ตอนที่ 14 ลองของ

ตอนที่ 14 ลองของ

พอฟังหลิ่วโยวไป๋เล่าจบ เฉินอวี้ก็ถึงบางอ้อ

ที่แท้สองสาวเพิ่งโดนเยี่ยเสวี่ยเรียกไปซักไซ้ไล่เลียงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานอย่างละเอียดยิบ

เสี่ยวไป๋หัวไวและอ่อนไหวกับเรื่องพวกนี้มากกว่า หลังจากผ่านค่ำคืนอันเร่าร้อนเมื่อวาน นางก็รู้สถานะตัวเองดีว่า ตอนนี้นางกับเสี่ยวชิงเป็นคนของคุณชายแล้ว นางต้องแสดงความจงรักภักดีต่อคุณชายอย่างถึงที่สุด เรื่องเมื่อกี้ยังไงคุณชายก็ต้องรู้อยู่แล้ว

แต่ถ้านางรีบมารายงานให้คุณชายฟังก่อน ความรู้สึกมันจะต่างกันลิบลับเลยนะเว้ย

เฉินอวี้พอใจกับปฏิกิริยาของสองพี่น้องมาก

ถึงเจ้านายใหญ่ของพวกนางคือหลิ่วอวี่หาน แต่ตอนนี้พวกนางเลือกที่จะเทิดทูนเขาเป็นเจ้านายเหนือหัวแต่เพียงผู้เดียว จุดยืนชัดเจนขนาดนี้ ฉลาดเลือกจริงๆ ไม่แปลกใจเลยที่หลิ่วอวี่หานจะเก็บมาเลี้ยงไว้ใช้งาน

เฉินอวี้ยิ้มพลางบอกให้สองสาวลุกขึ้น "ไม่เป็นไรหรอก แล้วเยี่ยเสวี่ยได้พูดอะไร หรือถามอะไรพวกเจ้าอีกไหม?"

"ไม่มีแล้วเจ้าค่ะคุณชาย ท่านเยี่ยเสวี่ยแค่ถามว่าคุณชายได้... บังคับขืนใจพวกข้าหรือเปล่า..." หลิ่วโยวไป๋ตอบเสียงแผ่ว หลบสายตา ก้มหน้างุด คอยลอบสังเกตสีหน้าของเฉินอวี้อย่างระแวดระวัง ก่อนจะรีบพูดเสริมเพื่อแสดงความจริงใจรัวๆ

"คุณชายไม่เพียงแต่ไม่รังเกียจฐานะครึ่งปีศาจของพวกเรา แต่ยังดีกับพวกเราขนาดนี้ การได้คอยปรนนิบัติคุณชาย ถือเป็นวาสนาอันสูงสุดของข้ากับเสี่ยวชิงเลยนะเจ้าคะ!"

เฉินอวี้พยักหน้ารับ ไม่ได้พูดอะไรต่อ จริงๆ แล้วเขารู้อยู่เต็มอกว่า ที่หลิ่วอวี่หานส่งสองพี่น้องนี่มาอยู่ข้างกายเขา มันมีจุดประสงค์แอบแฝงอะไร นอกจากจะส่งมาเอาใจเขาแล้ว ลึกๆ ก็ส่งมาเป็นหูเป็นตาสอดแนมเขานั่นแหละ

แต่เขาไม่ได้ใส่ใจหรอก โนสนโนแคร์เว้ย เพราะตอนนี้ผลประโยชน์หลักของหลิ่วอวี่หานมันผูกติดอยู่กับเขา ลูกไม้ตื้นๆ แค่นี้ เขามองออกทะลุปรุโปร่งแหละ แถมเขายังถูกใจความน่ารักของสองพี่น้องคู่นี้เข้าให้แล้วด้วย

"มาๆ วาสนาบ้าบออะไรกัน คุณชายอย่างข้ามีให้พวกเจ้าอีกเยอะ ลุกขึ้นมานั่งตรงนี้สิ~" เฉินอวี้ตบหน้าขาตัวเองเบาๆ ส่งซิกให้หลิ่วโยวไป๋มานั่งตัก

หลิ่วโยวไป๋สบตาเฉินอวี้ด้วยสายตาขวยเขินปนยั่วยวน นางหัวไว ไม่รอช้า รีบขยับสะโพกกลมกลึงเข้าไปนั่งแหมะบนตักเฉินอวี้อย่างว่าง่าย

ทันทีที่สัมผัสได้ถึงไออุ่นแผ่ซ่านจากตัวเฉินอวี้ ร่างกายของนางก็ตอบสนองด้วยการอ่อนระทวยลงทันที สองมือเรียวสวยวางซ้อนกันบนตักอย่างเก้ๆ กังๆ ก้มหน้างุด ไม่กล้าสบตาเฉินอวี้ตรงๆ

ในขณะเดียวกัน หลิ่วโยวชิงก็รู้หน้าที่ รีบอ้อมไปยืนด้านหลังเฉินอวี้ สองมือบางวางแหมะลงบนบ่ากว้าง เริ่มบีบนวดให้เขาทันที

สองพี่น้องแบ่งหน้าที่กันอย่างรู้ใจ พวกนางแอบเตี๊ยมกันไว้ล่วงหน้าแล้วว่าต้องปรนนิบัติคุณชายยังไง ตอนนี้เลยได้จังหวะงัดวิชาออกมาใช้ซะเลย

พวกนางไม่กลัวหรอกว่าคุณชายจะเล่นบทซาดิสม์รุนแรง กลัวก็แต่คุณชายจะหมดความสนใจในตัวพวกนางต่างหาก พอเห็นคุณชายหลงใหลในเรือนร่างของพวกนางขนาดนี้ ในใจก็มีแต่ความปลื้มปริ่มดีใจ

ฟ้ายังไม่ทันมืด คุณชายก็คึกคักอยากจะเข้าด้ายเข้าเข็มซะแล้ว

"อ๊าง~ คุณชาย ถนอมโยวไป๋ด้วยนะเจ้าคะ~" พอสัมผัสได้ถึงฝ่ามือหนักๆ ที่กำลังขย้ำหน้าอก นางก็หน้าแดงซ่าน แววตาเริ่มหยาดเยิ้ม ก่อนจะได้ยินคำสั่งเสียงแหบพร่ากระซิบข้างหู

"จับตรงนั้นไว้ แล้วหันหลังไป" เฉินอวี้ลุกพรวด ชี้ไปที่โต๊ะน้ำชาข้างๆ

หลิ่วโยวไป๋ครางรับเสียงหวาน มือเรียวเอื้อมไปกระตุกเชือกผูกเอว ทันใดนั้น ชุดกระโปรงผ้าไหมก็ร่วงหลุดลงไปกองกับพื้น เผยให้เห็นเรือนร่างขาวนวลเนียนที่กำลังขึ้นสีชมพูระเรื่อชวนให้ลิ้มลอง

ไฟราคะที่ถูกหลิ่วอวี่หานจุดทิ้งไว้เมื่อครู่ ตอนนี้มันปะทุแตกออกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย! หลิ่วโยวไป๋กัดริมฝีปากแน่น พยายามโก่งสะโพกงอนงามเพื่อรับสัมผัสจากเขาให้ลึกซึ้งที่สุด~~

~~

ฟู่~~!!

หลังจากพ่นลมหายใจระบายความอึดอัดจนหมดสิ้น เฉินอวี้ก็บิดขี้เกียจยืดเส้นยืดสาย หลิ่วโยวไป๋กำลังเช็ดทำความสะอาดคราบน้ำขุ่นขาว ส่วนหลิ่วโยวชิงก็ง่วนอยู่กับการเก็บกวาดห้องที่กระจุยกระจาย

เฉินอวี้มองดูสองสาวด้วยความพึงพอใจ นึกในใจว่าชีวิตแบบชนชั้นนายทุนนี่มันโคตรจะเหลวแหลกเลยว่ะ แต่แม่งโคตรฟินเลยโว้ยยย ไม่แปลกใจเลยที่ใครๆ ก็อยากเป็นคนใหญ่คนโตกันทั้งนั้น

ผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็ไล่สองสาวออกไป เพราะเขามีเรื่องสำคัญต้องทำ

เขาไม่ลืมหรอกนะว่า รางวัลจากแต้มพิชิตนี่แหละของจริง! มันอู้ฟู่ยิ่งกว่ารางวัลกิ๊กก๊อกที่หลิ่วอวี่หานได้จากการทำภารกิจรายวันซะอีก!

【ติ๊ง โฮสต์ได้รับรางวัลแต้มพิชิตระดับ 10 และ 20...】

【ได้รับ: วิชาเทวะ "ก้าวท่องนภาเก้าขั้น" (ระดับความชำนาญ: ความสำเร็จใหญ่)】

【ได้รับ: กระบี่วิเศษระดับฟ้าขั้นสุดยอด "จี๋หยวน" (สุดยอดแห่งห้วงลึก)】

เฉินอวี้เบิกตากว้างด้วยความตื่นเต้น รางวัลมันจะไม่โหดไปหน่อยเหรอวะเนี่ย?!

กระบี่วิเศษระดับฟ้าขั้นสุดยอด แจกกันดื้อๆ แบบนี้เลยเหรอ! ต้องเข้าใจก่อนนะว่า ของวิเศษระดับฟ้าขึ้นไป ถ้าโผล่มาเมื่อไหร่ล่ะก็ คนทั่วทั้งยุทธภพต้องแห่กันมาแย่งชิงจนเลือดตกยางออกแน่

ไม่ต้องพูดถึงใครอื่นหรอก ขนาดขุมกำลังระดับบิ๊กเบิ้มอย่างจวนอ๋องอิน ถ้าข่าวหลุดออกไปว่ามีของระดับนี้ไว้ในครอบครอง ก็ไม่มีปัญญาปกป้องมันไว้ได้หรอก ดีไม่ดีจะโดนขุมกำลังที่แข็งแกร่งกว่าหรือยอดฝีมือลึกลับจ้องเล่นงานเอาได้ง่ายๆ

นี่แหละที่เขาเรียกว่าคนไม่มีความผิด แต่ความผิดอยู่ที่การครอบครองของล้ำค่า

ก็เพราะของวิเศษระดับฟ้าขึ้นไป มันช่วยเพิ่มพลังรบให้เจ้าของได้อย่างมหาศาล แถมยังให้ประโยชน์ด้านอื่นๆ อีกนับไม่ถ้วน

เฉินอวี้ลูบไล้กระบี่ "จี๋หยวน" ในมือ รู้สึกคุ้นมืออย่างน่าประหลาด สายเลือด 'กายาเต๋าปราณวิญญาณแต่กำเนิด' ในตัวเขาเหมือนจะเชื่อมต่อกับกระบี่เล่มนี้อย่างลี้ลับและแยบยล

โชคดีที่กระบี่เล่มนี้มีจิตวิญญาณเป็นของตัวเอง มันสามารถซ่อนเร้นกลิ่นอายพลังของตัวเองได้ ถ้าเขาไม่ทุ่มพลังทั้งหมดเพื่อใช้งานมัน ก็ไม่ต้องกลัวว่าจะความแตก นี่แหละที่ทำให้เขาถูกใจสุดๆ

ส่วนวิชาเทวะ "ก้าวท่องนภาเก้าขั้น" ก็ไม่ใช่แค่วิชาตัวเบาไก่กา แต่มันคือวิชาเทวะสายโจมตี! แค่ก้าวเท้าออกไปก้าวเดียว ก็ช่วยเพิ่มกลิ่นอายพลังและแรงกดดันให้คู่ต่อสู้ได้แล้ว ถ้าก้าวครบเก้าขั้นล่ะก็ พลังรบจะพุ่งทะลุขีดจำกัดไปเลย!

ที่สำคัญคือ วิชาเทวะระดับนี้ มันหลุดพ้นจากกรอบของวิชาระดับ ฟ้า ดิน ดำ เหลือง ไปแล้ว การจะฝึกฝนให้สำเร็จไม่ใช่เรื่องหมูๆ ต่อให้ตอนนี้เขามี "กายาเต๋าปราณวิญญาณแต่กำเนิด" ก็ต้องใช้เวลาและความพยายามอย่างหนักในการทำความเข้าใจ

แต่ตอนนี้น่ะเหรอ หึๆ... เขาข้ามขั้นไปถึงระดับ "ความสำเร็จใหญ่" รวดเดียวเลยเว้ย! ข้ามช่วงเริ่มต้นกับความสำเร็จเล็กไปเลย ไม่ต้องมานั่งหลังขดหลังแข็งฝึกฝนให้เมื่อยตุ้ม

เฉินอวี้หัวเราะลั่นอย่างบ้าคลั่ง สรุปว่าชาตินี้กูไม่ต้องฝึกวิชาให้เหนื่อยแล้วสินะ!

นี่แค่ค่าความประทับใจ 20 แต้ม ยังได้รางวัลแจ่มแมวขนาดนี้ เขาควรจะทุ่มเทเวลาทั้งหมดไปกับการปั่นแต้มพิชิตให้พุ่งปรี๊ดๆ ดีกว่า

ก็ตอนนี้เขามีหลิ่วอวี่หานเป็นเป้าหมายให้สูบแต้มอยู่แค่คนเดียวนี่นา ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ระบบจะเปิดให้จับเป้าหมายใหม่ได้ มีแกะน้อยให้ปอกลอกอยู่ตัวเดียว มันไม่ทันใจวัยรุ่นเลยว่ะ

เขาเดาว่า คงต้องปั่นแต้มพิชิตของเป้าหมายปัจจุบันให้ถึงจุดนึงก่อน ถึงจะปลดล็อกเป้าหมายใหม่ได้

จากเหตุการณ์วันนี้ เฉินอวี้เริ่มมีไอเดียใหม่ๆ ในการพิชิตใจหลิ่วอวี่หานแล้ว ดูท่าเขาต้องเหยียบคันเร่งให้มิดกว่านี้ซะแล้ว เส้นความอดทนของยัยมาดามนี่ถูกเขากะซวกทะลุไปแล้วระดับนึง พรุ่งนี้คงต้องลองเล่นของแรง หยั่งเชิงดูสักหน่อย!

การได้แข็งแกร่งขึ้นนี่มันโคตรจะฟินเลยว่ะ เขาต้องรีบเก่งให้พอจะคุ้มกะลาหัวตัวเองได้เร็วๆ จะได้ออกไปเสพสุขกับความสวยงามของโลกใบนี้ให้หนำใจ

ตอนนี้เขาเพิ่งจะอยู่แค่ระดับหลอมปราณ แต่ด้วยวิชาเทวะกับกระบี่วิเศษระดับฟ้าที่มี ไม่รู้เหมือนกันว่าเขาจะข้ามขั้นไปสู้กับพวกระดับสูงกว่าได้ถึงขั้นไหน พอนึกถึงตรงนี้ เฉินอวี้ก็ไม่รอช้า รีบเรียกเสี่ยวไป๋กับเสี่ยวชิงมาเป็นคู่ซ้อม ลองของใหม่ทันที