บทที่ 283 วัดเกิดไฟไหม้ งานนี้จะมีคนตายแล้ว!
บทที่ 283 วัดเกิดไฟไหม้ งานนี้จะมีคนตายแล้ว!
บทที่ 283 วัดเกิดไฟไหม้ งานนี้จะมีคนตายแล้ว!
ในเวลาเดียวกัน
ฉินเสียนก็สืบพบข้อมูลเกี่ยวกับหวังซิ่นแล้ว อีกทั้งพวกเขายังพบว่า คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องเงินกู้นั้น ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์กับวัดอยู่บ้าง
หลังตรวจสอบไล่เรียงข้อมูล
ฉินเสียนกับซ่งอวี่ฉีก็สังเกตเห็นหวังซิ่นที่ไลฟ์สดในวันนี้อย่างรวดเร็ว
เขาประกาศว่าจะเผาวัดให้วอด
เผาทุกอย่างให้หมดสิ้น
ทว่าชาวเน็ตด้านล่างกลับไม่มีใครเชื่อเลยสักคน
อีกทั้งจากคลิปและคอมเมนต์บางส่วนที่ชาวเน็ตอัปโหลดขึ้นมา
พวกเขาจึงรู้เรื่องบางอย่างของหวังซิ่น
เพียงวันนี้
เขาก็เพิ่งมีเรื่องขัดแย้งกับทางวัดมาแล้ว
ดูเหมือนจะถูกพระทำร้าย แต่ภาพจากไลฟ์ที่ชาวเน็ตบันทึกไว้สั่นไหวรุนแรงมาก จนดูไม่ออกว่ามีการต่อสู้กันจริงหรือไม่
เวลานี้ ซ่งอวี่ฉีถามด้วยความสงสัย
“หัวหน้าฉิน เรื่องพวกนี้ยังไม่รู้เลยว่าเป็นความจริงหรือเปล่า แต่ว่าคนที่พี่งานศพกดติดตามคนนี้เกี่ยวข้องกับวัดแน่ ๆ!”
“หัวหน้ารู้ได้ยังไงคะ?”
ฉินเสียนกดเข้าไปในข้อมูลชิ้นหนึ่งที่เขาเพิ่งเห็น
โชคดีที่เขากดบันทึกเอาไว้แล้ว
จากนั้น
เขาก็เปิดมันขึ้นมา
“ตอนกำลังมาที่นี่าวเน็ตบันทึกไว้สั่นไหวรุนแรงมาก จนดูไม่ออกว่ามีการต่อสู้กันจริงหรือไม่
เวลานี้ ซ่งอวี่ฉีถามด้วยความสงสัย
“หัวหน้าฉิน เรื่องพวกนี้ยังไม่รู้เลยว่าเป็นความจริงหรือเปล่า แต่ว่าคนที่พี่งานศพกดติดตามคนนี้เกี่ยวข้องกับวัดแน่ ๆ!”
“หัวหน้ารู้ได้ยังไงคะ?”
ฉินเสียนกดเข้าไปในข้อมูลชิ้นหนึ่งที่เขาเพิ่งเห็น
โชคดี ฉันตรวจดูไปนิดหน่อย”
“เธอดูคอมเมนต์นี้สิ”
ซ่งอวี่ฉีมองด้วยความสงสัยแวบหนึ่ง ก่อนจะชะงักไปทันที
ฉินเสียนนี่ก็น่าทึ่งจริง ๆ
ทำไมทุกครั้งเขาถึงมักไถเจอคีย์เวิร์ดที่พี่งานศพโพสต์ไว้ได้เสมอ?
บัญชีร้านจัดงานศพอี้ลู่ฉางหง: “เมื่อกี้ผมไถเจอคนหนึ่ง คล้ายพระที่เล่นเงินกู้นอกระบบ ใช่คุณหรือเปล่า?”
เมื่อเห็นประโยคนี้
ฉินเสียนก็มั่นใจทันทีว่า เรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับวัด
ส่วนคนแรกที่ถูกกดติดตามเป็นจิตรกร พอตรวจดูประวัติครอบครัวของเขา
โอ้โห!
น้าชายของเขาก็คือพระ!
ทุกอย่างเหมือนจะมีเส้นเชื่อมโยงกันอยู่
“ตรวจดูความเคลื่อนไหวช่วงนี้ของเหล่าเซี่ยหน่อย”
ฉินเสียนเอ่ยขึ้น
“ค่ะ!”
หลังตรวจสอบภาพจากกล้องวงจรปิดในช่วงที่ผ่านมา
ฉินเสียนก็สืบพบความเคลื่อนไหวล่าสุดของเหล่าเซี่ยในคืนนั้น
“หัวหน้าฉิน พบแล้วค่ะ”
“นี่ไม่ใช่เหล่าเซี่ยเหรอคะ?”
จากภาพกล้องวงจรปิดบนถนนที่มุ่งหน้าไปวัด พวกเขาพบว่าเหล่าเซี่ยเดินทางไปยังวัดแห่งหนึ่งในเมืองนี้
และวัดแห่งนั้นมีชื่อว่า “วัดฮุ่ยหลิง!”
ฉินเสียนกับซ่งอวี่ฉีตกใจขึ้นมาพร้อมกัน
“หรือว่าวัดจะเกิดเรื่อง?”
ทั้งสองคนกล้าคาดเดาออกมา
เพราะเรื่องนี้แปลกเกินไปจริง ๆ
พวกเขาไม่เสียเวลาคิดมาก รีบออกเดินทางทันที ตอนนี้เป็นเวลาประมาณตีสี่แล้ว
ผู้คนจำนวนมากยังคงหลับสนิท
ภายในวัด
เหล่าพระเองก็กำลังนอนกรนอยู่
ภายในห้อง เจ้าอาวาสเฒ่าหลับสบายมาก ปากยังพึมพำละเมอด้วย
“น้องสาวคนสวย อย่าหนีสิ!”
“เงิน เงิน!”
……
เวลานี้ หวังซิ่นมาถึงหน้าเรือนหลังหนึ่ง
เขาเห็นว่าด้านนอกมีฟืนกองอยู่เต็มไปหมด
เขาชะงักไปทันที
เมื่อมองผ่านช่องเล็ก ๆ บนหน้าต่าง เขากลับเห็นเสื้อผ้าชุดหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะด้านใน
“นั่นมัน…เสื้อของเจ้าอาวาสเฒ่า?”
หวังซิ่นตื่นเต้นขึ้นมาทันที
ตามหามาตั้งนาน ในที่สุดก็เจอแล้ว
สวรรค์ไม่ทอดทิ้งคนมีใจ!
โชคเข้าข้างเขาแล้ว
แถมนอกเรือนยังมีกองฟืนเต็มไปหมดอีก
เวลานี้ เขาใช้ฟืนเหล่านั้นขวางประตูไว้ทันที
คนข้างในคิดจะหนีออกมา คงแทบเป็นไปไม่ได้แล้ว
จากนั้น
เขาก็ราดเชื้อเพลิงไปทั่วเรือนทั้งหลัง
ในเวลานี้ คนในห้องยังคงหลับอยู่
แต่ว่า
อีกไม่นาน พวกเขาก็คงต้องตื่นแล้ว
หลังจัดการทุกอย่างเสร็จ
หวังซิ่นหยิบบุหรี่ออกมามวนหนึ่ง จุดไฟ แล้วสูบเข้าไป
“ซี้ด…ฟู่!”
เขาสูบแรง ๆ อยู่หลายครั้ง ก่อนจะโยนก้นบุหรี่ลงบนกองฟืนโดยตรง
วินาทีถัดมา
เปลวไฟลุกพรึ่บขึ้นทันที
ไม่กี่นาทีต่อมา
ทั้งวัดก็มีแสงไฟพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า
ภายในห้อง
เหล่าเซี่ยยังคงกรนเสียงดัง เขาฝันว่าตัวเองร่ำรวยแล้ว
รถหรูสารพัดคัน สาวสวยมากมาย
ตัวเขากอดคนละข้าง แล้วกำลังจะโน้มหน้าไปจูบ
“อย่านะ ร้อนแรงเกินไปแล้ว!”
“ร้อนจัง!”
“อย่าทำแบบนี้!”
ทันใดนั้น
เหล่าเซี่ยรู้สึกร้อนขึ้นมา
แล้วก็ร้อนจนตื่น
เขาเบิกตาโพลงทันที ก่อนจะพบว่าเท้าของตัวเองถูกความร้อนลวกเข้าแล้ว
“บ้าเอ๊ย เกิดอะไรขึ้น? ทำไมบนเตียงถึงมีไฟ?”
วินาทีถัดมา
ใบหน้าของเขาซีดเผือด ทั้งห้องกำลังลุกไหม้ไปหมด
ที่สำคัญที่สุดคือ ห้องนี้สร้างจากไม้ทั้งหลัง
ถ้าเกิดไฟไหม้ขึ้นมา พื้นฐานแล้วแทบไม่มีทางหนีออกไปได้เลย
“บ้าเอ๊ย ไฟไหม้!”
“ไฟไหม้แล้ว!”
เหล่าเซี่ยเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้นมา
เขาเริ่มตะโกนเสียงดังลั่น
เมื่อได้ยินเสียงคนร้องตะโกน พระรูปอื่น ๆ ก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาทันที
พวกเขางงไปหมด
ตื่นขึ้นมาทีเดียว ก็พบว่าตัวเองอยู่ท่ามกลางกองไฟแล้ว
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
บางคนยังไม่ตื่นเต็มตา ขยี้ตาแล้วพึมพำว่า
“นี่ฝันอยู่หรือเปล่า? งั้นขอนอนต่อแล้วกัน”
มีพระบางรูปยังคงกรนอยู่ ยังไม่ตื่นขึ้นมาสักที
พระอีกรูปตรงเข้าไปตบหน้าทันที
เพียะ! เพียะ!
“อย่านอนแล้ว! ตื่น! ไฟไหม้แล้ว!”
เจ้าอาวาสเฒ่าเองก็มึนไปหมด
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมข้างนอกถึงไฟไหม้?”
“พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกัน ตื่นมาก็เป็นแบบนี้แล้ว”
เวลานี้มีพระบางรูปคิดจะวิ่งออกไปแล้ว
แต่ประตูกลับถูกขวางเอาไว้
“ประตูเปิดไม่ได้!”
“มีคนขวางประตูไว้จากข้างนอกหรือเปล่า?”
“เป็นไปไม่ได้มั้ง!”
“ใครมันใจดำขนาดนี้!”
“ไม่ทำตัวเป็นคนเลย!”
เมื่อเห็นสถานการณ์แบบนี้
“ท่านเจ้าอาวาส ทำยังไงดี?” เจ้าอาวาสเซี่ยก็ร้อนใจมากเช่นกัน
เขายังตายไม่ได้!
ที่บ้านยังมีเงินอยู่ไม่น้อย!
ตัวเองยังไม่ทันได้ใช้เลย ถ้าตอนนี้จากไป ทุกอย่างก็สูญเปล่าน่ะสิ?
เงินจัดงานศพน่ะเก็บไว้พอแล้ว
ลำบากจริง ๆ
จู่ ๆ เขาก็มีความรู้สึกเหมือนเอื้อประโยชน์ให้พี่งานศพขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ท่ามกลางความตื่นตระหนก เจ้าอาวาสเซี่ยไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมจู่ ๆ ถึงนึกถึงพี่งานศพขึ้นมา
ในหูเหมือนยังได้ยินเสียงปี่ซั่วน่าแว่วขึ้นด้วย
ความรู้สึกนี้เหมือนกำลังบอกล่วงหน้าว่า เขากำลังจะไม่รอดแล้วหรือเปล่า?
เจ้าอาวาสเฒ่ากลืนน้ำลาย
เขาเห็นเจ้าอาวาสเซี่ยยืนเหม่ออยู่ด้านข้าง ขณะที่คนรอบตัวส่งเสียงโวยวายกันวุ่นวาย บางคนกำลังหาน้ำ
บางคนกำลังหาอะไรบางอย่าง หรือไม่ก็กำลังสวดอธิษฐานอะไรสักอย่าง
แต่เจ้าอาวาสเซี่ยกลับยืนนิ่งไม่ขยับ มองเปลวไฟด้วยสีหน้าหวาดกลัว
“เจ้าเป็นอะไรไป?”
เจ้าอาวาสเฒ่าถามด้วยความสงสัย
เจ้าอาวาสเซี่ยเหมือนสติหลุดไปแล้ว เขาพูดเสียงสั่นว่า
“ท่านเจ้าอาวาส วันนี้พวกเราจบเห่แล้ว”
“ยมทูตมาทวงชีวิตพวกเราแล้ว!”
เจ้าอาวาสเฒ่านึกว่าเขามองเห็นอะไรบางอย่าง จึงรีบเหลือบดูในเปลวไฟ
แต่ก็ไม่เห็นอะไรเลย
“เจ้าพูดเหลวไหลอะไร? ยมทูตอยู่ที่ไหน?”
เหล่าเซี่ยที่กำลังใช้เสื้อผ้าดับไฟอยู่ด้านข้างเดินเข้ามา
เขามีสีหน้าหวาดกลัว
“จบแล้ว พวกเราออกไปไม่ได้แล้ว”
และธนบัตรปลอมที่พวกเขาทำกันในวันนี้ ก็กลายเป็นเชื้อเพลิงอย่างดีให้เปลวไฟ!
ไฟยิ่งลุกยิ่งแรง!
เหล่าพระยังคงพยายามดับไฟอย่างเอาเป็นเอาตาย พวกเขาอยากมีชีวิตรอด
……
“บ้าเอ๊ย! พวกเราไม่อยากตายอยู่ที่นี่!”
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!”
“ไฟข้างนอกแรงขนาดนี้”
“บ้าเอ๊ย มีกลิ่นน้ำมันด้วย นี่ต้องมีคนวางแผนแน่!”
ศิษย์พี่ใหญ่เองก็อยู่ในนั้นด้วย เขาใช้เท้าถีบประตู แต่ก็ถีบไม่ออก
ส่วนบนหลังคา ท่อนไม้ที่ติดไฟเริ่มร่วงลงมาแล้ว
ภายในห้องแทบไม่เหลืออากาศให้หายใจ เต็มไปด้วยควันและก๊าซพิษ
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป พวกเขาทั้งหมดต้องตายอยู่ข้างในแน่
เวลานี้ หวังซิ่นที่อยู่ด้านนอกได้ยินเสียงกรีดร้องจากข้างใน ทั้งตัวก็ยิ่งตื่นเต้นขึ้นมา
“ฮ่า ๆ ตายไปซะ ทุกอย่างเป็นเพราะพวกแก ฉันถึงกลายเป็นแบบนี้!”
“โทษพวกแกทั้งนั้น ตอนนี้รู้แล้วหรือยังว่าฉันกล้าจุดไฟหรือเปล่า!”
“ฮ่า ๆ—”