บทที่ 106 - ดาบแห่งแสง VS ดาบแห่งแสง

"???"

"เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย?!"

คนดูถึงกับอ้าปากค้างกับสถานการณ์ที่พลิกกลับตารปัตรแบบนี้ ช่องแชทโดนเครื่องหมายคำถามถล่มยับเยินในพริบตา

เมื่อเศษหินและฝุ่นควันที่เกิดจากท่า "แผ่นดินทลาย" ค่อยๆ จางหายไป ภาพกลางสนามประลองก็ประจักษ์ชัดแก่สายตาของทุกคน:

ฟู่หาวที่ดูเหมือนจะเสียท่าไปเมื่อวินาทีที่แล้ว หลอด HP บนหัวยังคงเต็มเปี่ยมไร้รอยขีดข่วน ในขณะที่ไลอ้อนฮาร์ทคนที่เพิ่งจะสวนกลับแบบเต็มเหนี่ยวเมื่อกี้ หลอด HP กลับฮวบหายไปถึงเกือบ 80%!

[ส่งสติกเกอร์: "จินฮ่าว" โดเนท 50 หยวน (ผลัดกันสะท้อนดาเมจซะงั้น! ฮ่าๆๆ)]

[ส่งสติกเกอร์: "ลูกอม" โดเนท 50 หยวน (รู้อยู่แล้วว่าพี่หาวต้องชนะ!!!)]

"เชี่ยเอ๊ย!"

"โล่ดูดซับนี่มันของใหม่อะไรอีกวะเนี่ย?"

"ออกทะเลไปไกลแล้ว โคตรเถื่อน ฮ่าๆๆๆ!"

"ตี 10 ทียังติดรีเซ็ตคูลดาวน์อีก ดวงจะดีไปไหนวะเนี่ย!"

คนดูต่างพากันฮือฮาและทึ่งกับลูกบ้าของฟู่หาว แต่ทว่า ท่ามกลางเสียงเชียร์ที่ดังกระหึ่ม ฟู่หาวที่ตกเป็นเป้าสายตากลับกำลังขมวดคิ้วแน่น จ้องมองหลอด HP ของไลอ้อนฮาร์ทที่หายไปแค่ 80%

"เจ้าหมอนี่... ยัดค่า HP ตัวเองไว้สูงขนาดไหนกันแน่วะเนี่ย?"

เขากวาดสายตาดูประวัติการต่อสู้ตรงมุมจอที่รายงานตัวเลขดาเมจยับๆ อย่างรวดเร็ว:

[ติดคริติคอล!]

[สร้างความเสียหายแก่ศัตรู 85,480 หน่วย]

[สร้างความเสียหายแก่ศัตรู 85,480 หน่วย]

[สร้างความเสียหายแก่ศัตรู 85,480 หน่วย]

... (ตัวเลขเหมือนเดิมเด๊ะ 10 บรรทัด)

ถึงตัวเลขดาเมจนี่จะเป็นผลลัพธ์จากการโดนสะท้อนกลับด้วย 'โล่ดูดซับ' จนเหลือแค่ 70% แล้วก็เถอะ (หมายความว่าไลอ้อนฮาร์ทรับดาเมจไปแค่ 70% ของที่ฟู่หาวตีไป) แต่มันก็ยังพุ่งทะลุหลอด เกินกว่าระดับที่ฟู่หาวเคยซัดกับร่างจำลองของไลอ้อนฮาร์ทไปไกลลิบ

นี่ต้องยกความดีความชอบให้กับการที่เขายอมล้างออปชันตีบวกของดาบคาตานะเพลิงแดงทิ้งหมด (เว้นแต่ไอ้ 'คอมโบ 10 ครั้ง') แล้วยัดออปชัน 'เจาะเกราะ 100%' เข้าไปแทน เพื่อเอาไว้ตบไลอ้อนฮาร์ทโดยเฉพาะ

แต่นี่ขนาดเขางัดไม้ตายก้นหีบออกมาใช้แล้ว มันก็ยังเอาไม่ลงในฮิตเดียวอย่างที่ตั้งใจไว้!

"เลือดของไลอ้อนฮาร์ทคงไม่ทะลุล้านไปแล้วหรอกนะ?"

"เลือดล้านนึงเนี่ยนะ?!"

"ความน่าเกรงขามของอันดับ 1 ในตารางพลังรบ โคตรโหด"

คนดูต่างพากันประเมินเลือดที่ดูเหมือนจะลึกไร้ก้นบึ้งของไลอ้อนฮาร์ทด้วยความตกตะลึง อาการอึ้งไปชั่วขณะของฟู่หาวเพราะทำดาเมจปิดฉากไม่ได้ในทีแรก ตอนนี้เลยดูสมเหตุสมผลขึ้นมาทันตา

"เจ้าศิษย์โง่! มัวยืนเหม่ออะไรอยู่! ตอนนี้แหละโอกาสทอง!" เสียงคำรามของเฮล์มดังก้องทะลุสนามประลอง ดึงสติของฟู่หาวให้กลับมาอีกครั้ง

"เออว่ะ! จะมายืนบื้ออยู่ไม่ได้!" ฟู่หาวสะดุ้งสุดตัว

กติกาของการดวลครั้งนี้มันโหดหินนัก ห้ามกดยาเพิ่มเลือดเด็ดขาด

ตามสคริปต์สวยๆ ที่ฟู่หาววางไว้ ถ้าไลอ้อนฮาร์ทไม่สวนกลับมาทันที เขาก็จะค่อยๆ งัดแผนสำรองออกมาเล่นงานไปเรื่อยๆ

แต่การที่ไลอ้อนฮาร์ทงัดไอ้ไอเทมที่ชื่อ 'คนโทเวททวนบาดแผล' ออกมาโชว์พลังดูดซับและสะท้อนกลับสุดพิสดารแบบนี้ มันเล่นเอาแผนเขาพังยับเยินไม่มีชิ้นดี

แค่ไอเทมชิ้นนี้ก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว ใครจะไปรู้ว่าในคลังแสงของหมอนั่นจะมีไอเทมระดับเทพชิ้นไหนที่ฟื้นเลือดพรวดพราดได้อีกหรือเปล่า? ขืนปล่อยให้มันได้พักหายใจล่ะก็ มีหวังเขาได้ขุดหลุมฝังศพตัวเองแหงๆ

"ถึงจะต้องยอมเสียเปรียบเรื่องแท็กติกไปบ้าง แต่ก็ต้องรีบปิดฉากให้เร็วที่สุด!"

เมื่อตัดสินใจเด็ดขาดแล้ว ฟู่หาวก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า คว้าเอาของชิ้นสำคัญอีกชิ้นที่ดรอปจากเสวี่ยไช่ออกมาทันที:

＜รูปปั้นสับเปลี่ยน＞
ระดับ: ตำนาน
เงื่อนไขการใช้: ความคล่องตัว 2000

เมื่อพกไอเทมชิ้นนี้ ต่อให้อยู่ระหว่างการต่อสู้ดุเดือดหรือติดสถานะขัดขวางการเคลื่อนไหว (อย่างโดนล็อก) ก็สามารถสลับอุปกรณ์ที่ใส่อยู่กับอุปกรณ์ที่เซ็ตไว้ในกระเป๋าได้ทันที (คูลดาวน์: 3 นาที)

คำอธิบาย: ของรักของหวงที่มาร์เทีย จอมโจรระดับตำนานพกติดตัวไม่เคยห่าง

ในบรรดาของแรร์ที่ดรอปจากหัวหน้ากิลด์ท็อปไฟว์ ชิ้นนี้นี่แหละที่โดนใจฟู่หาวที่สุด

ความเร็วโจมตีระดับปีศาจกับดาเมจคริติคอล 100% ของดาบคาตานะเพลิงแดงมันก็โหดอยู่หรอก แต่เป้าหมายหลักของฟู่หาวคือการรีดออปชัน 'ลดเงื่อนไขการใช้' สองเส้นให้ 'หอกผู้พิทักษ์' ของเฮล์มให้ได้

ถ้าทำสำเร็จล่ะก็ รูปปั้นสับเปลี่ยนจะกลายเป็นกุญแจสำคัญให้เขาสลับของใส่ได้ทันควัน ถึงเขาจะขอยืม 'หอกผู้พิทักษ์' จากอาจารย์เฮล์มมาใช้ตลอดเวลาไม่ได้ แต่ตราบใดที่มีคาร์ลูรอส ช่างตีเหล็กระดับตำนานอยู่ข้างๆ การหาวัตถุดิบแรร์ๆ มาตีอาวุธสุดเทพของตัวเองที่แรงกว่าดาบคาตานะเพลิงแดงก็ไม่ใช่เรื่องเพ้อฝันอีกต่อไป

ไอ้ที่เป็นปัญหาใหญ่มาตลอดก็คือพวกวัตถุดิบระดับท็อปที่หายากยิ่งกว่างมเข็มในมหาสมุทรนั่นแหละ แต่ตอนนี้ ด้วยอำนาจของ 'สร้อยคอแห่งพงไพร' เขาสามารถเข้าออกอาณาจักรเอลฟ์ได้อย่างอิสระ แถมผลงานปราบจอมมารก็ทำให้เขาได้ตั๋วผ่านทางเข้าออกโลกปีศาจมาครองอีก เรื่องวัตถุดิบเลยไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับเขาอีกต่อไป

มูลค่าเชิงกลยุทธ์ของรูปปั้นสับเปลี่ยนยิ่งพุ่งปรี๊ดไปอีก เมื่อเจอกับออปชันเก็บเวทมนตร์ของเครื่องประดับ +10— พลังเวทที่เก็บไว้ในนั้น จะแรงขึ้นตามสเตตัสของฟู่หาว! จะบอกว่าไอ้รูปปั้นเล็กๆ ชิ้นนี้คือเพชรยอดมงกุฎในบรรดาของดรอปจากกิลด์ท็อปไฟว์เลยก็ว่าได้

ฟู่หาวสลับเครื่องประดับ +10 ทั้ง 6 ชิ้นในกระเป๋าที่แต่เดิมบรรจุ 'โล่ดูดซับ', 'วาร์ปพริบตา', และเวทบัฟอื่นๆ ออก แล้วยัดชุดเครื่องประดับที่ชาร์จเวท 'ดาบแห่งแสง' เตรียมไว้ล่วงหน้าเข้าไปแทน จากนั้นก็กดยิงดาบแห่งแสง 6 นัดรวดแบบไม่ให้ตั้งตัว!

[เปิดใช้งานเวทมนตร์ "ดาบแห่งแสง" ที่เก็บไว้ใน "สร้อยคอผ้าฝ้าย"]
[เปิดใช้งานเวทมนตร์ "ดาบแห่งแสง" ที่เก็บไว้ใน "แหวนมรกต"]
[เปิดใช้งานเวทมนตร์ "ดาบแห่งแสง" ที่เก็บไว้ใน "ต่างหูทับทิม"]
... (คำสั่งร่ายเวท 6 นัดเด้งขึ้นมารัวๆ)

"เสียดายที่เครื่องประดับมันมีคูลดาวน์ซ่อนอยู่... ไม่รู้งั้นคงรัว 7 นัดติดเหมือนตอนซัดกับนักฆ่าไปแล้ว... รู้งี้ชาร์จดาบแห่งแสงใส่แหวนปราชญ์แทนโล่ดูดซับก็ดี"

ฟู่หาวมองดาบแสงขนาดมหึมา 6 เล่มที่เปล่งประกายเจิดจ้าลอยวนอยู่รอบตัวด้วยความเสียดายลึกๆ ถึงเวทมนตร์ในเครื่องประดับจะใช้ซ้ำได้ แต่ไอ้ระบบกักเก็บเวทมนตร์มันดันมีคูลดาวน์ภายในตั้ง 24 ชั่วโมง รีเฟรชแบบสกิลไม่ได้นี่สิ

"แต่ก็นะ... เทียบกับตอนที่สู้แบบหัวซุกหัวซุนกับนักฆ่าคราวนั้น ตอนนี้ถือว่าดูดีกว่าเยอะ"

สกิลโชคชะตาแห่งโชคของร่างจำลองโชว์เทพอีกแล้ว— ดาบแห่งแสง 6 เล่มที่เสกออกมา ทุกเล่มล้วนเป็นร่างของหอกเหล็กแดงที่ทรงพลังที่สุดและติดสถานะ CC ขั้นสุดยอดทั้งนั้น! แถมยังผ่านการตีบวก +10 และสุ่มออปชันมาแล้วด้วย

ถ้าพูดถึงพลังทำลายล้างเพียวๆ พอโดนออปชัน +10 เข้าไป ความแรงของพวกมันก็แทบจะแซงหน้าอาวุธระดับตำนานบางชิ้นไปแล้วด้วยซ้ำ!

"ถึงระบบประลองมันจะเนิร์ฟเวลาสตันกับสถานะผิดปกติลงเยอะ จนทำคอมโบ CC วนลูปไม่ได้ก็เถอะ แต่ขอแค่รีดเลือดอีก 20% สุดท้ายของมันมาได้ ก็เกินพอแล้ว!" แววตาของฟู่หาววาวโรจน์

กติกาพิเศษของการประลองมันจะบีบเวลาแสดงผลของสตันให้สั้นลง ยิ่งถ้านานเกินไประบบก็จะสั่งปลดให้ดื้อๆ นี่แหละคือเหตุผลที่ตอนเปิดเกมฟู่หาวไม่ยอมเปิดด้วยดาบแห่งแสง

แต่ตอนนี้ เลือดของไลอ้อนฮาร์ทมันปริ่มน้ำสุดๆ ชนิดที่ว่าแค่ 'สะกิด' ก็อาจจะร่วงได้แล้ว พลังระเบิดและจังหวะหยุดสั้นๆ ของดาบแห่งแสงนี่แหละ ที่จะเป็นฟางเส้นสุดท้ายที่ทับอูฐจนหลังหัก

ปัญหาเดียวก็คือ... มันจะโดนไหมเนี่ยสิ ภาพตอนที่ไลอ้อนฮาร์ทสเต็ปเทพหลบการโจมตีของเขาในหอคอยฝึกตนได้อย่างง่ายดาย มันยังตามหลอกหลอนเขาอยู่เลย

แต่ฟู่หาวก็ไม่ได้กังวลอะไรมาก: ดาบแห่งแสงที่เขาเรียกออกมาตอนนี้ ไม่ว่าจะเป็นความแรงหรือความเร็ว มันก็คนละเรื่องกับเวอร์ชันที่เอาไปใช้ตอนสู้กับนักฆ่าแล้ว!

เพื่อลดช่องว่างในการหลบหลีกอันน่าสะพรึงกลัวของไลอ้อนฮาร์ทให้เหลือน้อยที่สุด เขาถึงขนาดยอมสละพลังป้องกันบางส่วน ถอดถุงมือเหล็กแดงเลเวล 400 คู่ใจออก แล้วใส่ถุงมือระดับฮีโร่ที่เพิ่งได้มาใหม่แทน เพียงเพื่อจะเอาออปชัน 'ลดเงื่อนไขการใช้' ที่จะช่วยดึงความเร็วโจมตีให้พุ่งสูงขึ้น แม้จะแค่นิดเดียวแต่มันก็มีความหมายมาก

"ขอโทษที่ต้องใช้คอมโบสกปรกๆ แบบนี้ต้อนรับนายนะ แต่นายต้องลงไปนอนคุยกับรากมะม่วงด้วยท่านี้แหละ" ฟู่หาวคิดในใจ ก่อนจะสั่งการด้วยความคิด ดาบแห่งแสง 6 เล่มที่ตั้งท่ารออยู่ ก็พุ่งทะยานแหวกอากาศดังก้อง ราวกับแสงแห่งการพิพากษา พุ่งตรงเข้าใส่ไลอ้อนฮาร์ทด้วยความเร็วดุจสายฟ้าฟาด! ภาพอันน่าตื่นตะลึงนี้ ทำเอาบรรดากษัตริย์และตำนานที่ยืนดูอยู่ข้างสนามถึงกับฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง

"เฮล์ม! นี่... นี่ศิษย์แกจริงๆ เหรอวะเนี่ย? มีตรงไหนที่มันเหมือนอัศวินแท้ๆ บ้างเนี่ย?" อูลปุสทนไม่ไหวต้องเอามือกุมขมับบ่นอุบ

เฮล์มอ้าปากจะเถียง แต่ก็เถียงไม่ออก— พัฒนาการและสไตล์การสู้ของฟู่หาวมันหลุดกรอบที่เขาวาดไว้ไปไกลโขแล้ว เขาได้แต่แอบถอนหายใจปนภูมิใจอยู่ลึกๆ "ไอ้เด็กนี่... มองคนไม่ผิดจริงๆ!"

[ส่งสติกเกอร์: "พี่ฟู่หาวเทพเจ้าตลอดกาล" โดเนท 50 หยวน (อย่าปาดาบแห่งแสงมั่วซั่วดิ! สู้กันประชิดตัวแบบแมนๆ หน่อย!)]

การที่ฟู่หาวสาดดาบแห่งแสงครบ 6 เล่มแล้วยืนนิ่งไม่ไหวติง ในสายตาคนดูส่วนใหญ่มันคือการเล่นที่ "สกปรก" สุดๆ อย่างไม่ต้องสงสัย

แม้แต่เจ็ดตำนานหรือกษัตริย์ที่นั่งดูอยู่ก็คงคิดเหมือนกัน แต่เพื่อความชัวร์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ ฟู่หาวจงใจทิ้งระยะห่างจากไลอ้อนฮาร์ทเอาไว้แบบสุดกู่— เขาเคยเอาตัวเข้าไปแลกจนรู้ซึ้งแล้วว่าการไปคลุกวงในกับไลอ้อนฮาร์ทมันเป็นฝันร้ายขนาดไหน

แน่นอนว่าคนดูฝั่งฟู่หาวกลับยิ่งสะใจ— ขอแค่ชนะศึกตัดสินนี้ได้ วิธีการมันจะสกปรกแค่ไหนแล้วไงล่ะ? ผู้ชนะคือคนเขียนประวัติศาสตร์เว้ย

[ส่งสติกเกอร์: "นิว นิว" โดเนท 50 หยวน (ไม่พอใจเรอะ? ไม่พอใจแกก็ไปหัดร่ายดาบแห่งแสงให้ได้ดิ~)]

"พูดถูกใจ ฮ่าๆๆ!"

"ตกลงสกิลนี้ไปแอบเรียนมาจากไหนวะเนี่ย!"

แทบทุกคนในลานประลอง รวมไปถึงคนดูในไลฟ์สด ต่างก็ฟันธงไปแล้วว่าชัยชนะครั้งนี้ตกเป็นของฟู่หาวแน่ๆ ยกเว้นอยู่แค่สองคน— ไลอ้อนฮาร์ท ผู้ยืนอยู่กลางพายุดาบ และ โลกิ อาจารย์ของเขาที่ยังคงยืนยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย

ในวินาทีเป็นวินาทีตายที่แสงพิพากษาทั้ง 6 เล่มกำลังจะพุ่งทะลวงร่าง ไลอ้อนฮาร์ทก็เริ่มขยับตัว!

เขาค่อยๆ ดึงไอเทมระดับเทพชิ้นใหม่ที่รูปร่างพิลึกพิลั่นออกมาจากช่องเก็บของอย่างใจเย็น พร้อมๆ กับอาวุธที่เปล่งแสงเย็นเยียบอีก 7 ชิ้น! เขากำอาวุธสองชิ้นไว้ในมือแน่น ส่วนอีก 5 ชิ้นก็เอาไปประกอบเข้ากับไอเทมระดับเทพชิ้นใหม่ได้อย่างพอดิบพอดี

"...ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย?" ลางสังหรณ์ร้ายเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของฟู่หาว และในวินาทีถัดมา เมื่อเขาเห็นการกระทำของไลอ้อนฮาร์ทและแสงวาบจากการทำงานของไอเทมชิ้นนั้น ฟู่หาวก็สบถคำหยาบออกมาชุดใหญ่ด้วยความทั้งอึ้งทั้งโมโหจนกลั้นไม่อยู่ "!@#@$@#%"

ในชั่วพริบตา ดาบแห่งแสง 4 เล่มที่พุ่งออกมาจากไอเทมระดับเทพของไลอ้อนฮาร์ท ก็พุ่งเข้าปะทะและสกัดดาบแห่งแสง 4 เล่มของฟู่หาวไว้ได้อย่างแม่นยำ!

ส่วนอีก 2 เล่ม ไลอ้อนฮาร์ทก็ควงดาบคู่ในมือตวัดรับการโจมตีเอาไว้ได้ด้วยทักษะขั้นเทพ!

และในวินาทีที่ดาบแห่งแสงทั้ง 6 เล่มถูกทำลายจนหมดฤทธิ์ ดาบแห่งแสงอีกเล่มที่แฝงไปด้วยเสียงคำรามแหลมปรี๊ด ก็พุ่งแหวกอากาศราวกับลูกธนูหลุดจากแล่ง พุ่งตรงดิ่งเข้าหาฟู่หาวที่กำลังยืนตะลึงอยู่แต่ไกล!