32-นกแก้วหยก

ในที่สุดก็มาถึงสถานที่จัดงาน ที่ลานกว้างขนาดใหญ่ ทุกสิ่งที่ไม่จำเป็นถูกเคลียร์ออกไปหมดแล้ว

มีโต๊ะหลายตัวปูด้วยผ้ากำมะหยี่ ทำเป็นแท่นแสดงของเก่า วางเรียงรายอยู่ตามกำแพงสวนและทางเดินในสวน ขณะนี้ก็มีคนเริ่มซื้อขายของโบราณกันแล้ว

เจียงเฉิงกวาดตามองไปรอบๆ คนที่มาที่นี่ล้วนแต่งตัวหรูหรา ไม่ว่าจะเป็นผู้ขายหรือผู้ซื้อของเก่า ล้วนมีท่าทางเหมือนบิ๊กบอส

ในกลุ่มคนเหล่านั้น มีบางคนที่เจียงเฉิงรู้สึกคุ้นหน้า

บริเวณขอบด้านข้างของลาน มีเก้าอี้วางอยู่ คาดว่าน่าจะเตรียมไว้สำหรับให้คนนั่งพัก

เจียงเฉิงและเพื่อนอีกสองคนเห็นว่าการประมูลส่วนตัวกำลังจะเริ่มขึ้น จึงเลือกที่นั่งตรงมุมหนึ่งของลานเพื่อพักผ่อน

คนเริ่มทยอยเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ ต่างก็เลือกนั่งพักใต้ต้นไม้

ไม่นานนัก ก็มีชายวัยกลางคนที่แต่งตัวด้วยชุดยาวผ้าฝ้าย ท้องป่อง ใบหน้าดูอิ่มบุญ เดินเข้ามาในกลุ่มคน

เขาดูมีอายุราวสี่สิบถึงห้าสิบปี ชายผู้นี้คือเหอชิงหยวน

"ขอบคุณทุกท่านที่สละเวลามาร่วมการประมูลส่วนตัวของผม ขอเชิญทุกท่านนั่งลง การประมูลจะเริ่มขึ้นในไม่ช้า"

"ต่อไป ขอเชิญพบกับของประมูลชิ้นแรก—นกแก้วหยกยุครัฐสงคราม"

หญิงสาวในชุดกี่เพ้าถือถาดที่ปูด้วยผ้าแพรแดง เดินเข้ามาอย่างสง่างาม เธอยกถาดขึ้นและหมุนนกแก้วหยกให้ทุกคนชมจากทุกมุม

นกแก้วหยกยุครัฐสงครามนี้มีขนาดเล็กมาก สูงเพียง 2-3 เซนติเมตร กว้างแค่ประมาณ 1 เซนติเมตรเท่านั้น

แต่งานแกะสลักนั้นประณีตงดงาม ราวกับมีชีวิต!

"นกแก้วหยกยุครัฐสงคราม เริ่มประมูลที่ 500,000 หยวน แต่ละครั้งต้องเพิ่มราคาไม่น้อยกว่า 10,000 หยวน ขอเชิญทุกท่านที่ชื่นชอบหยกยุครัฐสงครามร่วมประมูลกันได้เลย!"

แม้ว่าเจียงเฉิงจะนั่งอยู่ตรงมุมใต้ต้นไม้ หญิงสาวที่ถือถาดก็ยังเดินเข้ามาให้ชมใกล้ๆ

เจียงเฉิงใช้ดวงตาทะลุของเขาส่องไปที่นกแก้วหยก

เขาเห็นประกายแสงเรืองรองเล็กๆ คล้ายแสงหิ่งห้อยลอยอยู่ในหยกชิ้นนี้

"หืม? หยกชิ้นเล็กแค่นี้ ยังมีพลังวิญญาณด้วยหรือ?"

เจียงเฉิงรู้สึกประหลาดใจที่เห็นแสงเรืองรองภายในหยก มันส่องแสงเสถียรเหมือนเปลวเทียน

เขาเคยคิดว่ามีเพียงหยกคุณภาพสูงเท่านั้นที่สามารถกักเก็บพลังวิญญาณได้ แต่ไม่คิดว่าหยกยุครัฐสงครามชิ้นนี้ก็มีแสงวิญญาณแฝงอยู่!

แม้ว่าขนาดของมันจะเล็กมาก จึงมีพลังวิญญาณน้อยกว่าหยกชั้นสูงทั่วไป แต่การที่หยกแกะสลักอายุกว่าสองพันปีชิ้นนี้ยังสามารถกักเก็บพลังวิญญาณได้ นั่นหมายถึงคุณภาพของมันดีเยี่ยม

พร้อมกันนั้น ข้อมูลบางอย่างก็ปรากฏขึ้นในหัวของเขา

【นกแก้วหยกยุครัฐสงคราม: ของแท้】

【มูลค่าตลาด: 4,000,000 หยวน】

"นกแก้วหยกตัวน้อยน่ารักจัง!"

ติงเชี่ยนมองนกแก้วหยกด้วยความตื่นเต้น แล้วก็เริ่มเสนอราคา

"880,000 หยวน!"

"950,000 หยวน!"

"1,050,000 หยวน!"

...

การประมูลครั้งนี้เป็นงานส่วนตัว จึงไม่มีแท็บเล็ตอิเล็กทรอนิกส์ให้เสนอราคา ทุกคนจึงใช้วิธีตะโกนราคากันโดยตรง

เนื่องจากนกแก้วหยกตัวนี้มีขนาดเล็กและน่ารัก จึงถูกใจบรรดาสาวๆ และคุณนายที่มาร่วมงาน หลายคนจึงร่วมประมูลอย่างสนุกสนาน

ติงเชี่ยนแข่งราคามาหลายรอบจนเริ่มเจ็บคอ ขณะที่ราคาพุ่งขึ้นไปกว่า 2,000,000 หยวนแล้ว

ในฐานะคุณหนูใหญ่แห่งตระกูลชั้นนำของเมืองอวิ๋นไห่ ติงเชี่ยนต้องการได้หยกแกะสลักชิ้นนี้มาไว้ในครอบครอง

เธอตั้งใจจะตะโกนราคา 3,000,000 หยวนทันที แต่ก็นึกอะไรขึ้นมาได้ จึงหันไปถามเจียงเฉิงว่า

"เจียงเฉิง นกแก้วหยกยุครัฐสงครามตัวนี้เป็นของแท้แน่ใช่ไหม?"

เจียงเฉิงพยักหน้า "ของแท้แน่นอน เธอสามารถประมูลได้อย่างสบายใจ ราคาตลาดอยู่ที่ 4,000,000 หยวน ถ้าเกินกว่านั้นจะไม่คุ้มค่า ไม่มีผลกำไร"

ติงเชี่ยนยิ้มหวาน "นกแก้วหยกตัวนี้น่ารักมาก ฉันซื้อมาก็ไม่ขายหรอก จะเอาไปทำเป็นจี้ทองหรือเงินไว้ใส่"

เมื่อได้รับการยืนยันจากเจียงเฉิง เธอก็ประกาศราคาเสียงดัง

"4,000,000 หยวน!"

เธอไม่อยากเสียเวลาเพิ่มราคาเป็นหมื่นๆ จึงเสนอราคาสูงสุดไปเลย

ทุกคนในงานต่างหันมามองเธอ เมื่อเห็นว่าเป็นคุณหนูตระกูลติงซึ่งเป็นหนึ่งในตระกูลใหญ่ หลายคนก็รีบถอยให้

แม้แต่คนที่ไม่รู้จักเธอโดยตรง เมื่อเห็นตระกูลใหญ่หลายตระกูลยอมถอยให้ ก็ตระหนักได้ว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดา จึงไม่มีใครสู้ราคาอีก

เหอชิงหยวนหัวเราะดังลั่น "ที่แท้ก็เป็นคุณหนูตระกูลติงที่กล้าประมูลแบบไม่ลังเล!"

ติงเชี่ยนยิ้มและพยักหน้าทักทาย "คุณลุงเหอ ฉันชอบนกแก้วหยกตัวนี้มาก เลยเสนอราคาสูงไปหน่อย อย่าหัวเราะฉันเลยนะคะ"

เหอชิงหยวนลูบพุงกลมของตัวเองแล้วหัวเราะ "ฉันจะหัวเราะเธอได้ยังไง เธอให้เงินฉัน ฉันต้องขอบคุณเธอสิ!"

"นกแก้วหยกยุครัฐสงครามเป็นของเธอแล้ว!"

หญิงสาวที่ถือถาดยื่นนกแก้วหยกให้ติงเชี่ยน ขณะที่พนักงานอีกคนก็ยื่นเครื่องรูดบัตรให้เธอจ่ายเงิน

ที่นี่เป็นงานประมูลส่วนตัว ไม่ยุ่งยากเหมือนบ้านประมูลทั่วไป แค่จ่ายเงินแล้วรับของไปได้เลย

จากนั้น เหอชิงหยวนก็เชิญให้ชมของประมูลชิ้นที่สอง—เตาหลอมเซวียนเต๋อยุคราชวงศ์หมิง

เตาหลอมเซวียนเต๋อเป็นของที่ถูกปลอมแปลงมากที่สุดรองจากหยกโบราณและเครื่องลายคราม

เจียงเฉิงใช้ตาทะลุของเขาส่องดู แล้วข้อมูลก็ปรากฏขึ้นในหัวเขาทันที

【เตาหลอมเซวียนเต๋อยุคหมิง: ของปลอม】

【มูลค่า: 50 หยวน】

เจียงเฉิงยิ้มมุมปาก คิดในใจว่า "ที่แท้ก็ของปลอมนี่เอง"

ขณะที่คนอื่นๆ กำลังประมูลอย่างจริงจัง เขานั่งดูเงียบๆ อย่างสนุกสนาน