135-ของขวัญวันเกิด

ติงเชี่ยนยิ้มบาง ๆ "แค่ทางผ่านเท่านั้น ช่วงนี้เธอยุ่งมากจนไม่มีเวลาซื้อรถ ฉันเลยแวะมารับไปพร้อมกัน จะได้สะดวกหน่อย"

เธอดูเหมือนจะลืมเรื่องราวที่เกิดขึ้นเมื่อตอนบ่ายไปหมดแล้ว ใบหน้ายังคงมีรอยยิ้มที่เรียบร้อย สง่างาม เหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยน

แต่เจียงเฉิงกลับรู้สึกแปลก ๆ อยู่ในใจ

ทั้งสองนั่งเงียบ ๆ อยู่ที่เบาะหลัง โดยไม่มีใครพูดอะไรต่อ

ซูอวี๋เจี๋ยอดไม่ได้ที่จะรู้สึกแปลกใจ—ทำไมคุณหนูกับเจียงเฉิงถึงจู่ ๆ ก็นิ่งเงียบกันไปแบบนี้?

บรรยากาศดูแปลก ๆ ชอบกล

ครึ่งชั่วโมงต่อมา รถก็แล่นมาถึงสถานที่จัดงานเลี้ยงวันเกิดของตระกูลหวาง

ที่น่าประหลาดใจก็คือ งานนี้ไม่ได้จัดที่คฤหาสน์ของพวกเขา แต่เลือกจัดที่โรงแรม"พระราชวังทะเลสีเขียวมรกต"

"พระราชวังทะเลสีเขียวมรกต" เป็นโรงแรมที่ใหญ่และหรูหราที่สุดในเมืองทะเลเมฆ แค่ค่าอาหารต่อมื้อก็เริ่มต้นที่ห้าหลัก

และคืนนี้เจ้าบ้านของตระกูลหวางก็เหมาทั้งโรงแรม จัดงานเลี้ยงต้อนรับแขกเหรื่อมากมาย ค่าใช้จ่ายตลอดทั้งคืนอาจสูงถึงหลักหลายร้อยล้าน

แต่แน่นอนว่าของขวัญที่เจ้าบ้านด้รับในคืนนี้ก็คงไม่ธรรมดาเช่นกัน

"ท่านประธานบ"บริษัท ฮุยหมิง จำกัด" มาถึงแล้ว!"

"คุณหนูใหญ่แห่งกลุ่มติงมาถึงแล้ว!"

...

แขกเหรื่อทยอยเดินเข้างานอย่างเป็นระเบียบ พนักงานที่รับบัตรเชิญประกาศชื่อเสียงดัง

คนของตระกูลหวางออกมาต้อนรับแขกอย่างแข็งขัน ใบหน้าทุกคนประดับด้วยรอยยิ้ม

เมื่อได้ยินว่าคุณหนูใหญ่แห่งกลุ่มตืงมาถึงแล้วถ้าของตระกูล"หวัง ซงเป่ย" ซึ่งกำลังต้อนรับแขกอยู่ ก็รีบขอตัวจากพวกเขา แล้วเดินออกมาต้อนรับติงเชี่ยนด้วยตัวเอง

"หวัง ซงเป่ย"เพิ่งอายุครบหกสิบปี แต่สุขภาพยังแข็งแรงมาก มีเพียงผมไม่กี่เส้นที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีเทา ดูไปแล้วเหมือนชายวัยห้าสิบกว่าปีเท่านั้น

"คุณหนูติง ไม่คิดเลยว่าคุณจะมาร่วมงานวันเกิดของผม ถือเป็นเกียรติของตระกูลเราจริง ๆ เชิญด้านในเลย!"

"หวัง ซงเป่ย"กล่าวด้วยรอยยิ้มเต็มใบหน้า แววตาไม่ได้มีความประจบประแจง แต่เต็มไปด้วยความเมตตาและความเป็นมิตร

ติงเชี่ยสยิ้มบาง ๆ "วันเกิดครบรอบหกสิบปีของ"หวัง ซงเป่ย" (ลุงหวาฝ) ฉันก็ควรมาร่วมแสดงความยินดีอยู่แล้วค่ะ อ้อ นี่คือเพื่อนของฉัน เจียงเฉิง"

"เจียงเฉิง นี่คือตัวหัวหน้าของตระกูล"หวาง เรียก伯伯 (ลุง) ตามฉันก็พอ"

ติงเชี่ยนแนะนำทั้งสองให้รู้จักกัน

"หวัง ซงเป่ย".มองเจียงเฉิงด้วยความแปลกใจ ชายหนุ่มคนนี้อายุราวยี่สิบต้น ๆ หน้าตาดูดี แต่กลับเป็นคนแปลกหน้าสำหรับเขา

หรือว่าเป็นญาติของคุณหนูติง? หรือเป็นเพื่อนธรรมดา?

เจียงเฉิงยิ้ม ก่อนจะเอ่ยทักทาย "สวัสดีครับคุณอาผมเจียงเฉิงเพื่อนของติงเชี่ยน  เจียงเฉิง ขออวยพรให้ท่านมีอายุยืนยาว สุขภาพแข็งแรง ครอบครัวมีความสุข สมปรารถนาทุกประการ และมีรอยยิ้มตลอดไป!"

หวังหัวเราะเสียงดัง พลางตบแขนเจียงเฉิงเบา ๆ "ดี ๆๆ เป็นเด็กหนุ่มที่ดีจริง ๆ! มา ๆๆ เข้าไปนั่งคุยกันข้างในเถอะ!"

เมื่อเข้ามาในโรงแรม ต้องขอบคุณติงเชี่ยยที่พาเจียงเฉิงไปนั่งที่โต๊ะหลัก

โต๊ะในงานจัดเป็นรูปสี่เหลี่ยม และมีโต๊ะสามเหลี่ยมอยู่ด้านหน้า

โต๊ะหลักที่อยู่จุดสูงสุดนั้น มีหัวหน้าตระกูลนั่งร่วมกับบิดามารดาและญาติผู้ใหญ่

แม้ว่าติงเชี่ยนจะไม่ได้เป็นทายาทของตระกูลติง แต่เธอเป็นคุณหนูใหญ่ และยังมีความร่วมมือทางธุรกิจกับตระกูลหวัง ทำให้หวัง ซงเป่ยเชิญเธอให้นั่งที่โต๊ะหลัก รวมถึงเจียงเฉิงด้วย

"คุณอา นี่ของขวัญที่ฉันเลือกให้คุณอย่างตั้งใจ หวังว่าคุณจะชอบนะคะ"

ติงเชี่ยนยิ้ม พลางวางกล่องของขวัญลงบนโต๊ะ

เจียงเฉิงก็วางของขวัญของตัวเองลงไปเช่นกัน

โดยปกติแล้ว ตามมารยาทของชาวดินแดน(ดินแดนต้าเซี่ย) มักจะไม่เปิดของขวัญต่อหน้าแขก ส่วนใหญ่มักรอให้แขกกลับก่อนแล้วจึงเปิด

แต่เนื่องจากวัฒนธรรมตะวันตกเริ่มมีอิทธิพล รวมถึงบรรยากาศของงานเลี้ยงที่เน้นความครึกครื้น จึงมีหลายคนที่เลือกจะเปิดของขวัญตรงนั้นเลย

"หวัง ซงเป่ย".พยักหน้า ก่อนจะค่อย ๆ เปิดของขวัญอย่างระมัดระวัง

"โอ้โห! คุณหนูติง ช่างใจป้ำจริง ๆ นี่(หยกแกะสลักค้างคาวคู่) จากเฮอเถียน!"

"หยกขาวแท้แบบนี้ คุณภาพระดับนี้ ราคาต้องไม่ต่ำกว่าสิบล้านแน่นอน!"

"นี่แจกันลายเครนกับกวางคู่?"

"หนุ่มคนนี้เป็นใคร? ทำไมไม่เคยเห็นหน้า?"

เสียงซุบซิบดังขึ้นรอบ ๆ

ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่เคยเห็นของขวัญหรูหรา แต่การที่คนหนึ่งให้ของขวัญระดับสิบล้าน อีกคนให้ของขวัญหลักล้าน นับว่าหาได้ยาก

ยิ่งไปกว่านั้น ของขวัญทั้งสองชิ้นล้วนมีความหมายดีเยี่ยม เห็นได้ชัดว่าเป็นของที่ผ่านการคัดเลือกมาอย่างดี

"ดี ๆๆ ของขวัญของคุณหนูติงและคุณเจียง ช่างถูกใจฉันนัก ขอบคุณสำหรับของขวัญล้ำค่านี้!"

"หวัง ซงเป่ย"กล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง

แม้ว่าเขาจะคาดเดาได้ว่าติงเชี่ยนคงให้ของขวัญที่คู่ควร แต่เจียงเฉิงกลับเป็นแค่เพื่อนของเธอ และไม่มีความเกี่ยวข้องกับตระกูลหวัง แล้วทำไมถึงให้ของขวัญที่มีมูลค่าขนาดนี้?

ติงเชี่ยนยิ้ม "คุณอาชอบก็ดีแล้วค่ะ วันนี้แขกเยอะ คุณอาไปต้อนรับคนอื่นเถอะ ฉันกับเจียงเฉิงไปหาที่นั่งเองก็ได้"

ยังไม่ทันนั่งนาน ก็ได้ยินเสียงประกาศจากพนักงาน

"คุณชายมู่มาถึงแล้ว!"

"คุณชายติงมาถึงแล้ว!"

ติงเชี่ยนกับเจียงเฉิงสบตากัน ก่อนจะหันไปมองที่ประตู

มู่หลิงเทียนกับติงจวิ้นเดินเข้ามาพร้อมกัน แต่งตัวหรูหรา มีหญิงสาวงามอยู่ข้างกาย

เจียงเฉิงขมวดคิ้ว "คุณหนูติง คุณมาก่อนแล้วนี่ ติงจุ้นถึงมาอีก?"

ติงเชี่ยนแสยะยิ้ม "คงกลัวว่าฉันจะเด่นเกินไป เลยมาหาผลประโยชน์จากตระกูลย่อยพวกนี้ล่ะมั้ง"