บทที่ 415: คำตอบที่แท้จริงของคำถามคืออะไร? (2) (ฟรี)
บทที่ 415: คำตอบที่แท้จริงของคำถามคืออะไร? (2) (ฟรี)
“นอกจากนั้น ฉันยังมีของขวัญอื่นให้เธออีก!”
ขณะพูด เย่โม่ก็หยิบอาหารเลิศรสออกมาหลากหลายชนิด ล้วนเป็นอาหารระดับสูงจากดาวต่าง ๆ อย่างน้อยก็ระดับวันสิ้นโลก B ขึ้นไป!
แค่ได้กลิ่นก็ทำให้น้ำลายของต้าจีไหลออกมาตามมุมปากโดยควบคุมไม่ได้!
หอม!
หอมเกินไปแล้วจริง ๆ!
ต้าจีกัดสเต็กคำหนึ่ง ความอร่อยทำให้ขนหูของเธอตั้งชันขึ้นมา!
เธอกินสเต็กไปเจ็ดแปดชิ้นในรวดเดียว แล้วยังตามด้วยขนมหวานอีกหลายชิ้น
ตอนนี้ต้าจีแทบจะน้ำตาซึมด้วยความซาบซึ้ง เธอไม่เคยกินอะไรอร่อยขนาดนี้มาก่อน!
ในโลกเกมไม่มีอาหารให้เลย!
ในฐานะฮีโร่ในเกม ต้าจีไม่จำเป็นต้องกินก็อยู่ได้ แต่เธอต้านทานความอร่อยของอาหารพวกนี้ไม่ได้!
ผู้หญิงสุดท้ายแล้วก็ชอบอยู่แค่สามอย่าง เงิน อาหารอร่อย และของกิน!
ดูเหมือนว่าการใช้อาหารล่อต้าจีก็เป็นวิธีที่ถูกต้อง
“อร่อยไหม?”
“อร่อย!”
“ถ้าชอบกิน ฉันยังมีอีก กินได้เท่าที่อยากกิน กินได้กี่ครั้งก็ได้! จะกินไปทั้งชีวิตก็ไม่มีปัญหา!” เย่โม่รับประกัน
ใบหน้าของต้าจีแดงขึ้นเล็กน้อย คำพูดนี้ฟังดูเหมือนเขาจะเลี้ยงดูเธอ
อะไรคือ “กินไปทั้งชีวิตไม่มีปัญหา”?
ฉัน ต้าจี ใช้ความสามารถตัวเองหาอาหารนะ ไม่ได้ใช้หน้าตา!
ฉันเป็นผู้หญิงที่ต้องพึ่งผู้ชายเลี้ยงเหรอ?
“งั้นก็ตกลงกันนะ เธอตอบคำถามฉัน ฉันจะให้ผลประโยชน์ตามนั้น!” เย่โม่เข้าเรื่องทันที
“ตราบใดที่ตอบดี ผลประโยชน์ไม่มีขาด! ฉันไม่ขาดเงิน!”
“แต่ฉันมีข้อกังวลอย่างหนึ่ง จะมั่นใจได้ยังไงว่าคำตอบที่เธอให้ฉันเป็นเรื่องจริง ไม่ใช่เรื่องที่แต่งขึ้น?”
“ถ้าเธอให้ข้อมูลปลอม ฉันก็เสียทั้งตัวคนทั้งทรัพยากรไม่ใช่เหรอ?”
ดวงตาของต้าจีกลอกไปมา
มนุษย์คนนี้ฉลาดจริง ๆ เดาแผนของเธอออกอย่างรวดเร็ว
ในฐานะฮีโร่ในเกม ต้าจีจะไปบอกข้อมูลฝั่งตัวเองให้เย่โม่ตรง ๆ ได้ยังไง!
นั่นเท่ากับขายเพื่อนร่วมทีม และเปิดเผยจุดอ่อนให้ฝ่ายตรงข้าม!
เย่โม่มีของดีมากมาย น่าดึงดูดจริง แต่ต้าจีไม่โง่ถึงขั้นขายตัวเอง!
ในทางกลับกัน เธอสังเกตว่าเย่โม่ให้เกียรติเธอมาก ไม่ได้ลงมือกับเธอ และยังให้ผลประโยชน์ เพราะเธอยังมีคุณค่า!
เธอสามารถให้ข้อมูลได้!
ถ้าเธอบอกทุกอย่างไปหมด เธอก็จะหมดคุณค่า!
แล้วเย่โม่จะยังดูแลเธออยู่ไหม?
แค่คิดก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้!
ในฐานะปีศาจจิ้งจอก เธอไม่มีทางทำพลาดแบบนั้น!
แต่เมื่อเย่โม่ระวังเรื่องนี้ ต้าจีก็คิดแผนใหม่ขึ้นมาได้ทันที
ตอนตอบคำถาม เธอจะผสมความจริงกับคำโกหก
คำถามที่ไม่สำคัญจะตอบความจริง ส่วนคำถามสำคัญจะโกหก!
ถ้าโดนจับได้ ก็แค่บอกว่าจำผิดเพราะตื่นเต้น!
“คุณคิดมากไปแล้ว!”
“ในเมื่อฉันรับปาก ก็ไม่ผิดคำพูดแน่นอน! และจะไม่โกหกคุณด้วย!”
“ต้าจีจะมีเจตนาไม่ดีอะไรได้ล่ะ?”
ต้าจีพูดพร้อมรอยยิ้ม หางจิ้งจอกฟู ๆ แกว่งไปมา
ภาพของเธอทำให้เย่โม่คิดถึงชิงไต้ ท่าทางคล้ายกันมาก แต่ต้าจีคนนี้ฉลาดแกมโกงกว่าจิ้งจอกใสซื่ออย่างชิงไต้เป็นล้านเท่า
“ฉันมีเพื่อนคนหนึ่งจากเผ่าจิ้งจอกสวรรค์ คล้ายเธอมาก พวกเธอคงรู้จักกันได้!”
“จริงเหรอ? มีคนจากเผ่าพันธุ์ที่เหมือนฉันด้วยเหรอ? ต้าจีน้อยก็อยากรู้เหมือนกัน!”
“ถ้าไม่มีคำถามอื่น ฉันจะเริ่มถามแล้ว”
“ถามมาเลย!”
เย่โม่คิดเล็กน้อยแล้วถามคำถามแรก
“ฮีโร่ในเกมมีทั้งหมดกี่ตัว? แล้วพวกมันเลือกเป้าหมายในการล่ายังไง?”
ต้าจีไม่ตอบทันที แต่ยกนิ้วขึ้นสองนิ้ว
“สองคำถามนะ! ต้องให้เครื่องประดับสวย ๆ อย่างน้อยสองร้อยชิ้น!”
“ตกลง!” เย่โม่โบกมือ แล้วหยิบเครื่องประดับสวยงามสองร้อยชิ้นออกมาจากแหวนเก็บของทันที
ของพวกนี้เขามีเยอะมาก!
เป็นของที่แทบไม่มีค่าอะไร นอกจากความสวยงาม
วันนี้ถือเป็นโอกาสเคลียร์ของในคลัง
เมื่อเห็นเย่โม่หยิบเครื่องประดับสองร้อยชิ้นออกมาแบบไม่ลังเล ต้าจีก็ตะลึง
เธอไม่คิดว่าเย่โม่จะใจกว้างขนาดนี้ หยิบเครื่องประดับระดับสูงออกมาสองร้อยชิ้นในครั้งเดียว!
แถมยังเป็นคนละแบบทั้งหมด และเธอก็ชอบทุกชิ้น!
เธอเรียกราคาต่ำไปหรือเปล่า?
เย่โม่คนนี้…
รวยมาก!
ต้าจีกลืนน้ำลาย อยากขึ้นราคา แต่ถ้าขึ้นราคาตอนนี้ก็เสียภาพลักษณ์
เธอเป็นจิ้งจอกที่รักศักดิ์ศรี!
ไม่เป็นไร นี่แค่เริ่มต้น
ตราบใดที่เย่โม่ยังไม่รู้ข้อมูลของวันสิ้นโลก เขาจะต้องถามอีกมากแน่นอน
ต้าจีค่อย ๆ ดึงเครื่องประดับเข้าหาตัว ดวงตาเล็ก ๆ กลอกไปมา
จากนั้นเธอก็ตอบว่า
“จำนวนฮีโร่ในเกมไม่ได้มาก จำนวนของพวกมันขึ้นอยู่กับจำนวนตัวละครในเกมของโลกนี้!”
“ไม่ใช่ทุกตัวละครจะกลายเป็นฮีโร่ได้! ต้องเป็นตัวเอกของเกม หรือไม่ก็เป็นตัวระดับบอสที่มีพลังและได้รับการยอมรับจากสาธารณะ!”
“ส่วนการเลือกเป้าหมายในการล่า… ง่ายมาก ดูจากพลัง!”
“ฮีโร่ในเกมสามารถรับรู้ความแข็งแกร่งของเป้าหมายได้ เมื่อเจอมนุษย์ที่ไม่แข็งแกร่ง และคิดว่ามีโอกาสล่าได้ ก็จะออกมาจากเกมเพื่อโจมตี!”
เย่โม่พยักหน้า แล้วถามต่อ
“ฮีโร่ในเกมฟื้นคืนชีพได้กี่ครั้ง? นอกจากพวกมันจะออกมาเอง มีวิธีอื่นดึงพวกมันออกมาสู่โลกจริงไหม?”
“ถ้าจะฆ่าฮีโร่ในเกม ต้องฆ่าในโลกจริงเท่านั้นหรือเปล่า? มีวิธีอื่นไหม?”
“แล้วทุกครั้งที่ถูกฆ่า ต้องใช้เวลานานแค่ไหนถึงจะฟื้น?”
ต้าจีเอามือเท้าคาง มองเย่โม่ด้วยสายตายั่วยวน
“หนุ่มหล่อ ถามเยอะเหมือนกันนะรอบนี้!”
เย่โม่เข้าใจทันที
“เข้าใจแล้ว ต้องจ่ายเพิ่มใช่ไหม? เท่าไหร่ก็ว่ามา!”
ต้าจีชอบความตรงไปตรงมาของเย่โม่
ครั้งนี้เป็นงานใหญ่!
เธอยกมือขึ้นห้านิ้ว
“อย่างน้อยห้าพันชิ้น! หรือเสื้อผ้าสวย ๆ มูลค่าเท่ากัน!”
ความหลงใหลในเครื่องประดับและเสื้อผ้าของผู้หญิง ช่างไม่มีที่สิ้นสุดจริง ๆ
ห้าพันชิ้น?
ใส่ไหวเหรอ?
ถ้าใส่วันละชิ้น ยังต้องใช้เวลาสิบปีกว่าจะครบ!
แต่เรื่องนั้นไม่ใช่สิ่งที่เย่โม่ต้องสนใจ
เธอตั้งราคา เขาก็แค่จ่าย
เย่โม่โบกมือ เครื่องประดับหลายพันชิ้นก็ปรากฏตรงหน้าต้าจี
“นี่หกพันชิ้น!” ต้าจีนับอย่างรวดเร็ว
เธอเรียกห้าพัน แต่เย่โม่ให้หกพัน!
เย่โม่ยิ้ม
“ที่เกินมาอีกพัน ถือว่าเป็นของแถมให้เธอ!”
ต้าจี “…”
พระเจ้า!
เธอพยายามอย่างมากกว่าจะกล้าเรียกราคาห้าพันออกมา
แต่สำหรับเขา มันกลับเหมือนหยดน้ำในมหาสมุทร!
แค่โบกมือก็ให้เครื่องประดับหกพันชิ้น แถมยังมีอีกพันชิ้นเป็นของแถม…
ต้าจีไม่เคยคิดเลยว่า วันแรกที่ออกจากโลกเกม เธอจะได้เครื่องประดับมากมายขนาดนี้!
เห็นได้ชัดว่าเธอประเมินราคาต่ำไปอีกแล้ว…
ครั้งหน้าเธอต้องเรียกให้มากกว่านี้!
ต้าจีตัดสินใจในใจเงียบ ๆ
ผู้ชายตรงหน้าคนนี้ ถึงจะหล่อ แต่ก็เป็นศัตรูของเธอ
จะให้เขาได้อะไรไปง่าย ๆ ไม่ได้!
เมื่อได้รับผลประโยชน์แล้ว ต้าจีก็ตอบคำถามของเย่โม่ตามสัญญา
“จำนวนครั้งที่ฮีโร่ในเกมฟื้นคืนชีพ ขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่ง!”
“บางตัวฟื้นได้สามครั้ง บางตัวห้าครั้ง บางตัวมากกว่าสิบครั้ง!”
“แต่เวลาที่ใช้ฟื้นในแต่ละครั้งไม่เท่ากัน ยิ่งฟื้นหลายครั้ง เวลาก็ยิ่งนาน!”
“แต่ถ้าจะให้ฮีโร่ในเกมออกมา ก็ทำได้แค่รอให้พวกมันออกมาเอง! ไม่มีวิธีบังคับให้พวกมันออกจากโลกเกม!”
คำถามนี้ถือว่าต้าจีตอบแล้ว
เย่โม่คิดอยู่ครู่หนึ่ง เขายังมีคำถามสุดท้าย
“ฮีโร่ในเกมพัฒนาความแข็งแกร่งของตัวเองได้ยังไง?”
รออยู่นาน ต้าจีก็ไม่เห็นเย่โม่ถามต่อ
“จบแล้ว?” ต้าจีถามอย่างสงสัย “ถามแค่คำถามเดียวเหรอ?”
“แค่คำถามเดียว! ฉันไม่มีอะไรจะถามมากขนาดนั้น” เย่โม่พูดอย่างจนใจ
พระเจ้า!
นี่คือคำถามสุดท้ายจริง ๆ!
ต้าจีที่เจ้าเล่ห์เป็นร้อยแผน คิดสถานการณ์ออกทันที
นี่คือโอกาสสุดท้ายในการรีดผลประโยชน์!
ถ้าพลาดแล้ว จะไม่มีอีก!
เธอยกนิ้วขึ้นหนึ่งนิ้ว คิดเล็กน้อย แล้วพูดอย่างหน้าด้าน
“รางวัลสำหรับคำถามนี้ ฉันต้องการเครื่องประดับหนึ่งแสนชิ้นที่ไม่ซ้ำกัน!”
เมื่อได้ยินแบบนั้น เย่โม่โบกมือ แล้ววางเครื่องประดับสองแสนชิ้นตรงหน้าต้าจี
“นี่สองแสนชิ้น! เป็นค่าตอบแทนสำหรับคำถามนี้!”
“อีกหนึ่งแสนที่เกินมา ถือว่าเป็นของแถมจากฉัน!”
ต้าจีกุมหน้าอกอวบอิ่มของตัวเอง หายใจหอบ
เธอคิดว่าหนึ่งแสนก็เยอะมากแล้ว
แต่เย่โม่กลับเพิ่มให้อีกหนึ่งแสน!
คนนี้ไม่มีขีดจำกัดเรื่องความฟุ่มเฟือยเลยเหรอ?!
เขารวยขนาดไหนกันแน่?
เอาเครื่องประดับมาถล่มฉันให้ตายไปเลยเถอะ!