บทที่ 245: ผู้หญิงห้าคน (ฟรี)

“มาแล้ว ๆ!”

หลินเฟิงรีบตอบผู้หญิงด้านบนทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ

จากนั้นเขาก็คว้าเชือกแล้วปีนขึ้นมาจากหลุม

แต่เมื่อหลินเฟิงมองเห็นผู้หญิงทั้งห้าคนอย่างชัดเจน หัวใจของเขาก็ชะงักไปทันที

แม้ว่าผู้หญิงพวกนี้จะเทียบไม่ได้กับจ้าวจิงอี้และหนิงหรูซวง

แต่ในสภาพแวดล้อมแบบนี้ ยังสามารถรักษาความสวยงามเอาไว้ได้ขนาดนี้ ก็ทำให้หลินเฟิงอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้

และสิ่งที่ทำให้หลินเฟิงประหลาดใจยิ่งกว่านั้นก็คือ ผู้หญิงเหล่านี้กำลังจ้องมองเขาอย่างตรงไปตรงมา

ทำให้หลินเฟิงรู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังยืนเปลือยอยู่ต่อหน้าพวกเธอ

ดังนั้นหลินเฟิงจึงเกิดความคิดขึ้นในทันที สกิลอ่านใจถูกเปิดใช้งานอย่างเงียบ ๆ และความคิดภายในของผู้หญิงเหล่านั้นก็สะท้อนเข้ามาในหัวของเขาทันที

“โอ้พระเจ้า ผู้ชายคนนี้ทั้งหล่อทั้งสูง คืนนี้ดูเหมือนจะได้กำไรแล้วจริง ๆ”

“ตายจริง ฉันตั้งตารอเลยว่าจะมีอะไรสนุก ๆ เกิดขึ้นคืนนี้...”

“ทำไมหัวใจฉันเต้นแรงขนาดนี้นะ จะทำยังไงดี จะทำยังไงดี จะทำยังไงดี...?”

ในตอนนี้ หลินเฟิงที่ได้ยินความคิดภายในของพวกเธอ ก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่ และอดอุทานในใจไม่ได้

บ้าเอ๊ย เจอพวกเดียวกันเข้าให้แล้ว!

ไม่คิดเลยว่าผู้หญิงกลุ่มนี้จะหื่นกว่าฉันเสียอีก วันนี้เปิดโลกจริง ๆ

ขณะที่หลินเฟิงกำลังคิดอยู่แบบนั้น หวังต้าจ้วงก็ปีนขึ้นมาจากหลุมอย่างหอบแฮ่ก ๆ

และความคิดของผู้หญิงเหล่านั้นก็สะท้อนเข้ามาในหัวของหลินเฟิงอีกครั้ง

“โอ้พระเจ้า คราวนี้รวยแล้ว ยังมีผู้ชายอีกคนด้วย!”

“วันนี้จะเป็นวันแห่งโชคสองชั้นหรือเปล่านะ?”

“ผู้ชายคนนี้ก็ดูแข็งแรงดี ไม่รู้ว่าจะรู้สึกยังไง...”

คืนนี้น่าตั้งตารอจริง ๆ

แต่ในขณะที่ผู้หญิงพวกนี้กำลังคิดอยู่ เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งขึ้นมาจากหลุมทันที ทำให้พวกเธอตกใจจนถอยหลังหลายก้าว และพลังธาตุต่าง ๆ ก็สว่างวาบขึ้นในมือของพวกเธอทันที

ที่แท้ผู้หญิงพวกนี้ล้วนเป็นผู้มีพลัง!

ดวงตาของหลินเฟิงหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อเห็นภาพนี้

และเมื่อผู้หญิงเหล่านี้เห็นชัดว่าเงาดำนั้นคือลาบราดอร์ตัวใหญ่ราวกับสิงโต พวกเธอก็แสดงสีหน้าตกตะลึงออกมา

เพราะสุนัขที่ตัวใหญ่ขนาดนี้ ต่อให้ไม่เคยเห็น อย่างน้อยก็ไม่เคยได้ยินมาก่อน

ในตอนนั้นเอง หลินเฟิงก็พูดขึ้นอย่างพอดี

“ไม่ต้องตื่นเต้น มันอ่อนโยนมาก แต่มีเงื่อนไขว่าพวกคุณอย่าทำร้ายมัน”

ผู้หญิงคนหนึ่งที่มัดผมหางม้าสูงได้ยินแบบนั้น ก็หันมองหลินเฟิงแล้วพูดว่า “นี่คือสุนัขของนายเหรอ?”

“ใช่” หลินเฟิงพยักหน้า

“ทำไมสุนัขของนายถึงตัวใหญ่ขนาดนี้?”

“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน อาจจะเป็นการกลายพันธุ์ทางพันธุกรรม”

ผู้หญิงผมหางม้ายังคงมีสีหน้าไม่ค่อยเชื่อหลังจากได้ยินคำตอบของหลินเฟิง

แต่เธอก็ไม่ได้ถามต่อ เพียงแค่ยิ้มให้หลินเฟิงแล้วแนะนำตัว

“สวัสดี ฉันเป็นหัวหน้าของพวกเขา ฉันชื่อเสิ่นหลิน”

“ฉันหวังอวี่ถง”

“ฉันกัวเซียง”

“ฉันหลิวหลี่”

“ฉันเฉินฉู่หลัน”

หลินเฟิงพยักหน้าให้ผู้หญิงทั้งห้าทีละคน “สวัสดี ฉันหลินเฟิง”

ทันทีที่หลินเฟิงพูดจบ ผู้หญิงทั้งห้าก็มองไปที่หวังต้าจ้วงทันที

หวังต้าจ้วงรีบพูด “ผมหวังต้าจ้วง”

ในตอนนั้น หลินเฟิงมองผู้หญิงทั้งห้า แล้วถามขึ้นอย่างกะทันหัน

“ทำไมพวกคุณถึงขุดหลุมไว้กลางถนน?”

เสิ่นหลินซึ่งเป็นหัวหน้าได้ยินแบบนั้น ก็พูดว่า “เอาไว้จับซอมบี้ พวกเราไม่คิดว่าจะมีพวกคุณสองคนผ่านมาที่นี่ ก็เลย...”

เสิ่นหลินหยุดพูดตรงนี้ แล้วทำท่าทางเหมือนรู้สึกผิดกับหลินเฟิง

แต่ในตอนนี้ ความคิดในใจของเสิ่นหลินกลับเป็นว่า ถ้าไม่ขุดหลุมไว้กลางถนน จะจับพวกผู้ชายเหม็น ๆ อย่างพวกนายได้ยังไง?

หลินเฟิงที่ได้ยินความคิดในใจของเสิ่นหลิน ก็แค่นเสียงในใจ

ในเมื่อพวกเธออยากเล่น งั้นฉันก็จะเล่นด้วยกับพวกนางจิ้งจอกน้อยนี่ วันนี้ฉันอยากจะรู้เหมือนกันว่าพวกเธอกำลังคิดจะทำอะไร

ดังนั้นหลินเฟิงจึงยังคงแกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง แล้วพูดต่อ

“รถของฉันตกลงไปในหลุมที่พวกคุณขุดแล้ว พวกคุณมีวิธีช่วยเอามันขึ้นมาไหม?”

“หลุมลึกขนาดนี้ พวกเราคิดวิธีดี ๆ ไม่ออกในตอนนี้ แล้วก็ใกล้จะมืดแล้ว ทำไมพวกคุณสองคนไม่กลับไปพักกับพวกเราสักคืนล่ะ?”

“ผู้ชายสองคนไปพักกับพวกคุณ มันจะไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่นะ?”

หลินเฟิงแกล้งทำสีหน้าลำบากใจแล้วตอบเสิ่นหลิน

เสิ่นหลินและผู้หญิงคนอื่น ๆ อดแค่นหัวเราะในใจไม่ได้เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟิง

ในสายตาของพวกเธอ หลินเฟิงแค่เสแสร้งสุภาพเท่านั้น

เพราะถ้าเป็นผู้ชายคนอื่น คงแทบจะอยากตามพวกเธอกลับไปทันทีแล้ว

และความจริงก็เป็นแบบนั้น เพียงแต่จุดประสงค์ที่แท้จริงของหลินเฟิง คืออยากหยอกล้อผู้หญิงพวกนี้เท่านั้น

ดังนั้นเสิ่นหลินจึงมองหลินเฟิงด้วยสายตาอ่อนหวาน แล้วพูดเสียงนุ่มที่แฝงความหมาย

“ไม่เป็นไร พวกเราไม่ถือหรอก”

เมื่อได้ยินแบบนั้น หลินเฟิงจะไม่เข้าใจความหมายแฝงได้ยังไง

“งั้นก็ได้ ต้าจ้วง คืนนี้พวกเราไปพักกับพวกคุณผู้หญิงพวกนี้สักคืนดีไหม?”

“พระอาทิตย์ก็ตกแล้ว ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางเลือกแล้ว”

หวังต้าจ้วงมองแสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ทางทิศตะวันตก แล้วพูดด้วยสีหน้าจนปัญญา

ดังนั้นหลินเฟิงและคนอื่น ๆ จึงเดินตามผู้หญิงทั้งห้าเข้าไปในเมืองเล็กแห่งนี้ จนมาถึงที่พักของพวกเธอ

มันเป็นลานกว้างที่มีอาคารสามชั้นตั้งอยู่ด้านหน้าและสองฝั่ง แต่ประตูหน้าต่างของอาคารทั้งสามหลังถูกปิดแน่น บางแห่งถึงกับเชื่อมเหล็กและแผ่นเหล็กปิดเอาไว้ เหลือเพียงช่องเล็ก ๆ ที่ดูน่าขนลุก

เลี้ยงซอมบี้งั้นเหรอ เห็นผู้หญิงพวกนี้หื่นขนาดนี้ คงคิดจะเล่นให้พอแล้วค่อยเอาพวกเราไปเป็นอาหารให้ซอมบี้สินะ

เมื่อเห็นภาพแบบนี้ หลินเฟิงก็อดคิดในใจไม่ได้

ในตอนนั้นเอง เสิ่นหลินเหมือนจะมองออกถึงความคิดของหลินเฟิง จึงพูดกับเขาโดยตรง

“ที่นี่เคยเป็นสถานพักฟื้นส่วนตัว”

“งั้นตอนนี้ข้างในมีซอมบี้ถูกขังอยู่ใช่ไหม?”

“ใช่ คืนนี้พวกเราจะพักที่นี่”

เสิ่นหลินชี้ไปที่ห้องหนึ่ง จากนั้นก็พูดเสียงนุ่ม แล้วกอดแขนหลินเฟิงอย่างเป็นธรรมชาติ

โอ้โห ตรงไปตรงมาขนาดนี้เลยเหรอ?

หัวใจของหลินเฟิงตึงขึ้นทันทีเมื่อเห็นภาพนี้

และสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือ หวังต้าจ้วงถูกเฉินฉู่หลันกับหลิวหลี่ลากเข้าไปในห้องแล้ว

ในตอนนี้ ถ้าเข้าไปขัดจังหวะแบบนี้ ก็คงจะดูไม่ค่อยเหมาะเท่าไหร่

ในตอนนี้ หลินเฟิงอดรู้สึกลังเลขึ้นมาในใจไม่ได้

“น้องชาย พวกเราก็เข้าไปกันเถอะไหม?”

และในตอนนั้นเอง เสิ่นหลิน หวังอวี่ถง และกัวเซียง ก็แนบตัวเข้าหาหลินเฟิง สายตาเต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวน...

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………