บทที่ 24 เป้าหมาย: หอฌานชาง

ณ อาคารหวั่นเหอ เมืองหลินเฉิง

หงเยว่สวมชุดทำงานที่นิยมในหมู่พนักงานออฟฟิศ เสื้อสูทสีน้ำเงินเข้มตัดเย็บพอดีตัว ด้านในสวมเชิ้ตสีขาวบริสุทธิ์ เธอรวบผมเป็นหางม้าต่ำอย่างประณีต เผยให้เห็นใบหน้าและดวงตาคมกริบ

น่าเสียดายที่ใบหน้างดงามนั้นกลับแสดงสีหน้าเย็นชาราวน้ำแข็ง จนไม่มีชายหนุ่มคนใดกล้าเหลียวมอง

"ติ๊ง!"

ลิฟต์หยุดที่ชั้น 28

ทั้งชั้นนี้เป็นของบริษัท "หลักทรัพย์ยุ่นซาน" แต่ในโลกของผู้มีพลัง มันมีอีกชื่อหนึ่ง...

สำนักงานใหญ่สมาคมนักล่า

หงเยว่ก้าวเข้าไปและเปิดประตูแผนกส่งกำลังบำรุงอย่างแรง

"น้องเยว่มาแล้วเหรอ..."

คนพูดชื่อกู้เหอ เป็นชายวัยสี่สิบปลายๆ รูปร่างอ้วนท้วน พุงพลุ้ย ผมร่วงจนเห็นหนังศีรษะ เหลือผมบางๆ ห้อยระย้าอย่างดื้อรั้น

"หนึ่งเดือน..."

"ฉันตามหาคุณมาหนึ่งเดือนเต็ม"

หงเยว่จ้องเขาด้วยสายตาเยียบเย็น มือทั้งสองกดลงบนโต๊ะทำงาน พูดกัดฟัน "ข้อมูลเรื่องโรงงานเคมีมีปัญหา ตามกฎแล้ว คนที่ให้ข้อมูลต้องรับผิดชอบ"

"คุณจะให้คำอธิบายฉันเมื่อไหร่?"

กู้เหอหดคอด้วยความกลัว ไม่กล้าสบตาหงเยว่ พูดอย่างละล่ำละลัก "น้องเยว่ เรื่องนี้ผมรายงานไปแล้ว แต่ว่าสถานการณ์...มันซับซ้อนน่ะ"

หงเยว่พลิกมือขวา ชักดาบยาวเย็นเยียบออกมา จ่อคอกู้เหอ พูดเสียงเรียบ "เพราะข้อมูลปลอมของพวกคุณ ฉันเกือบตายในภารกิจนั้น!"

ดาบเย็นเฉียบจ่อลำคอกู้เหอ จนเขาไม่กล้าขยับตัว

"พี่กู้ ถ้าฉันควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ บังเอิญฆ่าคุณเข้า ท่านประธานจะจัดการฉันยังไงนะ?"

กู้เหอกลืนน้ำลายโดยสัญชาตญาณ ลูกกระเดือกเสียดสีกับคมดาบ ความเย็นเยียบทำให้เหงื่อเย็นผุดซึมที่ขมับ

"น้องเยว่...อย่าทำแบบนี้เลย ผมก็แค่ทำตามคำสั่งเบื้องบน ถ้าผมรู้ว่าข้อมูลมีปัญหา ผมต้องเตือนคุณแน่นอน เชื่อผมสิ!"

เนื้อหานิยายเรื่องนี้เผยแพร่เฉพาะบนเว็บไซต์ Thai-Novel และ My Novel เท่านั้น

หงเยว่จ้องกู้เหอนิ่ง พูดเสียงเย็น "หลิวอวี้เฉินใช่ไหม?"

กู้เหอไม่กล้าตอบ แต่บางครั้งความเงียบก็บอกอะไรได้มากมาย...

หงเยว่เก็บดาบ เดินออกจากแผนกส่งกำลังบำรุงโดยไม่พูดอะไร

"น้องเยว่ น้องเยว่ อย่าใจร้อนนะ รองประธานเป็นผู้รับผิดชอบสูงสุดของสำนักงานใหญ่ ถ้าเธอบุกไปอย่างนี้ เขาแค่หาลูกน้องมารับผิดแทน เธอจะกลายเป็นคนก้าวร้าวต่อผู้บังคับบัญชา"

"แล้วเขาก็รู้ว่าทำไม่ถูก เลยสั่งให้ผมเก็บงานอ้วนไว้ให้เธอ ข้อมูลครั้งนี้รับรองว่าแท้ เป้าหมายแค่ผู้มีพลังระดับหนึ่ง แต่ให้รางวัลถึงสามแก่นผลึก!"

กู้เหอลากร่างอ้วนมาขวางหงเยว่ที่กำลังโกรธจัด รีบพูด

"ผู้มีพลังระดับหนึ่ง? สามแก่นผลึก?" หงเยว่หันมามองกู้เหอด้วยสายตาเหมือนมองคนโง่

"จริงๆ นะ งานนี้มาจากสมาคมสะสมทรัพย์ เธอก็รู้ว่าพวกที่ข้ามสมาคมผีไร้เงามาส่งงานให้เราโดยตรง มักเป็นธุรกรรมที่ไม่อยากให้ใครรู้"

กู้เหอเกาะประตูหอบหายใจแรง เมื่อกี้วิ่งแรงไป หายใจไม่ทัน

"งาน...งานนี้ต้องจับเป้าหมายเป็น เป้าหมายอยู่ที่...หอฌานชาง สำหรับเธอ นี่มันแก่นผลึกฟรีๆ ชัดๆ รองประธานยอมเสียงานอ้วนขนาดนี้ให้ ก็ถือว่าลงทุนเยอะแล้วนะ"

"หอฌานชาง?" ชื่อนี้ทำให้หงเยว่นึกถึงคนคนนั้น...

ไม่น่าใช่นะ...

เธอขมวดคิ้ว ถามอย่างระแวง "เจ้าของหอนั่น ชื่อ...ลู่ชางเซิง ใช่ไหม?"

"ใช่ เธอรู้ได้ยังไง?" กู้เหอหายเหนื่อยแล้ว พูดคล่องขึ้น "พูดถึงลู่ชางเซิงคนนี้ก็แปลก ข้อมูลของเขาในสมาคมผีไร้เงาถึงระดับ A เลย ไม่รู้ว่าช่วงนี้พวกนั้นธุรกิจไม่ดีหรือไง เริ่มคิดแพงกับลูกค้าประจำแล้ว การค้าข้อมูลกับพวกเขาทุกปี ไม่ใช่ตัวเลขน้อยๆ นะ!"

ไม่สนใจเสียงบ่นของกู้เหอ มุมปากหงเยว่ยกขึ้นเล็กน้อยอย่างไม่ให้ใครสังเกตเห็น ก่อนจะกลับสู่สีหน้าเรียบเฉย

เธอพูดเสียงเย็น "งานนี้ฉันไม่รับ จนกว่าจะสอบสวนเรื่องโรงงานเคมีให้กระจ่าง ฉันจะไม่รับงานใดๆ ทั้งสิ้น บอกหลิวอวี้เฉินว่า อยากจะส่งใครไปก็เชิญตามสบาย"

พูดจบ เธอก็ดึงประตูสำนักงานเปิด เดินจากไปอย่างสง่างาม

"น้องเยว่ นี่มันงานอ้วนนะ ไม่เอาจริงๆ เหรอ?" กู้เหอมองแผ่นหลังที่เดินจากไปของหงเยว่ พึมพำอย่างแปลกใจ

เขาไม่รู้ว่าตอนนี้บนใบหน้าของหงเยว่กำลังฉาบด้วยรอยยิ้มสะใจ...

......

ค่ำแล้ว

ลู่ชางเซิงยังไม่รู้ว่าศิษย์น้อยของตนถูกคนจับตามองอยู่ เขากำลังนั่งคุยกับลู่เจียงหมิงที่บาร์สุนัขป่า พูดคุยกันไปเรื่อยเปื่อย

"พี่ลู่ เดือนนี้คุณยุ่งอะไรอยู่ หาตัวไม่เจอเลย" ลู่ชางเซิงถามทั้งที่รู้คำตอบ

ลู่เจียงหมิงดื่มเบียร์ในแก้วจนหมด เปล่งเสียง "อ้า" อย่างสบายใจ พูดอย่างจนใจ "อย่าพูดเลย ยุ่งกับเรื่องลัทธินอกรีตนั่นน่ะ พูดรายละเอียดไม่ได้ แต่ตอนนี้จบแล้วละ เหลือแค่งานเก็บกวาด"

ลู่ชางเซิงไม่ได้สนใจว่าลัทธินั้นจะเป็นตายร้ายดียังไง เขาแค่อยากรู้ว่าที่ตัวเองแอบเก็บเกี่ยวผลประโยชน์นั้น มีใครจับได้หรือเปล่า

"ได้ยินว่าลัทธินั้นซื้อแก่นผลึกเยอะมาก? ที่ผมหาแก่นผลึกไม่ได้ก็เพราะพวกเขาใช่ไหม?" ลู่ชางเซิงค่อยๆ หยั่งเชิง

"อืม ส่วนใหญ่ถูกยึดคืนมาแล้ว แต่แก่นผลึกระดับสี่บางส่วนหายไป ผู้บังคับบัญชาสงสัยว่าพวกเรามีคนทรยศ ปล่อยข่าวออกไป ถึงได้..."

ลู่เจียงหมิงพลันนึกได้ว่าพูดมากไป รีบคว้าแก้วเบียร์ขึ้นดื่มอึกใหญ่ ตัดบทสนทนา

ลู่ชางเซิงเห็นตัวเองไม่มีพิรุธ ดีใจในใจ

เขาแอบเตือนตัวเองว่า คราวหน้าทำอะไรแบบนี้ต้องปิดบังตัวตนให้ดี

ไม่งั้นสักวันต้องแย่แน่...

[ติ๊ง]

[ขอแสดงความยินดีกับผู้ใช้ระบบ]

[ทักษะพลังปฐมกำเนิดของศิษย์หมายเลข 001 กู้เจีย พัฒนาถึงระดับ 3 แล้ว]

[พลังระดับ 3 มีความแข็งแกร่งเท่ากับ: 8 เท่าของมนุษย์ทั่วไป]

[ผู้ใช้ระบบได้รับส่วนแบ่งอัตโนมัติ พลังปฐมกำเนิดอัพเกรดเป็นระดับ 4]

[พลังระดับ 4 มีความแข็งแกร่งเท่ากับ: 4 เท่าของพลังปีศาจ]

[ขอแสดงความยินดี ภารกิจสำเร็จ]

[รางวัล: เหรียญร้านค้า 1000, เงิน 50000, อายุขัย +20, โอกาสสุ่มทักษะ 1 ครั้ง]

[ปลดล็อกช่องทักษะที่สองของกู้เจียแล้ว]

[มีภารกิจใหม่ ต้องการดูเดี๋ยวนี้หรือไม่?]

ลู่ชางเซิงชะงัก

เขารู้สึกถึงกระแสอุ่นๆ แผ่ซ่านจากจุดตันเถียนไปทั่วร่าง

ราวกับชำระกายและกระดูก เสริมสร้างร่างกายให้แข็งแกร่ง

ลู่ชางเซิงรู้สึกสบายตัวไปทั้งร่าง แทบจะครางออกมาด้วยความสุขสบาย

เขาต้องข่มความตื่นเต้น รับรู้การเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

แม้ก่อนหน้านี้ลู่ชางเซิงจะมีพละกำลังเหนือมนุษย์ธรรมดา แต่เมื่อเจอผู้มีพลังระดับสูง ยังไม่อาจทะลวงกำแพงพลังได้

แต่ตอนนี้ เขามั่นใจว่าหากเปิดใช้ [โทสะแห่งการแก้แค้น] จะสามารถแทงทะลุโล่ป้องกันของชายชราคนนั้นได้ ไม่ต้องรอให้อีกฝ่ายเผลอแล้ว!

"น่าจะเป็นเพราะทักษะหลังระดับ 3 ต้องใช้แก่นผลึกช่วยฝึก"

"ความแตกต่างระหว่างระดับ 3 และ 4 มากกว่าสามระดับแรกรวมกันเสียอีก!"

"แม้แต่หน่วยวัดยังเปลี่ยนจากมนุษย์เป็นปีศาจ"

ลู่ชางเซิงตื่นเต้นจนตัวสั่น เพื่อกลบเกลื่อนความดีใจ เขารีบคว้าแก้วเบียร์ขึ้นดื่มอึกใหญ่

สุดยอด!!!!

ฟรีนี่มันดีที่สุด!

แต่น่าเสียดาย ระบบไม่ให้เวลาเขาฉลองนานนัก

เสียงเตือนเย็นชาดังขึ้นอีกครั้ง

[คำเตือน! คำเตือน!]

[ศิษย์หมายเลข 001 กู้เจีย และหมายเลข 002 กวนซาน กำลังตกอยู่ในอันตรายร้ายแรง ภารกิจฉุกเฉินถูกเปิดใช้งาน]

[ภารกิจฉุกเฉิน: ช่วยเหลือกู้เจียและกวนซาน]

[รางวัล: เหรียญร้านค้า 1000]

......

(จบบท)