37-การพบปะคู่รักเก่า!!

เจียงอี๋อี๋จ้องมองยอดเงินที่ถูกโอนเข้ามา ก่อนจะยกมือขึ้นปิดปากด้วยความตกใจ ดวงตาโค้งเป็นเสี้ยวพระจันทร์อย่างมีความสุข

เธอสามารถสอบเข้าโรงเรียนขุนนางได้ด้วยผลการเรียนของตัวเอง และยังครองอันดับหนึ่งของระดับชั้นไว้อย่างมั่นคง แน่นอนว่าเธอจึงมักจะมีชื่อในการแข่งขันต่างๆ อยู่เสมอ

ก่อนหน้านี้ เธอก็เคยเป็นตัวแทนโรงเรียนไปแข่งมาหลายครั้ง บางครั้งได้เงินรางวัลหลักพัน บางครั้งก็หลักหมื่น

ตอนที่เธอมีเงิน ยังเคยซื้อข้าวสาร น้ำมัน และเครื่องปรุงต่างๆ เข้าบ้านด้วยตัวเอง

เพราะฉะนั้น เธอไม่ใช่ภาระของพี่ชายแน่นอน!

ในทางกลับกัน หลินเมี่ยวเค่อที่เคยเป็นแฟนของเจียงเฉิง กลับแทบไม่เคยเอาเงินเข้าบ้านเลย

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นแค่แฟนกัน ยังไม่ได้แต่งงาน และเจียงเฉิงเองก็ไม่ได้มีเงินเก็บมากนัก การที่หลินเมี่ยวเค่อเลือกเก็บเงินไว้เพื่ออนาคตก็ไม่ใช่เรื่องผิด

แต่การที่เธอไม่เคยช่วยเหลืออะไรเลย แถมยังดูถูกเจียงอี๋อี๋อีก นี่มันเกินไปจริงๆ

เจียงเฉิงคิดถึงเรื่องพวกนี้แล้วก็รู้สึกอึดอัดใจ เขาจึงพูดกับเจียงอี๋อี๋ว่า “พี่มีเงินเยอะแล้ว เธอรู้ใช่ไหม? เอาไปใช้เถอะ”

“หลังจากนี้ทุกมื้อเธอต้องมีเนื้อกิน กินดีๆ จะได้สูงขึ้น!”

“โอเคค่า~”

หลังจากสองพี่น้องพูดคุยกระชับความสัมพันธ์กัน สักพักอาหารที่สั่งไว้ก็มาส่งพอดี

...

เช้าวันรุ่งขึ้น เจียงอี๋อี๋ไปโรงเรียน

ส่วนเจียงเฉิงก็ไปรายงานตัวที่บริษัทความปลอดภัยจ้านหลาง

ภายใต้การฝึกอันเข้มงวดของหวังเหยียน เขาถูกเคี่ยวเข็ญอยู่นานถึงสามชั่วโมงกว่าจะได้พัก

หลังจากฝึกเสร็จ เขาก็กินข้าวสามชามใหญ่ ไก่ทอดสองน่อง และซี่โครงหมูอีกหนึ่งจาน

แม้ว่าตอนนี้ร่างกายของเขาจะพัฒนาไปมาก แต่หวังเหยียนก็บังคับให้เขาใช้พลังงานจนหมดเกลี้ยงทุกครั้ง ถึงขั้นหมดแรงยืน ขาสั่นจนแทบทรงตัวไม่อยู่!

แต่ทุกครั้งที่เขาหมดแรง แสงเรืองรองในจิตสำนึกของเขาจะปล่อยกระแสความเย็นออกมาไหลเวียนไปทั่วร่างกาย

ทุกครั้งที่มันไหลเวียนผ่าน เขาจะรู้สึกดีขึ้น และพลังของเขาก็จะกลับมาเต็มเปี่ยมอีกครั้ง

เพราะความสามารถในการฟื้นตัวที่แข็งแกร่งแบบนี้ หวังเหยียนถึงกับเรียกเขาว่าปีศาจ จากนั้นก็รีดเค้นเขาหนักกว่าเดิมเพื่อดึงศักยภาพที่แท้จริงของเขาออกมา

แม้ว่าการฝึกจะโหดหินสุดๆ แต่เจียงเฉิงก็พัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว

เทคนิคการต่อสู้ด้วยมือเปล่าหลายอย่าง เขาเรียนรู้ได้หมดแล้ว เหลือเพียงแค่การฝึกให้เชี่ยวชาญมากขึ้น

...

บ่ายโมงตรง

เจียงเฉิงเดินออกจากบริษัทความปลอดภัยจ้านหลางด้วยท่าทีที่สดชื่น

เขาส่งข้อความหาติงเชี่ยน ว่ากำลังจะไปที่บริษัทของเธอเพื่อเจียระไนหิน

พอได้รับข้อความตอบกลับ เขาก็กลับไปที่คอนโดโรสการ์เดนเพื่อหยิบหินที่มีหยกซ่อนอยู่

หลังจากจัดการเรื่องนี้เสร็จแล้ว เขาก็ตั้งใจจะไปซื้อรถที่โชว์รูม 4S

ในเมื่อมีเงินแล้ว เขาก็แค่จ่ายเพิ่มหน่อย ให้โชว์รูมจัดการเรื่องเอกสารให้เสร็จ จะได้ขับรถกลับได้เลย

...

ระหว่างทาง คนขับแท็กซี่มองเขาด้วยสายตาประหลาด เพราะเขานั่งรถมาพร้อมกับหินก้อนใหญ่

หลังจากขับมาเกือบครึ่งชั่วโมง ในที่สุดเขาก็มาถึงสำนักงานใหญ่ของกลุ่มเทียนอวี้

แม้ว่ากลุ่มเทียนอวี้จะมีบริษัทลูกหลายแห่ง แต่ฐานที่มั่นของตระกูลติงอยู่ที่เมืองอวิ๋นไห่ ดังนั้นสำนักงานใหญ่จึงตั้งอยู่ที่นี่

ตึกของบริษัทหรูหราเป็นอย่างมาก และตึกทั้ง 59 ชั้นตรงหน้าก็เป็นของกลุ่มเทียนอวี้ทั้งหมด!

เจียงเฉิงเดินเข้าไปในบริษัทผ่านประตูหมายเลข 1 ตามที่ติงเชี่ยนบอก

“สวัสดีค่ะคุณ ไม่ทราบว่าคุณมาทำอะไรที่นี่เหรอคะ?”

พนักงานต้อนรับที่กำลังคุยอยู่กับคู่รักวัยหนุ่มสาวคู่หนึ่ง เหลือบมองเจียงเฉิงที่แบกก้อนหินสีดำเข้ามา แล้วรีบเอ่ยถามเขาด้วยความสงสัย

“ผมเหรอ?”

เจียงเฉิงหันไปมองรอบๆ ก็เห็นว่ามีแค่ตัวเองคนเดียว

เขาเดินเข้าไปใกล้เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์แล้วพูดยิ้มๆ “คือแบบนี้ครับ ผมรู้จักกับคุณหนูของบริษัทคุณ แล้วก็ได้นัดกันไว้ว่าจะมาเจียระไนหินที่นี่...”

“เจียงเฉิง?!”

เขายังพูดไม่ทันจบ คู่รักที่อยู่ตรงนั้นก็หันมามองเขาด้วยความตกใจ

เจียงเฉิงได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนั้นเข้า สายตาก็พลันเย็นชา

ก็ไอ้สองคนที่เป็นชู้กันนี่เอง!

หลิวตงสวมสูททรงเนี้ยบ เซ็ตผมด้วยเจลใส่รองเท้าหนัง ดูเหมือนสุภาพบุรุษ

ส่วนหลินเมี่ยวเค่อ ใส่ชุดราตรีทรงหางปลา สีเงิน สวมสร้อยเพชรที่คอ ต่างหูมุกประดับหู

เธอสะพายกระเป๋า LV คล้องแขน ข้อมือประดับด้วยนาฬิกาหรูจากแบรนด์ Vacheron Constantin มูลค่ากว่าแสนหยวน ส่วนบนศีรษะก็ประดับกิ๊บคริสตัลแวววาวา

ด้วยกองทัพของแบรนด์เนมหรูหราที่ประโคมอยู่บนตัว เธอดูงามสง่าและมั่งคั่งราวกับคุณหนูจากตระกูลร่ำรวย

เจียงเฉิงมองพวกเขาด้วยสายตาเย็นชา

หลังจากหลินเมี่ยวเค่อทิ้งเขาไปหาไอ้หลิวตง ชีวิตเธอก็ดีขึ้นจริงๆ

บางทีเธออาจจะภูมิใจ ว่าการตัดสินใจทิ้งเขาในตอนนั้นเป็นเรื่องที่ถูกต้อง!

จริงอยู่ที่เจียงเฉิงยอมรับว่าเมื่อก่อนฐานะเขาไม่ดีพอ ไม่สามารถให้ชีวิตที่หรูหราแก่เธอได้

แต่เขาเคารพร่างกายของเธอ รักษาเกียรติของเธอ ไม่อยากให้เกิดปัญหาท้องก่อนแต่งจนทำให้เธอเสียชื่อเสียง

เขาทำงานบ้านทั้งหมด เอาใจใส่เธอเสมอ แม้แต่ตัวเองต้องกินขนมปังกับน้ำพริกก็ยอม เพื่อจะได้เก็บเงินซื้อของขวัญให้เธอในวันเทศกาลต่างๆ!

แต่เธอกลับ...

ถ้าทนใช้ชีวิตธรรมดาไม่ไหว ก็บอกเลิกกันก่อน แล้วค่อยไปหาผู้ชายคนใหม่ไม่ได้เหรอ?

ทำไมต้องกินบนเรือนขี้รดบนหลังคา คบกับเขาแต่กลับนอกใจไปหาผู้ชายที่เป็น "เพื่อนรัก" ของเขาด้วย!