บทที่ 110 ความผิดกองเท่าภูเขา เกาฉี่หมิงถูกกดติดตาม!
บทที่ 110 ความผิดกองเท่าภูเขา เกาฉี่หมิงถูกกดติดตาม!
บทที่ 110 ความผิดกองเท่าภูเขา เกาฉี่หมิงถูกกดติดตาม!
เสียงของระบบดังขึ้นต่อหน้าหลินเฟยอย่างกะทันหัน
“ติ๊ง ตรวจพบประวัติอาชญากรรมของเกาฉี่หมิง เพื่อไต่ขึ้นสู่ตำแหน่ง เขาเคยฆ่าคนยี่สิบห้าคน ลักพาตัวและค้ามนุษย์เด็กสามร้อยหกสิบห้าครั้ง ลักลอบค้าผงขาวสิบห้าตัน ปัจจุบันล้างมือเลิกทำแล้ว ใช้ปลาแช่แข็งตีคนจนพิการและตายรวมยี่สิบคน ทำลายความบริสุทธิ์ของหญิงสาวสามพันห้าร้อยห้าสิบครั้ง หากครั้งหน้าหยิบปลาแช่แข็งมาใช้อีก จะเกิดการแตกคอกันเองและถูกสวนกลับจนตาย มีโอกาสสูงถึงเก้าสิบห้าเปอร์เซ็นต์!”
“แนะนำให้โฮสต์กดติดตาม กดไลก์ และคอมเมนต์ล่วงหน้า!”
หลินเฟยถึงกับอึ้งไปทันที
ที่แท้ประธานกลุ่มเซิ่งเฉียงผู้โด่งดัง แท้จริงแล้วเป็นปีศาจร้ายตัวจริงเสียงจริง!
ทำเรื่องชั่วช้าสารเลวมามากมายขนาดนี้
หรือว่าหมอนี่จะเป็นนายใหญ่เบื้องหลังคดีเด็กหายในช่วงนี้?
ความผิดของมันกองท่วมหัวจริง ๆ!
ต่อให้เป็นหนังก็ยังไม่กล้าเขียนบทแบบนี้หรอกมั้ง!
แถมยังมีผู้หญิงตั้งมากมายถูก...
พอคิดถึงตรงนี้ หลินเฟยก็พลันนึกถึงคำพูดของอวี๋อิงเจี๋ยเมื่อวันนี้ขึ้นมา
พวกนี้คงไม่ได้หมายตาซูอวี้เอาไว้ด้วยหรอกนะ?
ถ้าเป็นแบบนั้นจริงก็ยุ่งแล้ว
ต้องรีบติดต่อซูอวี้!
ให้เธอระวังตัว!
แต่ก่อนหน้านั้น หลินเฟยต้องรับออร์เดอร์นี้ก่อน
เขากดติดตามอีกฝ่ายหนึ่งรอบ จากนั้นก็ทิ้งคอมเมนต์เอาไว้
ร้านงานศพอี้ลู่ฉางหงส่งข้อความว่า
“สาว ๆ น่ะ ไม่ใช่ว่าจะไปจีบมั่วซั่วได้หรอกนะพี่ชาย สุขภาพดีจริง ๆ เลยนะ สามพันกว่าคนเชียว อย่าไปรื้อถอนสุ่มสี่สุ่มห้าอีกล่ะ เดี๋ยวไปกระทบฮวงจุ้ยเข้า กรรมย้อนกลับขึ้นมาจะไม่คุ้ม สั่งจองแพ็กเกจหรูระดับสูงสุดล่วงหน้า รับส่วนลดเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ได้นะ!”
เมื่อเห็นว่าพี่งานศพกดติดตามตัวเอง เกาฉี่หมิงก็ขมวดคิ้วแน่นทันที
“บ้าเอ๊ย ฉันโดนพี่งานศพกดติดตามจริง ๆ เหรอ? มาเร็วเกินไปแล้วมั้ง!”
“น่ารังเกียจจริง ๆ มันต้องแก้แค้นฉันแน่!”
เดี๋ยวก่อน
แม้แต่เรื่องสามพันคนก็ยังรู้?
พี่งานศพรู้ได้ยังไง?
เดาแม่นเกินไปแล้ว!
...
ในเวลาเดียวกัน
ฉินเสียนกับซ่งอวี่ฉีเห็นว่ารายชื่อที่พี่งานศพกดติดตามเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งบัญชี
ทั้งสองตกใจอย่างมาก
พวกเขาพูดออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“เป็นกลุ่มเซิ่งเฉียงงั้นเหรอ!”
ฉินเสียนขมวดคิ้วแน่น
“หรือว่ากลุ่มบริษัทนี้ก็ทำผิดกฎหมายด้วย?”
ซ่งอวี่ฉีพยักหน้า
“ไม่แน่ใจค่ะ หัวหน้าฉิน แต่กลุ่มเซิ่งเฉียงมีเงินทุนมหาศาล แทรกซึมเข้าไปในชีวิตของผู้คนหลายด้านแล้ว”
ฉินเสียนถอนหายใจยาว
“จริงสิ ฉันจำได้ว่าในสถานีตำรวจของเรามีคนหนึ่งสงสัยกลุ่มเซิ่งเฉียงมาตลอดว่าอาจมีปัญหา พวกเราไปหาเขาได้!”
ตอนนี้
ซุนห่าวเองก็ถูกจับแขวนขึ้นมา แล้วถูกฟาดด้วยแส้หนังเช่นกัน
“ซุนห่าว แกนี่กล้าจริง ๆ แม้แต่ผู้หญิงที่ประธานเกาหมายตาไว้ก็ยังกล้าคิด?”
“ตีมัน!”
เพียะ! เพียะ!
ด้านหลังมีชายร่างกำยำคนหนึ่งถือแส้หนัง กัดฟันแล้วฟาดลงไปเต็มแรง
ฟาดต่อเนื่องอยู่หลายครั้ง จนเลือดไหลออกจากมุมปากของซุนห่าว
“แกกล้าทำแบบนี้กับฉัน พี่ชายฉัน... พี่ชายฉันไม่มีทางปล่อยแกไว้แน่!”
“ทางที่ดีแกปล่อยฉันเดี๋ยวนี้...!”
ชายที่รับหน้าที่ลงโทษชื่อหวังข่าย
เขายกยิ้มมุมปาก ก่อนคว้าผมของซุนห่าวขึ้นมา
“เขาจะทำอะไรฉันได้? ตีมันต่อ!”
เพียะ!
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า
ไม่นาน ซุนห่าวก็หมดสติไป
“เอาน้ำมาสาดมัน!”
ทันใดนั้น ชายสวมสูทคนหนึ่งก็หยิบถังน้ำขึ้นมา แล้วสาดใส่ศีรษะของซุนห่าวโดยตรง
เมื่อสัมผัสได้ถึงความเย็น ซุนห่าวก็ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง
นิ้วของเขาขยับเล็กน้อย ก่อนค่อย ๆ ลืมตาขึ้น
เลือดหยดจากมุมปากลงสู่พื้นทีละหยด ผสมกับน้ำบนพื้น
แล้วไหลลงไปตามท่อระบายน้ำด้านล่าง
“เป็นยังไงบ้าง?”
ฉันมองตระกูลซุนของพวกแกไม่เข้าตามานานแล้ว
วันนี้ตกมาอยู่ในมือฉัน
ถ้าฉันไม่ตีแกให้ตายก็แปลกแล้ว!
พวกแกมีสิทธิ์อะไรถึงได้อยู่เหนือกว่าคนอื่น?
ถุย!
ดวงตาของซุนห่าวบวมปูด เขาถ่มเลือดผสมน้ำลายใส่หวังข่าย
“แกกล้าถ่มน้ำลายใส่ฉันเหรอ!”
“ตีมัน!”
...
“แย่แล้ว ผู้ช่วยซุน ซุนห่าวถูกประธานเกาพาตัวไปแล้ว!”
จู่ ๆ บอดี้การ์ดคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาอย่างร้อนใจ
ผู้ช่วยซุนลุกพรวดขึ้นทันที
“อะไรนะ? แล้วทำไมนายเพิ่งกลับมา?”
บอดี้การ์ดพูดตะกุกตะกักว่า
“คนของประธานเกาเพิ่งปล่อยผมกลับมาครับ!”
ผู้ช่วยซุนขมวดคิ้วแน่น
“บัดซบ อาจเกิดเรื่องแล้ว ไป ไปหาประธานเกา!”
เมื่อมาถึงหน้าห้องทำงานของเกาฉี่หมิง หน้าประตูมีบอดี้การ์ดร่างใหญ่สองคนยืนเฝ้าอยู่
คิ้วของผู้ช่วยซุนที่เดิมทีก็ขมวดอยู่แล้ว ยิ่งขมวดแน่นกว่าเดิม
สถานการณ์แบบนี้ น้องชายของเขาต้องเกิดเรื่องแน่
เมื่อเห็นผู้ช่วยซุนเดินมา บอดี้การ์ดก็เปิดประตูให้เขาเข้าไปเอง
“ประธานเกา ผู้ช่วยซุนมาถึงแล้วค่ะ!”
เลขานุการสาวสวยกล่าวกับเขา
เกาฉี่หมิงพยักหน้า
จากนั้นเขาก็ลุกขึ้นยืน ในมือถือแก้วไวน์ทรงสูง เดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มเต็มหน้า
“นี่ไม่ใช่เหล่าซุนหรอกเหรอ? นายรีบร้อนมาที่นี่ทำไมกัน?”
ผู้ช่วยซุนคุกเข่าลงกับพื้นทันที
“ประธานเกา น้องชายผมยังอายุน้อยเลือดร้อน หลายเรื่องเขาไม่รู้ความ ขอประธานเกาเมตตา ปล่อยเขาสักครั้งเถอะครับ!”
ดวงตาของเกาฉี่หมิงหรี่ลง แววตาคมกริบและโหดเหี้ยม
“ปล่อยเขาสักครั้งเหรอ!”
เพล้ง!
เขาขว้างแก้วไวน์ลงพื้นอย่างแรง
จากนั้นจึงย่อตัวลง พูดกับผู้ช่วยซุนอย่างเชื่องช้าว่า
“คนที่กล้าแย่งผู้หญิงจากเกาฉี่หมิง ส่วนใหญ่ต้องตาย”
“ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม!”
เมื่อมองไวน์แดงที่ไหลมาถึงตรงหน้า สีแดงเข้มราวกับเลือด
ผู้ช่วยซุนกลืนน้ำลาย
“ทำไมเงียบไปแล้ว? ให้เสียงดังขึ้นมา!”
เกาฉี่หมิงลุกขึ้นยืน แล้วตะโกนออกมาเสียงดัง
“ซุนห่าว แกก็เห็นแล้วนะ นี่เป็นคำสั่งของประธานเกา!”
“พวกแกมันบ้าอำนาจเกินไป!”
“ตีมัน ทำให้มีเสียง!”
หวังข่ายหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง
เขาชอบทรมานคนเป็นที่สุด
สนุกเหลือเกิน
แทบจะถึงขั้นโรคจิตไปแล้ว!
“มา ฉันจะตีเอง!”
หวังข่ายรับแส้มา แล้วนำแส้ไปจุ่มน้ำพริกกับน้ำเกลือเข้มข้นก่อน
จากนั้นจึงเริ่มฟาดลงไป
“แบบนี้ เสียงร้องถึงจะดังขึ้น!”
ซุนห่าวเจ็บปวดจนร้องไม่หยุด
“อ๊ากกก!”
เสียงกรีดร้องดังออกมาครั้งแล้วครั้งเล่า
ผู้ช่วยซุนกำหมัดแน่น แต่เขาทำอะไรไม่ได้เลย
ทำได้เพียงอ้อนวอนขอความเมตตา
“ประธานเกา ผมขอร้อง ปล่อยน้องชายผมเถอะ ผมยอมสละหุ้นในบริษัทของผมให้!”
“แบบนี้ได้ไหมครับ!”
“ขอแค่คุณปล่อยเขาไป!”
ในที่สุดเมื่อได้ยินคำตอบที่พอใจ มุมปากของเกาฉี่หมิงก็ยกขึ้นเล็กน้อย
“หยุดมือ!”
จากนั้นเขาก็เดินไปข้างผู้ช่วยซุน แล้วพยุงเขาลุกขึ้น
“เหล่าซุน เรื่องไม่ถึงขั้นนั้นหรอก ทุกคนก็เป็นพี่น้องกัน ลุกขึ้นเถอะ”
“ความจริงฉันก็ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ ทำให้ทุกคนไม่สบายใจกันเปล่า ๆ”
“แต่ทำผิดก็ต้องถูกลงโทษ นี่เป็นกฎที่พวกเรามีมาตลอด”
“นายก็อย่าได้รู้สึกไม่เป็นธรรมเลย”
“การลงโทษก็คือการลงโทษ แต่พวกเราก็ยังเป็นพี่น้องกันไม่ใช่หรือ?”
ผู้ช่วยซุนยืนขึ้นอย่างสั่นเทา
เขาจะกล้าไม่พอใจได้อย่างไร?
“ใช่ครับ ใช่ครับ ขอบคุณประธานเกามากจริง ๆ!”
เกาฉี่หมิงหัวเราะเสียงดัง
“ไม่ต้องเกรงใจ คน เอาเหล้ามาให้เหล่าซุนสิ มัวยืนทำอะไรกันอยู่!”
ไม่นาน
ซุนห่าวก็ถูกคนลากเข้ามา
ทั่วร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล!
เขาถูกโยนลงกับพื้นโดยตรง ราวกับหมาตายตัวหนึ่ง
“พวกแกตีคนจนเป็นแบบนี้ได้ยังไง? รีบไป เรียกหมอส่วนตัวของฉันมาดูอาการซุนห่าว อย่าให้เหลืออาการอะไรตามมาทีหลัง!”
เกาฉี่หมิงนั่งอยู่บนโซฟา แต่ยังไม่ลืมแสดงความเป็นห่วงบาดแผล
ในใจของผู้ช่วยซุนมีคำสบถนับหมื่นวิ่งพล่านไปหมด
“น้องชาย นายเป็นยังไงบ้าง?”
“พี่จะพานายกลับบ้าน!”
ซุนห่าวค่อย ๆ ยกมือขึ้น
“พี่ ขอโทษ...”
“ไม่ต้องพูดแล้ว!”
“กลับบ้าน!”
เมื่อมองผู้ช่วยซุนพาซุนห่าวออกไป เกาฉี่หมิงก็ค่อย ๆ นั่งลง
“สองพี่น้องคู่นี้อาจเป็นพวกทรยศ พวกนายจับตาดูเอาไว้หน่อย”
เขาพูดกับลูกน้องตรงประตู
เลขานุการสาวข้างกายทนไม่ไหวแล้ว เธอขึ้นไปนั่งบนตักของประธานเกาโดยตรง
...
“แย่แล้วครับ ท่านประธาน ข้างนอกมีนักข่าวกลุ่มใหญ่บุกมา บอกว่ากลุ่มบริษัทของเรามีปัญหา!”
ในตอนที่บรรยากาศกำลังร้อนแรง ลูกน้องคนหนึ่งก็พุ่งเข้ามารายงาน
เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ลูกน้องคนนั้นก็ตกใจอย่างมาก
เขารีบหลับตาทันที
ผมไม่เห็นอะไรทั้งนั้น!
เกาฉี่หมิงสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย
“บัดซบ นักข่าวมาที่นี่ทำไม?”
ลูกน้องคนนั้นพูดต่อว่า
“พวกเขาบอกว่าท่านถูกพี่งานศพกดติดตามแล้ว จะต้องเกิดเรื่องใหญ่ครับ!”