วนซิงเลยจริงๆ ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงก็จนใจ อธิบายอย่างอดทน "ใช่แล้วขอรับใต้เท้า โดยพื้นฐานแล้วผู้บำเพ็ญเพียรขั้นสร้างรากฐานทุกคนล้วนเป็นนักปรุงโอสถ เพียงแต่บางคนฝีมือชำนาญกว่า บางคนก็ด้อยกว่าเล็กน้อยเท่านั้น!"

"ฝีมือการหลอมโอสถของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง?" เฉินฉางมิ่งเอ่ยถาม

บนใบหน้าของผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงปรากฏความอับอายวาบผ่าน ถูมือไปมาพลางกล่าว "ก็คงพูดได้แค่ว่าพอใช้ได้กระมัง หินวิญญาณในมือข้าก็มีไม่มาก พอจะซื้อวัตถุดิบสำหรับโอสถหุยเทียนได้เพียงห้าชุดเท่านั้น ไม่รู้ว่าการเหนื่อยยากครั้งนี้ จะสามารถหลอมโอสถหุยเทียนออกมาได้สักเตาหรือไม่?"

เฉินฉางมิ่งพยักหน้า

โอสถหุยเทียนนี้เคยมีบันทึกไว้ในคัมภีร์ล้ำค่าสำนักโอสถ ความยากในการหลอมสูงกว่าโอสถเทวะวิญญาณเพียงนิดเดียวเท่านั้น

หากเขาจะหลอมโอสถหุยเทียน อัตราความสำเร็จย่อมเป็นร้อยเปอร์เซ็นต์ ทั้งยังสามารถหลอมโอสถหุยเทียนระดับขั้นสูงออกมาได้ด้วย

"พลังของเขตทะเลชั้นในของทะเลฮ่วนซิงเป็นอย่างไรบ้าง?" หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เฉินฉางมิ่งก็เอ่ยถามอีกครั้ง

พอเห็นเฉินฉางมิ่งพูดถึงเขตทะเลชั้นใน บนใบหน้าของผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงก็ปรากฏแววภาคภูมิใจขึ้นมาทันที เขาสูดลมหายใจเข้าลึก กล่าวเสียงทุ้มว่า "เขตทะเลรอบนอกของเราให้ความเคารพผู้บำเพ็ญเพียรขั้นจินตันระดับสิบเป็นใหญ่ แต่พอถึงเขตทะเลชั้นใน ระดับการฝึกตนเพียงเท่านี้ก็ไม่เพียงพอแล้ว เขตทะเลชั้นในให้ความเคารพขั้นหยวนอิงเป็นใหญ่! เวลานี้ขุมกำลังที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเขตทะเลชั้นในก็คือวังฮ่วนซิง ประมุขวังทั้งสองท่านนี้มีพลังลึกล้ำสุดหยั่งคาด เล่าลือกันว่าเข้าใกล้ขั้นฮว่าเสินอย่างไม่มีที่สิ้นสุด หากร่วมมือกันจะสามารถปลดปล่อยพลังเทียบเท่าการโจมตีของยอดฝีมือขั้นฮว่าเสินได้เลยทีเดียว!"

"วังฮ่วนซิงแห่งนี้ช่างแข็งแกร่งนัก!"

หลังจากได้ยินคำพูดของผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิง เฉินฉางมิ่งก็ลอบพยักหน้าในใจ

ประมุขวังทั้งสองท่านนี้เข้าใกล้ขั้นฮว่าเสินอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ก็แสดงว่าได้ฝึกฝนจนถึงขั้นหยวนอิงระดับสิบแล้ว ทั้งยังมีวิธีการโจมตีผสานกันอีกด้วย

ในวินาทีนี้ เฉินฉางมิ่งก็ลอบตัดสินใจในใจ ช่วงเวลาต่อจากนี้ เขาจะฝึกฝนและเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในเขตทะเลรอบนอกของทะเลฮ่วนซิง หากไม่มีธุระสำคัญใดๆ ก็จะไม่ไปยังเขตทะเลชั้นใน

หลังจากตัดสินใจได้แล้ว เฉินฉางมิ่งก็จ้องมองผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิง เอ่ยถามด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ "จริงสิ ป้ายคำสั่งกู่เยว่ที่เจ้ากับพรรคเฮยสุ่ยแย่งชิงกันนั้น มันคือของสิ่งใดกันแน่?"

ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงกระแอมไอ ในใจรู้สึกจนใจยิ่งนัก ฝืนอธิบายว่า "ใต้เท้า ป้ายคำสั่งกู่เยว่คือกุญแจสำหรับใช้เข้าสู่แดนลับกู่เยว่"

ป้ายคำสั่งเดือนนี้เดิมทีเขาต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างมหาศาลกว่าจะได้มาครอบครอง แต่บัดนี้เมื่อสวามิภักดิ์ต่อใต้เท้าขั้นจินตันผู้นี้แล้ว เขาก็รู้ดีว่าคงเก็บมันไว้ไม่ได้แน่

แต่เรื่องนี้ก็ไม่มีทางเลือกอื่น

หากไม่มีใต้เท้าขั้นจินตันผู้นี้ลงมือ ป้ายคำสั่งกู่เยว่นี้ก็คงถูกคนของพรรคเฮยสุ่ยแย่งชิงไปอยู่ดี

เช่นนั้นแล้วจะตกถึงมือเขาได้อย่างไร?

"เล่ารายละเอียดมาให้ฟังที" เฉินฉางมิ่งนัยน์ตาสั่นไหว ในดวงตาเผยให้เห็นความสนใจอย่างเข้มข้น

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด เขารู้สึกว่าแดนลับกู่เยว่นี้มีคำว่า "กู่" (โบราณ) อยู่ด้วย ซึ่งทำให้เขานึกถึงหกเผ่าโบราณ

"ใต้เท้า ภายในทะเลฮ่วนซิงมีแดนลับกู่เยว่ที่ยิ่งใหญ่อยู่ทั้งหมดสามแห่ง แบ่งเป็นระดับบน กลาง ล่าง สามระดับโบราณ สอดคล้องกับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหยวนอิง จินตัน และสร้างรากฐานที่สามารถเข้าไปได้"

หยิบป้ายคำสั่งกู่เยว่ที่ส่องแสงสีเงินจางๆ ออกมา ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงกระซิบกล่าว "ป้ายคำสั่งกู่เยว่ของข้าชิ้นนี้ สามารถเข้าได้เพียงแดนลับกู่เยว่ระดับล่างเท่านั้น"

แดนลับกู่เยว่สามแห่ง?

แถมยังแบ่งออกเป็นสามระดับ บน กลาง ล่าง สอดคล้องกับผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหยวนอิง จินตัน และสร้างรากฐานสามระดับที่แตกต่างกัน?

แดนลับที่มีการแบ่งระดับอย่างเข้มงวดเช่นนี้ เฉินฉางมิ่งไม่เคยได้ยินมาก่อนในเขตต้าฉิน

เมื่อเห็นใต้เท้าให้ความสนใจแดนลับกู่เยว่ถึงเพียงนี้ ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงก็ตัดสินใจไม่ปิดบังอีกต่อไป อย่างไรเสียการติดตามที่พึ่งพิงเช่นนี้ เขาก็จะได้รับผลประโยชน์มากมายเช่นกัน

ผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงกระแอมไอ อธิบายต่อไปว่า "ใต้เท้า แดนลับกู่เยว่ทั้งสามแห่งนี้ดำรงอยู่มายาวนานมากแล้ว พวกมันล้วนมาจากเผ่ามนุษย์โบราณ ในบรรดาแดนลับเหล่านั้น แดนลับกู่เยว่ระดับบนจะเปิดทุกสามร้อยปี แดนลับกู่เยว่ระดับกลางเปิดทุกร้อยปี ส่วนแดนลับกู่เยว่ระดับล่างเปิดทุกห้าสิบปี"

"มาจากเผ่ามนุษย์โบราณ?" เฉินฉางมิ่งตกใจเล็กน้อย

เขาคิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่า ในโลกเอกเทศอย่างทะเลฮ่วนซิง จะมีโบราณสถานของเผ่ามนุษย์โบราณหลงเหลืออยู่มากมายเพียงนี้

มนุษย์โบราณก็คือหนึ่งในหกเผ่าโบราณ

ในบรรดาหกเผ่าโบราณ มีเผ่าใดบ้างที่ไม่ได้เป็นผู้มีพลังสะท้านฟ้า?

ตั้งแต่ก้าวเข้าสู่เส้นทางการฝึกตน เฉินฉางมิ่งได้สัมผัสกับปีศาจโบราณ มารโบราณ และผีโบราณ แต่สำหรับมนุษย์โบราณ เทพโบราณ และพุทธะโบราณนั้น เขายังไม่เคยได้สัมผัสเลยแม้แต่น้อย

เขาก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่า หลังจากเข้ามาในโลกแห่งทะเลฮ่วนซิงแล้ว จะได้พบกับแดนลับที่เผ่ามนุษย์โบราณทิ้งเอาไว้

"ใต้เท้า ภายในแดนลับกู่เยว่นี้มีของวิเศษจากฟ้าดินจำนวนนับไม่ถ้วน แต่ในขณะเดียวกันก็มีสัตว์อสูรต่างๆ คอยปกป้องอยู่ ผู้ใดก็ตามที่เข้าไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในแดนลับกู่เยว่ ล้วนต้องเผชิญกับความเสี่ยงสองประการคือการได้รับผลตอบแทนและการตกตาย แต่หลายปีมานี้ สาเหตุที่มีคนจำนวนมากหลั่งไหลไปยังแดนลับกู่เยว่อย่างไม่ขาดสาย ก็เพราะว่าลึกลงไปในแดนลับกู่เยว่ ยังมีมรดกตกทอดที่เผ่ามนุษย์โบราณทิ้งเอาไว้อยู่ เคยมีคนได้รับมรดกนี้ นับแต่นั้นมาก็ผงาดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในทะเลฮ่วนซิง..."

เมื่อผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงเล่าถึงตรงนี้ แววตาก็เต็มไปด้วยความอิจฉาริษยา

"ผงาดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในทะเลฮ่วนซิง? หรือว่า..." เฉินฉางมิ่งใจสั่น พูดไปได้ครึ่งประโยค ก็เห็นผู้บำเพ็ญเพียรพเนจรอูซิงพยักหน้าอย่างหนักแน่น พร้อมกับกล่าวด้วยความตื่นเต้นว่า "ใต้เท้า ท่านเดาไม่ผิด ประมุขวังทั้งสองท่านแห่งวังฮ่วนซิงก็เคยได้รับมรดกตกทอดของมนุษย์โบราณจากในแดนลับกู่เยว่ระดับบน ดังนั้นจึงทำให้วังฮ่วนซิงก้าวขึ้นเป็นขุมกำลังที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเขตทะเลชั้นในได้ในรวดเดียว!"

(จบแล้ว)