90-คุณครูคนสวยกับพี่ชายของฉัน

ถัง เจาหยู๋ เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของนักเรียนชั้นมัธยมปลายรุ่นแรกที่เธอสอน และในรุ่นนี้ก็มีเจียงอี๋อี๋รวมอยู่ด้วย

หลังจากจบจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง เธอก็ได้เข้าทำงานเป็นครูสอนคณิตศาสตร์ระดับมัธยมปลายในทันที แถมยังเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาด้วย

เธอกังวลมาโดยตลอดว่าจะสอนไม่ดี กลัวว่านักเรียนจะฟังไม่เข้าใจ

แต่โชคดีที่นักเรียนในชั้นของเธอมีผลการเรียนคณิตศาสตร์ดีมาก และยังมีอัจฉริยะด้านคณิตศาสตร์ถึงสองคนคือ เจียงอี๋อี๋ กับ เฉินอวี๋ฝาน

ปีที่แล้วตอนอยู่ ม.4 ทั้งสองคนได้เข้าร่วมการแข่งขันคณิตศาสตร์และสามารถคว้ารางวัลที่สองกับที่สามมาได้ ทำให้เธอรู้สึกภูมิใจสุดๆ

แม้ว่าห้องของเธอจะเป็นห้องสอง ไม่ใช่ห้องหนึ่งซึ่งเป็นห้องเรียนพิเศษสุดยอด

แต่มันจะสำคัญอะไรล่ะ?

ในห้องของเธอมีนักเรียนที่เข้าแข่งขันถึงสองคน ขณะที่ห้องหนึ่งมีแค่คนเดียว

แถมสองคนของเธอยังได้ที่สองกับที่สาม ส่วนของห้องหนึ่งนั้น ตกไปอยู่ที่อันดับแปดเลย!

เจียงอี๋อี๋จ้องมองถัง เจาหยู๋ก่อนจะเกิดไอเดียขึ้นมาในหัว

พี่ชายของเธอเพิ่งเลิกกับหลินเหมียวเค่อมาได้ครึ่งเดือนแล้ว และจากสภาพของเขาในตอนนี้ก็ดูเหมือนจะลืมอีกฝ่ายไปหมดแล้ว

ถ้าอย่างนั้น...เธอจะแนะนำอาจารย์สาวสวยให้พี่ชายดีไหมนะ?

ถ้าสองคนนี้ได้คบกัน ก็น่าจะไปได้สวยเลย!

พอความคิดนี้แวบเข้ามาในหัว เธอก็ลืมมันไม่ลงอีกเลย

เจียงอี๋อี๋ยิ้มกริ่มอยู่ในใจ

อาจารย์ถัง เจาหยู๋ของเธอเป็นคนสวยและยังมีความสามารถจริงๆ อีกทั้งยังสอนเข้าใจง่ายมาก

ส่วนพี่ชายของเธอเองก็เก่งมาก แถมตอนนี้ก็หาเงินได้เยอะจนพอให้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบายแล้ว ไม่ต้องมากังวลเรื่องเงินทองในอนาคต

ยิ่งคิด เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าความคิดนี้มันยอดเยี่ยมสุดๆ!

เธอรีบจับมือถัง เจาหยู๋ก่อนจะเอ่ยว่า

"อาจารย์คะ เดี๋ยวรอเฉินอวี๋ฝานกับหลิวซินออกมาก่อนให้พวกเขาไปทำกิจกรรมกับอาจารย์ท่านอื่นนะคะ หนูขอพาอาจารย์ไปทานข้าวด้วยกันได้ไหม?"

"หืม?"

ถัง เจาหยู๋ตกใจไปชั่วครู่ ก่อนจะรีบปฏิเสธ

"พวกเรามาแข่งขันกัน ออกไปข้างนอกแยกกันมันจะอันตรายนะ เดี๋ยวอาจารย์กลับไปแล้วค่อยเลี้ยงข้าวเธอแทนดีไหม?"

เธอเป็นอาจารย์ที่ใจดีกับลูกศิษย์เสมอ โดยเฉพาะกับนักเรียนที่เธอภูมิใจ เธอปฏิบัติต่อเจียงอี๋อี๋เหมือนเป็นเพื่อนสนิท

เจียงอี๋อี๋ส่ายหัวไปมา ก่อนจะพูดแบบอ้อมแอ้มว่า

"อาจารย์ไม่ต้องห่วงค่ะ หนูรับรองว่าไม่มีอันตรายแน่นอน"

"หนูยังไม่ได้บอกอาจารย์ใช่ไหมคะว่าพี่ชายของหนูก็มาด้วย ปีที่แล้วพี่เขาไม่ได้มาประชุมผู้ปกครอง เขาก็เลยอยากรู้ว่าหนูใช้ชีวิตในโรงเรียนยังไง พอดีตอนนี้เขามีเวลาว่าง หนูเลยคิดว่าอาจารย์อาจจะอยากบอกอะไรพี่ชายของหนูบ้าง ก็เลยชวนมาทานข้าวกันค่ะ"

ถัง เจาหยู๋นึกถึงสภาพของเจียงอี๋อี๋ที่โรงเรียนและเรื่องราวของครอบครัวเธอ จึงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตอบรับ

"ก็ได้ งั้นคืนนี้อาจารย์จะไปทานข้าวกับเธอและพี่ชายของเธอ จะได้คุยกันเรื่องชีวิตในโรงเรียนของเธอด้วย"

เจียงอี๋อี๋ดีใจสุดๆ รีบพยักหน้าหงึกๆ แล้วกดโทรศัพท์โทรหาพี่ชายทันที

ในตอนนั้น เจียงเฉิงเองก็กำลังจะส่งข้อความหาเธออยู่พอดี เพื่อถามว่าเธอสอบเสร็จหรือยัง แต่ไม่คิดว่าเธอจะโทรมาเสียก่อน เขาจึงรีบกดรับสาย

"พี่! หนูทำข้อสอบเสร็จแล้ว ตอนนี้กำลังออกมาอยู่ แต่ยังต้องรอเพื่อนอีกสองคนก็เลยจะช้าหน่อย"

"คืนนี้หนูชวนอาจารย์ที่ปรึกษาของหนูไปกินข้าวด้วยนะคะ พี่ช่วยเลือกสถานที่ที่บรรยากาศดีๆ เหมาะสำหรับนั่งคุยหน่อยได้ไหม?"

เจียงเฉิงถึงกับชะงักไป ทำไมจู่ๆ น้องสาวถึงเชิญอาจารย์ที่ปรึกษามาทานข้าวด้วยกันล่ะ?

แต่ในเมื่อเป็นคำขอของน้องสาว ยังไงเขาก็ต้องรับปาก

"ได้ๆ งั้นพอเธอเสร็จแล้ว ส่งข้อความบอกพี่ เดี๋ยวพี่จะลองหาดูว่ามีร้านอาหารดีๆ ไหม"

"ว่าแต่ เธอลองถามอาจารย์ดูสิว่าอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม?"

เจียงเฉิงเป็นคนที่ค่อนข้างให้ความเคารพครูบาอาจารย์

แม้ว่าจะไม่ได้ถึงขั้นกลัวจนตัวสั่น แต่เวลาอยู่ต่อหน้าครูก็มักจะรู้สึกเกร็งๆ

ถึงแม้ว่าจะเป็นครูของน้องสาว เขาก็ยังรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเท่าไร

ซึ่งอาการนี้ น่าจะเป็นกันแทบทุกคนที่เคยเป็นนักเรียนมาก่อน

เมื่อถัง เจาหยู๋ถูกถามว่าต้องการกินอะไร เธอก็ตอบอย่างสุภาพว่า

"อะไรก็ได้ค่ะ ให้พี่ชายเธอเป็นคนเลือกเถอะ"

เจียงเฉิงแอบถอนหายใจนิดหน่อยก่อนจะตัดสินใจว่า

"งั้นไปกินหม้อไฟกันไหม? เดี๋ยวพี่ลองหาว่ามีร้านหม้อไฟร้านไหนเด็ดๆ บ้าง"

"ดีเลย!"

หลังจากวางสาย เจียงอี๋อี๋ก็ยิ้มอย่างพอใจ

ถ้าสามารถทำให้อาจารย์ที่เธอชื่นชมและพี่ชายสุดที่รักได้คบกันจริงๆ เธอคงจะดีใจสุดๆ ไปเลย!

…

หลังจากวางสาย เจียงเฉิงก็รีบเปิดแอปรีวิวอาหาร ค้นหาร้านหม้อไฟที่อร่อยๆ ในตัวเมือง

ร้านที่อร่อยจริงๆ มักจะซ่อนตัวอยู่ตามตรอกซอกซอยเล็กๆ

เขาไล่ดูร้านหม้อไฟไปเป็นสิบๆ ร้าน ในที่สุดก็เจอร้านเก่าแก่ที่เปิดมากว่า 30 ปี

แม้ว่าคะแนนรีวิวจะไม่สูงมาก แต่อย่างน้อยก็ได้ 3.9 คะแนน

ที่สำคัญ รีวิวดีๆ มีเยอะมาก!

แน่นอนว่าก็มีรีวิวแย่ๆ ด้วย

แต่ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องความสะอาด การบริการ หรือทำเลที่ตั้งที่หายาก

ทว่ากลับไม่มีใครบอกเลยว่าหม้อไฟของที่นี่ไม่อร่อย

แสดงว่าร้านนี้ต้องรสชาติดีแน่ๆ

เจียงเฉิงจึงรีบจองโต๊ะ เลือกหม้อไฟแบบสองน้ำซุป พร้อมเซ็ตเมนูอาหาร

จากนั้น เขาก็ขับรถวนไปมา รอจนกระทั่งห้าโมงเย็นกว่าๆ

ไม่นานนัก เจียงอี๋อี๋ก็โทรมาให้เขาไปรับ

เมื่อไปถึงสถานที่จัดการแข่งขัน เขาเห็นน้องสาวของเขาสวมชุดเดรสผ้าฝ้ายยาว ผูกผมหางม้า ใบหน้าสดใสเปล่งปลั่งเต็มไปด้วยความสดชื่นของวัยสาว

และข้างๆ เธอ ก็มีอาจารย์สาวสวยสวมเสื้อเชิ้ตขาวกับกระโปรงสั้นสีดำ รองเท้าผ้าใบสีขาว ขาเรียวขาวเนียนสะอาดตา

เธอดูอ่อนเยาว์ราวกับอายุแค่ 24-25 ปี มากกว่าเขาเพียงสองปีเท่านั้น

"อี๋อี๋ อาจารย์ถัง ขึ้นรถสิครับ"

เจียงเฉิงจอดรถตรงหน้าทั้งสองคน ก่อนจะยิ้มให้

ถัง เจาหยู๋เห็นรอยยิ้มของเขาก็ชะงักไปชั่วขณะ

จากที่เธอรู้ เจียงอี๋อี๋มาจากครอบครัวที่ไม่ค่อยมีฐานะ รายได้ต่อเดือนเพียงสองสามพันหยวนเท่านั้น

เธอเคยคิดว่าพี่ชายของเจียงอี๋อี๋น่าจะเป็นชายหนุ่มที่ดูเคร่งขรึมและธรรมดาๆ

แต่กลับไม่ใช่เลย…

เจียงเฉิงดูเป็นคนมั่นใจ สุภาพ และหน้าตาดี

ที่สำคัญคือ...เขาขับรถที่มีราคากว่า 3 ล้านหยวน!

ดูยังไงก็ไม่น่าจะเป็นคนที่มีรายได้แค่เดือนละสองสามพันหยวนอยู่ดี...

"อาจารย์ ขึ้นรถเถอะ!"

เจียงอี๋อี๋ยิ้มกว้าง เดินไปเปิดประตูฝั่งที่นั่งข้างคนขับให้

ถัง เจาหยู๋ยิ้มแห้งๆ ก่อนจะปฏิเสธเบาๆ

"เธอนั่งข้างหน้าเถอะ อาจารย์นั่งหลังเอง"

ปกติที่นั่งข้างคนขับ ถ้าไม่ใช่คนสนิทจริงๆ ก็ไม่ควรไปนั่งสุ่มสี่สุ่มห้า เดี๋ยวอาจจะเกิดความเข้าใจผิดขึ้นได้...