บทที่ 60 มังกรมายา! ความมั่นใจของหลี่ซิวหย่วน! (ฟรี)

ภาพลวงตาเป็นสิ่งที่แสดงออกถึงจิตใต้สำนึก

เมื่อโดนวิชาภาพลวงตาเข้า สิ่งที่ถูกฉายออกมาจะเป็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุดในใจของอีกฝ่าย

ถึงขั้นสามารถใช้โจมตีจุดอ่อนของมนุษย์ได้!

ต่อให้ลู่หยูอธิบายกับบลูเว่ย เธอก็คงคิดว่านี่เป็นเพียงปฏิกิริยาจากจิตใต้สำนึก

พูดง่ายๆ ภาพลวงตาระดับสูงก็คือการที่อีกฝ่ายหลอกตัวเอง

ลู่หยูถอนหายใจ ก่อนพูดอย่างจนใจ “มิติสัตว์อสูรตอบสนองจริงนะ”

เขาเชื่อว่า การตอบสนองจริงจากมิติสัตว์อสูร สามารถพิสูจน์ได้ว่าเขาไม่ได้เป็นภาพลวงตา

ตอนนี้ ผู้ชมด้านนอกต่างหัวเราะจนทนไม่ไหวแล้ว

“ฉันจะขำตายแล้ว บลูเว่ยดันมองลู่หยูเป็นวิชาภาพลวงตา!”

“ไม่คิดเลยว่าบลูเว่ยจะดูเย็นชา แต่จริงๆ แล้วโก๊ะขนาดนี้!”

“ถ้าเป็นฉันก็คงคิดเหมือนกัน หลี่ซิวหย่วนเพิ่งเรียกมังกรมายาออกมา จะไปมีปัญหาได้ยังไง!”

“บ้าเอ๊ย พวกเขากำลังจะสู้กันจริงๆ เหรอ นี่มันศึกใหญ่แห่งปีชัดๆ!”

ในมิติรอง ผู้อำนวยการถงกุมหน้า

“รู้สึกขายหน้าแทน”

เซี่ยลั่วเฟยพยักหน้าเห็นด้วย “ฉันก็คิดแบบนั้น”

เธอถอนหายใจ เดิมทีเธอรู้สึกว่าบลูเว่ยมีนิสัยคล้ายตัวเอง

แต่พอมาคิดตอนนี้ ความต่างยังมากอยู่พอสมควร

……

“อู๋อ๋าววว!”

ภายในเขตลับ หมีแดนร้างเบิกตากว้าง

มันพุ่งเข้าใส่หมาป่าน้ำแข็งโดยตรง!

หมียักษ์ที่เต็มไปด้วยพลัง กระโจนลงอย่างรุนแรง!

“เร็วมาก! ฮ่าๆ ถ้าเป็นหมีจริงๆ ช่องว่างระดับเหนือมนุษย์ มันจะมีความเร็วแบบนี้ได้ยังไง?”

บลูเว่ยยิ่งเชื่อมั่นเข้าไปอีก ก่อนสั่งการ “หมาป่าน้ำแข็ง ไม่ต้องสนใจการโจมตีของมัน จัดการบดขยี้ร่างเงาของหมีแดนร้างก่อน!”

ตูม!

หมาป่าน้ำแข็งกระโจนขึ้นไป

หมาป่าน้ำแข็งเบิกตากว้าง ความเจ็บปวดที่ส่งมาจากร่างนั้นสมจริงอย่างยิ่ง

จิตสำนึกของมันเริ่มพร่าเลือน ในสภาพที่ไร้การป้องกันโดยสิ้นเชิง หมาป่าน้ำแข็งสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ทันที

มันสลบไปแล้ว

บลูเว่ยตกตะลึง ภาพลวงตาสามารถกลายเป็นจริงได้ด้วยเหรอ?

แรงสะท้อนจากมิติสัตว์อสูร มันสมจริงเกินไปแล้ว

สิบกว่านาทีต่อมา

บลูเว่ยมองลู่หยูด้วยสีหน้าซับซ้อน

ในที่สุดเธอก็เชื่อแล้ว

“ขอโทษนะ เมื่อกี้ฉันคิดว่าเธอแค่เอาชนะหมาป่าน้ำแข็งได้”

ใบหน้าเย็นชาของบลูเว่ย เริ่มมีสีแดงระเรื่อขึ้น

เธอมีความรู้สึกว่านี่อาจกลายเป็นประวัติดำไปตลอดชีวิต……

ที่สำคัญคือ ภาพเมื่อกี้ถูกผู้ชมตั้งเท่าไรเห็นกันแน่!

คาดว่าวิดีโอที่เกี่ยวข้อง คงถูกแชร์กันทั่ว [ฟอรั่มผู้ฝึกสัตว์อสูร] แล้ว?

พอนึกถึงตรงนี้ บลูเว่ยก็แทบอยากหาหลุมมุดเข้าไป

ลู่หยูพูดว่า “ไม่ต้องใส่ใจหรอก อินเทอร์เน็ตมีความทรงจำ เชื่อว่าทุกคนคงจำไปอีกนาน”

“นาย!”

บลูเว่ยเดิมทีอยากปลอบใจตัวเอง ยังคิดจะขยับตัวนิดหน่อย

แต่พอได้ยินประโยคหลัง ก็แทบอยากระเบิดอารมณ์

บลูเว่ยถอนหายใจ “แต่หมีแดนร้างของนาย ทำไมถึงแข็งแกร่งขนาดนั้น?”

ลู่หยูตอบอย่างจริงจัง “หมีแดนร้างมีพลังอย่างทุกวันนี้ ล้วนมาจากความพยายามของตัวเอง!”

“อู๋!”

หมีแดนร้างตบอกตัวเอง ใช่แล้ว เป็นแบบนั้นแหละ

บลูเว่ยกรอกตา ฉันเชื่อนายก็แปลกแล้ว!

ลู่หยูพูดว่า “ฉันขุดเหมืองหินน้ำแข็งออกมาแล้ว เธอคงไม่มีปัญหาใช่ไหม?”

เหมืองมูลค่าหนึ่งร้อยล้าน ลู่หยูไม่มีทางยกให้คนอื่น

ต่อให้เป็นบลูเว่ยก็เหมือนกัน

ในกระแสการสื่อสาร ต่างก็พูดกันไปต่างๆ นานา

บลูเว่ยส่ายหน้า “ฉันไม่มีปัญหา ถ้านายแข็งแกร่งกว่าฉัน มันก็เป็นของนายอยู่แล้ว และมิติสัตว์อสูรของฉันเน้นเพิ่มความจุ พื้นที่กว้างมาก แต่ก็เก็บเหมืองนี้ไม่ไหวหรอก”

ลู่หยูไม่ได้พูดอะไรมาก

สีหน้าของเขาค่อยๆ จริงจัง ก่อนพูดเสียงต่ำ “มีคนมาแล้ว”

บลูเว่ยชะงัก การรับรู้ของลู่หยูไวกว่าเธออีกเหรอ?

เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังมาจากไกลๆ

ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา ก้าวเดินอย่างสง่างาม ค่อยๆ เดินผ่านพุ่มไม้ ปรากฏตัวตรงหน้าลู่หยูและบลูเว่ย

สีหน้าหลี่ซิวหย่วนดูประหลาด เดิมทีเขาอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่พอเห็นลู่หยู ก็อดขยี้ตาไม่ได้

“ภาพลวงตา?”

เขาพึมพำเสียงเบา

ลู่หยู: “……”

หลี่ซิวหย่วนหัวเราะ “ฉันล้อเล่นน่า ไม่คิดเลยว่านายจะข้ามเขตมิติ มาถึงเขตลับระดับผู้ปกครอง จริงๆ แล้วฉันควรบอกว่านายใจใหญ่เกินไป หรือฐานเทียนไห่แข็งแกร่งเกินไปดี?”

เขาเอียงหัวเล็กน้อย ท่าทางเหมือนมายา

[มังกรมายา]

[ระดับ: ผู้ปกครองขั้นสิบ]

[สายเลือด: ราชาขั้นสูง]

[พรสวรรค์: พรสวรรค์จิตระดับสูงสุด, พรสวรรค์ไม้ระดับสูงสุด, พรสวรรค์ความเร็วระดับสูง]

[สกิล: 1. รบกวนจิต 2. ดินแดนมายา 3. มายาจริงเทียม 4. ม่านภาพ]

ลู่หยูย่อมรู้จักมังกรมายา ในฐานะมังกรสายหายากมากที่มีทั้งพลังจิตและธาตุไม้ ความน่ากลัวของมังกรมายา ถึงขั้นเหนือกว่ามังกรน้ำแข็งเสียอีก!

ทุกสกิลของมังกรมายา ล้วนทรงพลังอย่างมาก

ลู่หยูพูดเรียบๆ “นายคิดว่า ตัวเองแข็งแกร่งมากเหรอ?”

หลี่ซิวหย่วนตอบ “ฉันไม่เคยประเมินนายต่ำ……”

น้ำเสียงเขาสงบนิ่งมาก และเต็มไปด้วยความมั่นใจ

แต่ลู่หยูกลับมีความรู้สึกว่า หน้าตาและบุคลิกของหลี่ซิวหย่วน ก็เหนือกว่าตัวเองอยู่นิดหน่อย

ลู่หยูพูดอย่างจนใจ “เหมืองหินน้ำแข็งถูกฉันเก็บไปแล้ว พวกเราคงไม่มีอะไรต้องแย่งกันแล้วมั้ง?”

สายตาหลี่ซิวหย่วนค่อยๆ หม่นลง ก่อนชี้ไปที่บลูเว่ย “ฉันอยากให้เธอออกจากการแข่งขัน พวกเราอยู่ในซากโบราณเดียวกัน”

ลู่หยูถาม “นายคิดว่า ถ้าซากโบราณถูกเปิดเผย ทุกคนจะผ่านด่านได้หมด?”

เขานึกถึงอันหนานในเมืองเทียนไห่ ไม่คิดเลยว่าจะมีความคิดแบบนี้ ช่างไร้เดียงสาเกินไป

หลี่ซิวหย่วนส่ายหัว “ไม่ ฉันเข้าใจตัวเองดี ฉันไม่มีทางผ่านซากโบราณได้ ฉันแค่รู้สึกว่า มหานครเทียนเหลยอันยิ่งใหญ่ ถึงจะมีคุณสมบัติจัดการซากโบราณนี้ได้”

ลู่หยูไม่คิดจะถกเถียงกับหลี่ซิวหย่วน เพราะไม่มีผลลัพธ์อะไรอยู่แล้ว

สำหรับเขาแล้ว ฐานเทียนไห่ควบคุมซากโบราณ ก็ย่อมทำให้เขาได้รับผลประโยชน์สูงสุด

นี่คือจุดยืนที่ต่างกัน

ไม่มีถูกผิด

ลู่หยูถาม “นายได้ของล้ำค่าอะไรจากเขตลับ?”

หลี่ซิวหย่วนตอบ “นายอยากสู้กับฉัน? ฉันบอกแล้ว นายชนะโหยวหยวนป๋อ ได้ทรัพยากรมูลค่าเกินหนึ่งร้อยล้าน ลู่หยู นายคงไม่คิดว่าฉันกับโหยวหยวนป๋ออยู่ระดับเดียวกันใช่ไหม?”

งั้นก็พนันเลย

ลู่หยูคิดในใจ

หลี่ซิวหย่วนส่ายหน้า ยิ้มอย่างมั่นใจ “พนันแน่นอนอยู่แล้ว ไม่งั้นเพิ่มอีก 240 ล้าน รวมกับของที่ได้จากเขตลับ ฉันมีเกือบหนึ่งพันล้าน! ถ้ารวมของนายด้วย ก็เกินหนึ่งพันล้านแล้ว เงินเดิมพันของพวกเราจะเท่าเทียมกัน”

เงียบงัน

ลู่หยูตะลึงไปแล้ว

อะไรคือฐานะ นี่แหละฐานะ!

เขาแค่เปิดปาก คิดจะเดิมพัน……

ใครจะรู้ว่าหลี่ซิวหย่วนมั่นใจตัวเองขนาดนี้ เปิดมาก็เดิมพันระดับพันล้านเลย!

ตอนนี้ทรัพยากรทั้งหมดที่ลู่หยูมี รวมกันก็เกินหนึ่งพันล้านจริงๆ

เขาเองก็เข้าใจอย่างรวดเร็ว ว่าหลี่ซิวหย่วนกับเขาเป็นคนประเภทเดียวกัน ต่างก็มีความมั่นใจในตัวเองอย่างที่สุด

“ฉันตกลง”

ลู่หยูสีหน้าจริงจัง แต่ในใจกลับเบ่งบานแล้ว

“อู๋อ๋าววว!”

หมีแดนร้างตื่นเต้นสุดๆ

หนึ่งพันล้านที่ส่งมาถึงหน้าประตู แบบนี้จะไม่เอาได้ยังไง?!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………