ฟรี บทที่ 310 ได้รับสัญญาทาสมนุษย์ คำขอบคุณจากเสี่ยวฉานเอ๋อร์

บทที่ 310 ได้รับสัญญาทาสมนุษย์ คำขอบคุณจากเสี่ยวฉานเอ๋อร์

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แน่นอนว่า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ประโยคนี้ห้ามพูดออกไปเด็ดขาด นางก็ได้แต่คิดในใจเท่านั้น ขืนให้มังกรคลื่นเนตรโลหิตได้ยิน มีหวังไม่ตายก็คางเหลือง

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀นกกระจอกมังกรสามสีไม่ได้ตามมาด้วย

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ทำให้หวังอี้สามารถชื่นชมความงามของทิวทัศน์รอบข้างได้อย่างเต็มที่ ทิวทัศน์ของแคว้นฉื่อเหวียนก็ถือว่าไม่เลวเลย ไม่ได้ด้อยไปกว่าไท่หูสักนิด

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ใช่ว่าผู้บำเพ็ญเพียรวิถีมารทุกคนจะชอบสถานที่ที่เต็มไปด้วยปราณมรณะ นอกจากความจำเป็นในการฝึกฝนแล้ว ส่วนใหญ่ก็ยังชอบทิวทัศน์ธรรมชาติที่สวยงามและอลังการ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀และดินแดนลี้ลับที่ถูกสร้างขึ้นเป็นพิเศษนี้ ก็ยังมีการเนรมิตภูเขาสูงและทะเลสาบขึ้นมาเองด้วย เมื่อหมอกปราณวิญญาณหนาแน่นขึ้น ทะเลสาบกว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตาก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀อวี๋ถังถังชี้ไปที่ทะเลสาบแล้วบอกว่า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"นั่นคือที่อยู่ของท่านพ่อ ถ้ำของข้าไม่ได้อยู่ทางนี้ แต่อยู่ที่สระบัวของตำหนักมารโลหิต ซึ่งมันก็เชื่อมต่อกับที่นี่แหละ เดี๋ยวข้าจะพาเจ้าไปดู"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ไม่ต้องรีบหรอกน่า"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀หวังอี้ลูบหัวอวี๋ถังถัง ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อ ก็ได้ยินเสียงแค่นหัวเราะดังมาจากเบื้องบน

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แรงกดดันทางจิตใจพุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ท่ามกลางหมู่เมฆหนาทึบ หัวมังกรขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยเกล็ดสีดำและเขาสั้นยาวโผล่ออกมา ดวงตาของมันเปล่งประกายราวกับทับทิมสีแดงสด

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ที่หว่างคิ้วยังมีรอยแยกแนวตั้งที่ปิดสนิทอยู่ นั่นคือวิชาศักดิ์สิทธิ์ประจำตัวที่แข็งแกร่งที่สุดของมังกรคลื่นเนตรโลหิต… [เนตรโลหิต]!

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แสงมารสลายโลหิตที่ถูกปล่อยออกมาจากมัน มีอานุภาพมากพอที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่บนโลกกลายเป็นแอ่งเลือด ทั้งยังมีผลในการทำลายวิญญาณสลายจิต เรียกได้ว่าร้ายกาจไร้เทียมทาน

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ท่านพ่อ!"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ในขณะที่หวังอี้กำลังเหงื่อแตกพลั่ก รับแรงกดดันระดับวิญญาณแรกกำเนิดจากตาลุงหน้าดุ อวี๋ถังถังกลับวิ่งเข้าไปหาอย่างร่าเริง นางบีบหนามสั้นใต้คางของหัวมังกร

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แล้วเงยหน้าจุ๊บไปหนึ่งที

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀พริบตาเดียว แรงกดดันที่ว่าก็มลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง แทนที่ด้วยเสียงหัวเราะดังกึกก้องจนแสบแก้วหู

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ฮ่าๆๆๆ ลูกสาวสุดที่รัก มาเยี่ยมพ่ออีกแล้วหรือ"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"เปล่าๆ ท่านพ่อบอกว่าอยากเจอหวังอี้ไม่ใช่หรือ? ถังถังพาเขามาแล้ว นี่ไง!"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀หวังอี้รีบก้าวไปข้างหน้า โค้งคำนับแล้วกล่าวว่า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ผู้น้อยหวังอี้ คารวะผู้อาวุโสอวี๋ขอรับ"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ฮึ~"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ยิ่งมังกรคลื่นเนตรโลหิตมองหวังอี้ก็ยิ่งขัดหูขัดตา แต่ก็ต้องเห็นแก่ธุระสำคัญ นักหลอมโอสถที่สามารถหลอมโอสถโลหิตหัวใจมังกรเจียวคืนบรรพบุรุษระดับสุดยอดได้นั้น ช่างหายากเหลือเกิน

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀จริงๆ แล้วในนิกายโลหิตวิญญาณผกผันก็มีอยู่คนหนึ่ง นั่นก็คือเจ้าตำหนักหอโอสถ เขาเป็นนักหลอมโอสถระดับสี่ขั้นสูง แต่เขาติดงานล้นมือ ตาเฒ่าระดับวิญญาณแรกกำเนิดทั้งนิกาย ล้วนแต่พึ่งพาโอสถของเขาในการบำเพ็ญเพียร

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เขาสามารถเจียดเวลามาหลอมโอสถให้อวี๋ถังถังได้แค่นานๆ ครั้งเท่านั้น

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀หากขอบ่อยเกินไป ก็เกรงว่าจะหน้าด้านเกินงาม

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀การปรากฏตัวของหวังอี้ ได้แก้ไขปัญหาเรื่องโอสถของอวี๋ถังถังได้อย่างสมบูรณ์แบบ โอสถโลหิตหัวใจมังกรเจียวคืนบรรพบุรุษเป็นโอกาสที่เขาหามาจากเศษซากเกาะมังกรในอดีต

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀มันแทบจะไม่มีผลกับตัวเขาแล้ว แต่สำหรับอวี๋ถังถังที่มีสายเลือดระดับปฐพีขั้นสูงสุด การรับประทานโอสถคืนบรรพบุรุษเป็นประจำ จะช่วยเพิ่มโอกาสในการเลื่อนระดับสายเลือดของนางได้อย่างค่อยเป็นค่อยไป

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เช่นนี้ ก็ถือว่าไม่เสียทีที่รับปากผู้อาวุโสแห่งเกาะมังกรไว้

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ยิ่งไปกว่านั้น อวี๋ถังถังยังฝึกฝนวิชาลับชนิดพิเศษ ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้นางไม่ยอมโตเสียที หากวันใดที่นางเติบโตขึ้นจริงๆ ก็จะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลงอย่างสมบูรณ์แบบ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แต่ถ้าหากวิชาลับนี้ล้มเหลว นางก็คงไม่มีวันเติบโตได้อีกเลยตลอดชีวิต

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀โอสถคืนบรรพบุรุษสามารถช่วยในเรื่องนี้ได้มาก

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ทางที่ดีควรกินจนกว่าจะเกิดกำแพงโอสถ เมื่อถึงตอนนั้นค่อยเริ่มกินแบบสองลวดลาย สามลวดลาย สี่ลวดลาย... ไปจนถึงเก้าลวดลาย

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀โอสถชนิดนี้ ยิ่งมีลวดลายเพิ่มขึ้นหนึ่งลาย ก็จะสอดคล้องกับโลหิตมังกรเจียวระดับสี่หนึ่งชนิด

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เขารวบรวมมาหลายปี เพิ่งจะได้ส่วนผสมสำหรับโอสถคืนบรรพบุรุษระดับห้าลวดลายมาเพียงชนิดเดียว ซึ่งความยากในการหลอมนั้นเทียบเท่ากับโอสถวิญญาณระดับสี่

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แต่การจะหลอมโอสถวิญญาณระดับสี่ให้ออกมาเป็นระดับสุดยอดได้นั้น ทักษะการหลอมโอสถต้องอยู่ในขั้นปรมาจารย์

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เมื่อมองดูทั่วทั้งโลกใบนี้ นักหลอมโอสถระดับนี้มีไม่ถึงห้าคนเสียด้วยซ้ำ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀หวังอี้มีศักยภาพนั้น

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ดังนั้น จึงจะจำกัดอยู่แค่การร่วมมือเรื่องโอสถไม่ได้ เขาต้องหาวิธีทำให้หวังอี้ติดหนี้บุญคุณเขาให้มากๆ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เมื่อเป็นเช่นนี้ เรื่องโอสถในอนาคตของอวี๋ถังถัง เขาก็เหมาหมดแล้วไม่ใช่หรือ?

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ณ ลานกว้าง

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เมื่อรอแล้วรอเล่าก็ไม่มีเสียงตอบรับ หวังอี้จึงอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าแอบมอง ก็พบว่ามังกรคลื่นเนตรโลหิตกำลังเหม่อ? ไม่สิ... น่าจะกำลังใช้ความคิดอยู่มากกว่า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ท่านพ่อ?"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ความเงียบงันนี้สิ้นสุดลงเมื่ออวี๋ถังถังร้องเรียกด้วยเสียงใสแจ๋ว หวังอี้ที่กำลังทำตัวไม่ถูกแทบจะใช้นิ้วเท้าจิกพื้นจนทะลุ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀มังกรคลื่นเนตรโลหิตที่ได้สติกลับมา ก็กลายร่างในทันที

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แสงสีเลือดตกลงบนพื้น แปรเปลี่ยนเป็นชายฉกรรจ์ร่างกำยำสูงเกือบสามเมตร แขนล่ำบึ้กกว่าตัวของอวี๋ถังถังเสียอีก ด้านนอกยังมีเกล็ดปกคลุมอยู่ประปราย

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ท่ามกลางผมสีดำขลับ มีเขามังกรคู่หนึ่งงอกออกมา

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ครึ่งบนของหน้าผากมีเกล็ดมังกรเจียวปกคลุม ดวงตายังคงเป็นสีแดงสดที่มีรูม่านตาแนวตั้ง เอกลักษณ์ของเผ่าพันธุ์อสูรยังคงเด่นชัด

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เขาเพียงแค่กวักมือเรียก อวี๋ถังถังก็ไปนั่งอยู่บนไหล่ของเขาแล้ว ส่วนหวังอี้กลับถูกเส้นใยโลหิตหลายเส้นดึงลงไปในทะเลสาบ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ไม่กี่อึดใจต่อมา

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀บนเกาะเล็กๆ กลางทะเลสาบ ทั้งสองนั่งเผชิญหน้ากัน

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ด้วยอานิสงส์ของอวี๋ถังถัง เขาจึงมีที่นั่ง มังกรคลื่นเนตรโลหิตเอ่ยปากพูดขึ้น

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"เจ้าชื่อหวังอี้ใช่ไหม ได้ยินมาว่าเจ้ามีเรื่องบาดหมางกับฟ้าทมิฬ ให้ข้าช่วยจัดการเรื่องนี้ให้ดีไหม แล้วเจ้าก็คอยหลอมโอสถให้ถังถังอย่างสบายใจต่อไป"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"เรื่องนั้น..."

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀หวังอี้ลังเลเล็กน้อย เอ่ยอย่างไม่ค่อยแน่ใจว่า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"เรื่องเข้าใจผิดกับฝูจวินฟ้าทมิฬ ผู้น้อยได้ชี้แจงไปเรียบร้อยแล้วขอรับ"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"โอ้?"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀มังกรคลื่นเนตรโลหิตไม่ได้รู้สึกเก้อเขินแต่อย่างใด หัวเราะร่วน

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็เปลี่ยนเงื่อนไขใหม่"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"นี่คือป้ายคำสั่งของข้า ผู้อาวุโสทั้งเก้ายอดเขาของนิกายโลหิตวิญญาณผกผันล้วนรู้จักดี ต่อให้เจอเรื่องยุ่งยากระดับวิญญาณแรกกำเนิด แค่แสดงป้ายนี้ ส่วนใหญ่ก็คลี่คลายปัญหาได้"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ดวงตาของหวังอี้เป็นประกาย

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เขากล้าพูดได้เลยว่า ที่เขามาที่นี่ก็เพื่อสิ่งนี้แหละ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ผู้น้อยย่อมเชื่อมั่นในคำสัญญาของผู้อาวุโสอวี๋อย่างแน่นอน ไม่ทราบว่าหากต้องการป้ายคำสั่งนี้ ผู้น้อยต้องแลกด้วยสิ่งใดขอรับ"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ง่ายมาก"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าจะต้องเป็นนักหลอมโอสถส่วนตัวของข้า ค่าใช้จ่ายในการพัฒนาทักษะการหลอมโอสถของเจ้า ข้าจะรับผิดชอบทั้งหมด และเจ้าต้องให้ความสำคัญกับการหลอมโอสถที่ข้าต้องการเป็นอันดับแรก"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เงื่อนไขนี้ คล้ายกับสัญญาปั้นดาวรุ่งเลย

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แต่ปัญหาคือ หวังอี้ไม่ได้ต้องการการสนับสนุนด้านนี้ ทักษะการหลอมโอสถของเขาพัฒนาจนสุกงอมแล้ว การใช้คำว่า "สนับสนุน" ดูจะเหมือนสัญญาจ้างงานมากกว่า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามขึ้น

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"หากผู้น้อยตกลง ผู้น้อยจะยังรับงานจากคนอื่นเป็นการส่วนตัวได้หรือไม่ขอรับ"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ย่อมได้"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"แต่ว่า... เจ้าห้ามใช้สมุนไพรวิญญาณที่ข้ามอบให้ และเมื่อใดที่ข้ามีความต้องการ เจ้าจะต้องวางมือจากงานอื่น แล้วให้ความสำคัญกับความต้องการของข้าก่อน"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ผู้น้อยเข้าใจแล้วขอรับ"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀อวี๋ถังถังนั่งเท้าคางอยู่ข้างๆ เดี๋ยวมองพ่อตัวเอง เดี๋ยวมองหวังอี้ ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่ นางนั่งเงียบตลอดการสนทนา

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ส่วนหวังอี้กลับกำลังขบคิด

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀วิธีนี้เท่ากับว่าเขาได้เข้าไปอยู่ในความดูแลของมังกรคลื่นเนตรโลหิตอย่างเต็มตัว เรียกได้ว่าเป็นลูกน้องของเขาเลยก็ว่าได้

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ในระยะสั้นเขาขาดทุนย่อยยับ!

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แต่มองในระยะยาวแล้ว เขากำไรมหาศาล!

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ข้อแรก เขาสามารถขอทรัพยากรวิญญาณระดับวิญญาณแรกกำเนิดที่หายากจากมังกรคลื่นเนตรโลหิตได้ โอกาสสำเร็จก็มีสูง เพราะในอนาคตการหลอมโอสถวิญญาณระดับสี่ ย่อมต้องมี "ล้มเหลว" บ้างเป็นธรรมดา

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀นี่ก็เท่ากับเป็นข้ออ้างที่สมเหตุสมผลให้เขาได้งุบงิบสมุนไพร

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เผลอๆ เขาอาจจะได้สมุนไพรวิญญาณระดับสี่มาครอบครองตั้งแต่ตอนที่อยู่ระดับแก่นทองคำเลยด้วยซ้ำ ถ้าเอามาช่วยบำเพ็ญเพียรได้ ชีวิตเขาจะก้าวกระโดดขนาดไหน?

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ข้อสอง พันธสัญญาแม่น้ำปรโลกกับจัวโส่วชิ่ง หมายความว่าเขาต้องทุ่มสุดตัวเพื่อเรื่องนี้ และถ้าหากพยายามเต็มที่แล้วยังล้มเหลวอีกล่ะก็

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ทางหนีทีไล่ทางนี้ก็สำคัญมาก

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀มังกรคลื่นเนตรโลหิตสามารถช่วยเขาจากสถานการณ์เลวร้ายได้ ต่อให้เขาพลาดพลั้งพ่ายแพ้ฝูเซียว เขาก็ยังมีโอกาสแก้ตัวเป็นครั้งที่สอง ไม่ต้องตกเป็นทรัพยากรบำเพ็ญเพียรของอีกฝ่ายโดยตรง

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀สิ่งที่เขาต้องเสียไป ก็แค่ความเป็นอิสระบางส่วนเท่านั้น

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ตราบใดที่มีอวี๋ถังถังอยู่ รอจนเขาก่อกำเนิดวิญญาณได้สำเร็จ และมีฐานะทัดเทียมมังกรคลื่นเนตรโลหิต สถานะนายบ่าวนี้ก็จะเปลี่ยนเป็นหุ้นส่วนกันโดยธรรมชาติ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เพราะฉะนั้น ตกลงได้เลย!

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ตกลง ในเมื่อผู้อาวุโสอวี๋ให้เกียรติหวังผู้นี้ถึงเพียงนี้ หากไม่รับป้ายคำสั่งไว้ ก็คงเป็นการไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงแล้ว"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ฮ่าๆๆ เจ้าเด็กดี!"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ในนิกายศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้มีนักหลอมโอสถฝีมือดีอย่างเจ้าเกิดขึ้นมานานแล้ว ในเมื่อเจ้ารับปาก ปัญหาเรื่องหอโอสถ ข้าจะจัดการให้เอง"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"เช่นนั้นคงต้องรบกวนผู้อาวุโสอวี๋แล้ว หวังผู้นี้ซาบซึ้งใจยิ่งนัก"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เมื่อตกลงกันด้วยวาจาเรียบร้อย มังกรคลื่นเนตรโลหิตก็ไม่ได้บังคับให้เขาลงนามพันธสัญญาแม่น้ำปรโลก อาจจะเพราะมีเหตุผลอื่น

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เมื่อเห็นทั้งสองคุยธุระเสร็จ อวี๋ถังถังก็กลับมาร่าเริงอีกครั้ง

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ไปๆ ข้าจะพาเจ้าไปดูถ้ำดอกบัวของข้า"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ขณะที่อวี๋ถังถังกำลังจะลากหวังอี้ไป มังกรคลื่นเนตรโลหิตก็ขมวดคิ้วมุ่น จ้องมองหวังอี้อย่างเคลือบแคลงใจ ห้องนอนของลูกสาวจะให้ใครเข้าออกตามใจชอบได้ยังไง

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"…เดี๋ยวก่อน!"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ไอ้พวกวิตถารในแคว้นฉื่อเหวียนมีไม่น้อยเลย กันไว้ดีกว่าแก้

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เมื่อมังกรคลื่นเนตรโลหิตขัดจังหวะแบบนี้ หวังอี้ก็ไม่ได้รู้สึกกลัวอะไร คนไม่ผิดย่อมไม่กลัวผีสาง เขาเองก็ยังมีเรื่องที่ยังไม่ได้คุยด้วยซ้ำ!

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เขาจึงรีบปลอบโยนอวี๋ถังถังก่อน

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ผู้อาวุโสอวี๋ การมาเยือนของผู้น้อยครั้งนี้ แท้จริงแล้วยังมีอีกเรื่องที่อยากจะขอร้อง ไม่ทราบว่าพอจะ..."

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"พอดีเลย ที่ข้าเรียกเจ้าไว้ก็เพื่อเรื่องนี้แหละ"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀มังกรคลื่นเนตรโลหิตมองออกว่าเขาต้องการจะพูดอะไร จึงล้วงหยิบกระดาษเก่าคร่ำคร่าแผ่นหนึ่งออกมา แล้วอธิบายว่า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"นี่คือสัญญาทาสของถานไถฉาน เมื่อก่อนแม่ของนางเอานางมาขายให้ข้า หากถังถังไม่ต้องการแม่นม ข้าก็คงไม่รับซื้อไว้หรอก"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀คำพูดนี้ ทำให้หวังอี้เกิดความสงสัยขึ้นมา

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"แม่ของถานไถฉาน?"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"จะว่าใช่มันก็ไม่เชิงหรอกนะ ก็แค่แม่ในนามเท่านั้น"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ มังกรคลื่นเนตรโลหิตก็มีสีหน้าเวทนา

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"พ่อของนางเป็นมารเฒ่าระดับวิญญาณแรกกำเนิดของนิกายสราญรมย์ ในช่วงสงครามธรรมะ-อธรรมเมื่อราวๆ สามสี่ร้อยปีก่อน เขาได้ลักพาตัวผู้บำเพ็ญเพียรหญิงจากไท่หูมาเป็นจำนวนมาก"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"หลังจากสงครามยุติลง สหายเก่าของข้าคนนี้ก็โชคร้ายถูกระดับวิญญาณแรกกำเนิดของสำนักกระบี่แก้แค้น จนตกตายในที่ราบโบราณคนเถื่อน คู่บำเพ็ญเพียรของเขาจึงคิดจะเอาเตาหลอมและลูกๆ เหล่านี้ไปขาย"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"จะว่าไป ถานไถฉานก็เลือกที่จะมาอยู่กับข้าเอง วันนี้ข้าขอมอบสัญญานี้ให้เจ้า เจ้าจะจัดการยังไงก็แล้วแต่เจ้าเลย"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀สิ่งที่มังกรคลื่นเนตรโลหิตเวทนา คือการตายของสหายเก่า

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀แต่สิ่งที่หวังอี้เวทนา คือชะตากรรมอันแสนอาภัพของถานไถฉาน ไม่คิดเลยว่าจะมีเรื่องราวเบื้องหลังซ่อนอยู่เช่นนี้

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ที่บอกว่านางเลือกเอง จะมีสักกี่ส่วนที่เป็นเพราะถูกสถานการณ์บีบบังคับกันล่ะ

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ในสถานการณ์เช่นนั้น การได้มาอยู่กับมังกรคลื่นเนตรโลหิต

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀นับว่าเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว อย่างน้อยก็ไม่ต้องกลายเป็นเตาหลอมชั้นเยี่ยมที่ถูกส่งไปขายตามที่ต่างๆ ของนิกายสราญรมย์ พูดให้ฟังสบายหูหน่อย ก็อาจจะเรียกได้ว่าโชคดีด้วยซ้ำ!

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ผู้น้อยเข้าใจแล้ว"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀…………

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀หลังจากออกจากถ้ำบำเพ็ญเพียรของมังกรคลื่นเนตรโลหิต หวังอี้ก็ไม่ได้ตามอวี๋ถังถังไปที่ถ้ำดอกบัวของนาง แต่ถูกตาลุงหน้าดุส่งตัวออกจากดินแดนลี้ลับโดยตรง

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀เมื่อสัมผัสเทวะกวาดไปพบเงาร่างที่โดดเดี่ยวของถานไถฉาน

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀หวังอี้ก็ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังนางอย่างกะทันหัน พร้อมกับตบสัญญาลงบนโต๊ะหินในศาลาชมวิว

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"ไป กลับยอดเขาโลหิตเยือกแข็งกับข้า"

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ในวินาทีนั้น

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀ราวกับมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจของถานไถฉาน ความรู้สึกของนางปั่นป่วนวุ่นวายราวกับพายุโหมกระหน่ำจนยากจะสงบลงได้

⠀⠀⠀

⠀⠀⠀"หวังอี้..."