บทที่ 280: ดินแดนแห่งมารยาท ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! (ฟรี)
บทที่ 280: ดินแดนแห่งมารยาท ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม! (ฟรี)
เมื่อเหล่าเทพเห็นเรือรบลอยฟ้าที่บรรทุกคนต้าเซียทั้งสามพุ่งตรงเข้ามาหาพวกเขา
ทุกคนต่างแสดงสีหน้าตื่นตระหนก และสื่อสารกันอย่างรวดเร็ว
"พวกเขาจะทำอะไร? ทำไมไม่ไปสู้กับเทพแห่งดวงอาทิตย์ต่อ พุ่งมาหาพวกเราทำไมเนี่ย?"
"หรือว่าการสมรู้ร่วมคิดของพวกเรากับศาสนจักรถูกเปิดโปงแล้ว พวกนั้นเลยจะลงมือกับพวกเรา"
"ไม่น่าจะใช่นะ ก่อนหน้านี้เราก็เคยทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ? คนของต้าเซียก็เลือกจะอดทนมาตลอด"
"บ้าเอ๊ย! ทำไมถึงผิดแผนไปได้ล่ะ?"
"ทุกคนอย่าตื่นตระหนก ต้าเซียเป็นดินแดนแห่งมารยาท พวกเขาไม่น่าจะบุ่มบ่ามแบบนี้ ลองคุยก่อนดีกว่านะ"
บนเรือรบลอยฟ้า ซูเฉินยืนอยู่ที่หัวเรือ
เมื่อนึกถึงสิ่งที่กำลังจะทำ เขาก็กลั้นหัวเราะไม่อยู่ และเผลอหัวเราะเบาๆ ออกมา
เรือรบลอยฟ้าพุ่งเข้าใกล้กองเรือของเหล่าเทพด้วยความเร็วสูงสุด
อีกฝ่ายขอสื่อสารเพื่อสอบถามเหตุผล แต่ไม่มีใครสนใจ
วินาทีถัดมา มังกรหมึกก็พุ่งออกจากเรือ กระโจนใส่เรือลำที่ใกล้ที่สุด
ไม่นาน เสียงกระแทกสามครั้งก็ดังขึ้นจากเรือลำนั้น
ตู้ม! ตู้ม! ตู้ม!
เรือทั้งลำถูกฉีกขาดจากตรงกลาง เทพที่อยู่บนนั้นถูกกรงเล็บของมังกรหมึกคว้าไว้ แล้วพุ่งไปยังเรือลำถัดไป
หลี่เฟิงหลิวก็ไม่รอช้า เขากลายเป็นแสงดาบ เจาะทะลุเรือหลายลำในพริบตา
รวดเร็ว รุนแรง แม้แต่สัมผัสเทพก็จับไม่ได้ จนเหล่าเทพไม่อาจต้านทาน
การลงมืออย่างเด็ดขาดของทั้งสาม เกินความคาดหมายของทุกคน
เพราะที่ผ่านมา คนของต้าเซียมักให้ความสำคัญกับเหตุผลก่อนใช้กำลัง
เมื่อพบกันครั้งแรก มักจะเริ่มจากการพูดคุยก่อน ต่อให้ตกลงกันไม่ได้ ก็ยังไม่ค่อยลงมือทันที
แต่สามคนนี้กลับไม่พูดอะไรเลย เปิดฉากสู้ทันที ทำให้ทุกคนตั้งตัวไม่ทัน
เหล่าเทพแตกตื่น หนีกระเจิงเหมือนฝูงสัตว์
และหลังจากอู๋ยู่กับหลี่เฟิงหลิวลงมือ ซูเฉินก็ไม่ได้อยู่นิ่ง เขาอัญเชิญเทียน่าและแองเจล่าออกมา
พร้อมอัญเชิญเทพโบราณแห่งกระแสน้ำ โอโรนิส และราชาวาฬเกาะทะเลลึก
ให้เทพระดับล่างทั้งสี่เข้าร่วมการต่อสู้ก่อน เพื่อสกัดเทพที่พยายามหนี
เขายังอัญเชิญปีศาจพิษร้อยหัวสิบตัวไว้บนเรือ และอัญเชิญผู้พิพากษาเรืองแสง รวมถึงผู้ส่งสารวายุจำนวนมาก
แม้สิ่งมีชีวิตอัญเชิญทั้งสามประเภทนี้จะเป็นเพียงสิ่งมีชีวิตธรรมดา
แต่ภายใต้อิทธิพลของฉายา "ผู้อัญเชิญทะลุขีดจำกัด" พวกมันล้วนอยู่ในจุดสูงสุดของสิ่งมีชีวิตธรรมดา
และเพราะซูเฉินมีฉายา "ผู้สังหารเทพ" การโจมตีของพวกมันจึงสามารถส่งผลต่อร่างแห่งกฎได้
เมื่อรวมกับคุณสมบัติ "ไม่อาจสัมผัส" ของเรือรบลอยฟ้าแห่งโลกวิญญาณ
เรือรบลอยฟ้าที่บรรทุกกองทัพอัญเชิญทั้งสาม จึงบุกตะลุยไปทั่วสนามรบได้อย่างอิสระ
ครอบคลุมระยะใกล้ กลาง ไกล ด้วยการโจมตีที่รวดเร็ว รุนแรง และต่อเนื่อง กดดันอย่างไม่หยุดยั้ง!
ภายใต้การปั่นป่วนของพวกเขา สนามรบทั้งหมดก็ตกอยู่ในความโกลาหล
ซูเฉิน หลี่เฟิงหลิว และอู๋ยู่ กดดันเทพหลายสิบคน แยกพวกนั้นออกจากกัน ไม่ให้รวมกำลังกันได้
และในความวุ่นวายนี้ ก็คือช่วงเวลาที่เหมาะที่สุดสำหรับเขาในการเก็บความคืบหน้าภารกิจ!
ซูเฉินใช้สกิล "สังเวยวิญญาณ" เพื่อเพิ่มพลังรับรู้ของร่างวิญญาณขึ้นเกือบสามพันเท่า
คลื่นการรับรู้แผ่ไปทั่วสนามรบ และในพริบตา เขาก็ล็อกเป้าหมายที่บาดเจ็บหนักที่สุดได้
นั่นคือเทพที่กลายเป็นเทพด้วยกฎแห่งการเผาไหม้ เป็นคนแรกที่ถูกมังกรหมึกเล่นงาน
ต่อมา ในการปะทะกับเทพระดับกลาง อีกฝ่ายถูกโยนลงทะเล และตอนนี้เพิ่งโผล่ขึ้นมา
เทพแห่งการเผาไหม้เช็ดน้ำบนใบหน้า สีหน้าเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก พูดพึมพำ "พวกต้าเซียบ้าไปแล้ว!"
"แต่นี่ไม่ใช่การต่อสู้ที่ฉันจะมีส่วนร่วมได้ ต้องหนีแล้ว!"
เขากลายเป็นเปลวไฟ ลอยขึ้นฟ้า เตรียมหนีออกจากสนามรบ
แต่ร่างหนึ่งเทเลพอร์ตมาขวางหน้า
เทพแห่งการเผาไหม้มองอย่างตั้งใจ คนตรงหน้ามีพลังเต็มเปี่ยม ดูเหมือนแค่คนธรรมดา ไม่ควรค่าให้สนใจ
เขาตะโกนด้วยความโกรธ "แกเป็นใครถึงกล้าขวางทางฉัน? ไสหัวไปซะ!"
เขาพูดด้วยภาษาแปลกหู โชคดีที่ระบบหลักแห่งอะพอคาลิปส์ช่วยแปลให้
ซูเฉินแค่นเสียงเย็น แล้วพูดอย่างตั้งใจ "หยุด!"
นี่เป็นสกิลหยุดเวลาที่ผสานกฎแห่งเวลา เทพระดับล่างอย่างอีกฝ่ายไม่มีทางหลุดพ้นได้แน่นอน
เทพแห่งการเผาไหม้หยุดนิ่งทันที
พร้อมกันนั้น เงาหมัดสีทองก็ฉีกมิติออกมา ซัดหมัดเต็มแรงเข้าใส่!
ตู้ม!
ร่างกฎของเทพแห่งการเผาไหม้ถูกทำลายทันที พลังแห่งกฎถูกเผาผลาญอย่างรวดเร็ว
เทพนักรบชกต่อเนื่องอีกหลายหมัด
แม้จะไม่ถึงตาย แต่ทุกหมัดทำให้พลังแห่งกฎในร่างของเทพแห่งการเผาไหม้ลดลงอย่างมาก
กว่าจะเขาดิ้นหลุดจากการหยุดเวลา อาการบาดเจ็บก็ไม่สามารถฟื้นฟูได้อีก ร่างแห่งกฎใกล้พังทลาย
เทพแห่งการเผาไหม้รู้ว่าคงหนีไม่รอดแล้ว เขาจ้องซูเฉิน กัดฟันพูด "แค้นในวันนี้ ฉันจะเอาคืนอย่างสาสมแน่นอน!"
ซูเฉินหัวเราะเบาๆ แล้วพูด "ฉันว่าแกคงไม่มีวันนั้นแล้ว!"
พูดจบ เขาก็ใช้มือเวทมนตร์
ภายใต้สถานะ "สังเวยวิญญาณ" เอฟเฟกต์ของมือเวทมนตร์จึงแข็งแกร่งขึ้นมาก
เขาคว้าความเป็นเทพของอีกฝ่ายที่อยู่ในมิติห่างไกลและซ่อนเร้นได้ในครั้งเดียว
แม้จะยังดึงออกมาไม่ได้ แต่ก็ต่างจากเมื่อก่อนที่แทบจะจับไม่อยู่
ครั้งนี้ความเป็นเทพถูกจับแน่น ไม่มีทางหลุดไปจากมือได้
เมื่อนึกถึงตรงนี้ ซูเฉินก็ยิ้มออกมา เพราะวิธีการสังหารเทพของเขาสามารถลดขั้นตอนลงได้แล้ว
"แก..." เทพแห่งการเผาไหม้รู้สึกว่าความเป็นเทพถูกควบคุม สีหน้าหวาดกลัว กำลังจะร้องขอชีวิต
ทันใดนั้น อักษร "ตาย" ก็ปรากฏขึ้นเหนือศีรษะ
แผงคุณสมบัติวิญญาณของซูเฉินพัฒนาเป็นเทพระดับกลางแล้ว และยังเพิ่มความเข้าใจกฎอย่างต่อเนื่อง
ความสามารถ "ความตายใกล้เข้ามา" ในตอนนี้ แข็งแกร่งกว่าเมื่อก่อนหลายเท่า
ถ้าเป็นก่อนหน้านี้ อาจยังมีโอกาสล้มเหลวอยู่บ้าง
แต่ตอนนี้โอกาสนั้นหายไปแล้ว
เพราะความตายใกล้เข้ามาในตอนนี้ โจมตีที่กฎแห่งวิญญาณโดยตรง
เทียบเท่ากับการตัดสินความตายจากระดับกฎ
ยกเว้นซูเฉินที่สามารถฟื้นคืนชีพได้
ต่อให้เป็นเทพระดับกลาง หากยืนเฉยๆ ให้เขาสาป เขาก็สามารถสาปให้ตายได้จริงๆ
แน่นอนว่าคงไม่มีเทพระดับกลางคนไหนโง่ขนาดนั้น
[ติ๊ง! คุณสังหารเทพแห่งการเผาไหม้ เลเวล 109 ได้รับค่าประสบการณ์ + 65000000]
[ติ๊ง! ความคืบหน้าภารกิจทะลุขีดจำกัดขั้นที่ห้า: เทพระดับสูง: 0/3, เทพระดับกลาง: 0/36, เทพระดับล่าง: 8/72]
"เพิ่มอีกหนึ่ง… ไปกันต่อ!"
ดวงตาของซูเฉินเต็มไปด้วยจิตสังหาร เขาไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบค้นหาเป้าหมายรายต่อไปที่สามารถสังหารได้
เขาลงมืออย่างต่อเนื่อง
และด้วยความร่วมมือของหลี่เฟิงหลิวกับอู๋ยู่ ไม่นานจำนวนเทพระดับล่างที่เขาสังหารก็เพิ่มเป็น 15
"คนที่สิบหก…" ซูเฉินพึมพำ
ตรงหน้าเขา เทพนักรบกำลังบีบคอเทพหญิงคนหนึ่ง ก่อนจะต่อยซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เมื่อพลังแห่งกฎลดลงถึงระดับหนึ่ง มือเวทมนตร์ก็ถูกใช้งาน
สิ่งที่ทำให้ซูเฉินแปลกใจเล็กน้อยคือ เทพหญิงคนนี้เก็บความเป็นเทพไว้ในร่างกายตัวเอง
แต่สำหรับเขา มันก็ไม่ได้แตกต่างอะไร
เขาใช้ความตายใกล้เข้ามาอย่างชำนาญ
อักษร "ตาย" ก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว
ในจังหวะนั้นเอง เสียงตกใจและโกรธดังมาจากระยะไกล
"หยุดเดี๋ยวนี้!"
แต่มันก็สายไปแล้ว อักษร "ตาย" จมเข้าสู่ศีรษะที่ถูกทุบจนแหลกของเทพหญิง
บัญชีแต่งตั้งเทพปรากฏขึ้นในพริบตา แสงสว่างวาบ
จากนั้นซูเฉินก็เก็บบัญชีแต่งตั้งเทพ แล้วมองไปยังผู้ที่ตะโกนเมื่อครู่ สีหน้าจริงจังขึ้นเล็กน้อย
อีกฝ่ายคือหนึ่งในผู้แข็งแกร่งของฝ่ายนั้น
เทพระดับกลางผู้ควบคุมกฎแห่งแรงโน้มถ่วง!