ตอนที่ 349 แผนล้างมือในอ่างทองคำ!

ตอนที่ 349 แผนล้างมือในอ่างทองคำ!

[ค่าความชอบของ เหยียนฉี -78 (0)]

[ค่าความชอบของ เหยียนฉี +99 (99)]

[ล็อก... ล็อกสถานะ!]

[ตรวจพบเป้าหมายเพศตรงข้ามรูปร่าง 95 แต้ม มีค่าความชอบต่อโฮสต์ถึง 99 แต้ม มอบรางวัล 10,000 ล้านหยวน]

[ธนาคารเจาหมี่ ยอดเงินเข้าบัญชี...]

“ฮั่ว ฉีอัน ฉันเจ็บขาจังเลย”

เหยียนฉี น้ำตาคลอเบ้า ดูน่าสงสารจนใจเจ็บ

“ผมพกยามาด้วย เดี๋ยวอาบน้ำกันก่อนนะ”

พูดจบ ฮั่ว ฉีอัน ก็อุ้มเธอเข้าไปในห้องน้ำ

เขามองดูค่าความชอบที่สวิงขึ้นลงอย่างบ้าคลั่ง แล้วก็ต้องทึ่ง มันพุ่งพรวดเดียวไปถึง 99 แต้มเลยงั้นเหรอ นี่มันเด้งจาก 0 รวดเดียวขึ้นมาเลยนะเนี่ย เกินจริงไปหน่อยมั้ง

กวาดเงินรางวัลมาได้อีกหมื่นล้าน ถ้านับรวมกับหุ้นในบริษัทและทรัพย์สินอื่นๆ ตอนนี้เขามีเงินทุนอยู่ในมือทะลุสามหมื่นล้านหยวนเข้าไปแล้ว

ยอดรวมเงินรางวัลทั้งหมดก็ทะลุกำแพงห้าหมื่นล้านหยวนไปแล้วเหมือนกัน เป้าหมายใหม่ที่หนึ่งแสนล้านก็ทำสำเร็จไปเกินครึ่งแล้ว

พอมองตัวเลขประสบการณ์ 29 แต้มของตัวเอง เขาก็เริ่มอยากจะพอแค่นี้แล้วเหมือนกัน

เขาลองคำนวณอยู่ในใจเงียบๆ

ฝั่ง เหยียนฉี น่าจะมีรางวัลรออยู่อีกหมื่นล้าน ฝั่ง จ่าน เซวียนเตี๋ย ก็มีอีกหมื่นล้าน

ถ้าดึงสองพี่น้อง ลั่ว ซู่หยา กับลั่ว ซู่จิ้ง มารวมด้วย ลองจัดการดีๆ นี่มันเงินตั้งสี่หมื่นล้านเลยนะ

แถมยังมีของ เฉียว ลี่จือ อีกสองพันล้าน ซาง จื่อซี พันล้าน ถัง เยียนหราน พันล้าน เถียนเถียน พันล้าน เซวีย รั่วอี๋ พันล้าน สวี่ ไป๋เวย อีกพันล้าน

หาน ไฉ่หลิง พันล้าน เซี่ย เย่จื่อ พันล้าน เซี่ยเถา พันล้าน ซาง จื่ออวิ้น อีกพันล้าน

และก็ยังมีเคสยิบย่อยอื่นๆ ที่ได้คนละร้อยล้านอีกหลายคน

คำนวณแบบหยาบๆ ขอแค่ทำแต้มความชอบของพวกเธอให้เต็ม 100 เขาก็จะได้เงินรางวัลรวมอีกกว่าเจ็ดหมื่นล้าน

ถึงไม่นับรวมหุ้นบริษัทที่มีอยู่ตอนนี้ มันก็เกินพอให้เขาบรรลุเป้าหมายเงินทุนแสนล้านแล้ว

ส่วนโควตาสาวๆ ที่เขาขีดเส้นจำกัดไว้ที่ 35 คน ตอนนี้ก็เหลืออีกแค่ 6 ที่เท่านั้น

ต้องเผื่อโควตาให้สองพี่น้อง ลั่ว ซู่หยา กับลั่ว ซู่จิ้ง 2 ที่ ให้ ฉิน หวั่นชิง 1 ที่ ให้ ซาง จื่ออวิ้น อีก 1 ที่

แบบนี้ก็เหลือโควตาแค่ 2 ที่ จู่ๆ พื้นที่ฮาเร็มก็ตึงเครียดขึ้นมาซะงั้น

ถ้าจับ หลิว เจินเจิน ยัดเข้ามาด้วย ก็จะเหลือแค่ 1 ที่เท่านั้น

แล้วถ้าเหมาเอาองค์หญิงน้อย หลงฮุ่ย มาเป็นตัวเลือกสำรองด้วยล่ะก็... จบกัน โควตาเต็มเอี๊ยดพอดี

ภาพพระพุทธรูปองค์ใหญ่ลอยเข้ามาในหัว

วินาทีนั้น ฮั่ว ฉีอัน ก็เหมือนบรรลุสัจธรรม ถึงเวลาที่ต้องหยุดแล้วล่ะ กอบโกยเงินรางวัลตามที่วางแผนไว้ให้ครบ แล้วก็กลับไปใช้ชีวิตกับครอบครัวใหญ่ดีกว่า

ส่วนเรื่องในอนาคตถ้าเงินไม่พอใช้ค่อยว่ากันอีกที

กฎเกณฑ์มันตายตัว แต่คนน่ะเปลี่ยนแปลงได้

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ ตอนนี้เขาอยากจะหยุดและล้างมือในอ่างทองคำจริงๆ แล้ว

แค่เป้าหมายแสนล้านก็เลือดตาแทบกระเด็นแล้ว เขาไม่เคยคิดจะตั้งเป้าล้านล้านหรอก มันไกลเกินเอื้อมไป

ฮั่ว ฉีอัน ดึงสติกลับมา ปรับอารมณ์ให้เป็นปกติ แล้วดึงผ้าเช็ดตัวมาห่อร่างของ เหยียนฉี ไว้

ก่อนจะอุ้มเธอออกไปวางไว้บนโซฟา

เขาเดินเข้าไปในห้องนอน จัดการเปลี่ยนผ้าปูที่นอนอย่างคล่องแคล่ว ใครบอกว่าผู้ชายทำงานบ้านไม่เป็น? ก็แค่อาศัยความคุ้นชิน ทำบ่อยๆ เดี๋ยวก็เก่งเองแหละ

เสร็จแล้วก็เดินกลับไปอุ้ม เหยียนฉี มานอนบนเตียง

“นอนนิ่งๆ นะ เหยียดขาออก เดี๋ยวผมทายาให้

ฉีฉี คุณกล้ามเนื้อฉีกน่ะ ทายาแล้วพักสักหน่อยเดี๋ยวก็หาย”

ฮั่ว ฉีอัน ล้วงตลับยาออกมาจากกระเป๋าเสื้อ

จู่ๆ เหยียนฉี ก็เอ่ยขึ้น “ฮั่ว ฉีอัน ทำไมยาตลับนี้มันพร่องไปเยอะจังล่ะ”

“อะแฮ่ม...

ยานี้มันช่วยลดบวมได้น่ะ สรรพคุณมันเยอะ เป็นยาสามัญประจำบ้าน

อย่านอนดิ้นสิ เดี๋ยวผมทายาให้นะ”

ฮั่ว ฉีอัน พูดพลางบีบยาป้ายลงบนปลายนิ้ว ที่เขาไม่ใช้คอตตอนบัด ก็เพราะทาด้วยนิ้วมันเกลี่ยยาได้เนียนกว่า แถมยังช่วยให้ยาซึมได้เร็วและออกฤทธิ์ไวขึ้นด้วย

ขืนใช้คอตตอนบัด ตัวสำลีมันก็จะดูดยาไปหมดจนประสิทธิภาพลดลง

“เย็นๆ ดีจังเลย”

เหยียนฉี รู้สึกดีขึ้นเยอะ

“อืม!”

ทายาเสร็จ ฮั่ว ฉีอัน ก็ล้มตัวลงนอนโอบกอดเธอไว้

“ฉีฉี ขอโทษนะที่ทำคุณเจ็บ”

“มะ... ไม่เป็นไรหรอก”

เหยียนฉี เพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้กำลังเผชิญหน้ากับสถานการณ์ไหน “ฮั่ว ฉีอัน แล้วแบบนี้เราจะทำยังไงกันดีล่ะ”

“ฉีฉี คุณตอบผมมาก่อน คุณมีความรู้สึกดีๆ ให้ผมไหม”

ฮั่ว ฉีอัน ดึงผ้าห่มมาคลุมตัวให้ทั้งคู่ หน้าหนาวแบบนี้ต้องกอดกันให้อุ่นเข้าไว้

“เลยเถิดมาถึงขั้นนี้แล้วคุณยังจะถามอีกเหรอ”

เหยียนฉี เป็นฝ่ายจุ๊บปากเขาเบาๆ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นได้ แล้วถามเสียงอ่อย “ฮั่ว ฉีอัน คุณชอบฉันจริงๆ ใช่ไหม”

“ทำไมถามแบบนั้นล่ะ

ผมก็นึกว่าคุณจะเข้าใจซะอีก

ถ้าไม่ชอบคุณ ผมจะจูบ(น้องสาว)คุณเหรอ

ขนาดกับลี่จือ ผมยังไม่เคยจูบ(น้องสาว)เธอเลยนะ”

ฮั่ว ฉีอัน แอบคิดในใจ นี่เขาพัฒนาขึ้นหรือเริ่มเหลี่ยมจัดขึ้นกันแน่นะ

“แต่ว่า...”

เหยียนฉี เริ่มลังเลอีกแล้ว

“แต่อะไรล่ะ”

เขาจูบเบาๆ ที่หว่างคิ้วของเธอ

“ก็ลี่จือออกจะแสนดีขนาดนั้น ทั้งสวยกว่าฉัน อ่อนโยนกว่าฉัน คุณจะมาชอบฉันได้ยังไง”

เหยียนฉี นึกไม่ถึงจริงๆ ว่าวันหนึ่งเธอจะมาคว้าแฟนของลี่จือไป แถมยังเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับลี่จืออีกต่างหาก

“ฉีฉี เรื่องของความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้หรอกนะ

ผมก็แค่เสพติดการได้จูบคุณ ได้อยู่กับคุณ มันทำให้ผมสัมผัสได้ถึงความหอมหวานของการมีความรักน่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน รู้สึกเหมือนกำลังออกเดตกับ เหยียนฉี จริงๆ นั่นแหละ แค่มันดูพิลึกไปหน่อยก็แค่นั้นเอง

“ฮั่ว ฉีอัน ฉันก็เหมือนจะรู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน ฉันเสพติดคุณเข้าแล้วล่ะ”

เหยียนฉี ยกมือขึ้นลูบใบหน้าชายหนุ่ม “แล้วลี่จือล่ะ จะทำยังไงดี ฉันไม่อยากทำร้ายเธอนะ”

“ฉีฉี คุณบอกผมมาตามตรงนะ ตอนนี้คุณยังชอบลี่จืออยู่ไหม หมายถึงความรู้สึกแบบเมื่อก่อนน่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน ถามในสิ่งที่คาใจ

“กะ... ก็ยังชอบอยู่นะ ฮั่ว ฉีอัน ฉันขอโทษ ฉันไม่ได้ตั้งใจให้เป็นแบบนี้ แต่ฉันก็ยังชอบลี่จืออยู่ดี”

เหยียนฉี รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะเป็นบ้า

“ฉีฉี งั้นมาใช้ชีวิตแบบหนึ่งสามีหนึ่งภรรยาด้วยกันไหมล่ะ เรายังมีลี่จืออยู่ด้วยกัน สร้างครอบครัวไปด้วยกันไง”

ฮั่ว ฉีอัน พูดไปก็แอบรู้สึกว่ามันบ้าบอดีพิลึก ครอบครัวสามีภรรยา แต่ดันมีเลสเบี้ยนแถมมาด้วยอีกคน

“ฮั่ว ฉีอัน คุณหมายถึงชีวิตคู่แบบสามีภรรยางั้นเหรอ”

เหยียนฉี ตาเป็นประกาย ถามด้วยความตื่นเต้น “ฉันเป็นได้จริงๆ เหรอ”

“หึ! แค่ผมสนับสนุน คุณก็เป็นได้แล้ว ใครใช้ให้ผมหลงรักคุณล่ะ”

เขาลูบไล้เอวบางของเธอเบาๆ

“ฮั่ว ฉีอัน ขอบคุณนะ ฉันก็รักคุณเหมือนกัน”

เหยียนฉี ดีใจสุดๆ สวมกอดแฟนหนุ่มแล้วระดมจูบไม่หยุด ผ่านไปพักใหญ่ เธอก็กระซิบเสียงหวาน “ฮั่ว ฉีอัน ฉันอยากลอง... เป่าผม (Oral) ให้คุณดูบ้างน่ะ”

“มาสิ!”

เขาเพิ่งจะอาบน้ำมาหมาดๆ (ผม) ยังไม่ค่อยแห้งดี ให้เธอช่วยเป่าให้ก็ดีเหมือนกัน

………………………………

เช้าตรู่สองวันต่อมา!

ฮั่ว ฉีอัน ตื่นขึ้นมาที่โรงพยาบาล สองวันนี้เขาใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่เป็นเพื่อน ฉินเยี่ยน เธอใกล้จะผ่าตัดแล้ว

“พี่คะ”

จู อีซา มาถึงแต่เช้าตรู่

“อืม! แล้วหวั่นชิงล่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน รู้สึกแปลกใจ ปกติยัยหนูนั่นต้องมาด้วยนี่นา

“หวั่นชิงรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะค่ะ ฉันเลยให้เธอพักอยู่ที่โรงแรม ไม่ต้องมาโรงพยาบาล”

ที่ จู อีซา ตัดสินใจแบบนี้ก็ถูกแล้ว เพราะ ฉินเยี่ยน ใกล้จะผ่าตัด ถ้าเกิดติดหวัดหรืออะไรขึ้นมา มันจะส่งผลกระทบเอาได้

พอ ฉินเยี่ยน ได้ยินก็รีบพูด “ฉีอัน คุณรีบไปดูน้องเถอะ”

“ตกลง รอคุณกินข้าวเสร็จแล้วผมจะรีบไปนะ”

ฮั่ว ฉีอัน รอจน ฉินเยี่ยน กินมื้อเช้าเสร็จ เขาก็ขอตัวกลับไปที่โรงแรม

เวินหร่าน เองก็ยังพักอยู่ที่โรงแรมนี่เหมือนกัน

กริ๊งๆๆ!

ระหว่างอยู่ในลิฟต์ เขากดโทรหา ฉิน หวั่นชิง

“พี่ฮั่ว”

ฟังจากน้ำเสียงของ ฉิน หวั่นชิง ก็ดูปกติดี ไม่น่าจะเป็นอะไรมาก

“พี่ใกล้จะออกจากลิฟต์แล้ว มาเปิดประตูให้หน่อยสิ”

พูดจบ เขาก็มองเห็นโถงทางเดินแล้ว

“อื้อๆ!”

ฉิน หวั่นชิง ตอบรับ “กำลังไปเปิดค่ะ”

ฮั่ว ฉีอัน ยังเดินไม่ถึงหน้าห้อง ประตูก็เปิดออกเสียก่อน

ฉิน หวั่นชิง อยู่ในชุดนอนผ้าฝ้าย ดูน่ารักน่าเอ็นดู

“พี่ฮั่ว”

“ไม่สบายตรงไหนบอกพี่มาสิ”

ฮั่ว ฉีอัน สาวเท้าเข้าไปในห้อง

“ตรงนี้ค่ะ”

ฉิน หวั่นชิง คว้ามือ ฮั่ว ฉีอัน ไปทาบไว้ตรงเนินอกของเธอ “พี่ฮั่ว หนูแน่นหน้าอกน่ะค่ะ”

“มา เดี๋ยวพี่ช่วยนวดคลึงให้นะ”

ฮั่ว ฉีอัน พอจะเดาอาการป่วยของเธอออกลางๆ แล้ว