บทที่ 95 ธรรมเนียมของค่ายฝึกจักรพรรดิ การจับตามองจากสามยักษ์ใหญ่! (ฟรี)

สำหรับคำท้าของผู้ฝึกสัตว์อสูรคนอื่น ลู่หยูก็เตรียมใจไว้ตั้งนานแล้ว

ปกตินักเรียนใหม่มักจะถูกท้าทาย และยังใช้โอกาสนี้หาแต้มสะสมได้ด้วย

“นี่คือธรรมเนียมของค่ายฝึกจักรพรรดิสินะ?”

เขาหัวเราะอย่างอดไม่ได้ แต่ในใจก็เต็มไปด้วยความตื่นเต้น

ในฐานะผู้ฝึกสัตว์อสูร ลู่หยูจะกลัวการต่อสู้ได้ยังไง

พื้นฐานของเผ่าพันธุ์มนุษย์คือการแข่งขัน แต่การแข่งขันทั้งหมด ล้วนต้องอยู่ภายใต้กฎเกณฑ์

ตัวอย่างเช่นสงครามในแดนใต้ แม้จะเป็นการแย่งชิงมรดกสืบทอด พวกเขาก็ยังต้องใช้รูปแบบการแข่งขันก่อน ผู้ที่ยังไม่ได้รับสิทธิ์ก็ไม่มีทางแตะต้องมรดกได้!

ต้องอยู่ภายใต้ความยุติธรรมของนครเทียนอวี่ ถึงจะสามารถต่อสู้ได้!

การต่อสู้ส่วนตัวอื่น ๆ ทั้งหมด ถือว่าฝ่าฝืนกฎของตำนาน

ลู่หยูเดินออกมา มุ่งหน้าไปยังเขตประลองของค่ายฝึกจักรพรรดิ!

เขตประลองถูกแบ่งเป็นพื้นที่ต่อสู้มากกว่าห้าสิบแห่ง และแต่ละพื้นที่ล้วนปิดผนึก เว้นแต่ผู้ฝึกสัตว์อสูรทั้งสองฝ่ายจะยินยอมเปิดเผย ทุกคนถึงจะสามารถเข้าชมได้

“เขตประลองหมายเลข 18”

ลู่หยูเดินเข้าไปโดยตรง

เขารอเงียบ ๆ รอผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับผู้บัญชาการทั้ง 31 คนที่ท้าเขา

ภายในเขตประลอง เงียบสงัดอย่างมาก

ชายหนุ่มคนหนึ่ง เดินเข้ามาช้า ๆ

เขามีใบหน้าหล่อเหลา ยืนอยู่ตำแหน่งด้านหน้า ราวกับโดดเด่นเหนือคนอื่น

ลู่หยูมองแวบเดียว

ลั่วเหิง!

เขาไม่คิดเลย ว่าลั่วเหิงจะมาด้วยตัวเอง!

ลั่วเหิงพยักหน้าให้เขาเล็กน้อย จากนั้นก็หลับตาพักสายตา

ไม่นาน ก็มีผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับราชาอีกคนมาถึง มู่หว่าน!

“ลั่วเหิง?”

เสียงใสราวหยกกระทบกันดังขึ้นช้า ๆ

มู่หว่านหยุดอยู่ห่างจากลั่วเหิงหนึ่งตำแหน่ง

ลั่วเหิงพยักหน้า สีหน้าเย็นชาอย่างมาก

มู่หว่านไม่ได้ใส่ใจ เพียงมองลู่หยูบนเวทีแล้วพูดพร้อมรอยยิ้มว่า “ได้ยินว่านายรับคำท้าจากผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับผู้บัญชาการทั้ง 31 คน? ต้องรู้นะ คนที่อยู่ในค่ายฝึกจักรพรรดิ ล้วนเป็นอัจฉริยะเหนือระดับของระดับผู้บัญชาการทั้งหมด นายมั่นใจจริงเหรอ?”

ลู่หยูยิ้ม “งั้นมู่หว่านคิดว่าผมมีโอกาสไหม?”

“พูดตามตรง ไม่มีเลย”

มู่หว่านยิ้ม “ตอนนี้ทุกคนรู้กันแล้ว พลังที่แท้จริงของนายยังไม่ถึงระดับราชา แค่ได้เปรียบด้านระบบสกิลเท่านั้น”

ลู่หยูไม่ได้พูดอะไร เพียงนั่งเงียบ ๆ

“ทำไมหนาวขนาดนี้?”

ชายหนุ่มอีกคนเดินเข้ามา เขามีรูปร่างอ้วนเล็กน้อย พุงแทบห้อยลงมาแล้ว

จูห่าวเซียงนั่งลงแล้วพูดอย่างสงสัย “หรือว่าพวกเราสามคนมาถึงก่อน?”

มู่หว่านพูดอย่างจนใจ “ลู่หยูตั้งค่าค่าเข้าชม คนละห้าร้อยแต้ม พวกเราเลยไม่สนใจ แต่ผู้ฝึกสัตว์อสูรคนอื่นไม่เหมือนกัน......”

จูห่าวเซียงกวาดสายตามองรอบหนึ่งแล้วพูดว่า “ลู่หยู นายนี่มีหัวการค้าจริง ๆ ห้าร้อยแต้มเทียบเท่าเงินสหพันธ์ภายนอกห้าล้านเลยนะ นายกำลังหาเงินชัด ๆ”

มู่หว่านยิ้ม “ฉันยังสงสัยอยู่เลยว่าทำไมคนถึงมาน้อย ที่แท้โดนห้าร้อยแต้มขวางไว้......”

ลั่วเหิงขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วพูดเย็นชา “ถ้านายไม่พูด ไม่มีใครหาว่านายเป็นใบ้หรอก!”

“ลืมไปเถอะ”

มู่หว่านยังคงยิ้ม “แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน นายทำลายสถิติแล้ว แบบนั้นก็ต้องมีอะไรพิเศษหน่อยสิ?”

ลั่วเหิง : “......”

เขาเลือกจะเงียบ

จูห่าวเซียงเองก็ชินแล้ว กับนิสัยของมู่หว่าน

ตรงกันข้าม ลู่หยูกลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

จูห่าวเซียงคนนี้คืออัจฉริยะระดับราชาอันดับสาม อนาคตต้องไปถึงระดับ [ราชาดาบ] หลี่ฉางเจียง หรือแม้แต่ระดับเดียวกับ [ราชามังกร] และ [ผู้เพาะเลี้ยง]

อีกทั้ง หน้าตาของมู่หว่านก็สวยมาก ดวงตาบริสุทธิ์คู่หนึ่งราวกับเต็มไปด้วยแสงใส

ข้อเสียเพียงอย่างเดียว คงเป็นชอบพูดมากเกินไป......

ไม่นาน ผู้ชมก็เริ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ

“บ้าชะมัด ค่าเข้าชมตั้งห้าร้อยแต้ม ลู่หยูทำไมถึงกล้าเก็บ?”

“ก็ว่าทำไมคนมาน้อย ที่แท้ลั่วเหิง มู่หว่าน แล้วก็จูห่าวเซียงมาแล้วนี่เอง?”

“แม้แต่รุ่นพี่แถวหน้าอีกหลายคนก็มาแล้ว ดูนั่นสิ หลี่รั่วก็มา!”

“หลี่รั่วยังห่างจากสามคนนั้นอยู่หน่อย ยังเข้าไม่ถึงวงของพวกเขา”

“ช่วยไม่ได้ มู่หว่านมีพรสวรรค์ระดับ S ส่วนอีกสองคนนั้นเป็นระดับ SS ระดับชั้นต่างกันอยู่แล้ว”

“......”

ลู่หยูก็ยังคงรออย่างเงียบ ๆ

ในที่สุด ผู้ท้าคนแรกก็มาถึง

หวังกงหงเดินขึ้นมาบนเวที เห็นลั่วเหิง มู่หว่าน และจูห่าวเซียงอยู่ที่นี่ ใจเขาก็ตึงขึ้นมาเล็กน้อย

แม้ลั่วเหิง มู่หว่าน และจูห่าวเซียง จะอยู่ในค่ายฝึกจักรพรรดิเหมือนกัน แต่พวกเขาคือบุคคลระดับสูงอย่างแท้จริง

สถานะของอาจารย์หลายคน ยังเทียบสามอัจฉริยะนี้ไม่ได้

ถ้าไม่ใช่เพราะลู่หยู ลั่วเหิง มู่หว่าน และจูห่าวเซียง คงไม่มีทางมาที่นี่

“ผู้ท้าคนแรกคือหวังกงหงเหรอ? เขาผ่านชั้น 22 ของหอฝึกสัตว์อสูรนะ!”

“หวังกงหงรีบทำสัญญาสัตว์อสูรตัวที่สี่ไปแล้ว สัตว์อสูรหลักของเขามีสายเลือดระดับผู้บัญชาการ!”

“สายเลือดระดับผู้บัญชาการ บวกกับพรสวรรค์เสริมพลังของหวังกงหง ไม่น่าแปลกที่ผ่านชั้น 22 ได้”

“พลังของหวังกงหงถือว่าแข็งแกร่งมากในระดับผู้บัญชาการ ลู่หยูจะรู้สึกกดดันไหม?”

ผู้ชมจำนวนไม่น้อยกำลังพูดคุยกัน

บรรยากาศบนอัฒจันทร์ ค่อนข้างคึกคัก

จูห่าวเซียงพูดว่า “แมงมุมมหาสมุทรของหวังกงหง แข็งแกร่งมากนะ”

มู่หว่านพูดเบา ๆ “ลู่หยูอาจชนะได้ ช่องว่างของระดับยังคงมีอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น หวังกงหงยังมีพรสวรรค์สายเสริมพลังระดับ S ความต่างด้านพรสวรรค์สัตว์อสูรก็ไม่น้อย”

จูห่าวเซียงพยักหน้า “จริง ลู่หยูสามารถฆ่าข้ามระดับในนครเทียนหนานได้ ถ้าอีกฝ่ายมีแค่พรสวรรค์ระดับ A ก็ยังพอว่า......แต่ระดับ S กับระดับ A ต่างกันมากอยู่แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงระดับ SS”

มู่หว่านลูบคางเรียวของตัวเองแล้วพูดว่า “แต่ลู่หยูไม่น่าทำอะไรโดยไม่มั่นใจ ในเมื่อเขากล้ารับทั้งหมด ก็แสดงว่ามีความมั่นใจ”

ลั่วเหิงพูดเรียบ ๆ ว่า “ฉันเพิ่งได้ยินเรื่องหนึ่ง”

“หืม?”

จูห่าวเซียงถาม “เรื่องอะไร?”

ลั่วเหิงพูดช้า ๆ ว่า “ท่านฟ่านเจิ้งฉี เรียกพบลู่หยูเมื่อวาน”

จูห่าวเซียงชะงัก ก่อนมีแววตกใจในดวงตา “ราชามังกร? ไม่ใช่ว่ากำลังจะมีงานประลองมังกรวัยเยาว์เหรอ? หรือว่าท่านฟ่านเจิ้งฉี อยากมอบมังกรให้ลู่หยู?”

มู่หว่านตกใจ “ราชามังกรให้ความสำคัญกับลู่หยูขนาดนี้เลย? ห้าราชวงศ์......สายเลือดระดับเจ้าเหนือหัวแท้จริง! อีกอย่าง ลู่หยูยังมีพรสวรรค์สายเสริมพลังระดับ SS ด้วย ด้วยความสัมพันธ์ระหว่างเผ่ามังกรกับมนุษย์ และมีราชามังกรช่วยเชื่อมสัมพันธ์ เป็นไปได้สูงมากที่เผ่ามังกรจะยินยอมให้ลู่หยูทำสัญญากับมังกรราชวงศ์”

ลั่วเหิงพูดว่า “แสงของลู่หยูสว่างเกินไปแล้ว แม้แต่ตัวตนระดับสูงสุดในหมู่เจ้าเหนือหัว ก็ยังให้ความสำคัญกับพรสวรรค์ของเขา บางทีอีกไม่กี่ปี เขาอาจยืนเคียงข้างพวกเราก็ได้”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………