บทที่ 110 เทียบเคียงระดับเจ้าเหนือหัว!! (ฟรี)

หัวหน้าเผ่ามังกรนภาครามมีสีหน้าซับซ้อนอย่างยิ่ง

โซโลเป็นลูกชายของเขา เดิมทีเขาฝากความหวังไว้กับโซโลอย่างมาก แต่ไม่คิดเลยว่าจะถูกคัดออกเร็วขนาดนี้

แม้หัวหน้าเผ่ามังกรนภาครามจะรู้สึกเสียดาย แต่ไม่นานเขาก็ทำใจได้

ไม่ว่าใครมาเจอมังกรเขียวชางเสวียน ก็ไม่มีทางรับมือได้เหมือนกัน

โซโลกล่าวอย่างตกตะลึงว่า “มังกรราชวงศ์ระดับผู้ปกครอง? ต่อให้เป็นเทรซี่แห่งเผ่าราชวงศ์มังกรขาว หรือเคนส์ หากต้องเผชิญหน้ากับระดับเจ้าเหนือหัวของเผ่ามังกรรอง ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ได้เด็ดขาด!”

โซโลไม่ยอมเชื่ออย่างแน่วแน่

เขารู้ชัดเจนเกินไปว่าระหว่างระดับผู้บัญชาการกับระดับราชานั้นมีช่องว่างมากเพียงใด

มังกรนภาครามไม่พูดอะไรต่อ ถึงแม้โซโลจะไม่เชื่อ แต่ความจริงที่เขาพ่ายแพ้ให้กับมังกรเขียวชางเสวียนก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

บนอัฒจันทร์

ฟ่านเจิ้งฉีกำลังปลอบมังกรนภาครามของตนเอง

ในบางความหมาย โซโลก็ถือเป็นน้องชายของโมเดอ

ส่วนหัวหน้าเผ่ามังกรนภาครามนั้น ยิ่งเป็นพ่อของโมเดอด้วยซ้ำ

แน่นอนว่า มังกรนภาคราม ที่ฟ่านเจิ้งฉีฝึกฝนขึ้นมา ย่อมแข็งแกร่งกว่าหัวหน้าเผ่าอย่างแน่นอน

นี่คือผลของพรสวรรค์ระดับ SS [มังกรหวนคืนต้นกำเนิด]

กลืนโอสถมังกรลงท้องหนึ่งเม็ด จากนั้นก็ไร้ศัตรูในระดับเดียวกัน

เมื่อนึกถึงคำขวัญสมัยหนุ่มของตนเอง ใบหน้าของฟ่านเจิ้งฉีก็ร้อนผ่าวขึ้นมา

ในบางความหมาย [มังกรหวนคืนต้นกำเนิด] ก็มีลักษณะคล้ายสายเลี้ยงดูอยู่บ้าง

ทว่ามันไม่ใช่สายเลี้ยงดูอย่างแท้จริง เพราะในระหว่างการต่อสู้ก็สามารถแสดงผลได้อย่างมหาศาลเช่นกัน

ฟ่านเจิ้งฉีกล่าวด้วยความตกตะลึงอย่างมากว่า “มังกรเขียวชางเสวียนของนายแข็งแกร่งขนาดนี้ได้ยังไง?”

ในสายตาของเขา มังกรเขียวชางเสวียนสามารถเทียบเคียงกับระดับผู้ปกครองได้อย่างสมบูรณ์

นี่หมายความว่าอะไร?

หมายความว่าในตอนนี้ลู่หยูมีคุณสมบัติพอจะถูกยกไปเทียบกับลั่วเหิง มู่หว่าน และจูห่าวเซียงทั้งสามคนอย่างแท้จริงแล้ว!

เขาเพิ่งมาถึงค่ายฝึกจักรพรรดิได้ไม่นานเท่าไรเอง?

แต่กลับสามารถเทียบเคียงกับผู้ฝึกสัตว์อสูรอัจฉริยะที่สุดของเผ่ามนุษย์ในรอบห้าสิบปีทั้งสามคนนั้นได้โดยตรงแล้ว?!

ลู่หยูยิ้มเล็กน้อย มังกรเขียวชางเสวียนจะไม่เก่งได้ยังไง?

แต้มเสริมพลังมากกว่าหนึ่งล้านแต้มเชียวนะ!

เทียบเท่าทรัพยากรมูลค่ากว่าหมื่นล้านแล้ว

ทรัพยากรมหาศาลขนาดนี้ กระทั่งสามารถเลี้ยงดูสัตว์อสูรระดับเจ้าเหนือหัวขึ้นมาได้โดยตรงด้วยซ้ำ

มังกรเขียวชางเสวียนของลู่หยูเพียงแค่เทียบเคียงระดับเจ้าเหนือหัวได้ มีอะไรให้น่าตกใจขนาดนั้นกัน?

ฟ่านเจิ้งฉีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “เทียบเคียงระดับเจ้าเหนือหัวกับระดับเจ้าเหนือหัวจริง ๆ มันเป็นคนละแนวคิดกันโดยสิ้นเชิง ฉันรู้สึกว่ามังกรเขียวชางเสวียนของนาย เมื่อไปถึงระดับเจ้าเหนือหัวจริง ๆ อย่างน้อยก็น่าจะเทียบเท่าสัตว์อสูรระดับเจ้าเหนือหัวขั้น 9 ได้ และเมื่อนายไปถึงระดับเจ้าเหนือหัวขั้น 10 เกรงว่าแม้แต่ฉันก็อาจไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสัตว์อสูรของนายเพียงตัวเดียว...”

สถานการณ์ที่เขาสมมติขึ้นมา ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นกรณีที่สัตว์อสูรระดับเจ้าเหนือหัวขั้น 10 ทั้งหกตัวของเขารุมโจมตีมังกรเขียวชางเสวียนพร้อมกัน

โดยทั่วไปแล้ว ผู้ฝึกสัตว์อสูรจะไม่ปล่อยพลังทั้งหมดออกมาอย่างง่ายดาย

ยกเว้นช่วงชี้เป็นตาย หรือไม่ก็เมื่อความต่างของพลังมากเกินไปจริง ๆ

ลู่หยูยิ้มแล้วกล่าวว่า “ผมคงไม่มีโอกาสได้ประมือกับผู้อาวุโสหรอกครับ”

ฟ่านเจิ้งฉียิ้มออกมา สีหน้าอ่อนโยน

ในใจของเขาพึงพอใจในตัวลู่หยูมากยิ่งขึ้น ไม่เพียงพรสวรรค์และพลังจะล้วนแข็งแกร่ง แต่ลู่หยูยังไม่เคยถ่อมตนจนต่ำต้อยหรือหยิ่งทะนงจนเกินไป และไม่เคยอวดดีเพราะสิ่งเหล่านี้เลย

นิสัยแบบนี้เองที่ฟ่านเจิ้งฉียอมรับมากที่สุด

ลู่หยูมองไปยังสนาม มังกรเขียวชางเสวียนในม่านแสงได้พบคู่ต่อสู้อีกครั้ง

มังกรขาว เทรซี่

ท่ามกลางกระแสน้ำเชี่ยวกราก มังกรขาวกำลังแหวกว่ายอยู่ภายในนั้นอย่างอิสระ

หลังจากเห็นมังกรเขียวชางเสวียน สีหน้าของเทรซี่ก็เย็นชาขึ้นทันที

“แค่ผู้บัญชาการขั้น 10 ยังกล้าเข้ามาในอาณาเขตของฉัน?”

เขาตะโกนเสียงต่ำ ทันใดนั้นสายน้ำก็แปรเปลี่ยนเป็นมังกรฟ้า ก่อนพุ่งกระแทกออกไป!

สายน้ำจำนวนมากก่อตัวเป็นเขตแดน ราวกับต้องการกดมังกรเขียวชางเสวียนให้จมอยู่ใต้คลื่นยักษ์!

“อ๊าวโฮ่ว!”

มังกรเขียวชางเสวียนส่งเสียงคำรามต่ำ ในดวงตาของเขามีเพียงความปรารถนาต่อการต่อสู้เท่านั้น

ก่อนเข้าร่วมการแข่งขัน ลู่หยูได้บอกไว้แล้วว่าให้มังกรเขียวชางเสวียนพยายามสั่งสมประสบการณ์การต่อสู้ในการแข่งขันให้มากที่สุด

ด้วยเหตุนี้ มังกรเขียวชางเสวียนจึงคอยค้นหาคู่ต่อสู้อยู่ตลอด ต้องการฝึกฝนตนเองให้เฉียบคมยิ่งขึ้น

และก็เป็นระหว่างการต่อสู้นี่เองที่มังกรเขียวชางเสวียนได้รู้จริง ๆ ว่าพลังของตนแข็งแกร่งเพียงใด!

แม้ต้องเผชิญหน้ากับมังกรขาวเทรซี่ ซึ่งมีชื่อเสียงอย่างมากในโลกมังกร ดวงตาของมังกรเขียวชางเสวียนก็ยังคงเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งการต่อสู้

เลือดเทพมังกร เดือดพล่าน!

มังกรเขียวชางเสวียนตบกรงเล็บลงไปทันที

คลื่นยักษ์ถูกทำลายจนแตกสลาย กลายเป็นกระแสน้ำไหลย้อนเสียด้วยซ้ำ!

เทรซี่มีสีหน้าตกตะลึง ความดูแคลนทั้งหมดหายไปในทันที และปลดปล่อยพลังเต็มกำลังทันที!

สายน้ำทั้งหมดกลายเป็นพลังของเทรซี่

ตูมมม!

กระแสน้ำขึ้นสูง

มังกรเขียวชางเสวียนเหยียบคลื่นพุ่งตรงเข้ามา ทำลายกระแสน้ำจนแตกกระจาย

กรงเล็บมังกรคว้าร่างของมังกรขาว เทรซี่ ได้อย่างแม่นยำ พลังอันน่าสะพรึงกลัวกดข่มเขาจนแทบขยับตัวไม่ได้!

“โฮก!”

เทรซี่ดิ้นรน ร่างกายบิดตัวช้า ๆ แต่ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถหลุดพ้นได้!

เขาค้นพบอย่างตกตะลึงว่า ภายนอกร่างถูกปกคลุมด้วยเขตแดนถึงสองชั้น พลังของเขาถูกกดทับจนหมดสิ้น ไม่สามารถดึงออกมาใช้ได้เลย!

แม้แต่ร่างกายของเขาเองก็ยังขยับได้อย่างยากลำบาก!

ในดวงตาของมังกรเขียวชางเสวียนปรากฏความผิดหวัง

นี่...

อ่อนแอขนาดนี้เลยเหรอ?

มังกรเขียวชางเสวียนลงมืออย่างไม่ใส่ใจนัก ทำให้เทรซี่บาดเจ็บสาหัส ก่อนส่งสัญญาณให้เหล่ากรรมการมังกรระดับเจ้าเหนือหัวรีบส่งตัวเทรซี่ออกไป

ขณะที่มังกรขาวกำลังค่อย ๆ เลือนหายไป

กลิ่นอายเย็นเยียบสายหนึ่งพลันปกคลุมลงมา!

“โฮก!”

พร้อมกับเสียงคำรามของมังกร อำนาจมังกรมหาศาลแผ่ปกคลุมฟ้าดิน!

ทุกสิ่งในรัศมีร้อยลี้โดยรอบกลายเป็นโลกน้ำแข็งและหิมะทันที!

มังกรเขียวชางเสวียนมองไปยังมังกรบินน้ำแข็งตรงหน้าอย่างเย็นชา

ลอว์เรนซ์ลอยอยู่กลางอากาศ ปีกทั้งสองสาดผลึกน้ำแข็งโปรยปรายลงมา ภายในดวงตามีแววเสียดายอยู่เล็กน้อย

“นึกไม่ถึงว่าต่อให้ลอบโจมตี ก็ยังทำอะไรนายไม่ได้ นายมันสัตว์ประหลาดจริง ๆ”

“สัตว์ประหลาด...?”

มังกรเขียวชางเสวียนตอบกลับเป็นภาษามังกร

“อาจจะใช่ ถ้านายได้กลายเป็นสัตว์อสูรของเขา นายก็คงถูกเลี้ยงดูจนกลายเป็นสัตว์ประหลาดได้อย่างง่ายดายเหมือนกัน แต่น่าเสียดาย... นายไม่มีคุณสมบัติ”

มังกรเขียวชางเสวียนค่อย ๆ ก้าวไปข้างหน้า แรงกดดันที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเดิมกดทับจนลอว์เรนซ์หายใจไม่สะดวก

ลอว์เรนซ์หัวเราะอย่างเปิดเผย ราวกับไม่สนใจผลแพ้ชนะเลยแม้แต่น้อย

เขาดูเหมือนยอมรับแล้วว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ จึงเปิดช่องว่างให้มังกรเขียวชางเสวียนโจมตีอย่างเต็มที่

แต่เมื่อมังกรเขียวชางเสวียนเข้าใกล้ถึงระยะหนึ่ง ลอว์เรนซ์กลับเปิดฉากโจมตีอันน่าสะพรึงกลัวขึ้นอย่างฉับพลัน

พลังน้ำแข็งและหิมะมหาศาลปกคลุมลงมาในพริบตา!

ศูนย์สัมบูรณ์!

ร่างของมังกรเขียวชางเสวียนกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งทันที

ลอว์เรนซ์เผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา

สุดท้ายก็ยังเป็นเพียงมังกรวัยเยาว์ ไร้เดียงสาเกินไป

“ถ้านายเคยขึ้นสนามรบกับเผ่าพันธุ์ต่างถิ่นเหมือนฉัน นายก็คงไม่ไร้เดียงสาแบบนี้...”

แต่ความพึงพอใจของลอว์เรนซ์กลับหยุดชะงักลงทันที!

เขตแดนธาตุปกคลุมร่างของลอว์เรนซ์ พลังน้ำแข็งกลับกลายเป็นพลังของมังกรเขียวชางเสวียน...

ขณะเดียวกัน เขตแดนเทพมังกรก็กดทับพลังสายเลือดมังกรของลอว์เรนซ์เอาไว้อย่างแน่นหนา...

กร๊อบ! กร๊อบ!

ชั้นน้ำแข็งค่อย ๆ แตกร้าว

มังกรเขียวชางเสวียนทะลวงน้ำแข็งออกมา ภายในใจเกิดความหวาดหวั่นย้อนหลังขึ้นมาเล็กน้อย

หากลอว์เรนซ์เป็นระดับผู้ปกครองจริง ๆ เมื่อครู่นี้เขาคงซวยหนักไปแล้ว

น่าเสียดายที่ภายใต้การกดข่มของพลังอันเหนือกว่าอย่างสิ้นเชิง ต่อให้แผนการรบของลอว์เรนซ์จะคาดไม่ถึงเพียงใด ก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมังกรเขียวชางเสวียนอยู่ดี

ตูม!

หางมังกรกวาดออกไปในแนวนอน

สีหน้าของลอว์เรนซ์บิดเบี้ยวทันทีภายใต้ความเจ็บปวดอันรุนแรง!

ฉัวะ!

ร่างของเขาถูกฟันขาดออกเป็นสองท่อนอย่างรุนแรง!

เลือดสดสาดกระเซ็นลงบนหิมะสีขาวบริสุทธิ์

“นาย...”

ลอว์เรนซ์มีสีหน้าเจ็บปวด ไม่กล้าเชื่อเลยว่ามังกรเขียวชางเสวียนจะสามารถทะลวงการลอบโจมตีของเขาได้

ศูนย์สัมบูรณ์...

นั่นคือสกิลไม้ตายของมังกรยักษ์น้ำแข็ง!

ในอดีต ตำนานแห่งมังกรยักษ์น้ำแข็งเคยใช้ศูนย์สัมบูรณ์ ผนึกมิติพิเศษของเผ่าพันธุ์หนึ่งทั้งมิติเอาไว้!

หิมะโปรยปรายหมื่นลี้ น้ำแข็งไม่ละลายตลอดพันปี!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………