บทที่ 29 ถูกกดติดตามแล้วเจอแผ่นดินไหว นี่มันหลุดโลกเกินไปแล้ว!
บทที่ 29 ถูกกดติดตามแล้วเจอแผ่นดินไหว นี่มันหลุดโลกเกินไปแล้ว!
บทที่ 29 ถูกกดติดตามแล้วเจอแผ่นดินไหว นี่มันหลุดโลกเกินไปแล้ว!
“จุ๊ ๆ พี่ชายสายปั่นกระแส นายจบแล้วจริง ๆ นายไม่รู้หรือไงว่าพี่งานศพน่ากลัวแค่ไหน? ฉันแนะนำให้นายรีบไปขอโทษพี่งานศพเถอะ!”
“ไปหาเรื่องใครไม่หา ดันมาหาเรื่องพี่งานศพของฉัน นายไม่รอดแล้ว!”
“ใช่ ตอนนี้แม้แต่ทางการยังกลัวพี่งานศพเลย ไม่กล้าให้พี่งานศพกดติดตามพวกเขาด้วยซ้ำ”
“นั่นแหละ พูดได้แค่ว่าพี่ชายบัญชีปั่นกระแสคนนี้ดวงซวยแล้ว”
“เดินทางดี ๆ ถ้าต้องการจองบริการงานศพ โปรดติดต่อพี่งานศพ!”
“ตอนนี้พี่งานศพไม่เล่นตามสูตรแล้ว กดติดตามพี่ชายคนนี้แต่กลับไม่พูดอะไรเลย ทุกคนลองเดาดูสิว่าเขาจะตายแบบไหน?”
จางเสี่ยวพั่งเห็นว่าหลังบ้านยังมีชาวเน็ตส่งข้อความเตือนเขาไม่หยุด
มองข้อความเหล่านั้นแล้ว ในใจของเขาก็เริ่มลนลานขึ้นมา
ก่อนหน้านี้เขาแค่ปากเก่ง พอถึงเวลาต้องเผชิญหน้าจริง ๆ ใครจะไม่ป๊อดบ้าง?
เขายังหนุ่มยังแน่น เขาไม่อยากตาย ยังไม่ได้แต่งงานด้วยซ้ำ กระทั่งมือผู้หญิงก็ยังไม่เคยจับเลย
จางเสี่ยวพั่งรู้ดีถึงสภาพการตายของสตรีมเมอร์ก่อนหน้านี้ ตอนนี้ถ้าบอกว่าไม่กลัวเลย นั่นย่อมเป็นเรื่องโกหก
ถ้ามันเป็นเรื่องจริงขึ้นมาล่ะ?
แต่เขาปล่อยท่าทีออกไปแล้ว ถ้าตอนนี้ยอมอ่อนข้อ จะทำได้ยังไง?
เขารีบเปิดหน้าโปรไฟล์ของพี่งานศพ เตรียมจะพิมพ์ขอโทษพี่งานศพ
นิ้วของเขาค่อย ๆ พิมพ์ข้อความออกมาหนึ่งบรรทัด
“พี่งานศพ ผมผิดไปแล้ว...”
แต่ยังพิมพ์ไม่ทันจบ เขาก็ลบทิ้งทั้งหมด
“ไม่ได้ ของแบบนี้ฉันจะส่งออกไปได้ยังไง!”
สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจว่าจะยังไม่ขอโทษก่อน
สตรีมเมอร์ก่อนหน้านี้ที่ตายไป ต่างก็มีสาเหตุของตัวเองทั้งนั้น
ส่วนเขาเป็นคนที่หมกตัวอยู่บ้านทุกวัน จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้?
ยกเว้นว่าเขาจะถูกคนฆ่า
แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ก็เท่ากับยืนยันตัวตนของพี่งานศพในฐานะมือสังหารออนไลน์ไม่ใช่หรือไง?
เวลานี้ เชื่อไว้ดีกว่าไม่เชื่อ!
ในใจเขาลนลานไม่สงบ จึงต้องเตรียมตัวบางอย่าง
เผื่อมันเป็นเรื่องจริงล่ะ?
อีกฝ่ายอาจมีแฮกเกอร์อยู่ด้วยก็ได้ ไม่แน่ว่าอาจหาตำแหน่งของเขาเจอแล้ว
ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเตรียมอุปกรณ์ป้องกันตัวเป็นพิเศษ ทั้งเสื้อเบสบอล หมวกกันน็อก ล้วนเป็นของที่หาได้ ส่วนอาวุธก็คือไม้เบสบอล!
หน้าประตูบ้านของเขายังมีกล้องวงจรปิด มองเห็นได้รอบด้านแบบไม่มีมุมอับ ขอแค่มีคนเข้าใกล้ เขาต้องเห็นแน่นอน
ภายในบ้านก็เตรียมพร้อมเต็มที่ ตามคำแนะนำของชาวเน็ต เขาถึงขั้นเอามีดทำครัวในบ้านไปเก็บไว้ในห้องเก็บของ
ของทุกอย่างที่อาจเป็นอันตรายต่อเขาถูกจัดเก็บไว้เรียบร้อยทั้งสิ้น
ในบ้านนอกจากกำแพงแล้ว ก็แทบไม่เหลืออะไรอีก
เขาคงไม่ถึงขั้นเอาหัวไปชนกำแพงเองหรอกมั้ง!
“แบบนี้ก็ปลอดภัยไร้กังวลแล้วใช่ไหม?”
หลังวุ่นวายอยู่พักใหญ่ จางเสี่ยวพั่งก็เช็ดหยดเหงื่อบนหน้าผาก
“ฉันทำเกินไปหน่อยหรือเปล่านะ?”
สถานีตำรวจเขตชิงเฉิง
“รายงานหัวหน้าฉิน เมื่อครู่พวกเราได้รับข่าวว่า พี่งานศพกดติดตามบัญชีปั่นกระแสอีกบัญชีแล้วครับ”
ตำรวจคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามารายงาน
ฉินเสียนเท้าเอวางปากกาในมือลงบนโต๊ะ
“ตอนนี้ชายผู้ก่อเหตุชนแล้วหนียังจับไม่ได้ พี่งานศพก็เริ่มกดติดตามคนอีกแล้วเหรอ?”
เพื่อนร่วมงานที่อยู่ข้าง ๆ เงยหน้าขึ้นพูดว่า
“หัวหน้าฉิน การกดติดตามใครสักคนก็ไม่ได้มีอะไรนี่ครับ สำนักงานเมืองก็ประกาศไปแล้วไม่ใช่เหรอว่าเรื่องทั้งหมดเป็นของปลอม ไม่ปล่อยข่าวลือ ไม่เชื่อข่าวลือ!”
“ถึงจะพูดแบบนั้น แต่เรื่องพวกนี้ก็อาจเป็นเพราะเบื้องบนไม่อยากให้ประชาชนตื่นตระหนกก็ได้ ตอนนี้เป็นรายที่ห้าแล้วนะ!”
“วันนี้เพิ่งได้รับข่าว จ้าวเสี่ยวเฟิงเสียชีวิตเพราะรักษาไม่ทันแล้ว”
ฉินเสียนหรี่ตาลงเล็กน้อย ยกชาขึ้นจิบแล้วพูด
“ไม่จริงน่า ตายอีกคนแล้วเหรอ!”
เพื่อนร่วมงานรอบ ๆ ต่างพากันตกใจ
“หัวหน้าฉิน คุณจะสืบหลินเฟยคนนี้จริง ๆ เหรอ? ผู้อำนวยการต่งอนุญาตแล้วหรือครับ?”
ฉินเสียนส่ายหน้า
“ผู้อำนวยการต่งยังไม่รู้ แต่พวกเราสามารถสืบหลินเฟยคนนี้อย่างลับ ๆ ได้ ไม่แน่อาจพบอะไรบางอย่าง”
“เอาล่ะ ตอนนี้ภารกิจสำคัญที่สุดของพวกเราคือคลี่คลายคดีของจ้าวเสี่ยวเฟิงก่อน”
“อ้อ แล้วคนที่ถูกกดติดตามคนนั้นก็จับตาดูไว้ด้วย”
เพื่อนร่วมงานตำรวจเกาหลังศีรษะ
“หัวหน้าฉิน จะทำจริง ๆ เหรอครับ?”
“แน่นอน เรื่องคดีเสียชีวิตถี่ ๆ ที่เพิ่งเกิดขึ้นช่วงนี้ ต้องมีจุดน่าสนใจอยู่แน่ แม้จะยังไม่รู้ว่าเบื้องหลังมีความลับใหญ่โตอะไร แต่ในฐานะตำรวจ พวกเราต้องไม่ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นต่อไป!”
“หลินเฟยคนนี้อาจเป็นจุดทะลวงสำคัญก็ได้!”
ฉินเสียนชี้ไปยังรูปถ่ายของหลินเฟยบนโต๊ะ
ในรูปนั้น หลินเฟยยิ้มยิงฟันอย่างมีความสุข มือยังชูสองนิ้วเป็นรูปตัววี
มองแวบเดียวก็เหมือนหนุ่มร่าเริงสดใสคนหนึ่งเท่านั้น
“ฮัดชิ่ว!”
ภายในร้านรับจัดงานศพ หลินเฟยที่กำลังทำหุ่นกระดาษอยู่ จู่ ๆ ก็จามออกมา
เขาขยี้จมูก
“ช่วงนี้ทำไมจามบ่อยจัง หรือว่าจะเป็นหวัด?”
“เถ้าแก่ ช่วงนี้ตอนนอนคุณโดนลมเย็นหรือเปล่าคะ?”
ซูเฟยเงยหน้าขึ้นถาม
“หือ? เธอรู้ได้ยังไง?”
หลินเฟยถามอย่างสงสัย
“เพราะคุณไม่ได้ปิดหน้าต่างค่ะ”
ซูเฟยชี้ไปทางห้องของหลินเฟย
หน้าต่างเปิดอ้าอยู่ ผ้าม่านยังถูกลมพัดปลิวออกไปด้านนอกเลย
หลินเฟยถึงกับพูดไม่ออก
วันรุ่งขึ้น
จางเสี่ยวพั่งผ่านคืนหนึ่งมาได้อย่างปลอดภัย เขาลุกขึ้นยืนอย่างดีใจ
ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลยจริง ๆ
อีกทั้งหลังจากถูกกดติดตาม เขายังเป็นคนแรกที่มีชีวิตรอดเกินหนึ่งวัน
ดีใจเหลือเกิน!
“ฉันยังไม่ตาย!”
“ฉันรอดแล้ว!”
เพื่อเฉลิมฉลองช่วงเวลานี้ จางเสี่ยวพั่งจึงตอบกลับชาวเน็ตจำนวนมากทันที และยังโพสต์วิดีโอหนึ่งคลิป
ในวิดีโอ เขาสวมหัวคลุม ไม่กล้าเผยหน้าออกมา
ชาวเน็ตเองก็รู้สึกว่าเรื่องนี้มหัศจรรย์มาก
“เชี่ย นายยังไม่ตายจริง ๆ เหรอ ไม่สมเหตุสมผลเลย!”
“ฮ่า ๆ สุดยอด แค่ตัวเองยังไม่ตายก็ดีใจขนาดนี้ ถึงขั้นโพสต์วิดีโอประกาศข่าวดีเลยเหรอ!”
“คนที่รอดชีวิตภายใต้การกดติดตามของพี่งานศพได้ นายเป็นคนแรกเลยนะ พี่น้อง ฉันพูดได้แค่ว่านายสุดยอดจริง ๆ!”
“ยินดีด้วย ยินดีด้วย ยินดีที่ยังมีชีวิตอยู่! ไม่ง่ายเลยนะพี่น้อง!”
“เฮ้อ คิดไม่ถึงว่าจะไม่เกิดเรื่อง หรือว่าพลังของพี่งานศพไม่ขลังแล้ว?”
“ไม่ใช่หรอก พี่งานศพมานาหมด กำลังฟื้นพลังอยู่หรือเปล่า!”
“ฉันยังนึกว่าพี่งานศพกดติดตามใครคนนั้นต้องจบแน่ ตอนนี้ที่แท้ก็ไม่ใช่นี่นา!”
เมื่อมองคำพูดของชาวเน็ต จางเสี่ยวพั่งก็เหมือนเข้าใจทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง
ตัวเองนี่มันโง่จริง ๆ ที่ดันไปเชื่อเรื่องพวกนั้น
ทั้งหมดก็แค่ความบังเอิญ คนพวกนั้นเกิดเรื่องล้วนมีสาเหตุของตัวเอง เขาจะไปเชื่อได้ยังไง!
เมื่อวานเขาเกือบส่งจดหมายขอโทษออกไปแล้ว ตอนนี้พอนึกย้อนกลับไป พูดตามตรง ไม่ถึงขั้นนั้นเลย
เขาเปิดหน้าต่าง สูดอากาศสดชื่นเข้าไปหนึ่งเฮือก
สดชื่น สมองปลอดโปร่ง
ชีวิตอันงดงามกำลังรอเขาอยู่!
ข้อเท็จจริงพิสูจน์แล้วว่า ถูกพี่งานศพกดติดตาม ก็ไม่ได้แปลว่าต้องตายเสมอไป!
เรื่องนี้เป็นของปลอม!
“ฉันเจ๋งไหมล่ะ? ถูกพี่งานศพกดติดตามแล้วยังไม่ตาย พลังของเขาใช้กับฉันไม่ได้หรือไง?”
จางเสี่ยวพั่งคว้าโอกาสนี้ รีบโพสต์ข้อความออกไปทันที
เพียงชั่วพริบตา เขาก็ได้แฟนคลับบนอินเทอร์เน็ตเพิ่มขึ้นไม่น้อย จากเดิมสามแสน พุ่งทะยานไปถึงสี่แสนโดยตรง!
“วู้ฮู นี่ไม่ใช่โอกาสเพิ่มแฟนคลับอีกครั้งหรอกเหรอ? ฟินสุด ๆ!”
“เกาะกระแสพี่งานศพให้ถึงขีดสุด! ฮ่า ๆ!”
ครืน!
ทันใดนั้นเอง บ้านทั้งหลังก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เฟอร์นิเจอร์ในบ้านของจางเสี่ยวพั่งล้มระเนระนาดลงกับพื้นทั้งหมด
เพล้ง! เพล้ง! เพล้ง!
ถ้วยชามในตู้ถูกแรงสั่นสะเทือนจนร่วงออกมา แตกกระจายเต็มพื้น
กรอบแกรบ!
ปัง!
จากนั้นเศษปูนจากเพดานเหนือศีรษะก็ร่วงลงมา กระแทกใส่หัวของจางเสี่ยวพั่งโดยตรง เจ็บจนเขาหน้าบิด
“อ๊าก! ซี๊ด... เชี่ย แผ่นดินไหว!”
จางเสี่ยวพั่งลูบศีรษะ ไม่ทันได้บ่นอะไรอีก เขารีบมุดเข้าไปใต้โต๊ะเป็นอย่างแรก
แกรก!
ผนังแตกร้าว อาจจะถล่มลงมาได้!
แต่ยังมีเวลา เขาไม่อยากถูกฝังอยู่ใต้ซากตึก
จางเสี่ยวพั่งตกใจจนขวัญกระเจิง หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ
เขากุมศีรษะแล้วพยายามวิ่งออกไปข้างนอก แต่ตลอดทางสั่นโคลงเคลงจนแทบวิ่งไม่ออก
ทว่าเพิ่งมาถึงหน้าประตู แรงสั่นสะเทือนก็หายไปแล้ว!
เขาถึงกับงง
หรือว่านี่คือคำสาปของพี่งานศพ?
เขารู้สึกคัน ๆ ที่ศีรษะ จึงยกมือขึ้นลูบหัวแล้วมองดู
“เชี่ย เลือด!”
“แผ่นดินไหว!”
“ทำไมถึงเป็นแบบนี้?”
“อยู่ดี ๆ ก็แผ่นดินไหว ตกใจแทบตาย!”
เพื่อนบ้านรอบ ๆ ต่างพากันวิ่งออกมา แต่คนอื่นแค่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนเท่านั้น
ส่วนลานบ้านของจางเสี่ยวพั่งกลับยุบตัวเป็นหลุมใหญ่
จุดกำเนิดแรงสั่นสะเทือนเหมือนจะมาจากใต้ดินบ้านของเขาเอง
หลุดโลกเกินไปแล้ว!
ที่หลุดโลกยิ่งกว่านั้นคือ มีเพียงเขาคนเดียวที่ได้รับบาดเจ็บ!