บทที่ 431 ร่างกายระดับเทพ! ผู้ควบคุมวิญญาณร้าย!
บทที่ 431 ร่างกายระดับเทพ! ผู้ควบคุมวิญญาณร้าย!
บทที่ 431 ร่างกายระดับเทพ! ผู้ควบคุมวิญญาณร้าย!
“ไม่อนุญาตให้มีความรักในวัยเรียน!”
“ไม่อนุญาตให้มีความรักในวัยเรียน!”
“พวกเธอไม่เพียงไม่ฟัง แต่ยังหนักข้อขึ้นเรื่อย ๆ อีกเหรอ?”
“ฉันจะเอาเรื่องนี้ไปส่งให้อาจารย์ฝ่ายปกครองเดี๋ยวนี้!”
จดหมายรัก?
เป็นไปไม่ได้!
ในใจหลินเฟยตกตะลึงไม่น้อย
เขาไม่เคยคบใครมาก่อนเลย อาจารย์คงไม่ได้แต่งเรื่องขึ้นมาเองหรอกนะ!
ดูท่าแล้ว เขาคงถูกระบบงานศพพาย้อนกลับมายังโรงเรียนเก่าของตัวเองจริง ๆ
เพียงแต่ที่นี่เหมือนจะเป็นโลกเสมือนจริง
แต่กลับสมจริงอย่างยิ่ง
ราวกับได้ฝันย้อนกลับไปยังช่วงมัธยมปลาย
“อาจารย์หลี่ เป็นไปไม่ได้ครับ อาจารย์ได้ดูหรือยังว่าข้างในเขียนอะไรไว้?”
หลินเฟยยังไม่ค่อยอยากเชื่อ
เวลานี้ นักเรียนหลายคนในห้องก็พยักหน้าตามเช่นกัน
อาจารย์หลี่หรี่ตาลง
“ได้ งั้นฉันจะอ่านให้พวกเธอฟังเอง”
“สวัสดี หลินเฟย ถึงพวกเราจะไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่ แต่ฉันคอยสังเกตนายมาตลอด หลังเลิกเรียนตอนบ่าย เจอกันที่สวนของโรงเรียนนะ”
เมื่ออาจารย์หลี่อ่านออกมาทีละประโยค
ทั้งห้องก็อึ้งค้างไปทันที!
หลินเฟยเองก็อึ้งเช่นกัน!
“เอ่อ… นี่มันอะไรกัน หลินเฟยจะมีคนเขียนจดหมายรักให้ได้ยังไง?”
“ถ้าจะเขียน ก็ควรเขียนให้ฉันสิ!”
“..........!”
“อย่าส่งเสียงแซว เรื่องนี้คงต้องถามหัวหน้าห้องผู้น่ารักของพวกเราแล้วละ!”
แว่นตาของอาจารย์หลี่สะท้อนแสงวาบหนึ่ง
แสงนั้นส่องไปกระทบดวงตาของหัวหน้าห้องพอดี
เวลานี้ เด็กสาวคนหนึ่งที่นั่งอยู่แถวหน้ารีบหลบสายตา
กำปั้นเล็ก ๆ ทั้งสองข้างของเธอกำแน่นเข้าหากัน
“เอ่อ… อาจารย์คะ หนูเป็นคนวางไว้บนโต๊ะของหลินเฟยตอนพักเองค่ะ”
หัวหน้าห้องเสิ่นเมิ่งเจียวพูดเสียงเบา
“อะไรนะ?”
“ฉันไม่ได้หูฝาดใช่ไหม ดาวห้องถึงกับส่งจดหมายรักให้หลินเฟย?”
“อ๊าก! สวรรค์ ท่านกำลังล้อเล่นกับพวกเราอยู่ใช่ไหม?”
“ทำไมไม่ใช่ฉัน?”
เด็กผู้ชายหลายคนโกรธกันยกใหญ่
ทำไมถึงเป็นหลินเฟยได้?
พวกเขาคิดไม่ตกจริง ๆ ว่าตัวเองด้อยกว่าตรงไหน
ไม่เพียงไม่ได้ด้อยกว่าหลินเฟยเท่านั้น บางด้านยังดีกว่าเขาตั้งเยอะด้วยซ้ำ!
เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นเมิ่งเจียว หลินเฟยก็ชะงักไปเล็กน้อย
“หรือว่าหัวหน้าห้องจะชอบฉันจริง ๆ?”
หลินเฟยใจลอยไปครู่หนึ่ง
ชาติที่แล้วเขาเคยแอบชอบหัวหน้าห้องจริง ๆ
แต่เนื้อเรื่องแบบนี้ในชาติที่แล้วไม่มีเลยนี่นา!
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
“ไม่ใช่นะ ไม่ใช่!”
“พวกเธอเข้าใจผิดแล้ว!”
“โรงเรียนของพวกเรากำลังจะจัดงานเลี้ยงตอนเย็น แล้วขาดคนช่วย หนูเลยอยากให้หลินเฟยไปเข้าร่วม ช่วยเขียนอะไรสักหน่อย!”
“อีกอย่าง ตอนนี้ในห้องของเรา หลินเฟยเป็นคนที่มีคะแนนกิจกรรมต่ำที่สุด หนูอยากช่วยเพิ่มคะแนนให้เขานิดหน่อย ไม่อย่างนั้นคะแนนของเขาไม่พอ ตอนจบการศึกษาอาจถูกค้างไว้ได้!”
เสิ่นเมิ่งเจียวรีบลุกขึ้นอธิบาย
หลินเฟย: ฉันแตกสลายแล้ว!
หัวฉันปวดจนแทบระเบิด!
หลังเลิกเรียน หลินเฟยยังคงมาตามนัดที่สวนของโรงเรียน
เวลานี้เอง เสิ่นเมิ่งเจียวถึงวิ่งตามมาจากด้านหลัง
“เอ่อ… หลินเฟย พวกเราไปกันเถอะ!”
เสิ่นเมิ่งเจียวเผยรอยยิ้มสดใส
หลินเฟยพยักหน้า
“อืม!”
“จริงสิ หลินเฟย วันนี้อาจกลับช้าหน่อย ระหว่างทางอาจเจอภูตผีปีศาจ นายไปบ้านฉันก่อนไหม?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเสิ่นเมิ่งเจียว หลินเฟยยิ่งฟังก็ยิ่งงุนงง
จากนั้นเขาก็ยิ้มเล็กน้อย
“เสิ่นเมิ่งเจียว เธอคงไม่ได้ขู่ฉันอยู่ใช่ไหม? ฉันใจกล้ามากนะ!”
“อีกอย่าง บนโลกนี้ไม่มีภูตผีปีศาจหรอก!”
“เธอเชื่อเรื่องงมงายเกินไปแล้ว!”
จากนั้น เสิ่นเมิ่งเจียวก็หยุดเดินทันที
เธอขมวดคิ้ว แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง
“หลินเฟย ฉันพูดจริง!”
“โลกของพวกเราถูกภูตผีปีศาจรุกรานแล้ว ถึงจะไม่รู้ว่าพวกมันมาจากไหนก็ตาม!”
“แต่ว่าพวกมันล้วนเป็นตัวตนชั่วร้าย เกิดมาก็ชอบการเข่นฆ่า แปลกประหลาดอย่างยิ่ง อาวุธธรรมดาทั่วไปไม่สามารถรับมือพวกมันได้!”
“ภูตผีปีศาจปรากฏตัวขึ้นแล้ว โลกใบนี้กำลังจะตกอยู่ในความโกลาหล!”
“เพื่อรับมือสัตว์ประหลาดเหล่านี้ คนบางกลุ่มตั้งแต่เกิดมา ก็มีคุณสมบัติทางร่างกายพิเศษมาก พวกเขาสามารถผนึกภูตผีปีศาจไว้ในร่างของตัวเอง แล้วใช้พลังของภูตผีปีศาจไปจัดการภูตผีปีศาจด้วยกัน!”
“คนเหล่านี้ถูกเรียกว่า ผู้ควบคุมวิญญาณร้าย!”
“ส่วนเธอ หลินเฟย คือคนที่มีร่างกายระดับเทพ!”
“ร่างกายระดับเทพ? หรือว่านี่คือเหตุผลที่เธอเรียกฉันมาที่นี่?”
เมื่อฟังคำพูดของเสิ่นเมิ่งเจียวจบ หลินเฟยก็เข้าใจขึ้นมาทันที
“แล้วเธอรู้ได้ยังไงว่า…!”
ในตอนที่หลินเฟยกำลังจะหันไปถาม เขาก็เห็นว่าใบหน้าของเสิ่นเมิ่งเจียวหม่นลงเล็กน้อย
เธอถือกระบอกฉีดยาไว้ในมือ
“หลินเฟย ขอโทษนะ เธอสำคัญกับพวกเรามาก!”
“ฉันทำได้แค่วิธีนี้!”
“ขอโทษ!”
ทันใดนั้น เสิ่นเมิ่งเจียวก็แทงเข็มเข้าที่หลังของหลินเฟย
เวลานี้ หลินเฟยรู้สึกเวียนหัวตาลาย
ภาพตรงหน้าค่อย ๆ พร่ามัวลงเรื่อย ๆ
จากนั้น หลินเฟยก็ล้มลงบนพื้น
เขาพยายามเอ่ยปากออกมาด้วยความยากลำบาก
“ทำไม… ทำ…!”
เมื่อเห็นหลินเฟยหมดสติล้มลงบนพื้น เสิ่นเมิ่งเจียวก็ทิ้งกระบอกฉีดยา แล้วถอนหายใจเบา ๆ
“หลินเฟย ร่างกายระดับเทพของเธอสำคัญต่อสำนักควบคุมวิญญาณร้ายของพวกเรามาก!”
“แต่ว่า เธอจะไม่เป็นอันตรายถึงชีวิตแน่นอน เรื่องนี้ฉันมั่นใจ!”
พูดจบ ใบหน้าของเสิ่นเมิ่งเจียวก็มีความรู้สึกผิดเจืออยู่เล็กน้อย
เธอรู้ว่าหลินเฟยเป็นคนดี
แต่นี่ก็เป็นภารกิจของเธอเช่นกัน!
ฟิ้ว!
จู่ ๆ ด้านหลังของเสิ่นเมิ่งเจียวก็มีเงาดำสายหนึ่งปรากฏขึ้น
ชายร่างกำยำที่สวมเสื้อคลุมสีดำเดินออกมา
“เสิ่นเมิ่งเจียว ทำได้ดีมาก คิดไม่ถึงเลยว่าจะหาภาชนะที่สมบูรณ์แบบขนาดนี้เจอเร็วขนาดนี้!”
“นี่คือรางวัลของเธอ!”
ชายชุดคลุมดำยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนเดินมาข้างกายหลินเฟย
เขาหนีบร่างของหลินเฟยขึ้นมา จากนั้นก็หยิบถุงสีดำใบหนึ่งโยนลงบนพื้น
“เอ่อ… ขอถามได้ไหมคะ เขาจะมีอันตรายหรือเปล่า?”
เมื่อเห็นว่าชายชุดคลุมดำกำลังจะไป
เสิ่นเมิ่งเจียวก็กำหมัดแน่น แล้วเอ่ยถามขึ้น
เพราะเมื่อครู่เธอได้ยินชายชุดคลุมดำพูดคำว่าภาชนะออกมา ในใจจึงอดตกใจไม่ได้
หรือว่าเธอกำลังทำร้ายหลินเฟย?
“หึ เขาจะกลายเป็นอาวุธของพวกเราที่ใช้เอาชนะภูตผีปีศาจ เขาจะสังหารทุกสิ่ง!”
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”
พูดจบ ชายชุดคลุมดำก็กระโดดพุ่งขึ้นไป พร้อมพาหลินเฟยหายลับเข้าไปในม่านราตรี
เสิ่นเมิ่งเจียวกัดฟันแน่น ยืนอึ้งอยู่ที่เดิม
ตอนเธอรับภารกิจมา บอกเพียงว่าให้พาหลินเฟยออกมา
ไม่ได้บอกว่าจะมีอันตรายอะไร!
ตอนนี้ทุกอย่างสายไปแล้ว
เป็นเธอเองที่ทำร้ายคนดีคนหนึ่ง!
ที่จริง เธอเองก็รู้ว่าร่างกายระดับเทพหมายถึงอะไร
เขาสามารถผนึกพลังภูตผีปีศาจอันแข็งแกร่งได้!
แต่โดยทั่วไป ผู้ควบคุมวิญญาณร้ายจะไม่มีร่างกายเช่นนี้
ภายใต้สถานการณ์ปกติ ผู้ควบคุมวิญญาณร้ายสามารถผนึกภูตผีปีศาจหนึ่งตน เพื่อได้รับพลังของมัน
แต่ร่างกายระดับเทพนั้น กลับไม่อาจกลายเป็นผู้ควบคุมวิญญาณร้ายได้!
พวกเขาถูกเรียกว่า “ภาชนะ!”
คนที่มีร่างกายระดับเทพยังคงเป็นคนธรรมดา
แม้แต่ผู้ควบคุมวิญญาณร้ายระดับเอสเอสเอสที่แข็งแกร่งที่สุด ก็ผนึกภูตผีปีศาจได้มากสุดเพียงสองตนเท่านั้น!
หากมากกว่านั้นแม้เพียงตนเดียว ก็จะถูกพลังของมันตีกลับ สุดท้ายกลายเป็นภูตผีปีศาจที่น่าสะพรึงเสียเอง!
ส่วนคนที่มีร่างกายระดับเทพนั้น ไม่อาจใช้พลังของภูตผีปีศาจได้
ยกเว้นว่าจะทำพิธีอัญเชิญอันทรงพลัง เพื่อรับพลังของเทพมารราชาผีมา!
แต่ถ้าทำเช่นนั้น เขาจะกลายเป็นเพียงอสูรคลั่งแห่งการต่อสู้ที่ไร้สติ
นั่นก็หมายความว่า หลินเฟยจะตาย!
ร่างกายระดับเทพเป็นสิ่งที่หมื่นปีก็ยากจะพบ
คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเฟยจะเป็นคนคนนั้น!
“หลินเฟย ฉันเป็นคนทำร้ายเธอเอง!”
เสิ่นเมิ่งเจียวเช็ดน้ำตาที่หางตา
เธอเดินเข้าไป แล้วเปิดถุงสีดำบนพื้นออก
ภายในนั้นมีสิ่งคล้ายเครื่องแก้วที่เปล่งแสงสีม่วงอยู่ชิ้นหนึ่ง
กี๊ ๆ ๆ!
ด้านในนั้นมีภูตผีปีศาจหน้าตาน่าสะพรึงถูกผนึกไว้อย่างชัดเจน
“แบบนี้ อาการบาดเจ็บของน้องชายก็จะรักษาได้แล้ว!”
เสิ่นเมิ่งเจียวเอ่ยขึ้น
ความจริงเธอไม่ควรพาหลินเฟยมาที่นี่เลย
เขาควรได้ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขในฐานะคนธรรมดาคนหนึ่งไปตลอดชีวิต
แต่โชคชะตากลับทำให้พวกเขามาพบกันเช่นนี้
“บางที นี่อาจเป็นชะตากรรมก็ได้!”
เวลานี้ ท้องฟ้ากลับมีสายฟ้าผ่าขึ้นมาอย่างไม่ทราบสาเหตุ
ไม่นานนัก ฝนโปรยบางเบาก็พลันกลายเป็นฝนกระหน่ำห่าใหญ่ในพริบตา