บทที่ 295: ซูเฉินขอรางวัล (ฟรี)

ระหว่างทางไปวังมังกร

ร่างกายของซูเฉินถูกเพลิงดวงอาทิตย์เผาจนไม่เหลือแม้แต่ซาก และวิญญาณของเขาก็ถูกสังเวยไป เรียกได้ว่าตายสนิทโดยสมบูรณ์

แม้ซูเฉินจะเตือนไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่อู๋ยู่และหลี่เฟิงหลิวก็ยังกังวล

จนกระทั่งสิบกว่านาทีต่อมา เมื่อซูเฉินปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งจริงๆ ทั้งสองถึงได้ถอนหายใจโล่งอก

"ทั้งเกิดใหม่ทั้งฟื้นคืนชีพได้... ผมไม่รู้จะพูดยังไงเลยจริงๆ" หลี่เฟิงหลิวพูดพลางยกมือนวดขมับ

อู๋ยู่ก็ยิ้ม "ก่อนหน้านี้ข้าประเมินเจ้าต่ำไป ต้องขอโทษด้วย"

"ครั้งนี้ต้องขอบคุณเจ้าจริงๆ ที่เป็นตัวกันพลาดให้พวกเรา"

"ไม่งั้นภารกิจนี้คงไม่สำเร็จง่ายๆ"

คำพูดของทั้งสองทำให้ซูเฉินชะงัก ก่อนจะหัวเราะ "ไม่ขนาดนั้นหรอกครับ ภารกิจยังไม่จบเลย ไปเอาไข่มุกมังกรก่อนดีกว่า"

"อืม!"

ทั้งสามขึ้นเรือรบลอยฟ้าอีกครั้ง

ตอนนี้สถานะทั้งหมดของซูเฉินถูกรีเซ็ตเรียบร้อยแล้ว และพลังเทพวิญญาณของเขาก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบเท่าจากของเดิม

เขาใช้พลังเทพอย่างฟุ่มเฟือยเพื่อขับเคลื่อนเรือรบลอยฟ้า ทำให้ความเร็วพุ่งสูงขึ้นอย่างมาก

ระหว่างทางเขาก็ไม่ได้อยู่นิ่ง และใช้ ‘คลื่นกระแทกจิตวิญญาณ’ อย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่มเลเวลของสกิลเทพ

ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงวังมังกร

ส่วนคลื่นกระแทกจิตวิญญาณของซูเฉินก็เลเวล 99 แล้ว

เขาทุ่มการวิวัฒนาการทั้งเก้าครั้งไปที่พลังโจมตีทั้งหมด

ทั้งสามกระโดดลงไปในวังน้ำวน และเข้าสู่ดินแดนลับวังมังกร

ด้วยความทรงจำจากครั้งก่อน ซูเฉินนำทางไปถึงหน้าวังมังกรได้อย่างคล่องแคล่ว

เมื่อทั้งสามเหยียบสะพานยาวที่นำไปสู่พระราชวัง ทหารกุ้งและแม่ทัพปูก็พุ่งออกมาเป็นจำนวนมาก

ครั้งนี้ การฝ่าทางไม่ยากเหมือนก่อน

ซูเฉินลองใช้สกิลคลื่นกระแทกจิตวิญญาณ

ทหารกุ้งและแม่ทัพปูเก้าสิบเปอร์เซ็นต์ล้มลงทันที ส่วนที่เหลืออีกสิบเปอร์เซ็นต์ที่หลบอยู่ตามมุมต่างๆ รอดไปได้อย่างหวุดหวิด

เพราะกังวลว่าจะถูกโลกิหลอกอีก

ระหว่างทาง ทั้งสามจึงตกลงกันว่า ไข่มุกมังกรจะให้ซูเฉินถือเพียงคนเดียว

อู๋ยู่และหลี่เฟิงหลิวจะไม่เข้าใกล้เลย

ดังนั้น ซูเฉินจึงเข้าไปในวังมังกรเพียงลำพัง

เขาเดินไปข้างๆ รูปปั้นมังกรสวรรค์ห้ากรงเล็บ กำจัดโคลนดำออก แล้วลูกแก้วสีทองเปล่งประกายก็ปรากฏตรงหน้า

เขาหยิบแขนที่ถูกตัดออกมา ปล่อยร่างวิญญาณออกจากร่าง และใช้พลังเทพวิญญาณกำจัดทำลายเจตจำนงที่ยังตกค้างในแขนนั้นจนหมดสิ้น

ร่างวิญญาณของเขาก็เข้าไปสิงอยู่ในแขนข้างนั้น

‘แบบนี้ก็นับเป็นการสิงร่างอีกประเภทนึงสินะ’ ซูเฉินคิดในใจ

แล้วเขาก็ควบคุมแขนนั้นไปสัมผัสไข่มุกมังกร

เมื่อไม่มีการรบกวนจากเฟย์โมราและพรรคพวก การได้ไข่มุกมังกรจึงราบรื่นมาก มันเข้าสู่ช่องเก็บของของเขาทันที

ในขณะนั้น ความทรงจำชุดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของซูเฉิน

เขาเกิดใหม่อีกครั้ง!

ในความทรงจำ โลกิได้สร้างอาณาจักรเทพไว้ที่ทางเข้าวังมังกร

แล้วสร้างพระราชวังกลางและเทพมังกรปลอมขึ้นมา เพื่อหลอกเอาไข่มุกมังกรจากซูเฉิน

"ไอ้หมอนั่นยังกล้ามาหลอกฉันอีกนะ!"

ความโกรธวาบขึ้นในสายตาของซูเฉิน

แต่ไม่นาน ดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นด้วยความตื่นเต้น เหมือนนึกอะไรสนุกๆ ออก

จากนั้นเขาก็ใช้เทเลพอร์ตกลับไปยังพระราชวังกลางทันที

เขาเองก็ไม่รู้ว่าทำไมครั้งก่อนถึงไม่ทำแบบนี้

บางทีอาจเป็นเพราะไม่อยากแยกจากเพื่อนร่วมทีมเร็วเกินไปก็ได้

เทพมังกรไม่ได้แปลกใจกับการปรากฏตัวกะทันหันของเขา และหัวเราะเบาๆ "ได้มาแล้วสินะ"

ซูเฉินไม่เสียเวลาพูดอ้อมค้อม แต่ยังคงถามอย่างระมัดระวังว่า "ท่านเทพมังกร ท่านพิสูจน์ได้มั้ยว่านี่คือท่านจริงๆ?"

เทพมังกรชะงักไป

คำถามแบบนี้หมายความว่ายังไง?

แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจ หลังจากหัวเราะเบาๆ เขาก็ปล่อยออร่าบางส่วนออกมา

หลังจากสัมผัสออร่านั้น ซูเฉินก็ไม่สงสัยอีก

ต่อให้เป็นโลกิปลอมตัวมา เขาก็คงต้องยอมรับ

เพราะแค่ออร่านั้นก็สามารถบดขยี้เขาได้แล้ว

เขารีบส่งไข่มุกมังกรให้เทพมังกร

เทพมังกรรับไป มองอยู่สองครั้ง ก่อนจะเก็บไป แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม "ครั้งนี้เจ้าลำบากมาก ถ้าให้แค่ความเป็นเทพของเทพวิญญาณอย่างเดียวก็คงดูงกไปหน่อย"

"ข้าจะให้รางวัลเพิ่มอีกอย่าง แต่ไม่รู้ว่าอะไรจะเหมาะกับเจ้า..."

ซูเฉินโบกมือ "เรื่องรางวัลเอาไว้ก่อนครับ ตอนนี้ผมต้องการอย่างเดียว"

"หืม? อะไรล่ะ?" เทพมังกรถามอย่างสงสัย

ซูเฉินพูดอย่างจริงจัง "ไข่มุกมังกร!"

...

วังมังกร

ซูเฉินเดินออกมาจากวัง สีหน้าเป็นปกติ

อู๋ยู่และหลี่เฟิงหลิวรีบเข้ามาถาม

"ได้มาหรือเปล่า?"

ซูเฉินยิ้ม "ได้แล้ว ราบรื่นมาก ไปกันเถอะ ผมอยากกลับแล้ว"

"ดีๆๆ รีบไปกันเถอะ ยิ่งช้ายิ่งเสี่ยง" อู๋ยู่พูดด้วยความดีใจ

ทั้งสามรีบว่ายออกจากวังมังกร และทันทีที่ออกจากวังน้ำวน ท้องฟ้าที่มืดครึ้มก็สว่างขึ้นทันที เกิดวังวนขนาดใหญ่บนท้องฟ้า

ภายในวังน้ำวนนั้น ดวงตาสีทองแนวตั้งขนาดยักษ์ปรากฏขึ้น ราวกับกำลังมองมายังที่นี่จากกาลเวลาและมิติอันห่างไกล

จากนั้น กรงเล็บมังกรขนาดใหญ่ที่ปกคลุมด้วยเกล็ดสีเขียวก็ยื่นออกมา

ในเวลาเดียวกัน เสียงของเทพมังกรก็ดังขึ้นในหูของทั้งสามคน

"อย่าขัดขืน!"

ทั้งสามมีสีหน้าตื่นเต้นและทำตามทันทีโดยไม่ต่อต้าน

ไม่นาน ภาพตรงหน้าก็เปลี่ยนไป พวกเขามาปรากฏในพระราชวังกลาง

เทพมังกรยืนเอามือไพล่หลัง ยิ้มให้พวกเขา "การเดินทางราบรื่นมั้ย?"

อู๋ยู่หัวเราะ "มีอุปสรรคบ้าง แต่สุดท้ายก็ไม่ทำให้ผิดหวัง เราได้ไข่มุกมังกรมาแล้ว"

เธอมองซูเฉินแล้วพูด "เอาไข่มุกมังกรออกมาให้ดูหน่อย ให้พวกเราได้เห็นความงดงามของสมบัติโบราณชิ้นนี้"

ซูเฉินพยักหน้า ยิ้ม แล้วหยิบไข่มุกมังกรออกจากช่องเก็บของ

ทันทีที่มันตกอยู่ในมือของเขา ฝ่ามือของเขาก็ถูกเผาไหม้ทันที

ไข่มุกมังกรหลุดจากมือและตกลงกระแทกพื้น

เสียงสูดลมหายใจสามเสียงก็ดังขึ้นภายในพระราชวัง

แม้สมบัติโบราณจะไม่เปราะบางขนาดนั้น

แต่การปฏิบัติต่อมันอย่างสะเพร่าแบบซูเฉินนั้น… ถือว่าหาได้ยากจริง ๆ

"โอ๊ย~!"

"เจ็บแฮะ ขอโทษที ผมลืมว่าไข่มุกมังกรจับด้วยมือเปล่าไม่ได้ ฮ่าๆ" ซูเฉินรีบขอโทษด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน

อู๋ยู่และหลี่เฟิงหลิวมองเขาด้วยความงุนงง

พวกเขาไม่รู้ว่าซูเฉินกำลังเล่นอะไรอยู่

เรื่องที่ไข่มุกมังกรสัมผัสโดยตรงไม่ได้ ก็เป็นซูเฉินเองที่บอกพวกเขา

แล้วเขาจะลืมได้ยังไ?

ซูเฉินไม่สนใจพวกเขา พอคิดถึงสิ่งที่กำลังจะทำต่อไป เขาก็แทบจะกลั้นหัวเราะไม่อยู่

"ฮ่าๆๆ เทพมังกร ท่านไม่รู้หรอกว่าครั้งนี้พวกเราลำบากแค่ไหน"

"ไอ้ศาสนจักรนั่นเลวมาก ส่งเทพมาเป็นพันเพื่อขวางพวกเรา"

"พวกเราต้องพยายามอย่างหนักกว่าจะฝ่าออกมาได้"

"ในนั้นมีคนหนึ่งชื่อโลกิ เทพแห่งการหลอกลวง เขาชั่วช้ามาก ลอบโจมตีพวกเราหลายครั้ง จนเกือบเอาชีวิตผมไปแล้ว"

"เอ่อ… ที่พูดมาทั้งหมดก็เพื่อจะบอกว่า ไข่มุกมังกรนี่ไม่ได้ได้มาง่ายๆ ท่านคิดว่าจะ..."

ซูเฉินใช้แขนที่ถูกตัดหยิบไข่มุกมังกรขึ้นมา แล้วถูนิ้วไปมา พร้อมยิ้มเจ้าเล่ห์

อู๋ยู่และหลี่เฟิงหลิวมองเขาอย่างพูดไม่ออก

หลี่เฟิงหลิวถึงกับเอามือปิดหน้า

นี่แหละซูเฉินตัวจริง!

เทพมังกรก็หัวเราะ "ข้าไม่เอาเปรียบเจ้าแน่นอน อยากได้รางวัลอะไรล่ะ?"

ทันทีที่พูดจบ อู๋ยู่และหลี่เฟิงหลิวก็ตกใจ กำลังจะพูดห้าม

แต่ซูเฉินพูดขึ้นก่อน "ไม่มีอะไรมาก ขออาร์ติแฟกต์กับสกิลเทพสักเจ็ดแปดอย่างก็พอครับ ไม่ต้องเยอะ เดี๋ยวใช้ไม่หมด"

"แล้วผมก็ไม่ได้มีงานอดิเรกอะไรมาก ผมก็แค่… แหะๆ… ชอบผู้หญิงนิดหน่อย มีสาวสวยแนะนำมั้ยครับ?"

"ไม่ต้องมากหรอก สักร้อยแปดสิบคนก็พอ"

"ผมไม่เลือกมาก ขอแค่อายุน้อยกว่าผมก็จะดีมาก ถ้าอายุมากเกินไปผมเกรงว่าจะรับมือไม่ไหว"

เทพมังกรนิ่งไปทันที

อู๋ยู่และหลี่เฟิงหลิวก็รู้สึกแปลกๆ แต่ตอนนี้พวกเขาเริ่มเดาอะไรได้แล้ว จึงไม่ได้พูดอะไรออกมา ปล่อยให้ซูเฉินแสดงต่อไป

เทพมังกรเงียบอยู่นาน ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ "เจ้าหนู ชักจะได้คืบเอาศอกแล้วนะ ข้าเคยเอาเปรียบเจ้าหรือไง?"

"ตอนนี้ขอให้เจ้าช่วยเรื่องหนึ่ง เจ้ากลับมาต่อรองกับข้าซะแล้ว?"

ซูเฉินทำท่าหน้าไม่อาย "พูดแบบนั้นไม่ได้นะครับ เรื่องก่อนก็เรื่องก่อน ตอนนี้ก็อีกเรื่องนึง"

"ผมทำภารกิจสำเร็จแล้ว ขอรางวัลเพิ่มนิดหน่อยก็ไม่เกินไปหรอก…"

เทพมังกรเงียบอีกครั้ง ก่อนจะถอนหายใจ "ก็ได้ๆ เอาไข่มุกมังกรมาให้ข้าก่อน แล้วข้าจะให้รางวัล"

"ให้รางวัลก่อน" ซูเฉินพูดอย่างหนักแน่น

"เอาไข่มุกมังกรมาก่อน" เทพมังกรขมวดคิ้ว

"รางวัล!"

"ไข่มุกมังกร!"

ทั้งสองจ้องหน้ากัน บรรยากาศในพระราชวังตึงเครียดทันที

เทพมังกรปล่อยออร่าออกมาเล็กน้อย ราวกับเตรียมจะลงมือ

แต่ซูเฉินไม่กลัวเลย ยังคงยืนเถียงคอแข็ง ดื้อดึงราวกับว่าจะไม่ปล่อยมือเด็ดขาด หากยังไม่ได้ผลประโยชน์ที่ต้องการ

สุดท้าย เทพมังกรก็เป็นฝ่ายยอมถอย…

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………