บทที่ 67 ประทานหยกไขกระดูกพันปี นี่ข้าฝันไปหรือ?

บทที่ 67 ประทานหยกไขกระดูกพันปี นี่ข้าฝันไปหรือ?

หลังจากนั้น

เฉินฉางอันได้เขียนรายการสิ่งของออกมาใบหนึ่ง ในนั้นบันทึกรายชื่อสมบัติสวรรค์นับหมื่นชนิด รวมถึงตัวยาสมุนไพรล้ำค่านานาพรรณ

เมื่อเย่หงอิงเห็นรายชื่อวัสดุที่เรียงรายอยู่หนาแน่นจนละลานตา นางก็ถึงกับรู้สึกหนังศีรษะชาหนึบ พร้อมกับลอบกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก

"คุณชาย สิ่งเหล่านี้..."

"ฝากเจ้าช่วยเป็นธุระให้ข้าด้วย ข้าต้องการพวกมันทั้งหมด"

เย่หงอิงพยักหน้า "ข้าจะพยายามอย่างสุดความสามารถเจ้าค่ะ แต่สมบัติสวรรค์หลายอย่างในนี้ อย่างเช่น บัวอัคคีศิลาพญามังกร ข้าได้ยินมาว่ามันสาบสูญไปจากโลกแห่งการฝึกตนหลายหมื่นปีแล้ว เกรงว่าจะยากยิ่งที่จะตามหาพบ"

"พยายามเท่าที่ทำได้ก็พอ ไม่จำเป็นต้องฝืนบังคับ"

"เจ้าค่ะ คุณชาย"

เฉินฉางอันมองไปยังเย่หงอิงแล้วเอ่ยถาม "หงอิง ยามนี้ตบะของเจ้าอยู่ในระดับใดแล้ว?"

เย่หงอิงตอบว่า "ต้องขอบคุณคุณชายที่ช่วยให้ข้าได้ถือกำเนิดกายาวิญญาณไร้มลทิน ในช่วงเวลาที่ผ่านมาข้าเพียรบำเพ็ญจนทะลวงถึงระดับน้ำพุแห่งชีวิตขั้นสูงสุดแล้ว เหลือเพียงก้าวเดียวก็จะเข้าสู่ระดับกงล้ออายุขัย คาดว่าไม่เกินหนึ่งปี ข้าจะสามารถทะลวงเข้าสู่ระดับกงล้ออายุขัยได้อย่างแน่นอนเจ้าค่ะ!"

เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ มุมปากของเย่หงอิงก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มขึ้น เห็นได้ชัดว่านางมีความสุขมาก

"รับสิ่งนี้ไป มันน่าจะช่วยให้เจ้าทะลวงเข้าสู่ระดับกงล้ออายุขัยได้ง่ายขึ้น"

เฉินฉางอันหยิบหยกไขกระดูกพันปีออกมาห้าชิ้นแล้วมอบให้แก่เย่หงอิง

คลังสมบัติของซู่ซานนั้นเรียกได้ว่ามั่งคั่งเหลือคณา โดยเฉพาะของวิเศษที่มีคุณประโยชน์มหาศาลต่อการบำเพ็ญอย่างหยกไขกระดูกพันปีนี้ ในคลังของซู่ซานมีสะสมไว้ถึงยี่สิบกว่าชิ้นเลยทีเดียว

เมื่อเย่หงอิงเห็นเฉินฉางอันหยิบหยกไขกระดูกพันปีออกมาห้าชิ้นอย่างง่ายดาย นางก็ถึงกับตกตะลึง

"นี่ดูเหมือนจะเป็นหยกไขกระดูกพันปี!"

"แถมยังมีถึงห้าชิ้น!"

ดวงตาคู่สวยของเย่หงอิงสั่นไหวด้วยความตื่นตะลึง ต้องรู้ก่อนว่าหยกไขกระดูกพันปีจัดอยู่ในประเภทสมบัติสวรรค์ที่ล้ำค่าอย่างยิ่ง มักฝังตัวอยู่ตามขุนเขาศักดิ์สิทธิ์และสั่งสมปราณจากฟ้าดินนานนับพันปีถึงจะถือกำเนิดขึ้นมาได้ เป็นของวิเศษที่ช่วยในการฝึกตนได้อย่างยอดเยี่ยม และสามารถย่นระยะเวลาในการทะลวงระดับพลังได้อย่างมหาศาล

สำหรับผู้ฝึกตนระดับน้ำพุแห่งชีวิตขั้นสูงสุดที่มีพรสวรรค์เป็นเลิศอย่างเย่หงอิง โดยปกติมักต้องใช้เวลาถึงหนึ่งปีกว่าจะทะลวงเข้าสู่ระดับกงล้ออายุขัยได้

แต่ยามนี้ต่างออกไป หากเย่หงอิงใช้หยกไขกระดูกพันปีในการฝึกตน บางทีนางอาจใช้เวลาเพียงเดือนเดียวก็สามารถก้าวข้ามเข้าสู่ระดับกงล้ออายุขัยได้แล้ว!

ที่สำคัญยิ่งกว่านั้น ของวิเศษเช่นนี้หาได้ยากยิ่งนัก ในงานประมูลอาจจะมีให้เห็นเพียงชิ้นเดียวในรอบหลายสิบหรือหลายร้อยปี!

ไม่คาดคิดเลยว่า เฉินฉางอันจะหยิบออกมาทีเดียวห้าชิ้น ซ้ำยังมอบให้นางอย่างง่ายดาย!

เย่หงอิงรู้สึกตื้นตันและเป็นกังวลในเวลาเดียวกัน

"คุณชาย สิ่งนี้... ท่านจะมอบให้ข้าจริง ๆ หรือเจ้าคะ?"

"แน่นอน"

"มันล้ำค่าเกินไป คุณชาย ข้ามิอาจรับไว้ได้..."

เฉินฉางอันเอ่ยเสียงเรียบ

"เจ้าทำงานให้ข้า สิ่งเหล่านี้ย่อมเป็นรางวัลสำหรับเจ้า มันก็แค่ของเล็กน้อยเท่านั้น ไม่ได้มีมูลค่าอะไรมากมาย"

"ของเล็กน้อย? ไม่ได้มีมูลค่า?"

คำพูดของเฉินฉางอันทำให้มุมปากของเย่หงอิงกระตุกเบา ๆ หรือว่านี่จะเป็นโลกของยอดฝีมือผู้ยิ่งใหญ่กันนะ?

"หากเจ้าคิดว่าไม่พอ ข้ายังมีอยู่อีก"

ขณะพูด เฉินฉางอันก็หยิบหยกไขกระดูกพันปีออกมาอีกสิบกว่าชิ้น แต่ละชิ้นแผ่รัศมีพลังอันบริสุทธิ์และโอ่อ่าประดุจสมบัติล้ำค่า เย่หงอิงมองจนตาค้างและสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตกใจ

"นะ... นี่มัน มีมากถึงเพียงนี้เชียวหรือ?!"

เฉินฉางอันถอนหายใจออกมา "ก็นั่นสินะ"

ซู่ซานช่างมอบของขวัญชิ้นใหญ่ให้เขาจริง ๆ สมบัติสวรรค์เหล่านี้หลายอย่างไม่มีประโยชน์ต่อเขา แต่กลับมีประโยชน์ต่อคนรอบข้าง มำมาใช้เป็นรางวัลให้ผู้อื่นก็นับว่าไม่เลว

อย่างไรเสีย จะให้ม้าวิ่ง แต่ไม่ให้ม้ากินหญ้าได้อย่างไร

ต่อเมื่อได้กินหญ้าจนอิ่มหนำ ถึงจะมีเรี่ยวแรงทุ่มเททำงานให้เขาได้อย่างเต็มที่

เดิมทีเฉินฉางอันตั้งใจจะมอบหยกไขกระดูกพันปีให้เย่หงอิงเพิ่มอีก แต่นางรีบกล่าวขึ้นทันที

"พอแล้วเจ้าค่ะคุณชาย หยกไขกระดูกพันปีห้าชิ้นนี้ก็เพียงพอให้ข้าใช้บำเพ็ญไปได้อีกนานแล้ว"

แม้ในใจเย่หงอิงจะอยากครอบครองหยกทั้งสิบกว่าชิ้นนั้นเพียงใด แต่นางก็ทำได้เพียงแค่คิดเท่านั้น นางไม่ใช่คนโลภโมโทสัน เพียงห้าชิ้นก็นับว่านางพึงพอใจอย่างที่สุดแล้ว

นางสาบานในใจว่าเมื่อกลับไปจะต้องตั้งใจตามหาวัสดุต่าง ๆ ตามรายการที่เฉินฉางอันให้มาอย่างสุดกำลัง!

หลังจากสนทนาเรื่องอื่นอีกเล็กน้อย เย่หงอิงก็ขอตัวลาไป

จากนั้น เฉินฉางอันก็นำหยกไขกระดูกพันปีที่เหลืออยู่อีกสิบแปดชิ้น แบ่งออกมาหกชิ้นมอบให้แก่จงหลิงเอ๋อร์ที่กำลังบำเพ็ญเพียรอยู่

เมื่อมีหยกไขกระดูกพันปีหกชิ้นนี้ คาดว่าความเร็วในการฝึกตนของนางจะพุ่งทะยาน และตบะบารมีจะก้าวหน้าขึ้นในเวลาอันรวดเร็ว!

ส่วนหยกไขกระดูกพันปีอีกสิบสองชิ้นที่เหลือ เฉินฉางอันได้วางแผนไว้เรียบร้อยแล้ว

หกชิ้นเป็นของหลินเหล่ย

อีกหกชิ้นเป็นของสวีต้าฝู

เฉินฉางอันยืนอยู่ที่สวนหลังบ้าน สะบัดมือเพียงเบา ๆ หยกไขกระดูกพันปีหกชิ้นก็แหวกผ่านความมืดมิดในยามราตรี ตกลงสู่ลานบ้านของหลินเหล่ยที่กำลังโอบกอดหานเสี่ยวลู่หลับใหลอยู่อย่างแม่นยำ

เคร้ง เคร้ง เคร้ง เคร้ง เคร้ง เคร้ง

เสียงกระทบกันใสกระจ่างทั้งหกครั้งทำให้หลินเหล่ยสะดุ้งตื่นจากภวังค์ความฝัน เขาหาววอดหนึ่งทีแล้วเดินออกไปตรวจดูสถานการณ์ภายนอก

ทันใดนั้น เขาก็พบหยกไขกระดูกพันปีหกชิ้นวางอยู่เบื้องหน้าประตู แผ่รัศมีเจิดจ้าเรืองรอง

ความง่วงของหลินเหล่ยมลายหายไปเป็นปลิดทิ้ง เขาเบิกตากว้าง จ้องมองด้วยความมึนงงพลางขยี้ตาซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"ให้ตายเถอะ นี่มันเหมือนจะเป็นหยกไขกระดูกพันปีเลยนี่หว่า ข้าไม่ได้ฝันไปใช่ไหมเนี่ย???"