บทที่ 65 บดขยี้ตลอดทาง ไม่มีใครหยุดได้! (ฟรี)

ปัง!

ชวีจื่อจินร่วงลงบนพื้นดินร้อนระอุ ศีรษะแตกจนเลือดไหลเต็มหน้า

เมื่อเห็นลู่หยูเดินเข้ามา ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว

เขา……

จะฆ่าฉันจริงๆ เหรอ?

เมื่อนึกถึงคำพูดของลู่หยูที่ว่า “ฆ่าก็คือฆ่า” เขาก็ไม่สงสัยแม้แต่นิดเดียว

ลำแสงสายหนึ่งร่วงลงมา ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับราชาคนหนึ่งพาตัวชวีจื่อจินออกไป

เขาเลือกยอมแพ้

ภายใต้การคุกคามของความตาย งานแลกเปลี่ยนอะไรพวกนี้ เขาไม่สนใจแล้ว

ลู่หยูหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินไปทางสวีอวี้เฉิงช้าๆ

เขาพบว่าเวลาตัวเองใช้พรสวรรค์ พลังต่อสู้ของผู้ฝึกสัตว์อสูรจะต้องเพิ่มขึ้นพร้อมกัน

ในกรณีนี้ ในฐานะผู้ฝึกสัตว์อสูรสาย [เสริมพลัง] ลู่หยูสามารถลงมือโจมตีศัตรูได้เต็มที่

แน่นอน ถ้าเป็นการแข่งขันถ่ายทอดสดจริงๆ ย่อมทำแบบนี้ไม่ได้

แต่ในมิติทดสอบ กลับแทบไม่มีข้อจำกัด!

ในดวงตาของสวีอวี้เฉิงเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ไหนเลยจะยังมีท่าทีสบายๆ แบบก่อนหน้าอีก

ถ้าปล่อยให้ลู่หยูเข้ามาใกล้ เขาอาจถูกซัดตายเหมือนชวีจื่อจิน!

เขารีบหยุดใช้พรสวรรค์ผู้ฝึกสัตว์อสูร แล้วถอยห่างจากลู่หยูทันที

แต่ในจังหวะที่สวีอวี้เฉิงเรียกสัตว์อสูรตัวที่สามออกมา ลู่หยูกลับถอยหลัง?!

สวีอวี้เฉิง “???”

เขารีบเข้าใจทันที ลู่หยูต้องการดึงความสนใจของเขา!

หมีแดนร้างรอโอกาสนี้มานานแล้ว มันพุ่งเข้าโจมตีในทันที!

สถานการณ์ได้เปรียบชัดเจน!

“โฮกกก!”

หมีแดนร้างปล่อยหมัดอย่างบ้าคลั่ง!

ยักษ์โลหิตแม้จะมีพลังแข็งแกร่งมาก แต่ต่อหน้าหมีแดนร้างกลับไม่เพียงพอให้ดูเลย

สวีอวี้เฉิงกัดฟัน ก่อนจะเรียกสัตว์อสูรตัวที่สามออกมาอีกครั้ง

[มังกรลมเอเชีย]

[ระดับ: ผู้ปกครองขั้นหก]

[สายเลือด: ผู้บัญชาการขั้นกลาง]

[พรสวรรค์: พรสวรรค์ธาตุลมระดับสูงสุด พรสวรรค์ความเร็วระดับสูง]

[สกิล: 1. ลมหายใจแห่งสายลม 2. พายุหมุน 3. ร่างวายุ]

ต่อให้เป็นสวีอวี้เฉิง อัจฉริยะแห่งเมืองเทียนอู่ ก็ไม่อาจเลี้ยงสัตว์อสูรทั้งหมดให้ก้าวหน้าไปพร้อมกันได้

โดยทั่วไป ผู้ฝึกสัตว์อสูรทุกคนจะมีสัตว์อสูรหลักหนึ่งตัว ซึ่งเป็นตัวแทนขีดจำกัดพลังของผู้ฝึกสัตว์อสูรคนนั้น

อย่างเช่นสัตว์อสูรหลักของสวีอวี้เฉิงก็คือยักษ์โลหิต

ส่วนของลู่หยู แน่นอนว่าคือหมีแดนร้าง

นอกเหนือจากสัตว์อสูรหลัก สัตว์อสูรตัวอื่นของผู้ฝึกสัตว์อสูรคนนี้ ค่อนข้างห่างชั้นมาก

ลองคิดดูสิ มังกรลมเอเชียระดับผู้ปกครองขั้นหก แถมสายเลือดยังแค่ผู้บัญชาการขั้นกลาง พลังมันจะไปแข็งแกร่งได้ยังไง!

ถ้าเป็นมังกรลมเอเชีย แล้วต้องเผชิญภาพลวงของหลี่ซิวหย่วน มันคงถูกสังหารทันทีแน่นอน!

ทฤษฎีสัตว์อสูรหลัก ใช้ได้กับผู้ฝึกสัตว์อสูรส่วนใหญ่

ยกเว้น—

ผู้ฝึกสัตว์อสูรคนนั้นติดอยู่ในขอบเขตปัจจุบันมานานมาก จนสัตว์อสูรตัวอื่นค่อยๆ ตามระดับขึ้นมา

หรือถึงขั้นเปลี่ยนสัตว์อสูรทั้งหมดที่ทำสัญญาใหม่ ให้กลายเป็นสัตว์อสูรสายเลือดสูงทั้งหมด

แต่ลู่หยูเองก็ยังไม่พ้นทฤษฎีนี้

แน่นอน เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเวลาที่เขากลายเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรด้วย มันสั้นเกินไป ยังไม่ทันได้ทำสัญญาสัตว์อสูรเพิ่ม และยังมีเหตุผลที่เขาเลือกอย่างพิถีพิถันอีก

ลู่หยูแทบไม่สนใจมังกรลมเอเชียเลย ภายใต้การเสริมพลังของสกิล มังกรลมเอเชียทำได้มากสุดก็แค่สร้างภัยคุกคามต่อผู้ฝึกสัตว์อสูรคนอื่น แต่ไม่มีผลอะไรกับหมีแดนร้างเลย

หมีแดนร้างสามารถฆ่ามังกรลมเอเชียได้อย่างง่ายดาย!

“โฮกกก!”

หมีแดนร้างมองมังกรลมเอเชียแวบเดียว ก่อนจะหมดความสนใจทันที

มันยังคงอัดยักษ์โลหิตต่อไป ต่อให้สวีอวี้เฉิงเสริมพลังใหม่อีกครั้ง ก็ไม่มีความหมายแล้ว

หมัดหมียักษ์!

“โฮก!”

อุ้งเท้าหมีของหมีแดนร้าง แฝงพลังอันน่าสะพรึง ฟาดลงอีกครั้ง!

ร่างของยักษ์โลหิตแทบถูกฉีกขาด!

ยักษ์โลหิตที่มีเกราะภายนอก เกราะกลับแตกละเอียด อวัยวะภายในทะลักออกมา!

ยักษ์โลหิตดิ้นรนจะลุกขึ้น แต่กลับไม่มีแรงอีกแล้ว

สีหน้าของสวีอวี้เฉิงเปลี่ยนทันที รีบเก็บยักษ์โลหิตกลับ

เขาขึ้นไปบนหลังมังกรลมเอเชีย หวังให้มันพาตัวเองหนีไปอย่างรวดเร็ว

ในมิติย่อยยังมีสมบัติจำนวนมาก เขาไม่อยากถูกกำจัดเร็วขนาดนี้!

สิ่งสำคัญที่สุด คนที่ถูกกำจัดก่อน ย่อมมีอันดับและคะแนนต่ำกว่า!

มังกรลมเอเชียเพิ่งบินขึ้น หมีแดนร้างที่ยืนขึ้นมาก็ฟาดหมัดลงมาอย่างรุนแรง

สวีอวี้เฉิงล้มลงกลางอากาศ ก่อนจะถูกส่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

ในช่วงสุดท้าย สวีอวี้เฉิงได้สติกลับมาเล็กน้อย

แม้จะไม่เต็มใจ แต่สุดท้ายเขาก็เลือกยอมแพ้

ลู่หยูขี้เกียจสนใจเขา แล้วพาหมีแดนร้างเดินไปหาหยุนอิง

ตอนนี้ มังกรน้ำแข็งกับอสรพิษสามเศียรยังคงต่อสู้กันอย่างดุเดือด

มองให้ละเอียด มังกรน้ำแข็งเป็นฝ่ายถูกกดเอาไว้จริง

นี่ก็ช่วยไม่ได้ เพราะตอนเริ่มต้น มังกรน้ำแข็งเสียพลังไปไม่น้อยจากการต่อสู้กับวิหคทองสามขา

สีหน้าของหยุนอิงเปลี่ยนทันที คิดจะพาอสรพิษสามเศียรถอย แต่หมีแดนร้างกับมังกรน้ำแข็งอยู่ตรงหน้าแล้ว การจะหนีออกไปทั้งตัวแทบเป็นไปไม่ได้

สีหน้าของเธอหม่นลง ก่อนจะพูดว่า

“ลู่หยู นายต้องการอะไร?”

ลู่หยูพูดเรียบๆ ว่า

“เธอออกจากสนามไปซะ……”

เขากับหยุนอิงไม่ได้มีความแค้นอะไรกัน ไม่จำเป็นต้องสู้ต่อ

ความระแวงในสายตาของหยุนอิงค่อยๆ ลดลง เธอถอนหายใจโล่งอก ก่อนจะพยักหน้า

“ได้”

เธอเป็นคนตัดสินใจเด็ดขาด เลือกยอมแพ้ทันที

ในเวลานี้ ภายนอกสนามกำลังเดือดพล่าน

ภาพของมิติย่อยระดับเหนือมนุษย์ปิดลงแล้ว ส่วนภาพของมิติระดับผู้ปกครองถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วน

และบนจอใหญ่ กำลังฉายภาพของลู่หยูและบลูเว่ย

ส่วนจอเล็กอีกด้าน กลับเป็นภาพของกู้รุ่ยหมิงที่ติดอยู่ในโพรงไม้ต้นหนึ่ง

[มังกรแสงหญ้า] ดูเหมือนตั้งใจแกล้ง ถึงขั้นฉายภาพที่กู้รุ่ยหมิงติดอยู่ในโพรงไม้ออกมาด้วย……

ทั่วทั้งสนามเต็มไปด้วยบรรยากาศสนุกสนาน

หลังหัวเราะกันพอแล้ว ทุกคนก็ตกตะลึงขึ้นมาอีกครั้ง

“ลู่หยูนี่ทะลวงในมิติย่อยระดับเหนือมนุษย์แล้วยังไม่พอ ตอนนี้จะกวาดล้างมิติระดับผู้ปกครองอีกเหรอ?”

“บลูเว่ยแทบจะนอนเฉยๆ รับชัยชนะแล้ว แค่สู้ไปหนึ่งสองครั้ง แรงกดดันทั้งหมดลู่หยูรับไว้หมด!”

“พวกนายเห็นลู่หยูมีแรงกดดันตรงไหนไหม? หมีแดนร้างของเขาต่อยทีเหมือนเล่นเลย!”

“บ้าเอ๊ย หมีแดนร้างตัวนี้แข็งแกร่งเกินไปแล้ว! ฉันเองก็อยากทำสัญญากับสักตัว!”

“พี่ชาย เลิกฝันเถอะ หมีแดนร้างเป็นสายเลือดราชา รอให้นายถึงระดับผู้ปกครองก่อนค่อยพูด!”

“……”

ตอนนี้ แม้แต่พิธีกรก็ยังเงียบไป

พิธีกรจากเมืองฐานเทียนหนาน สีหน้าซับซ้อนอย่างมาก

ครั้งนี้ พลังโดยรวมของเมืองฐานเทียนหนานไม่ได้โดดเด่น แต่ทั้งสองเขตกลับคัดคนอื่นออกก่อนทั้งหมด

นี่จะไม่ให้คนตกใจได้ยังไง?

เหลือเชื่อเกินไป!

“งานแลกเปลี่ยนครั้งนี้……สุดท้ายกลับกลายเป็นเวทีของลู่หยู……”

เขาตระหนักถึงเรื่องนี้ จึงได้แต่ถอนหายใจ

ลู่หยูได้รับทรัพยากรมากที่สุด และยังโดดเด่นที่สุดอีกด้วย!

นี่มันพรสวรรค์ระดับไหนกัน?

ดูเหมือนสมาคมผู้ฝึกสัตว์อสูรคงจะมอบเงื่อนไขระดับสูงสุด เพื่อดึงตัวเขาเข้าร่วมแล้วสินะ?

บนอัฒจันทร์แขกพิเศษ ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับราชาหลายคนไม่พูดอะไรอีกแล้ว

บรรยากาศเงียบงันอย่างหนัก

เดิมทีพวกเขาคิดว่าลู่หยูจะถูกกำจัดอย่างรวดเร็ว

แล้วผลลัพธ์ล่ะ?

ต่อให้ในมิติระดับผู้ปกครอง ลู่หยูก็ยังบดขยี้ตลอดทาง!

ไม่มีใครหยุดเขาได้!

ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับราชาเหล่านี้ เมื่อนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของตัวเอง ใบหน้าก็ร้อนผ่าวราวถูกไฟเผา!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………