บทที่ 16 ไข่สัตว์อสูร!

กงอวี่ถงถึงกับอึ้งไปทั้งคน

“ด่านที่สิบ ผ่านจริงเหรอ...”

ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ

แทบไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง!

เพิ่งกลายเป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรได้ไม่ถึงสามวัน กลับผ่านด่านที่สิบของบททดสอบระดับปลุกพลังได้แล้ว?

ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เคยผ่านได้!

บุคคลเพียงคนเดียวที่ถูกบันทึกไว้ในซากโบราณ ไม่ใช่คนของยุคนี้ด้วยซ้ำ

แต่เป็นคนจากยุคผู้ฝึกสัตว์อสูรก่อนหน้า!

“รุ่นน้องเก่งมากเลย...”

เซี่ยโหยวซานมึนงงเล็กน้อย พึมพำเสียงเบา

ใบหน้าสวยของเธอแดงระเรื่อเล็กน้อย ดวงตามีประกายประหลาดวาบผ่าน

การที่ลู่หยูผ่านซากโบราณระดับปลุกพลังได้อย่างสมบูรณ์นั้น เกินกว่าความเข้าใจของเซี่ยโหยวซานไปแล้ว...

ทั้งหน้าตาหล่อเหลา แถมยังเลี้ยงดูสัตว์อสูรได้เก่งขนาดนี้

ในสายตาของเซี่ยโหยวซาน ลู่หยูแทบจะสมบูรณ์แบบ...

“เจ้าหมี!”

เสียงของผู้อำนวยการถงดังก้องอยู่ในมิติสัตว์อสูรอันกว้างใหญ่

ราชาหมีแดนร้างพูดอย่างหมดความอดทน “ไอ้แก่ นายมีอะไรอีก?”

“ลู่หยูผ่านด่านที่สิบแล้ว!”

เขาตื่นเต้นอย่างมาก เคราสีดอกเลากระตุกเล็กน้อย

ราชาหมีแดนร้างยิ่งเงียบกว่าเดิม ลู่หยูพาหมีแดนร้างผ่านซากโบราณได้?

เป็นไปได้ยังไง?

มันพูดเสียงต่ำว่า “ฉันคงต้องกลับไปถามเมียแล้ว ว่าเจ้าหมีน้อยเป็นลูกแท้ ๆ ของฉันหรือเปล่า...”

ตอนนี้มันเริ่มสงสัยชีวิตหมีของตัวเองแล้ว!

บางครั้ง ลูกชายเก่งเกินไปก็เป็นปัญหาเหมือนกัน

ราชาหมีแดนร้างไม่คิดเลยว่าเผ่าหมีแดนร้างจะสามารถผ่านด่านที่สิบได้

ต้องรู้ก่อนว่า ต่อให้เป็นสัตว์อสูรสายเลือดระดับราชา ก็ยังยากมากที่จะผ่านได้อย่างสมบูรณ์

ผู้ฝึกสัตว์อสูรที่ทำสัญญากับสัตว์อสูรสายเลือดระดับราชาตั้งแต่ระดับปลุกพลัง?

แทบไม่มีทางเกิดขึ้นได้

มิติสัตว์อสูรที่ยังไม่มีพลังเหนือมนุษย์หล่อเลี้ยงอยู่ ไม่มีทางรองรับพลังคลุ้มคลั่งของสายเลือดระดับราชาได้...

ผู้อำนวยการถงพูดอย่างเรียบเฉย “ฉันแนะนำว่านายอย่าทำอะไรไม่คิด เพราะฉันรู้สึกว่านายจะโดนอัดหนัก... แล้วผู้หญิงคนนั้นที่ทำสัญญากับราชาหมีแดนร้างก็ไม่ใช่คนที่จัดการง่ายด้วย”

คู่ของราชาหมีแดนร้าง ก็เป็นหมีแดนร้างเพศเมียเหมือนกัน

แถมแข็งแกร่งกว่าราชาหมีแดนร้างเสียอีก!

แต่สิ่งที่ทำให้ผู้อำนวยการถงรู้สึกหวาดระแวงจริง ๆ คือผู้ฝึกสัตว์อสูรของราชาหมีแดนร้างเพศเมียตัวนั้น

ไม่ว่าจะพรสวรรค์ พลัง หรือแม้แต่ความสามารถ เขารู้ดีว่าตัวเองด้อยกว่าเธอมาก

ถ้าไม่จำเป็น ผู้อำนวยการถงก็ไม่อยากไปยั่วยุเธอ!

ราชาหมีแดนร้างตัวสั่นสะท้าน เหมือนนึกถึงอะไรน่ากลัวขึ้นมา มันถอนหายใจแล้วพูดว่า “ลู่หยูออกมาหรือยัง?”

ผู้อำนวยการถงส่ายหน้า “เขาน่าจะกำลังเลือกรางวัลอยู่ เพราะลู่หยูผ่านซากโบราณระดับปลุกพลังได้อย่างสมบูรณ์ รางวัลที่ซากโบราณมอบให้ ต่อให้เป็นผู้ฝึกสัตว์อสูรระดับราชา ก็คงต้องหวั่นไหว...”

ราชาหมีแดนร้างพยักหน้า เตือนว่า “นายควรเตือนเด็กผู้หญิงสองคนนั้นไว้ อย่าให้เรื่องนี้แพร่ออกไป”

“ฉันรู้ว่าอะไรควรไม่ควร”

ผู้อำนวยการถงถอนตัวออกจากมิติสัตว์อสูร แล้วพูดอย่างจริงจังว่า “กงอวี่ถง เซี่ยโหยวซาน!”

กงอวี่ถงพูดจริงจัง “ฉันจะไม่เอาไปพูดต่อค่ะ”

เธอรู้ดีว่าผู้อำนวยการถงกำลังจะพูดอะไร

เรื่องนี้ ไม่ใช่สิ่งที่พวกเธอควรเข้าไปเกี่ยวข้องจริง ๆ

เซี่ยโหยวซานก็พยักหน้า “ฉันก็จะไม่พูดออกไปเหมือนกันค่ะ เชื่อพวกเราได้เลย”

พวกเธอรู้ว่าอะไรหนักเบาดี

……

ภายในพื้นที่ท้าทาย

[ด่านที่สิบ ผ่าน]

[คุณผ่านบททดสอบมรดกระดับปลุกพลังอย่างสมบูรณ์]

[กำลังมอบรางวัลผ่านด่าน]

เสียงจากซากโบราณดังขึ้นในหัวของลู่หยู

ลู่หยูมองหมีแดนร้างน้อยที่เหนื่อยล้าจนหมดแรง เขาเองก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

ในที่สุดก็ผ่านแล้ว!

“อู๋อ้าว!”

สีหน้าของหมีแดนร้างน้อยดูผ่อนคลาย มันเองก็ได้ยินเสียงจากซากโบราณ ตอนนี้เหมือนยกภูเขาออกจากอก

ลู่หยูและหมีแดนร้างน้อยสบตากันแล้วยิ้มออกมา

“นายทำได้ดีมาก”

เขาชมจากใจจริง

หมีแดนร้างยังเก็บไพ่ตายเอาไว้ได้ตลอด

จนถึงช่วงสุดท้าย มันถึงใช้ [อาณาเขตมหาแดนร้าง] หลอกสายตาของอสูรยักษ์หิน

และตัดสินผลแพ้ชนะของการต่อสู้โดยสมบูรณ์!

ลู่หยูก็เข้าใจเช่นกันว่า [กายแดนร้าง] และ [อาณาเขตมหาแดนร้าง] เป็นการเสริมพลังที่ครอบคลุมอย่างมาก น่าจะเพิ่มทั้งความเร็วในการตอบสนองทางความคิด รวมถึงสัญชาตญาณการต่อสู้ของหมีแดนร้างน้อยไปพร้อมกัน

ต่อให้เป็นศึกที่ดุเดือดที่สุด หมีแดนร้างน้อยก็ยังนิ่งพอจะรอจังหวะตัดสินชัยชนะได้

“สมกับเป็นสกิลระดับสูงกับระดับสูงสุด ไม่ธรรมดาจริง ๆ”

ลู่หยูยิ้มเล็กน้อย เขาใช้แต้มเสริมพลังไปกับ [กายแดนร้าง] และ [อาณาเขตมหาแดนร้าง] มากมาย

มากกว่า [พละกำลังป่าเถื่อน] เลเวล 10 เสียอีก

ถ้าไม่มีผลลัพธ์บ้างก็คงแปลกแล้ว

“อู๋อ้าว อ้าว อ้าว!”

หมีแดนร้างเชิดอก สีหน้าภูมิใจสุด ๆ!

ชมอีกสิ!

ฉันรับไหว!

ลู่หยูหลุดหัวเราะออกมา

ทันใดนั้น กลางอากาศเบื้องหน้าก็มีม่านแสงรวมตัวขึ้น

[คุณสามารถเลือก 3 อย่างจากรางวัลทั้ง 5 ด้านล่าง]

[1 ไข่สัตว์อสูรระดับราชา]

[2 ผลึกเหินเวหา 10 ชิ้น]

[3 แกนอสูรระดับราชาขั้นสิบ]

[4 แก่นวิญญาณบริสุทธิ์ 50 หยด]

[5 สกิลระดับสูงสุดแบบสุ่ม]

ภาพจำลองของรางวัลทั้งห้าปรากฏขึ้นตรงหน้า

ลู่หยูทั้งตาลาย ทั้งตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง!

ไข่สัตว์อสูรระดับราชา!

สายตาของเขาจับจ้องไปที่ตัวเลือกแรก

“ต้องเลือก!”

สายเลือดระดับราชาหมายถึงอะไร?

ลู่หยูใช้ทรัพยากรจำนวนมากเพิ่มแต้มให้หมีแดนร้างน้อย จนมันสามารถใช้พลังระดับปลุกพลังขั้นเจ็ด เอาชนะอสูรยักษ์หินระดับเหนือมนุษย์ขั้นหนึ่งได้!

แต่ลู่หยูประเมินว่า ถ้าอยู่ในระดับการเติบโตเดียวกัน หมีแดนร้างน้อยก็น่าจะเทียบได้เพียงสัตว์อสูรสายเลือดระดับราชาชั้นสูงเท่านั้น

ประเด็นสำคัญคือ สายเลือดระดับราชาหายากเกินไปจริง ๆ!

สิ่งที่เรียกว่าระดับราชา ก็คือการเป็นผู้ปกครองทุกสิ่งในดินแดนอันกว้างใหญ่!

ทั้งเมืองเทียนเหออันใหญ่โต ก็มีเพียงท่านเจ้าเมืองคนนั้นเท่านั้นที่ไปถึงระดับราชา...

“ถ้าฉันทำสัญญากับสัตว์อสูรสายเลือดระดับราชา ภายใต้การเร่งความเร็วของมิติสัตว์อสูรระดับ SSS อย่างมากที่สุดสามปี ฉันก็จะเลี้ยงสัตว์อสูรระดับราชาขึ้นมาได้ เทียบเท่าท่านเจ้าเมืองคนนั้น!”

ลู่หยูกระตือรือร้นอย่างถึงที่สุด

เขาเลือกไข่สัตว์อสูรระดับราชาทันทีโดยไม่ลังเล

หลังจากนั้น ลู่หยูถึงมองรางวัลอื่นต่อ

“ผลึกเหินเวหา 10 ชิ้น แก่นวิญญาณบริสุทธิ์ 50 หยด!”

ลู่หยูเลือกทันที

แม้แกนอสูรระดับราชาขั้นสิบจะล้ำค่ามาก แต่เขากลับไม่สนใจ

ล้อเล่นน่า!

เขาผ่านซากโบราณระดับปลุกพลังอย่างสมบูรณ์มาแล้ว

ทรัพยากรแบบนี้ที่โลกภายนอกก็หาได้ ผู้อำนวยการถงจะไม่ยอมให้เหรอ?

ส่วนสกิลระดับสูงสุดแบบสุ่มนั้น ดูไม่น่าเชื่อถือเกินไป

แม้มันจะเพิ่มขีดจำกัดให้หมีแดนร้างน้อยได้ แต่ระบบสกิลของหมีแดนร้างน้อยตอนนี้ก็สมบูรณ์มากแล้ว

ลู่หยูไม่คิดว่าตัวเองจะสุ่มได้สกิลระดับสูงสุดที่เข้ากับหมีแดนร้างน้อยได้พอดี

หลังจากคิดอย่างละเอียด เขาก็ตัดสินใจปล่อยมันไป

“ผลึกเหินเวหา 10 ชิ้น กับแก่นวิญญาณบริสุทธิ์ 50 หยด แบบนี้ก็ดีมากแล้ว”

ลู่หยูคิดในใจ

ผลึกเหินเวหาใช้สำหรับผู้ฝึกสัตว์อสูร และมีประโยชน์อย่างมากต่อการเติบโตของมิติสัตว์อสูร

ส่วนแก่นวิญญาณบริสุทธิ์ ก็เป็นเวอร์ชั่นอัปเกรดของผลึกวิญญาณโดยสมบูรณ์ พลังงานในแก่นวิญญาณบริสุทธิ์หนึ่งหยด เทียบเท่าผลึกวิญญาณ 100 หน่วย!

นั่นหมายความว่า...

ลู่หยูดูดซับแก่นวิญญาณบริสุทธิ์ 50 หยด ก็จะได้รับแต้มเสริมพลัง 5000 แต้ม!

ที่สำคัญที่สุดคือ ไม่มีใครรู้ว่าลู่หยูได้รับแก่นวิญญาณบริสุทธิ์ไปเท่าไร ต่อไปถ้าผู้อำนวยการถงถามว่าทำไมหมีแดนร้างน้อยถึงแข็งแกร่งขนาดนี้?

ลู่หยูสามารถบอกได้เต็มปากว่า เขาได้รับแก่นวิญญาณบริสุทธิ์มา 500 หยด!

[ยืนยันการเลือก!]

ลู่หยูกดยันทันที!

……………