216-คนร้ายเข้ามามอบตัว

ชายที่ไปนัดดูตัวกับอดีตภรรยาของเขากลอกตา แล้วพับแขนเสื้อขึ้น เผยให้เห็นนาฬิกาบนข้อมืออย่างชัดเจน

เขายืดท้องน้อย ๆ ของตัวเองออก แล้วพูดอย่างภาคภูมิใจว่า

"ฉันไม่รู้ว่าเธอรังเกียจนายเพราะนายจนหรือเปล่า แต่ที่แน่ ๆ ฉันรวยกว่านาย! ถ้าไม่มีเงิน จะไปหาภรรยาทำไม?!"

อดีตสามีได้ยินดังนั้น ก็ถูกกระตุ้นจนแทบทนไม่ไหว

ดูจากการแต่งตัวของเขาแล้ว ก็เห็นได้ชัดว่าไม่ได้ร่ำรวยอะไรนัก

แถมยังอ้วนฉุ หน้าตามันเยิ้ม ดูเป็นผู้ชายวัยกลางคนที่ไม่น่าพิศมัยเลยแม้แต่น้อย

ในขณะที่อดีตภรรยาของเขา ถึงแม้หางตาจะมีริ้วรอยและผิวพรรณไม่เนียนละเอียดเหมือนแต่ก่อน แต่รูปร่างและหน้าตาของเธอยังดูดีอยู่มาก ถ้าหากเธอเด็กกว่านี้สักสองปี ผิวขาวขึ้นอีกหน่อย ก็คงจะเป็นสาวงามคนหนึ่งเลยทีเดียว

เมื่อทั้งสองคนยืนอยู่ด้วยกัน ดูอย่างไรก็ไม่เข้ากันสักนิด

ถ้าหากเธอแต่งงานกับเขาเพราะเงิน ก็คงจะพอเข้าใจได้บ้าง แต่เขาทั้งไม่มีเงิน หน้าตาก็ดูดุดัน แถมนิสัยยังร้ายกาจอีก อย่างนี้ก็น่าแปลกใจอยู่หรอกที่เธอจะหย่ากับเขา

"อ๊าก! พวกแกสองคนเป็นชู้กันใช่ไหม?! ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด!"

อดีตสามีคำรามเสียงดัง ก่อนจะควักมีดพับออกมาจากกระเป๋า

ทันใดนั้น สีหน้าของผู้คนรอบข้างก็เปลี่ยนไปอย่างมาก พากันถอยหนีออกห่าง

ชายคนนั้นพุ่งเข้าใส่อดีตภรรยา พร้อมกับแทงมีดไปข้างหน้า

เธอกรีดร้องแล้วรีบถอยหลังหนี ในขณะที่ชายหนุ่มที่ไปนัดดูตัวกับเธอ กลับหมุนตัววิ่งหนีไปทันที

"ขี้ขลาด!"

ติ้งเชี่ยนขมวดคิ้วแล้วส่งเสียงเยาะหยัน

เจียงเฉิงเห็นเธอหงุดหงิดเช่นนั้น ก็หัวเราะพลางพูดว่า

"คนเราย่อมต้องนึกถึงตัวเองก่อน เขารีบหนีแบบนั้นถือว่าฉลาดแล้วล่ะ ไม่มีประโยชน์ที่จะไปสู้กับคนที่กำลังคลั่ง"

แม้ว่าชายคนนั้นจะหนีไปได้เร็ว แต่ฝ่ายอดีตภรรยากลับโชคร้าย วิ่งหนีไปได้ไม่กี่ก้าวก็ถูกอดีตสามีคว้าตัวเอาไว้

มีดพับถูกยกขึ้นสูง กำลังจะฟันลงมาที่ลำคอของเธอ

ดวงตาของเจียงเฉิงหรี่ลงเล็กน้อย แต่เขายังคงจับมือของติ้งเชี่ยนเอาไว้ ก่อนจะควักพวงกุญแจออกมาจากกระเป๋า แล้วดีดออกไปข้างหน้า

"เพล้ง!"

พวงกุญแจของเจียงเฉิงมีอยู่สามดอก เป็นกุญแจประตูบ้าน กุญแจห้องของเขา และกุญแจสำรอง แม้มันจะดูเบา ๆ ไม่น่าจะใช้เป็นอาวุธได้

แต่ในมือของเจียงเฉิง มันกลับกลายเป็นอาวุธที่หนักอึ้งและทรงพลัง

พวงกุญแจพุ่งตรงไปกระแทกกลางหน้าผากของอดีตสามีอย่างแม่นยำ ทำให้เขาหมดสติล้มลงไปทันที

"โครม!"

ร่างของอดีตสามีล้มลงไปด้านหลังอย่างแรง ราวกับภูเขาถล่ม

เจียงเฉิงกลัวว่าเขาจะกระแทกพื้นแรงเกินไปจนเกิดอันตราย จึงรีบคว้าตุ๊กตาตัวหนึ่งออกมาแล้วโยนไปข้างหน้า ตุ๊กตาหล่นลงมาพอดีรองศีรษะของชายคนนั้น

จนถึงตอนนี้ ผู้คนรอบข้างเพิ่งจะตั้งสติได้

ชายคนหนึ่งรีบวิ่งเข้าไปคว้ามีดพับออกจากมือของอดีตสามี

ในขณะที่คนอื่น ๆ ก็พากันโทรแจ้งตำรวจ

อดีตภรรยายังอยู่ในอาการตื่นตกใจ เธอมองอดีตสามีที่หมดสติไป ก่อนจะหันไปมองชายหนุ่มที่เธอไปนัดดูตัวด้วยซึ่งตอนนี้หายตัวไปแล้ว

เธอหัวเราะขื่น ๆ พลางยกมือขึ้นปิดหน้า

ติ้งเชี่ยนมองเจียงเฉิงด้วยสายตาเป็นประกาย พูดออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า

"คุณเก่งมากเลยนะ! ขว้างได้แม่นสุด ๆ ไปเลย!"

เจียงเฉิงที่เพิ่งโชว์ฝีมือออกไป รู้สึกภาคภูมิใจอยู่ในใจ แต่ภายนอกกลับแสร้งทำเป็นนิ่งสงบ โบกมือเบา ๆ พลางพูดว่า

"เรื่องเล็กน้อยน่ะ"

จากนั้น เขาก็เดินไปเก็บกุญแจของตัวเองกลับมา แล้วรีบพาติ้งเชี่ยนออกจากจุดเกิดเหตุโดยไม่เปิดเผยตัวตน

พวกเขาไปหาอะไรกินด้วยกัน หลังจากนั้นก็เดินเล่นต่ออีกสักพัก ก่อนที่เจียงเฉิงจะขับรถไปส่งติ้งเชี่ยนกลับบ้าน

แต่ยังไม่ทันถึงบ้านดี เจียงเฉิงก็ได้รับโทรศัพท์จากสถานีตำรวจที่ถนนฉางเทียน

พวกเขาได้สืบสวนจนพบว่าเป็น "หลินเมียวเมียว" ลูกสาวคนโตของตระกูลหลิน ที่เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง

เธอเป็นคนสั่งให้พนักงานฝ่ายบุคคลของบริษัทหลินติดต่อกับแก๊งเฟยหู่ เพื่อให้พวกนั้นไปจับตัวเจียงอี๋อี๋ไปที่สลัม

เงินห้าหมื่นหยวนที่ใช้เป็นค่าจ้าง ก็แน่นอนว่าเป็นของหลินเมียวเมียว

เพราะพนักงานธรรมดา ๆ จะเอาเงินห้าหมื่นหยวนมาจากไหน?

ยิ่งไปกว่านั้น เขากับเจียงอี๋อี๋ก็ไม่ได้มีความแค้นอะไรกัน ทำไมถึงต้องเสียเงินขนาดนี้ไปเพื่อเล่นงานเธอ?

เมื่อพวกเขาจับตัวคนร้ายมาได้และสอบสวน ก็พบว่าทั้งหมดโยงไปถึงหลินเมียวเมียว

ตำรวจเองก็แปลกใจไม่น้อย เพราะพอพวกเขาไปสอบสวนเธอ หลินเมียวเมียวกลับยอมรับผิดโดยไม่มีท่าทีต่อต้านเลย

แถมเธอยังรู้สึกผิดมากจนถึงขั้นสูญเสียเสียงพูดไป!

ตอนนี้เธอดูเป็นหญิงสาวที่น่าสงสารขึ้นมาทันที ถึงแม้จะมีความผิด แต่ก็คงถูกตัดสินโทษเบาลง

ที่สำคัญคือ มีอันธพาลบางคนจากสลัมเข้ามามอบตัวเอง และให้การยืนยันว่าหลินเมียวเมียวเป็นคนจ้างพวกเขาให้ไปข่มขืนเจียงอี๋อี๋

เรื่องนี้ถูกคลี่คลายได้อย่างไม่น่าเชื่อ

หลิวเต๋อกังได้รับการปล่อยตัวโดยไม่มีความผิด ส่วนพนักงานคนนั้นและพวกอันธพาลถูกจับกุมทั้งหมด

ตำรวจพูดจบด้วยน้ำเสียงตกตะลึง ก่อนจะพูดกับเจียงเฉิงว่า

"แม้ว่าพวกเราจะจับตัวพวกเขาได้แล้ว แต่เรื่องของการตัดสินโทษยังต้องใช้เวลา"

"นอกจากนี้ ถึงแม้ว่าหลินเมียวเมียวจะเป็นตัวการหลัก แต่ถ้าหากตระกูลหลินกดดันตำรวจเรา พวกเราอาจไม่สามารถลงโทษเธอได้เต็มที่ หวังว่าคุณจะเข้าใจ"

น้ำเสียงของตำรวจฟังดูจนปัญญา

เจียงเฉิงพยักหน้า ก่อนจะตอบว่า

"เข้าใจครับ ถ้าหากสามารถดำเนินคดีได้ก็ดี แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ผมเตรียมการไว้แล้ว"

จากนั้นเขาก็วางสาย แต่ยังไม่ทันถึงบ้านดี เจียงอี๋อี๋ก็โทรเข้ามา

"พี่ คืนนี้พี่ว่างไหม? คนจากตระกูลหลินอยากเจรจากับพวกเรา"