บทที่ 3 - เข้าสู่โลกเริ่มต้น พระราชวัง เปิดใช้งาน

บทที่ 3 - เข้าสู่โลกเริ่มต้น พระราชวัง เปิดใช้งาน

ในสมุดรายนามโลกา

นอกจากสมบัติทั่วไปแล้ว

ยังมีสมบัติระดับเครื่องหมายคำถามอยู่ด้วย

มันเป็นของที่ศิษย์สำนักสวรรค์นำกลับมาจากโลกเริ่มต้นของตัวเอง หรือไม่ก็ไปยึดมาจากโลกของมอนสเตอร์ที่พวกเขาเอาชนะได้

ส่วนใหญ่สมบัติพวกนี้จะไม่มีชื่อหรืออยู่ในสภาพไม่สมบูรณ์

ประเมินมูลค่าได้ยาก

ถ้าโชคดีอาจจะได้กำไรมหาศาล

แต่โอกาสที่จะขาดทุนย่อยยับนั้นมีมากกว่า

ถังซวนใจเต้นแรง

ไม่รู้ว่าเนตรสัพพัญญูของเขา

จะใช้ได้ผลกับของพวกนี้หรือเปล่า

ถ้าใช้ได้ล่ะก็

หัวใจของเขาเต้นโครมคราม

ถ้าเป็นแบบนั้นก็รวยเละเทะเลยสิ

เขาหันไปมองสมบัติชิ้นหนึ่งที่ราคา 5,000 หินโลการะดับล่าง

สมบัติชิ้นนี้เป็นดาบยาวเล่มหนึ่ง

สีดำสนิท

ดูธรรมดาเอามากๆ

แต่ทันทีที่สายตาของถังซวนมองไป

ก็มีตัวหนังสือเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนสมบัติชิ้นนั้น

"ดาบมารระดับล่างที่แตกหัก ไม่มีอานุภาพใดๆ ทั้งสิ้น"

ได้ผลจริงๆ ด้วย

ถังซวนดีใจสุดขีด

เนตรสัพพัญญูนี่มันยอดเยี่ยมจริงๆ

เหมือนกับเครื่องมือโกงไม่มีผิด

ถ้าเป็นแบบนี้

เขาก็สามารถเลือกสมบัติได้อย่างสบายใจแล้ว

ว่าแล้วถังซวนก็เริ่มลงมือเลือกทันที

เขาดูสมบัติติดต่อกันไปสิบกว่าชิ้น

ทั้งหมดล้วนเป็นขยะทั้งสิ้น

ซึ่งนี่ก็เป็นเรื่องปกติ

สมบัติชิ้นไหนที่มีพลังวิญญาณอยู่บ้าง ก็ย่อมต้องผ่านการตรวจสอบมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน

มันจะมาหลุดอยู่ที่นี่ได้ยังไง

"ดูเหมือนความหวังจะริบหรี่แฮะ"

ถังซวนขมวดคิ้ว

เขาจะมาเสียเวลาอยู่ที่นี่นานๆ ไม่ได้

ในตอนที่เขากำลังจะถอดใจนั่นเอง

เขาก็ได้เห็นของที่คาดไม่ถึง

"ยันต์อัสนีบาตที่ชำรุด ระดับลึกลับ 4 ดาว สามารถปล่อยสายฟ้าฟาดลงมาเพื่อสังหารมอนสเตอร์ระดับที่ต่ำกว่าขุนพลยุทธ์ได้ทุกชนิด จำนวนครั้งที่ใช้งานได้ 3 ครั้ง"

อันนี้แหละ

ระดับของผู้ฝึกยุทธ์และมอนสเตอร์ในโลกนี้แบ่งออกเป็น ผู้ฝึกยุทธ์ ปรมาจารย์ ขุนพล โหว ราชา จักรพรรดิ บรรพชน ผู้นับถือ นักบุญ

และระดับเทพในตำนาน

ในแต่ละขั้นใหญ่จะแบ่งย่อยเป็น 1 ถึง 9 ดาว

ถ้าเป็นยันต์อัสนีบาตที่สมบูรณ์

อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีราคาเป็นหมื่นหินโลการะดับกลาง

แต่ยันต์แผ่นนี้ขาดกะรุ่งกะริ่ง ดูเหมือนจะขาดติดมือได้ทุกเมื่อ

ต่อให้มีอานุภาพก็ไม่มีใครกล้าเลือกหรอก

ก็เลยเสร็จถังซวนไปโดยปริยาย

จ่ายหินโลการะดับกลาง 100 ก้อนสุดท้ายไป

ก็ได้ยันต์ขาดๆ แหว่งๆ มาหนึ่งแผ่น

บนนั้นมีอักขระสายฟ้าเขียนเอาไว้อยู่

"หึหึหึ คิดจะใช้กระดาษขาดๆ แผ่นนี้ไปควบคุมโลกเริ่มต้นงั้นเหรอ ขำชะมัด"

เสียงค่อนแคะดังขึ้น

ถังซวนไม่ต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็นหม่าหลิง

เขากระแอมไอออกมา

"ศิษย์พี่ มาแล้วเหรอครับ"

รอยยิ้มบนใบหน้าของหม่าหลิงหายวับไปทันที เขารีบคุกเข่าลงกับพื้นดังตุ้บ

สองมือกุมหัว ปากก็ร้องโหยหวนราวกับหมูถูกเชือด

"ไว้ชีวิตด้วย ผมไม่ได้ตั้งใจ"

เขาเห็นถังซวนมาตั้งนานแล้ว

ทีแรกก็ไม่อยากจะหาเรื่องหรอก

แต่ความโกรธในใจมันพุ่งปรี๊ดจนทนไม่ไหว

พอยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่าเหยียนชิงเฉิงไม่อยู่แถวนี้ เขาถึงได้กล้าเปิดปากพูด

นี่เหยียนชิงเฉิงตามมาด้วยเหรอเนี่ย

หม่าหลิงอยากจะบ้าตาย

แต่ร้องอยู่ตั้งนาน

ก็ไม่ได้ยินเสียงของเหยียนชิงเฉิงเลย

เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอย่างกล้าๆ กลัวๆ

แต่สิ่งที่เห็นกลับเป็นสายตาเยาะเย้ยของถังซวน

ทำเอาเขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นตัวตลกที่น่าสมเพช

สายตาของศิษย์สำนักสวรรค์รอบข้างก็มองมาอย่างแปลกประหลาด

"อ้อ ลืมไป ศิษย์พี่ไปที่โลกเริ่มต้นแล้วนี่นา"

หม่าหลิงโกรธจนแทบจะกระอักเลือดออกมา

"อย่าเพิ่งได้ใจไป ฉันไม่เชื่อหรอกว่านายจะรอดกลับมาได้"

ถังซวนพูดเนิบๆ "แล้วถ้าฉันรอดกลับมาได้ล่ะ"

หม่าหลิงเลือดขึ้นหน้า

"ไม่มีทาง"

ถังซวนยิ้มตาหยี "เอาแบบนี้ดีไหม ถ้าฉันรอดกลับมาได้ ฉันขอเลือกสมบัติในโลกเริ่มต้นของนายมา 1 ชิ้น ว่าไงล่ะ"

ภายใต้เนตรสัพพัญญู ข้อมูลโลกเริ่มต้นของหม่าหลิงแสดงให้เห็นว่าเขามีศักยภาพ 5 ดาว

ระดับศักยภาพ 5 ดาว

ต้องมีของดีแน่นอน

"ได้ พนันกันเลย" หม่าหลิงร้องเสียงหลง

ถังซวนยิ้มกริ่มพร้อมกับตบไหล่เขาเบาๆ

"ขอบใจนะ"

เขาไม่เพียงแต่ไม่โกรธ แต่กลับรู้สึกขอบคุณมากๆ ด้วยซ้ำ

นี่มันศัตรูที่ไหนกัน

นี่มันเด็กส่งของชัดๆ

พร้อมกับสมบัติ 3 ชิ้น

ถังซวนเดินออกจากหอโลกาด้วยความสดชื่นมุ่งหน้าไปยังค่ายกลมิติ

ค่ายกลนี้สามารถส่งเขาเข้าไปในโลกเริ่มต้นได้

"ในที่สุดก็จะได้เข้าสู่โลกเริ่มต้นของตัวเองเสียที"

"เข้าไปเลย"

ถังซวนเปิดใช้งานค่ายกลมิติ

ตู้ม

แสงดาวระยิบระยับปรากฏขึ้นจากค่ายกล

ร่างของถังซวนแตกตัวกลายเป็นละอองอนุภาค

แล้วหายวับไปจากตรงนั้น

ณ ห้วงอวกาศอันเวิ้งว้าง

มีทั้งความลับ สมบัติล้ำค่ามากมายนับไม่ถ้วนซ่อนอยู่ และ

อันตราย

ที่นี่มีพวกมอนสเตอร์เร่ร่อนอยู่เต็มไปหมด

พวกมันเหมือนกับหมาป่ากระหายเลือด

ทันทีที่ได้กลิ่นของโลกเริ่มต้น

มันก็จะกระโจนเข้าใส่แล้วฉีกกระชากกลืนกินเข้าไป

พื้นที่สำหรับอยู่อาศัยของเผ่ามนุษย์ถูกบีบให้แคบลงเรื่อยๆ

ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป

จุดจบก็คือการล่มสลายเท่านั้น

เพื่อที่จะต่อต้านมอนสเตอร์พวกนี้

มนุษย์กลุ่มต่างๆ จึงส่งอัจฉริยะออกไปบุกเบิกโลกเริ่มต้นอย่างไม่หยุดหย่อน

อาศัยพลังของโลกเริ่มต้นเพื่อยืนหยัดต่อสู้

แต่ถึงกระนั้น

คนที่สามารถบุกเบิกโลกเริ่มต้นได้สำเร็จ

ก็มีไม่ถึงครึ่ง

และคนที่จะสามารถเติบโตขึ้นมาได้จริงๆ

ในร้อยคนก็ไม่รู้จะรอดมาได้สักคนหรือเปล่า

มันโหดร้าย

แต่นี่คือความจริง

ตู้ม

แสงศักดิ์สิทธิ์สาดส่องลงมา

เศษหินปลิวว่อน

ถังซวนก้าวออกมาจากแสงนั้น

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตา

คือความเงียบเหงาวังเวง

อากาศหนาวเหน็บ

พื้นดินแห้งแล้งไร้ต้นไม้ใบหญ้า

ท้องฟ้ามืดมิด

ให้ความรู้สึกกดดันอย่างบอกไม่ถูก

"ที่นี่คือโลกเริ่มต้นระดับขยะงั้นเหรอ โหดร้ายจริงๆ ด้วย"

เท่าที่เขารู้ โลกเริ่มต้นระดับตำนานของเหยียนชิงเฉิงนั้น

เต็มไปด้วยพลังวิญญาณอัดแน่น สมบัติล้ำค่าแห่งฟ้าดินมีอยู่เต็มไปหมด

แถมยังมีผู้ฝึกยุทธ์ก่อตัวขึ้นมาเรียบร้อยแล้ว

แค่เอามาฝึกฝนอีกนิดหน่อยก็สามารถระเบิดความแข็งแกร่งอันทรงพลังออกมาได้แล้ว

แต่ที่นี่ล่ะ

นอกจากหินสีดำทะมึนแล้ว

ก็ไม่มีอะไรให้เห็นแม้แต่เส้นขน

ถังซวนขมวดคิ้ว

โลกเริ่มต้นแห่งนี้มีดาวเต็มเปี่ยมถึง 10 ดาว

ต้องมีอะไรพิเศษซ่อนอยู่แน่

เพียงแต่ถ้าอยากจะขุดค้นความลับที่ซ่อนอยู่นั้น

ก็คงต้องใช้ความพยายามมากทีเดียว

อย่าให้ความลับยังไม่ทันกระจ่าง

แต่ตัวเองดันมาตายเอาที่นี่เสียก่อนล่ะ

ถ้าเป็นแบบนั้นคงขำไม่ออกแน่

"หลังจากเปิดโลกเริ่มต้นได้ 48 ชั่วโมง ก็จะมีการโจมตีของมอนสเตอร์ระลอกแรก นั่นหมายความว่า ยังเหลือเวลาอีกตั้ง 47 ชั่วโมงกว่าๆ"

ถังซวนมองขึ้นไปบนท้องฟ้าอันมืดมิด

รู้สึกได้ลางๆ ว่า

เหมือนมีกลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวกำลังมุ่งหน้ามาทางนี้

"วางพระราชวังก่อนดีกว่า"

เขาหยิบลูกแก้วแสงออกมา

สำนักสวรรค์มีเคล็ดวิชาลับอยู่

สามารถผนึกสมบัติเอาไว้ในลูกแก้วแสงได้

เวลาจะใช้ก็แค่ทำลายผนึกทิ้งเท่านั้น

เพื่อความสะดวกในการพกพา

ถังซวนโยนลูกแก้วแสงออกไปลวกๆ

ลูกแก้วแสงถูกขว้างออกไป

แล้วระเบิดเสียงดังสนั่น

พระราชวังสีดำทะมึนตกลงมาอย่างรุนแรง

รูปทรงของพระราชวังนี้คล้ายกับพระราชวังในอดีตที่เขาเคยเห็น

ด้านบนมีหอคอยสูงตระหง่าน

หลังจากที่พระราชวังโลกเริ่มต้นปรากฏขึ้น

ถังซวนก็สัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าพลังงานที่สับสนวุ่นวายโดยรอบกำลังหลั่งไหลเข้ามา

ก่อนจะถูกหอคอยดูดกลืนเข้าไป

วูบ

เหมือนกับมีการเปิดไฟ

พระราชวังทั้งหลังสว่างวาบขึ้นมา

"ดีล่ะ"

ถังซวนยิ้มออกมา

ความเร็วในการดูดซับของพระราชวังระดับลึกลับนั้นเร็วกว่าระดับเหลืองถึงสิบเท่า

ชีวิตคนเราก็ต้องชนะกันตั้งแต่ที่จุดสตาร์ทนี่แหละ

พระราชวังเปิดใช้งานแล้ว

ถือว่าก้าวแรกประสบความสำเร็จ

สิ่งที่ต้องทำต่อไปยังมีอีกมาก

สามชั่วโมงต่อมา

พระราชวังก็ดูดซับพลังวิญญาณได้มากพอ

ลานโล่งแห่งหนึ่งสว่างขึ้น

นั่นหมายความว่าพื้นที่ตรงนี้สามารถวางสิ่งก่อสร้างได้

"พอสักที"

ถังซวนไม่รอช้า วางสิ่งก่อสร้างชิ้นที่สองลงไปทันที

โรงเตี๊ยม

สิ่งก่อสร้างนี้มีผลในการอัญเชิญผู้ฝึกยุทธ์ของโลกเริ่มต้นให้เดินทางมาหา

ถ้าอยากจะรับมือกับมอนสเตอร์ ก็จำเป็นต้องใช้ผู้ฝึกยุทธ์

โลกเริ่มต้นระดับขยะสามารถอัญเชิญผู้ฝึกยุทธ์ได้แบบเดี่ยวๆ เท่านั้น

ตั้งแต่ระดับทั่วไปขึ้นไปถึงจะเริ่มมีแบบมาเป็นกลุ่มกองกำลัง

ส่วนระดับตำนานขึ้นไปก็จะมีสำนักที่มีสายการสืบทอดอย่างสมบูรณ์แบบให้เรียกใช้งาน

การเรียกใช้งานสำนักก็มีโอกาสที่จะได้รับสมบัติประจำสำนักนั้นมาด้วย

สามารถนำมาใช้เป็นกำลังรบได้โดยตรง

พัดเทวะเบญจอัคคีของเหยียนชิงเฉิงก็คือของที่ได้มาจากการเรียกใช้งานสำนักสายธาตุไฟนั่นเอง

แต่ถังซวนไม่ได้มีสิทธิพิเศษแบบนั้นหรอก

ทำไมเขาถึงเลือกโรงเตี๊ยมระดับเหลือง 5 ดาวน่ะเหรอ

ก็เพราะระดับ 5 ดาวขึ้นไป

มีโอกาสสูงที่จะเรียกผู้ฝึกยุทธ์ระดับปรมาจารย์มาได้น่ะสิ

ถ้าช่วงแรกสามารถเรียกคนระดับนี้มาได้

การควบคุมโลกเริ่มต้นของเขาก็จะง่ายขึ้นเป็นกอง

เขารออยู่ตั้งสิบกว่าชั่วโมง

แต่ก็ไม่มีใครโผล่มาสักคน

เหงื่อเริ่มซึมออกมาที่หน้าผากของถังซวนแล้ว

ถ้ายังไม่มีใครมาอีก

เขาได้จบเห่แน่

ในขณะที่กำลังร้อนใจอยู่นั้นเอง

ที่ไกลออกไป

ก็มีเงาร่างสองร่างเดินเข้ามา

"ของมาแล้ว"

ดวงตาของถังซวนเป็นประกาย