ตอนที่ 325 ประวัติไม่ค่อยจะใสสะอาดเท่าไหร่!
ตอนที่ 325 ประวัติไม่ค่อยจะใสสะอาดเท่าไหร่!
ตอนที่ 325 ประวัติไม่ค่อยจะใสสะอาดเท่าไหร่!
ฮั่ว ฉีอัน เดินออกมาจากธนาคาร ขับรถไปจอดริมถนน แล้วจัดการจ่ายหนี้แบล็กการ์ดทั้งหมดรวดเดียว
แถมยังแวะเข้าไปเช็กผลตอบแทนกองทุนที่เคยลงทุนตามคำแนะนำของทีมที่ปรึกษาด้วย ผลประกอบการถือว่าไม่เลวเลย เพราะฐานเงินลงทุนมันสูงอยู่แล้ว
จากนั้นเขาก็เปิดดูสถานะและค่าสเตตัสส่วนตัวทั้งหมดของตัวเอง!
[โฮสต์: ฮั่ว ฉีอัน]
[อายุ: 30 (25)]
[ส่วนสูง: 186]
[น้ำหนัก: 83 กก.]
[หน้าตา: 79 (จุดพีก 80)]
[รูปร่าง: 86 (จุดพีก 88)]
[ประสบการณ์: 24 (สุขภาพแข็งแรง)]
[ทรัพย์สิน: 22,741.72 ล้านหยวน, หุ้น 18,700 ล้านหยวน, อสังหาฯ และรถยนต์ 50 ล้านหยวน]
[ล็อกสถานะ (26): ซาง จื่อซี (98), ถัง เยียนหราน (99), ลั่วซวง (100), เซวีย รั่วอี๋ (98), เซี่ย เย่จื่อ (95), กู้เยี่ยน (99), จง จื่อหว่าน (96), โจวหลิน (92), เวินหร่าน (100), ถัง ซืออวี่ (98)
หนิง อี๋ซี (100), เจี่ยน ซีรั่ว (99), สวี เสี่ยวลี่ (100), หวัง หลานอิง (92), หลิว เจินเจิน (100), ซูชิง (100), จ้าว ชิงม่าน (100), จู อีซา (100), จางเสวี่ย (94), เฉิง เสี่ยวถง (100)
หนิงอี๋ (97), เซี่ยเถา (95), สวี่ ไป๋เวย (95), หลี่ เยวี่ยฉิน (100), ฉินเยี่ยน (100), ฉิน หวั่นชิง (93)]
ดูจากค่าสเตตัสพวกนี้ ประวัติของเขามันชักจะไม่ค่อยใสสะอาดสักเท่าไหร่แล้วสิ
ระบบแจกเงินให้เขามาทั้งหมด 42,521 ล้านหยวน
ส่วนสินทรัพย์รวมทั้งหมดของเขาตอนนี้อยู่ที่ 41,450 ล้านหยวน
ตีกลมๆ ก็เท่ากับว่าเขาผลาญเงินไปแล้ว 1,071 ล้านหยวน แต่เอาเข้าจริงมันมากกว่านั้น เพราะเขายังมีกำไรและดอกเบี้ยจากกองทุนมาช่วยโปะด้วย
เขาคำนวณเงินส่วนแบ่งหุ้นบริษัทที่แจกจ่ายออกไปกว่าแปดร้อยล้านหยวน พอเขาเซ็นชื่อปุ๊บ ระบบก็ถือว่าเขาโอนกรรมสิทธิ์ให้เรียบร้อยแล้ว
ส่วนก้อนใหญ่ที่เหลือ ก็เพิ่งจะโอนให้ ลั่วซวง ไปห้าสิบล้าน ไหนจะรายจ่ายจิปาถะอื่นๆ อีก
เขาไม่ได้รู้สึกว่าใช้เงินเยอะไปเลย กลับรู้สึกว่าใช้น้อยไปซะด้วยซ้ำ ทำให้เขาเริ่มไม่มีไฟจะไปคุยโปรเจกต์ใหม่ๆ เท่าไหร่
เขาเทหมากฝรั่งเข้าปากสองเม็ดแล้วเคี้ยวตุ้ยๆ
พอมองดูค่าความชอบของทุกคนแล้วก็ถือว่าน่าพอใจมาก
ส่วนในบรรดาสาวๆ 26 คนที่ล็อกสถานะไปแล้ว มีอยู่ 4 คนที่ไม่ช่วยเพิ่มประสบการณ์ให้เขา ได้แก่ สวี เสี่ยวลี่, หลิว เจินเจิน, หลี่ เยวี่ยฉิน และฉิน หวั่นชิง
ในขณะที่ เฉียว ลี่จือ กับจ่าน เซวียนเตี๋ย แม้จะช่วยเพิ่มประสบการณ์ให้เขาแล้ว แต่เพราะค่าความชอบยังไม่ถึง 90 ก็เลยยังไม่ถูกล็อกสถานะ
นั่นเป็นเหตุผลว่าทำไมจำนวนประสบการณ์ของเขาตอนนี้ถึงไปหยุดอยู่ที่ 24
ฮั่ว ฉีอัน นึกถึงคนอื่นๆ ที่เหลือ ทั้งหาน ไฉ่หลิง, สวี่ ซิวเหยียน, หลงฮุ่ย, เถียนเถียน, เหยียนฉี...
พอกลับมามองดูสินทรัพย์ของตัวเอง เงินฝากมีทะลุสองหมื่นกว่าล้าน หุ้นก็เกือบสองหมื่นล้าน ปัญหาใหญ่ที่สุดก็คือพอร์ตอสังหาริมทรัพย์นี่แหละ จุดอ่อนเรื่องอสังหาฯ ต้องรีบอุดรอยรั่วด่วน
ดีนะที่ให้ ถัง เยียนหราน ช่วยเป็นธุระจัดการให้ แต่แค่นั้นมันก็ยังไม่พอหรอก
กริ๊งๆๆ!
“สามีคะ กลับมาถึงแล้วเหรอ”
เสียงของ เฉียว ลี่จือ ดังเจื้อยแจ้วมาตามสาย
“อืม! ถึงแล้วล่ะ กำลังวุ่นๆ เรื่องบริษัทอยู่น่ะ สองสามวันนี้คุณเป็นไงบ้าง”
ฮั่ว ฉีอัน รู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้ชักจะออกลายขี้เกียจไม่อยากไปทำงานแล้ว ซึ่งเขาก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรหรอก ขอแค่สุขภาพแข็งแรงก็พอ
“ก็ดีนะคะ ว่าแต่... สามีจะแวะมาทำกันหน่อยไหมคะ”
เฉียว ลี่จือ ยังคงเปิดเกมรุกตรงไปตรงมาเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน
“ลี่จือ วันนี้ผมคงยังไม่ได้เข้าไปหานะ ยังยุ่งๆ อยู่น่ะ แค่โทรมาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบเฉยๆ...”
เขาคิดว่าขืนแวะไปตอนนี้ ก็คงปั๊มค่าความชอบให้ถึง 90 ไม่ได้อยู่ดี ดีลนี้มันไม่ได้เจรจากันง่ายๆ หรอกนะ
หลังวางสายจาก เฉียว ลี่จือ เขาก็โทรไปคุยเล่นกับ หลงฮุ่ย อีกครึ่งชั่วโมงถึงจะยอมวางสาย
พอดีกับช่วงที่ หาน ไฉ่หลิง เลิกเรียนพอดี เลยได้คุยกันอีกสิบนาที
พอดูนาฬิกา เขาก็กดโทรออกไปอีกสาย
“พี่คะ”
เสียง เถียนเถียน รับสาย
“อืม! อยู่ไหนเนี่ย ตอนนี้พี่พอจะว่างแล้วนะ แวะไปหาดีไหม”
ฮั่ว ฉีอัน เพิ่งจะวิเคราะห์เสร็จสรรพว่า เขาควรรีบจัดการเรื่องของ เถียนเถียน ให้เรียบร้อยก่อน ไม่ใช่เพราะเรื่องเงินหรอกนะ เถียนเถียน เพิ่งจะมอบรางวัลพันล้านให้เขาไปหมาดๆ แต่เธอยังไม่ได้เพิ่มประสบการณ์ให้เขานี่นา
“อ๊ะ! พี่คะ วันนี้จังหวะไม่ดีเลยค่ะ พอดีวันนี้เป็นวันเกิดครบรอบอายุของย่าฉัน ครอบครัวฉันเลยลงมาจัดงานที่บ้านเกิดในเล่อซานกันหมดเลย
ออกเดินทางมาตั้งแต่เช้า ตอนนี้ก็ถึงแล้วล่ะค่ะ”
เถียนเถียน นึกไม่ถึงว่าจังหวะมันจะโบ๊ะบ๊ะขนาดนี้ วันที่พี่เขาว่าง ดันเป็นวันที่เธอไม่อยู่หรงเฉิงซะได้
“คุณย่าจัดงานวันเกิดทั้งที ทำไมเธอไม่บอกพี่ล่ะ”
ฮั่ว ฉีอัน ไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ นะ ถ้าขืนเขารู้... เอิ่ม บางทีเขาก็อาจจะไม่ได้ตามไปอยู่ดีนั่นแหละ
“ก็พี่บอกว่าช่วงนี้ยุ่งอยู่นี่คะ ฉันเลยไม่อยากไปกวนใจพี่น่ะ”
เถียนเถียน เริ่มรู้สึกผิดนิดๆ เพราะแม่เธอก็บอกให้ชวนเขามาด้วย แต่เธอดันไม่กล้าชวน
ฮั่ว ฉีอัน ลองคำนวณดู แล้วเอ่ยถาม “เถียนเถียน เธอคิดว่าพี่ควรใส่ซองวันเกิดให้คุณย่าสักเท่าไหร่ดี”
“ว้าย! พี่คะ ไม่ต้องใส่เยอะหรอกค่ะ”
เถียนเถียน ไม่ได้ปฏิเสธที่จะรับซอง ก็ ฮั่ว ฉีอัน เป็นแฟนเธอนี่นา จะรับซองก็ไม่แปลก
“งั้นเอาเป็นห้าหมื่นหยวนก็แล้วกันนะ เดี๋ยวพี่โอนเข้าบัญชีเธอเลย เธอช่วยเอาไปให้คุณย่าแทนพี่ทีนะ
เถียนเถียน พี่คงไม่ได้ตามไปร่วมงานแล้วล่ะ ไว้เธอกลับมาเมื่อไหร่ เราค่อยนัดเจอกันนะ”
เขาชั่งน้ำหนักเรื่องเวลา และคิดว่าตัวเองไม่ควรทิ้งหรงเฉิงไปไหนไกล เพราะต้องคอยดูแล ฉินเยี่ยน
“ได้เลยค่ะพี่ พรุ่งนี้ฉันก็กลับแล้วค่ะ”
เถียนเถียน เริ่มรู้สึกเสียดายขึ้นมาตงิดๆ รู้งี้ยอมบอกเรื่องคุณย่าจัดงานวันเกิดไปตั้งแต่แรกก็ดีหรอก เผลอๆ พี่เขาอาจจะขับรถมาเป็นเพื่อนเธอเลยก็ได้
“ตกลง จุ๊บหน่อยสิ”
ฮั่ว ฉีอัน สลับหน้าจอ กดโอนเงินไปให้ 131,400 หยวนทันที
“จุ๊บ!”
เถียนเถียน จุ๊บโทรศัพท์ดังฟอด หน้าแดงระเรื่อ
“รักนะ ไว้เธอกลับมาแล้วค่อยเจอกันนะ อย่าลืมเอาบัตรไปรูดใช้ด้วยล่ะ”
เขาคิดอยู่นิดหนึ่ง งั้นก็เปลี่ยนไปนัด จ่าน เซวียนเตี๋ย แทนก็แล้วกัน วันนี้วันศุกร์พอดีเลย
“โอเคค่ะพี่ บ๊ายบายนะคะ”
เถียนเถียน กดวางสาย เพิ่งจะรู้สึกตัวว่าแม่ของเธอแอบมายืนฟังอยู่ข้างหลังตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
“ลูกสาวแม่ เดี๋ยวนี้หัดจูบโทรศัพท์เก่งขึ้นเยอะเลยนะ”
แม่เถียนเถียนแกล้งแซว ก่อนจะดุต่อ “ทีตอนแม่บอกให้ชวนฉีอันมาด้วยก็ไม่ยอมฟัง เห็นไหมล่ะ ตอนนี้รู้ตัวว่าพลาดแล้วสิ”
“โธ่ แม่คะ หนูรู้แล้วน่าว่าพลาดไป
พี่ฉีอันก็เพิ่งจะบ่นหนูไปเหมือนกันนั่นแหละ อ้อ จริงสิ เขาฝากเงินวันเกิดให้คุณย่าตั้งห้าหมื่นหยวนแหนะ”
เถียนเถียน พูดพลางสลับหน้าจอโทรศัพท์ แล้วก็เห็นข้อความแจ้งยอดเงินโอนเข้าพอดี
แม่เถียนเถียนชะโงกหน้ามาดูด้วย “อุ๊ยตาย! 1314 (รักตลอดไป) ซะด้วยสิ ลูกดูเอาเถอะว่าสามีลูกน่ะทั้งโรแมนติกทั้งเอาใจเก่งขนาดไหน ไม่ใช่พวกทื่อเป็นท่อนไม้ซะหน่อย”
“แม่! หนูไม่คุยด้วยแล้ว”
ปากบอกไม่คุย แต่ในใจ เถียนเถียน กลับฟูฟ่องสุดๆ ไม่ใช่เพราะได้เงินมาเพิ่มตั้งหลายหมื่นหรอกนะ แต่เป็นเพราะพี่ชายของเธอรู้จักสร้างความโรแมนติกต่างหาก ไม่ใช่ผู้ชายทื่อๆ ไร้อารมณ์สักหน่อย
………………………………
“เซวียนเซวียน เดี๋ยวผมแวะไปหานะ”
ฮั่ว ฉีอัน สัมผัสได้ถึงข้อดีของการมีเพื่อนเยอะๆ ก็ตรงนี้แหละ ทักสุ่มไปยังไง เดี๋ยวก็ต้องมีสักคนว่างตรงกันบ้างแหละ
เขาตั้งใจว่าจะรวบหัวรวบหาง จ่าน เซวียนเตี๋ย ให้เบ็ดเสร็จ เพื่อล็อกสถานะเอาไว้ให้ชื่นใจ
ส่วนเรื่องที่จะอัปค่าความชอบให้ถึง 100 เพื่อรับรางวัลหมื่นล้านน่ะเหรอ ค่อยๆ หยอด ค่อยๆ ตื๊อไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็เจอวิธีเองแหละ
“ได้เลยค่ะสามี ฉันอยู่บ้านพอดีเลย
เดี๋ยวสามีมาถึงหน้าหมู่บ้านแล้วบอกฉันนะ ฉันจะออกไปรอรับ”
จ่าน เซวียนเตี๋ย อยู่บ้านจริงๆ นั่นแหละ เธอกำลังยุ่งอยู่กับการคัดเลือกบ้านหลังใหม่อยู่ ในเมื่อมีเงินให้ใช้หลักสิบล้าน จะให้ซื้อมั่วๆ ได้ยังไงล่ะ
“ตกลง ก็น่าจะสักครึ่งชั่วโมงนั่นแหละ”
เขาลองกะเวลาดู ขับจากถนนเชอเฉิงตัดเข้าเส้นด่วนซวงเจี่ยน น่าจะเร็วกว่าวิ่งวงแหวนไปลงเขตใต้เยอะเลย เพราะไอ้ตรงช่วงขึ้นลงวงแหวนนี่แหละตัวดี รถติดบรรลัย
“ได้เลยค่ะสามี ฉันจะรอนะคะ”
พอวางสาย จ่าน เซวียนเตี๋ย ก็รีบลุกไปแต่งหน้าทำผมทันที เพราะตอนแรกไม่ได้กะจะออกไปไหน เลยปล่อยหน้าสด แถมยังอยู่ในชุดนอนอยู่เลย
เธอหันกลับไปมองสภาพบ้านเช่าของตัวเอง ขนาดสองห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก พื้นที่ 92 ตารางเมตร
นอกจากห้องรับแขกกับห้องนอนมาสเตอร์ที่พอดูได้แล้ว ที่เหลือไม่ว่าจะเป็นระเบียง ห้องครัว ห้องนอนเล็ก หรือห้องน้ำก็เล็กเท่าแมวดิ้นตาย
แต่ถึงจะเป็นแค่บ้านไซซ์แค่นี้ เมื่อก่อนมันก็ทำให้เธอเครียดกับภาระผ่อนบ้านแทบตาย
ที่เธอเลือกบ้านที่มีห้องรับแขกใหญ่ ก็เพราะต้องเอาไว้ตั้งเปียโน ส่วนที่เลือกแบบสองห้องนอน ก็เพราะต้องกันห้องหนึ่งไว้ทำห้องสตรีมมิงโดยเฉพาะ
แต่ตอนนี้เธอไม่ต้องมานั่งปวดหัวกับเรื่องพวกนี้อีกต่อไปแล้ว เธอทำเรื่องขอยื่นปิดยอดหนี้บ้านล่วงหน้าไปเรียบร้อยแล้ว รอให้ระบบตัดเงินรอบหน้า เธอก็จะเป็นไท
ส่วนเรื่องสตรีมมิงน่ะเหรอ? ใครจะอยากกลับไปทำก็เชิญ! ในเมื่อทุกเช้าที่ตื่นลืมตาขึ้นมา เธอก็มีเงินโอนเข้าบัญชีวันละห้าพันหรือหนึ่งหมื่นหยวนชิลๆ สามีของเธอคือเปย์เยอร์(1)ส่วนตัวที่จะคอยเปย์ให้เธอไปตลอดชีวิต!
……………………………
(1)[พี่ใหญ่สายเปย์เบอร์หนึ่ง (榜一大哥) – คำสแลงในวงการไลฟ์สตรีม ใช้เรียก ‘ผู้สนับสนุนอันดับหนึ่ง’ หรือคนที่เติมเงิน/โดเนตให้สตรีมเมอร์มากที่สุดบนตารางอันดับ
โดยคำว่า ‘榜一 (ป่างอี)’ หมายถึงอันดับหนึ่งบนแรงก์ ส่วน ‘大哥 (ต้าเกอ)’ แปลตรงตัวว่าพี่ใหญ่ จึงมักใช้เรียกสายเปย์ตัวท็อปที่คอยทุ่มเงินสนับสนุนสตรีมเมอร์เป็นหลัก]