8-น้องสาว

เจียงเฉิงโผล่ศีรษะออกมาจากห้องครัว พลางยิ้มให้เจียงอี๋อี๋

เจียงอี๋อี๋วางกระเป๋านักเรียนลงบนเก้าอี้ ก่อนเดินเข้าไปในครัวด้วยความประหลาดใจ

เมื่อเห็นพี่ชายกำลังปรุงน้ำซอสราดเส้นเย็น และบนเตายังมีปลาตัวโตถูกนึ่งอยู่ เธอถึงกับอ้าปากค้างด้วยความตกใจ

"พี่คะ วันนี้มีโอกาสอะไรเหรอ ทำไมทำอาหารจัดเต็มขนาดนี้?"

ในใจเธอเต็มไปด้วยความสงสัย

เมื่อคืนเธอกลับบ้านมาแล้วพบว่าเจียงเฉิงล้มลงกับพื้น ดูราวกับถูกทำร้ายจนตกใจแทบช็อก รีบโทรหาหลินเหมียวขอความช่วยเหลือ

แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาคือคำบอกเล่าว่าพี่ชายของเธอเลิกกับแฟนสาวไปแล้ว อีกทั้งหลินเหมียวยังบล็อกทุกช่องทางการติดต่อของเธออีกด้วย

ตอนนั้นเอง เจียงอี๋อี๋ก็เข้าใจทันทีว่าต้องมีเรื่องเกิดขึ้นระหว่างสองคนนั้น

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึงก็คือ วันนี้พี่ชายกลับทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น แถมยังทำอาหารมื้อใหญ่ขนาดนี้อีก

เจียงเฉิงคนซอสใส่เส้นเย็นแล้วพูดขึ้นลอย ๆ "หลินเหมียวไม่นับว่าผ่าน พี่จะหาแฟนใหม่ที่ดีกว่าให้เธอเอง!"

"อีกอย่าง วันนี้พี่พอมีโชค เลยได้เงินก้อนหนึ่ง ต่อไปค่าเรียนมหาวิทยาลัยของเธอมีพร้อมแล้ว วันนี้ต้องฉลอง!"

เจียงอี๋อี๋ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้ารับ "ดีเลย! พี่ต้องหาแฟนใหม่ให้ได้นะ พี่ออกจะดีขนาดนี้ ยังไงก็ต้องได้แฟนดี ๆ อยู่แล้ว!"

เธอรู้สึกได้ว่า เวลาหลินเหมียวมองเธอ สายตาเต็มไปด้วยความรังเกียจ ไม่ชอบที่เธอเป็นภาระ

แต่สำหรับเธอแล้ว ขอแค่พี่ยังรักและไม่ทอดทิ้งกัน นั่นก็เพียงพอแล้ว

พี่น้องสองคนนั่งล้อมโต๊ะอาหาร ทานกันอย่างเต็มที่

ฝีมือทำอาหารของเจียงเฉิงไม่ธรรมดา แม้จะเป็นครั้งแรกที่ทำปลานึ่ง แต่ก็ทำออกมาได้เหมือนสูตรในวิดีโอแทบทุกขั้นตอน

เนื้อปลานึ่งออกมาได้เนื้อนุ่มฉ่ำ ซึมซับรสชาติได้อย่างดี

หลังจากกินอิ่ม เจียงเฉิงโอนเงินหนึ่งพันหยวนให้เจียงอี๋อี๋ ก่อนจะมองไปที่จี้หยกที่เธอสวมอยู่ พร้อมกับครุ่นคิดถึงวิธีให้เธอลองทดสอบดู

"พี่มองอะไรน่ะ?"

เจียงอี๋อี๋นั่งทำโจทย์ฟิสิกส์ พลางถามขึ้น

หญิงสาวหน้าตาสะสวย รูปร่างบอบบาง นั่งก้มหน้าก้มตาทำการบ้าน ดูแล้วชวนให้รู้สึกเอ็นดู

แต่แม้เธอจะตั้งใจทำมากแค่ไหน สายตาของเจียงเฉิงก็ดูจ้องเขม็งจนทำให้เธอรู้สึกได้

"อ๋อ ก็พี่ไปอ่านนิยายมา เขาบอกว่าจี้หยกที่สืบทอดกันมาหลายชั่วอายุคน ถ้าเอาเลือดหยดลงไปอาจจะปลุกพลังพิเศษได้น่ะ"

เจียงเฉิงเกาหัว พลางแต่งเรื่องขึ้นมาท่ามกลางบรรยากาศอันน่าอึดอัด

เจียงอี๋อี๋จ้องมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง

เจียงเฉิงเริ่มรู้สึกไม่มั่นใจ "เอ่อ...จริง ๆ พี่พูดเล่น—"

ไม่ทันขาดคำ เธอก็ถอดสร้อยออก ก่อนหยิบเข็มวงเวียนจากกล่องดินสอมาเจาะนิ้วตัวเอง

เจียงเฉิงตกใจ รีบพุ่งเข้าไปหา พลางอุทานเสียงดัง "อี๋อี๋! ทำไมเธอถึงใจเด็ดขนาดนี้ ไม่เจ็บหรือไง!"

เขาไม่คิดเลยว่าน้องสาวตัวเองจะกล้าถึงขนาดนี้!

"ไม่เจ็บหรอก" เจียงอี๋อี๋ส่ายหน้า แล้วหยดเลือดลงบนจี้หยก

เจียงเฉิงรีบหยิบกล่องปฐมพยาบาลออกมา ฉีดแอลกอฮอล์ใส่แผล ก่อนจะติดพลาสเตอร์ให้อย่างรวดเร็ว

สองพี่น้องจับจ้องไปที่จี้หยกอย่างตั้งใจ

สิบนาทีผ่านไป

ครึ่งนาทีผ่านไป

หนึ่งนาทีผ่านไป

แต่จี้หยกก็ยังคงไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ

เจียงอี๋อี๋เพียงยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ก่อนหยิบกระดาษทิชชู่ขึ้นมาเช็ดคราบเลือดออกอย่างแผ่วเบา แล้วสวมสร้อยกลับเข้าที่ดังเดิม

เธอมองพี่ชายด้วยสีหน้าจริงจัง "พี่ อ่านนิยายให้น้อยลงหน่อยเถอะ มันไม่ใช่เรื่องจริงหรอก อ่านมาก ๆ แล้วเดี๋ยวสติไม่ดี"

เจียงเฉิง: "…โอเค"

—

วันรุ่งขึ้น เจียงอี๋อี๋ออกไปโรงเรียนตั้งแต่ตีห้าครึ่ง

เจียงเฉิงตื่นขึ้นมาตอนแปดโมง อาบน้ำล้างหน้า พลางคิดถึงพลังพิเศษที่ตัวเองเพิ่งได้รับ

ในเมื่อเขามี "ตาทิพย์" แล้ว ก็ต้องใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด!

เงินหนึ่งล้านหยวนที่ได้มา แม้จะเพียงพอสำหรับค่าเล่าเรียนของเจียงอี๋อี๋ แต่เขายังอยากซื้อบ้านหลังใหญ่ให้เธอ

อย่างน้อยก็ควรเป็นอพาร์ตเมนต์หรู หรือไม่ก็วิลลา!

แน่นอนว่าต้องใช้เงินอีกมาก

ก่อนหน้านี้ เจียงเฉิงไม่กล้าฝันถึงการซื้อบ้านเงินสดเลยด้วยซ้ำ แต่ตอนนี้เขามั่นใจแล้ว!

เขาเดินทางไปยัง "ถนนของเก่า"

ถนนสายนี้ยาวกว่า 1,500 เมตร มีถนนหลักอยู่สามสายขนานกัน

สองข้างทางด้านหน้าเต็มไปด้วยแผงลอยเล็ก ๆ ส่วนด้านหลังเป็นร้านค้าใหญ่

วันนี้เป็นวันเสาร์ ผู้คนจึงคึกคักเป็นพิเศษ ส่วนใหญ่เป็นวัยรุ่นที่มาเสี่ยงดวง หวังจะเจอของล้ำค่าในราคาถูก

ส่วนเด็กมัธยมต้นและมัธยมปลายมีน้อย เพราะต้องไปเรียนพิเศษ

วงการของเก่าเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม ของที่ขายตามแผงลอยเกือบทั้งหมดล้วนเป็นของปลอม

แต่ข้อดีคือ สามารถต่อราคาได้แบบสุด ๆ หากโชคดีเจอของจริง ผลกำไรก็อาจพุ่งเป็นร้อยเป็นพันเท่า

ตอนนี้ เจียงเฉิงมีเงินอยู่แปดแสนหยวน หลังจากเสียภาษีไปยี่สิบเปอร์เซ็นต์

เขาวางแผนกันเงินสามแสนหยวนไว้สำหรับค่าเรียนของน้องสาว ส่วนอีกห้าแสนหยวนจะนำมาใช้ลงทุน

อย่างไรก็ตาม หากเข้าไปซื้อของในร้านค้าหรู ๆ ทันที เงินแค่นี้อาจไม่พอ

ดังนั้น เขาจึงเลือกเริ่มจากแผงลอยเล็ก ๆ ก่อน

เพื่อทดสอบว่าตาทิพย์ของเขาสามารถใช้ได้กี่ครั้งต่อวัน และมีข้อจำกัดอะไรหรือไม่

รวมถึงสะสมทุนให้ได้อย่างน้อยสี่ถึงห้าล้านก่อน จากนั้นค่อยเข้าไปซื้อของในร้านค้าใหญ่!

เจียงเฉิงเดินไปตามถนน หยุดที่แผงลอยแรก

เขานั่งยอง ๆ แสร้งทำเป็นเลือกดูของ แต่จริง ๆ แล้วกำลังใช้ตาทิพย์เพื่อตรวจสอบ

ข้อมูลมากมายไหลเข้าสู่สมองของเขา

[แหวนหยกจักรพรรดิ: ปลอม]

[วัสดุ: เศษขวดเบียร์]

[อายุ: หกเดือน]

[มูลค่า: ห้าสิบเซ็นต์]

[สร้อยข้อมือหยกเขียว: ปลอม]

[วัสดุ: กระจกเจียรไน]

[อายุ: สามเดือน]

[มูลค่า: หนึ่งหยวน]