บทที่ 200: กระหน่ำโจมตีจนศึกจบในชุดเดียว! (ฟรี)

บทที่ 200: กระหน่ำโจมตีจนศึกจบในชุดเดียว! (ฟรี)

เมื่อเห็นการตอบสนองของบาร์ตี้ ดัดลีย์ก็ไม่ได้ตื่นตระหนกเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับวิจารณ์อย่างสนใจแทน

ตัวประกันถูกช่วยออกมาแล้ว ดังนั้นบาร์ตี้จึงไม่มีไพ่ต่อรองอะไรเหลืออยู่ในมืออีก

ที่นี่คือเขตของฮอกวอตส์ และตอนนี้ดัดลีย์สามารถเฝ้าตรวจสอบทุกอย่างได้แบบรอบด้าน ทำให้บาร์ตี้ไม่มีที่ให้ซ่อน

การหายตัวใช้ไม่ได้ และช่องว่างด้านความเร็วในการเคลื่อนที่กับการบินก็ห่างกันราวฟ้ากับเหว ทำให้บาร์ตี้ไม่มีทางหนีได้เลย

ยิ่งไปกว่านั้น ดัดลีย์ยังได้ “โทรเสียง” ไปหาดัมเบิลดอร์ในปราสาทแล้ว และสายก็ยังไม่ตัดด้วย

ด้วยสติปัญญาของดัมเบิลดอร์ แค่ได้ยินดัดลีย์ตะโกนชื่อบาร์ตี้ เขาก็รู้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

ตอนนี้เขากำลังออกมาจากปราสาทเพียงลำพัง!

ดัมเบิลดอร์ได้ยินว่าดัดลีย์เป็นฝ่ายได้เปรียบ จึงไม่ได้เรียกฟีนิกซ์ออกมาเคลื่อนย้ายทันทีอย่างเอิกเกริก แต่เลือกเดินออกมาเงียบ ๆ แทน

เมื่อมีปัจจัยได้เปรียบมากมายขนาดนี้ บาร์ตี้ก็เหมือนเต่าในไห ทำได้แค่ดิ้นรน แต่ไม่มีโอกาสพลิกสถานการณ์เลย

ดังนั้น ตอนนี้ดัดลีย์จึงสามารถแสดงพลังของตัวเองได้อย่างเต็มที่ พร้อมทั้งขัดเกลาทักษะการต่อสู้ไปด้วย

ถ้ารออีกสองวัน จนความเสียใจเรื่องเลี้ยงมังกรของแฮกริดถูกแก้ไขอย่างสมบูรณ์ และเขาได้รับรางวัลมา ดัดลีย์ก็จะหลอมรวมไม้กายสิทธิ์ของโวลเดอมอร์

ถึงตอนนั้น ในโลกกว้างนี้ก็คงมีพ่อมดไม่กี่คนแล้วที่สามารถเป็นคู่ต่อสู้ของเขาได้

แบบนั้นมันจะเหงาและน่าเบื่อแค่ไหนกัน?

ความคิดของดัดลีย์แล่นอย่างรวดเร็ว เขาแสดงละครในใจแบบเงียบ ๆ จากนั้นก็เปลี่ยนร่างเป็นกลุ่มควันดำเหมือนบาร์ตี้ ก่อนจะพุ่งไล่ตามอีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว

คาถาบินเป็นควันนี้คือศาสตร์มืดที่ใช้สำหรับบินระยะสั้นและหลบหลีก

ก่อนหน้านี้ในห้องนิรภัยใต้ดินของกริงกอตส์ วิญญาณหลักของโวลเดอมอร์ที่ควบคุมร่างปรสิตของควีเรลล์ก็เคยใช้ท่านี้หลบเวท “พายุทรายหินคลั่ง” ที่ดัดลีย์ร่ายด้วยไม้กายสิทธิ์ของดิกเกิล

ตอนนั้นอีกฝ่ายยังพุ่งมาข้างตัวดัดลีย์อย่างรวดเร็ว และใช้คาถากรีดแทงใส่เขาด้วย

ดัดลีย์เองก็เรียนรู้ท่านี้หลังจากหลอมรวมไม้กายสิทธิ์แตกหักของควีเรลล์

คาถาบินเป็นควันทำให้พ่อมดเปลี่ยนร่างเป็นกลุ่มควันดำ สามารถบินได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งไม้กวาดบิน

ยิ่งไปกว่านั้น ในสภาพควันดำ ยังสามารถต้านทานการโจมตีทางกายภาพได้ในระดับหนึ่ง

ทั้งหมัดคาถาเสริมพลังของดัดลีย์ และใบมีดล่องหนจากคาถา เซ็กตรั้มเซมบร้า ที่สเนปสร้างขึ้นเอง ต่างก็แทบไม่มีผลกับพ่อมดในสภาพนี้

ไม่ต้องพูดถึงว่า ความเร็วในการหลบหลีกของพ่อมดในสภาพควันดำนั้นสูงมาก เหนือกว่าความเร็วตอบสนองและความเร็วโจมตีด้วยคาถาของพ่อมดส่วนใหญ่ไปไกล

อย่างไรก็ตาม สภาพควันดำนี้ไม่สามารถคงไว้ได้นาน และเวทมนตร์นี้ก็ไม่สามารถใช้บินไกลมากได้

พ่อมดศาสตร์มืดส่วนใหญ่ก็ไม่สามารถใช้เวทนี้หลายครั้งติดกันในช่วงเวลาสั้น ๆ ได้เช่นกัน

มันมีข้อจำกัดอยู่มากมาย

ไม่อย่างนั้น เวทนี้คงโกงเกินไปแล้ว

หลังดัดลีย์เปลี่ยนเป็นควันดำ เขาก็แซงควันดำของบาร์ตี้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่ามาก พุ่งไปอยู่ด้านหน้าอีกฝ่ายทันที

และไม่ว่าควันดำของบาร์ตี้จะพุ่งซ้ายขวา พลิกขึ้นลงยังไง เขาก็สลัดควันดำของดัดลีย์ไม่หลุด

เพราะเขาได้หลอมรวมลูกสนิชทองคำไปแล้ว ทำให้ไม่ว่าจะอยู่ในสภาพไหน เขาก็สามารถใช้ความเร็วบินขั้นสุดยอดและการหลบหลีกขั้นสุดยอดของลูกสนิชทองคำได้

ถ้าความเร็วบินสูงสุดของควันดำบาร์ตี้คือ 6000 งั้นความเร็วบินของเขาก็สามารถพุ่งขึ้นไปถึง 10000 ได้อย่างง่ายดาย

ไม่ว่าบาร์ตี้จะพยายามยังไง ก็ไม่มีทางหนีจากมือเขาได้

บาร์ตี้เองก็ตระหนักถึงเรื่องนี้ จึงมีเสียงตะโกนเกรี้ยวกราดดังออกมาจากในควันดำทันที

“คนทรยศ! แกมันคนทรยศสารเลว! ใช้เวทที่จอมมารสอนมาขัดขวางฉัน ผู้ติดตามผู้ภักดีของจอมมาร!

บอกมา! ใครเป็นคนสอนเวทนี้ให้แก? ต้องเป็นพวกขี้ขลาดไร้กระดูกพวกนั้นแน่ใช่ไหม?

สารเลว! จอมมารยังมีชีวิตอยู่แท้ ๆ พวกมันกลับกล้าเข้าข้างดัมเบิลดอร์ เข้าข้างพวกเลือดสกปรกโดยกำเนิดต่ำต้อยแบบแก… อ๊าก !”

ดัดลีย์ทนฟังคำด่าหยาบคายของบาร์ตี้ต่อไม่ไหวแล้ว

ก่อนที่อีกฝ่ายจะด่าจบ เขาก็รวมพลังจิตภายในสภาพควันดำ แล้วสะบัดร่างอย่างรุนแรง

ควันดำที่เขาแปลงร่างอยู่พลันยืดยาวออกเหมือนหางมังกร ก่อนจะฟาดใส่ควันดำของบาร์ตี้อย่างแรง

ราวกับมีขีปนาวุธอากาศสู่พื้นถูกยิงออกไป ควันดำของบาร์ตี้ส่งเสียงแหลมลากเส้นสีดำยาวบนท้องฟ้า ก่อนจะพุ่งกระแทกลงบนสนามฝึกอย่างหนัก

บาร์ตี้ไม่สามารถรักษาสภาพควันดำไว้ได้ตั้งแต่ก่อนตกถึงพื้น และตอนตกลงมาก็ใช้ร่างจริงกระแทกพื้นเต็ม ๆ จนสนามหญ้าของฮอกวอตส์เกิดหลุมใหญ่บิดเบี้ยวเหมือนรอยแผลเป็น

ดัดลีย์ออกจากสภาพควันดำ ลอยตัวลงมา แล้วลงจอดตรงหน้าหลุมใหญ่ที่บาร์ตี้สร้างขึ้น

“อะวาดา เค … อ๊าก…”

บาร์ตี้ที่อยู่ในหลุมยังอยากดิ้นรนเฮือกสุดท้าย เขานอนอยู่ก้นหลุมพร้อมเล็งไม้กายสิทธิ์ใส่ดัดลีย์ พยายามร่ายคำสาปพิฆาต แต่ก่อนจะท่องคาถาจบ เขาก็รู้สึกเจ็บปวดรุนแรงไปทั้งร่าง พร้อมกับความอ่อนแรงที่เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับพลังชีวิตกำลังถูกดูดออกไปไม่หยุด

ก่อนหน้านี้ ความรู้สึกอ่อนแรงนี้ยังไม่ชัดเจนนัก แต่ตอนนี้มันกลับกลายเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทำลายเจตจำนงอันแข็งแกร่งของบาร์ตี้

มันทำให้สมาธิของเขาหลุดไปชั่วขณะ และแสงสีเขียวที่รวมตัวอยู่บนปลายไม้กายสิทธิ์ก็ดับลง

คำสาปพิฆาตจึงร่ายไม่สำเร็จ

“เอ็กซ์เปลลิอาร์มัส!”

“อิมโมบิไลซ์!”

“ครูซิโอ!”

ดัดลีย์ยืนอยู่นอกหลุมใหญ่ แล้วปล่อยคอมโบอย่างลื่นไหล ทั้งแย่งไม้กายสิทธิ์ของบาร์ตี้ มัดอีกฝ่ายด้วยเชือกเวทมนตร์แน่นหนา จากนั้นก็แขวนกลับหัวกลางอากาศ พร้อมมอบคาถากรีดแทงที่ค่อนข้างโหดร้ายให้เขาเต็ม ๆ

“อ๊าก !”

บาร์ตี้ที่ถูกแขวนกลับหัวกลางอากาศดิ้นกระตุกด้วยความเจ็บปวด สะบัดโคลนสกปรกจากพื้นรองเท้าจนกระเด็นเปื้อนเต็มหน้า

ในตอนนั้นเอง เพราะบาร์ตี้ไม่ได้เติมยาลงในขวดเหล้าสีชมพูของมู้ดดี้ทันเวลา ฤทธิ์น้ำยาสรรพรสที่เขาดื่มไว้ก่อนหน้านี้จึงเริ่มหมดลง

เพียงพริบตา ชายวัยกลางคนแก่ชราที่เต็มไปด้วยแผลเป็น ตาบอดข้างหนึ่ง และขาขาด ก็กลับกลายเป็นชายหนุ่มหน้าซีดสุขภาพแข็งแรง ผมบลอนด์อ่อน

นั่นคือรูปลักษณ์ดั้งเดิมของบาร์ตี้ เคร้าช์ จูเนียร์

และเมื่อร่างกลับคืนแบบนี้ ดวงตาเวทมนตร์ปลอมที่บาร์ตี้ใส่ไว้ในเบ้าตาขวา รวมถึงขาไม้ปลอมที่ใช้แทนขาขาด ก็ไม่พอดีกับตัวเขาอีกต่อไป

เพราะของพวกนั้นคืออุปกรณ์ของแม้ดอาย มู้ดดี้

ดวงตาเวทมนตร์ปลอมที่มีสายรัดผูกไว้กับหัวก็ยังพอรับได้ แค่ถูกดวงตาขวาปกติของบาร์ตี้ดันออกมาเล็กน้อย

แต่ขาไม้ปลอมกลับถูกขาซ้ายปกติของบาร์ตี้ดันหลุดออกมาเต็ม ๆ และโชคร้ายที่ขาไม้ปลอมยังมีสายรัดติดอยู่กับขาซ้ายของเขาอีก

ดังนั้น ขาไม้ปลอมจึงห้อยต่องแต่งอยู่ที่ขาซ้ายของบาร์ตี้ โดยปลายเท้าไม้กดลงบนหัวของเขาพอดี

บาร์ตี้ดิ้นไม่หยุดภายใต้ความทรมานของคาถากรีดแทง และเท้าไม้ก็เตะหัวเขาอย่างแรงซ้ำแล้วซ้ำเล่า

มันดูตลกมาก