บทที่ 25 กระดิ่งลมโบราณ หนังสือทองคำ!

ดูเหมือนว่ามีเพียงความใฝ่รู้เท่านั้น ที่สามารถขับเคลื่อนหญิงสาวผู้ละเมียดละไมตรงหน้าได้

ตลอดทางที่ผ่านมา จู้หว่านเอาแต่อ่านหนังสือ

ลู่หยูเหลือบมองแวบหนึ่ง ทั้งหมดล้วนเป็นอักษรภาพลึกล้ำหลากหลายแบบ

ดูเหมือนจะเป็นประวัติศาสตร์ช่วงเวลาหนึ่ง ที่มนุษย์อาศัยสัตว์เทพโทเท็มเพื่อเอาชีวิตรอด

แม้เผชิญอันตราย จู้หว่านก็ยังคงไม่ตื่นตระหนก เพียงเงยตามองแวบหนึ่ง ก็ให้กระดิ่งลมโบราณจัดการอสูรร้ายที่จู่โจมเข้ามาแล้ว

ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับเหนือมนุษย์ มีคุณสมบัติพอจะเดินทางในเขตป่าได้แล้ว

[กระดิ่งลมโบราณ]

[ระดับ: เหนือมนุษย์ขั้นเก้า]

[สายเลือด: ผู้ปกครองชั้นสูง]

[พรสวรรค์: 1.พรสวรรค์คลื่นเสียงระดับสูง, 1.พรสวรรค์สายลมระดับสูง]

[สกิล: 1.กระดิ่งเสียง, 2.เสียงใส, 3.กระดิ่งสะเทือน, 4.เสียงกระดิ่งลม]

แม้กระดิ่งลมโบราณจะไม่ถนัดการต่อสู้ แต่ภายใต้การกดทับของพลังที่เหนือกว่าอย่างเด็ดขาด ขอเพียงกระดิ่งลมโบราณไม่ใช้สกิล [เสียงใส] ไม่ว่าจะเป็นกระดิ่งเสียง กระดิ่งสะเทือน หรือเสียงกระดิ่งลม ต่างก็มีพลังโจมตีไม่น้อย

เดินเท้าอยู่ในเขตป่าประมาณหนึ่งวันเต็ม ลู่หยูและจู้หว่านถึงมาถึงที่ตั้งของซากโบราณ

ลู่หยูมองถ้ำตรงหน้า แล้วถามด้วยสีหน้าไม่เข้าใจว่า “นี่คือทางเข้าซากโบราณเหรอครับ?”

จู้หว่านส่ายหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า “นี่คือถ้ำของ [ภูตผีเงาดุร้าย] ระดับเหนือมนุษย์ขั้นสิบตัวหนึ่ง [ภูตผีเงาดุร้าย] ตัวนั้นหลับใหลอยู่ตลอดปี ขอเพียงเราไม่ทำให้มันตกใจ ก็จะเข้าไปในซากโบราณได้อย่างราบรื่น”

“ภูตผีระดับเหนือมนุษย์?”

ลู่หยูค่อนข้างแปลกใจ

ในเขตเมืองเทียนเหอ อสูรร้ายประเภทภูตผีไม่ได้พบเห็นบ่อยนัก

เหตุผลง่ายมาก มีข่าวลือว่าเจ้าเมืองเซี่ยแห่งเมืองฐานเทียนเหอมีพรสวรรค์ระดับ S [ดูดซับปราณผี] สามารถดูดกลืนพลังชีวิตของอสูรร้ายประเภทภูตผีโดยตรง เพื่อเสริมพลังให้สัตว์อสูรประเภทภูตผีที่ตัวเองเลี้ยงดู!

ตอนเจ้าเมืองเซี่ยผงาดขึ้นมา อสูรร้ายประเภทภูตผีในเมืองฐานเทียนเหอ ต่อให้เป็นราชาขั้นสิบ ก็ยังหนีไม่พ้นการไล่ล่าของเจ้าเมืองเซี่ย!

สุดท้าย ภูตผีที่มีสติปัญญาไม่น้อย ล้วนหวาดกลัวจนหนีออกไปโดยตรง

จนทำให้ตอนนี้บริเวณใกล้เมืองเทียนเหอ แทบไม่เห็นภูตผีมากนักแล้ว

จู้หว่านพูดเสียงเบา “ก็เพราะภูตผีเงาดุร้ายตัวนี้หลับใหลอยู่ตลอดปี ถึงรอดพ้นจากการถูกเจ้าเมืองเซี่ยล่าได้ อืม เรื่องที่เจ้าเมืองเซี่ยมีพรสวรรค์ระดับ S [ดูดซับปราณผี] เป็นเรื่องจริง”

ลู่หยูแปลกใจเล็กน้อย “รุ่นพี่รู้ได้ยังไงครับ?”

ตามหลักแล้ว ความลับแบบนี้ ต่อให้มีข่าวแพร่กระจาย ก็มีคนน้อยมากที่จะตัดสินได้ว่าจริงหรือเท็จ

ด้วยระดับของเจ้าเมืองเซี่ย พรสวรรค์ผู้ฝึกสัตว์อสูรของเขาจะถูกคนอื่นรู้ได้ง่ายๆ ได้ยังไง?

จู้หว่านยิ้ม “แน่นอนว่าเห็นจากในหนังสือ”

ลู่หยูไม่พูดอะไรแล้ว

เธอมีความรู้กว้างขวาง เธอย่อมมีเหตุผลอยู่แล้ว

ลู่หยูและจู้หว่านเดินเคียงกันเข้าไปในถ้ำ ภายในถ้ำมืดสลัวไม่มีแสงแม้แต่น้อย ทั้งลู่หยูและจู้หว่านทำได้เพียงอาศัยประสาทรับรู้ เดินฝ่าความมืดไปในถ้ำอย่างยากลำบาก

“นี่มีบรรยากาศยิ่งกว่าบ้านผีสิงอะไรพวกนั้นอีกนะ”

ลู่หยูหมดคำพูดอย่างมาก จู้หว่านที่อยู่ข้างกายงดงามจริงๆ เพียงแต่เธอดูเหมือนจะไม่กลัวเลยแม้แต่น้อย

หมีแดนร้างตามอยู่ด้านหลัง กระดิ่งลมโบราณลอยอยู่กลางอากาศ

ค่อยๆ เดินไป กลุ่มของพวกเขาก็มาถึงส่วนลึกของถ้ำ กลับมีแสงบางๆ เล็ดลอดออกมารางๆ

จู้หว่านเก็บกระดิ่งลมโบราณกลับไป แล้วหยิบผลึกก้อนหนึ่งออกมา วางแตะตรงแสงบางๆ นั้น

ทันใดนั้น ประตูมิติหนึ่งบานก็เปิดออก

“เข้าไป!”

จู้หว่านมีสีหน้าจริงจัง

ทั้งสองคนก้าวเข้าสู่ซากโบราณพร้อมกัน

ภาพตรงหน้าเปิดโล่งขึ้นทันที

ภายในซากโบราณกว้างใหญ่สุดสายตา แต่กลับไม่มีอะไรเลย

ลู่หยูเลิกคิ้ว

มิติที่กว้างขวางแต่โล่งว่างเช่นนี้ ทำให้เขานึกถึงมิติสัตว์อสูร

จู้หว่านพูดว่า “มีข่าวลือว่า ผู้ฝึกสัตว์อสูรที่ไปถึงระดับเจ้าเหนือหัว หลังจากตายไปแล้ว หากตั้งใจ มิติสัตว์อสูรของพวกเขาสามารถคงอยู่ต่อได้ ตามที่ตำราบันทึกไว้ ซากโบราณจำนวนมากล้วนสร้างขึ้นโดยมีมิติสัตว์อสูรเป็นรากฐาน”

ลู่หยูเข้าใจขึ้นมา ความลับแบบนี้เขากลับไม่เคยรู้มาก่อน

“อู๋อ้าววว!”

หมีแดนร้างยืนอยู่ข้างลู่หยู

มันเห็นว่าในซากโบราณ มีอสูรร้ายจำนวนมากปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่าแล้ว

พลังจิตของลู่หยูแข็งแกร่งมาก จึงสามารถรับรู้ถึงบางสิ่งที่พิเศษได้เช่นกัน

อสูรร้ายเหล่านี้ ดูเหมือนถูกพลังงานภายในซากโบราณรวมตัวขึ้นมาจากความว่างเปล่า

“ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับเจ้าเหนือหัว ถึงขั้นสร้างเงาอสูรร้ายจากความว่างเปล่าได้เลยเหรอ?”

ลู่หยูตกใจ เขานึกถึงว่ามิติสืบทอดก็ดูเหมือนจะมีความสามารถแบบนี้ จึงอดเชื่อมโยงเข้าด้วยกันไม่ได้

จู้หว่านพยักหน้า “ตามทฤษฎีทำได้ แต่ความสามารถแบบนี้ สำหรับผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับเจ้าเหนือหัวแล้ว น่าจะไม่สามารถนำไปใช้ในการต่อสู้ระดับเดียวกันได้เลย”

แม้รอบด้านจะเต็มไปด้วยอสูรร้ายแล้ว จู้หว่านก็ยังสงบนิ่งและละเมียดละไมเช่นเดิม

ลู่หยูเห็นด้วยอย่างมาก

สำหรับผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับเจ้าเหนือหัว การสร้างเงาอสูรร้ายระดับเหนือมนุษย์ขึ้นมาบางส่วน ย่อมไม่มีประโยชน์ใดๆ เลย

ต่อให้เป็นเงาอสูรร้ายระดับผู้ปกครอง หรือแม้แต่ระดับผู้บัญชาการ ก็ยังไม่มีประโยชน์อยู่ดี

จู้หว่านเปิดมิติสัตว์อสูร หนังสือเล่มหนึ่งที่ราวกับสร้างจากทองคำ ลอยอยู่กลางอากาศ

[หนังสือทองคำ]

[ระดับ: เหนือมนุษย์ขั้นหนึ่ง]

[สายเลือด: ผู้บัญชาการขั้นต้น]

[พรสวรรค์: พรสวรรค์เสริมพลังระดับสูงสุด, พรสวรรค์จิตวิญญาณระดับสูง]

[สกิล: 1.เสริมพลังแรงกาย, 2.เสริมพลังป้องกัน, 3.เสริมพลังความเร็ว, 4.เสริมพลังพลังงาน]

ลู่หยูมองแวบหนึ่ง แล้วพบว่าความแข็งแกร่งของหนังสือทองคำสูงกว่าที่เขาคิดไว้มาก

นี่เป็นสัตว์อสูรสายสนับสนุนล้วนๆ!

จู้หว่านหัวเราะเบาๆ แล้วถามว่า “ต้องการความช่วยเหลือไหม?”

ลู่หยูมองไปรอบๆ แล้วนับอย่างละเอียด

ประมาณสองร้อยตัว เป็นอสูรร้ายระดับเหนือมนุษย์ขั้นหนึ่ง

“ไม่ต้องครับ”

ลู่หยูลูบหัวหมีแดนร้าง แล้วยิ้มพูดว่า “แสดงพลังออกมาให้เต็มที่ ไม่ต้องกังวล”

“อู๋อ้าววว!”

หมีแดนร้างตื่นเต้นมาก

ในสายตามัน อสูรร้ายระดับเหนือมนุษย์สองร้อยตัวนี้ ไม่ใช่ภัยคุกคามอะไรเลย!

ก็แค่วอร์มร่างเท่านั้น!

หมีแดนร้างคำรามต่ำ ร่างกายพลันขยายใหญ่ขึ้น!

ยักษ์ยี่สิบเท่า!

หมีแดนร้างพุ่งสูงขึ้นถึงยี่สิบเมตรโดยตรง!

เทียบได้กับตึกห้าหกชั้น แรงกระแทกทางสายตารุนแรงอย่างยิ่ง!

หมีแดนร้างกระทืบเท้าลงอย่างแรง!

มันถึงขั้นไม่ได้ใช้พลังเถื่อน เพียงใช้การกดทับจากขนาดร่างและพละกำลังล้วนๆ

แค่เหยียบครั้งเดียวก็เหยียบอสูรร้ายตายไปหลายตัว

อสูรร้ายตัวอื่นๆ พากันพุ่งเข้าหาหมีแดนร้าง

ในสภาวะยักษ์ พลังป้องกันและความเร็วของหมีแดนร้างไม่ได้เปลี่ยนแปลง

หลบไม่ได้ และป้องกันได้ยากมาก

“อู๋อ้าวว!”

แน่นอนว่าหมีแดนร้างไม่ยอมถูกโจมตีอยู่ฝ่ายเดียว!

กลิ่นอายแดนเถื่อนปกคลุมรอบตัว!

พละกำลังป่าเถื่อนสิบเท่า!

อสูรร้ายเหล่านี้พุ่งตรงเข้ามา กัดขาท่อนล่างของหมีแดนร้างไม่หยุด!

ทว่า...

ไม่สามารถทะลวงการป้องกันได้เลย!

หมีแดนร้างระเบิดพลังขึ้นทันที กลิ่นอายแดนเถื่อนปลดปล่อยออกมา

ร่างของอสูรร้ายระดับเหนือมนุษย์อีกสิบกว่าตัวถูกสั่นสะเทือนจนแตกสลาย!

หมีแดนร้างพุ่งเข้าไปในฝูงอสูรร้าย และเริ่มสังหารตามใจชอบ!

จู้หว่านกะพริบตา โทรศัพท์แทบหล่นลงพื้น...

“หมีแดนร้างของเธอ...”

เธอไม่รู้จะบรรยายอย่างไรอยู่บ้าง

ลู่หยูยิ้ม “หมีแดนร้างทำไมเหรอครับ?”

“หมีแดนร้างของเธอ อย่างน้อยก็แข็งแกร่งกว่าหมีแดนร้างระดับเดียวกันหลายสิบเท่าใช่ไหม? พรสวรรค์ของเธอคือ [เสริมแกร่งสกิล] ถ้าอยากให้ถึงระดับความแข็งแกร่งขนาดนี้ เธอต้องใช้เงินอย่างน้อยหลายร้อยล้านแล้วนะ?”

จู้หว่านส่ายหน้าแล้วพูดว่า “บางที เธออาจไม่ใช่พรสวรรค์ระดับ B แต่เป็นอย่างน้อยระดับ A หรือกระทั่งอาจเป็นระดับ S”

ลู่หยูไม่ได้ตอบ รุ่นพี่คนนี้ฉลาดเกินไปแล้ว

ลู่หยูถึงขั้นรู้สึกว่า หากติดต่อกันมากขึ้น บางทีจู้หว่านอาจคาดเดาได้จริงๆ ว่าลู่หยูมีพรสวรรค์ผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับสูงกว่านั้น!

ระหว่างที่พวกเขาพูดคุยกัน หมีแดนร้างที่สังหารไปทั่วทิศ ก็จัดการอสูรร้ายระดับเหนือมนุษย์ที่รวมตัวเข้ามาจนหมดอย่างรวดเร็วแล้ว

เป็นระดับเหนือมนุษย์เหมือนกัน แต่หมีแดนร้างบดขยี้อสูรร้ายระดับเหนือมนุษย์เหล่านี้ ไม่ต่างจากบดมด

เมื่ออสูรร้ายระดับเหนือมนุษย์ตัวสุดท้ายถูกกดทับลง

เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นในสมองของลู่หยูและจู้หว่าน

[ชั้นที่หนึ่ง ผ่าน]

[กำลังมอบรางวัล...]

[มอบรางวัลเสร็จสิ้น กำลังจะส่งตัวไปยังชั้นที่สอง]

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………