บทที่ 120 - เรื่องที่คนโง่ยังรู้

บทที่ 120 - เรื่องที่คนโง่ยังรู้

บอสระดับลอร์ดที่ก้าวเข้าสู่คลาสสองแล้วจะน่ากลัวขนาดไหน?

อ้ายหมู่เซี่ยเท่อได้มอบคำตอบให้กับผู้ชมในช่องถ่ายทอดสดอย่างรวดเร็ว

ไม่ต้องมีลีลาอะไรให้ยุ่งยาก มันพุ่งเข้าหาสนามรบของทั้งสามคนด้วยความเร็วสูง พร้อมกับปล่อยหมัดที่ไร้เทียมทานออกไป

"ปัง! ปังๆๆ!"

เพียงแค่ปล่อยหมัดออกไป ก็เกิดเสียงระเบิดโซนิคดังขึ้นนับไม่ถ้วน

เมื่อหมัดเข้าใกล้ตาชุดคลุมดำเกอต๋า พลังทั้งหมดของอ้ายหมู่เซี่ยเท่อก็ระเบิดออก ซัดร่างของเขาปลิวไปไกลนับพันเมตร

ร่างสีดำกระแทกพื้นจนเกิดเป็นหลุมลึกหลายแห่ง กลิ้งกระดอนไปหลายตลบกว่าจะหยุดนิ่งได้

ดวงตาของเจ้าเมืองปู้ไหลเค่อเป็นประกาย

ได้ทีขี่แพะไล่!

เขาชูกระบี่ยาวในมือขึ้น รวบรวมพลังทั้งหมดเพื่อฟาดฟันลงมา

"ฟาดฟันปลิดชีพ!"

ปราณกระบี่อันคมกริบพุ่งแหวกอากาศ

ร่างชุดดำเบื้องล่างหลบไม่พ้น โดนเข้าเต็มๆ!

"คริติคอล! พลังชีวิต -!"

หมัดเดียว กระบี่เดียว ทำให้หลอดเลือดของตาชุดดำลดฮวบลงไปอย่างมาก

ชุดดำไม่ใช่สัตว์ประหลาด และไม่ใช่บอส เป็นเพียง NPC รูปร่างมนุษย์เท่านั้น

เขาไม่ได้มีโบนัสเลือดคูณ 50 เหมือนพวกบอส เมื่อดูจากเลือดทั้งหมดแล้ว ก็ยังมีเลือดน้อยกว่าอ้ายหมู่เซี่ยเท่อด้วยซ้ำ

การโจมตีครั้งนี้ ทำให้เลือดของเขาลดลงไปเกือบครึ่งหลอดเลยทีเดียว

"ยอดเยี่ยม!"

อ้าวหลานตัวและปู้ไหลเค่อเผยให้เห็นแววตาแห่งความยินดี

การต่อสู้ที่ยืดเยื้อมานาน กลับถูกซูไป๋ทำลายความได้เปรียบได้อย่างง่ายดาย

เพียงแค่มีบอสระดับลอร์ด เลเวล 130 เข้ามาร่วมวงด้วย ก็ทำให้สถานการณ์พลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง

"โฮก!!!"

อ้ายหมู่เซี่ยเท่อเมื่อโจมตีเข้าเป้าก็ไม่หยุดพัก พุ่งเข้าประชิดตัวอีกครั้ง

หมัดอันรุนแรงและรวดเร็ว ไม่เปิดโอกาสให้ตาชุดคลุมดำเกอต๋าได้พักหายใจเลย

"ปังๆๆ!"

หมัดร่วงหล่นลงมาราวกับพายุฝน

ตาชุดดำที่อยู่ด้านล่างพยายามจะใช้เวทมนตร์เงาเพื่อหนี แต่กลับพบว่ารอบทิศทางถูกหมัดของอ้ายหมู่เซี่ยเท่อปิดกั้นไว้หมด ไร้หนทางหนี

"เป็นไปได้ยังไง!"

เกอต๋าสบถออกมาทีละคำ "ต่อให้เป็นบอสระดับลอร์ด การจะปรับตัวเข้ากับคลาสสองก็ต้องใช้เวลา ทำไมมันถึงใช้พลังหมัดได้ลื่นไหลขนาดนี้ แถมยังรุนแรงเกินกว่าเลเวลของมันอีก"

"เป็นไปไม่ได้!"

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ แต่ทันใดนั้นเหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงหันขวับไปมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่บนกำแพงเมือง

ซูไป๋เองก็มองกลับมาพอดี มุมปากของเขามีรอยยิ้มเยาะเย้ย แววตาแฝงความเหยียดหยามราวกับผู้สูงส่งมองคนต่ำต้อย

หรือว่าจะเป็นเขา!?

ตาชุดคลุมดำเกอต๋าตกตะลึงอย่างหนัก

ข้อสรุปนี้มันฟังดูไร้สาระยิ่งกว่าเหตุการณ์เมื่อครู่เสียอีก แต่สัญชาตญาณกลับบอกเขาว่า ชายหนุ่มคนนี้นี่แหละที่เป็นคนทำ

เขาเดาไม่ผิด คนที่กำลังควบคุมอ้ายหมู่เซี่ยเท่ออยู่ตอนนี้คือซูไป๋จริงๆ

คาถาอัญเชิญวิญญาณแค้นสามารถใช้ควบคุมนักรบโครงกระดูกที่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้อยู่แล้ว

แต่ก่อนหน้านี้จำนวนโครงกระดูกมีมากเกินไป ซูไป๋จึงไม่สามารถสั่งการได้ละเอียดนัก ทำได้เพียงออกคำสั่งหยาบๆ

แต่ตอนนี้สัตว์อัญเชิญมีเพียงแค่อ้ายหมู่เซี่ยเท่อตัวเดียว

ระดับการควบคุมย่อมพุ่งสูงขึ้นอย่างแน่นอน

"ไม่ได้ต่อยตีมานานแล้ว ขอเอาแกมาลับฝีมือหน่อยก็แล้วกัน"

ซูไป๋มองตาชุดคลุมดำเกอต๋าอย่างเย็นชา

ปู้ไหลเค่อและอ้าวหลานตัวที่อยู่ไกลออกไปมีสีหน้าดีใจ

ท่านผู้กล้าลงมือเองเลยหรือนี่!

ถึงแม้เลเวลของพวกเขาจะสูงกว่าซูไป๋ แต่ในเรื่องทักษะและประสบการณ์การต่อสู้ พวกเขาถูกซูไป๋ทิ้งห่างแบบไม่เห็นฝุ่น

พวกเขาตระหนักถึงเรื่องนี้ดีตั้งแต่ตอนที่ประลองฝีมือกันเมื่อเดือนก่อนแล้ว

ถ้าพูดถึงแค่ทักษะและประสบการณ์การต่อสู้ พวกเขายังไม่คู่ควรจะผูกเชือกรองเท้าให้ซูไป๋ด้วยซ้ำ

"ปราณ!"

ซูไป๋เปล่งเสียงออกมาเบาๆ

พริบตาต่อมา หมัดทั้งสองของอ้ายหมู่เซี่ยเท่อก็ถูกปกคลุมไปด้วยสายลมสีเขียว ทุกครั้งที่เหวี่ยงหมัด จะสัมผัสได้ถึงความคมกริบราวกับคมดาบที่แหวกอากาศ

"นี่มันปราณหมัด!"

แม้ความแข็งแกร่งของปู้ไหลเค่อจะด้อยกว่า แต่เขาก็ยังมีสายตาที่เฉียบแหลม

ปราณหมัดคล้ายกับปราณกระบี่ แม้จะไม่ใช่เทคนิคขั้นสูงอะไรมากนัก

แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่ผู้เล่นคลาสหนึ่งจะสามารถใช้ได้ง่ายๆ

พลังงานที่แฝงอยู่ ไม่ว่าจะเป็นปราณกระบี่หรือปราณดาบ ผู้ใช้จะต้องบรรลุระดับความแข็งแกร่งทางร่างกายในระดับหนึ่งเสียก่อน จึงจะสามารถเปลี่ยนพลังเหล่านั้นเป็นพลังโจมตีได้

ผู้เล่นคลาสหนึ่งถูกจำกัดด้วยสเตตัสและประสบการณ์ที่ยังไม่เพียงพอ ทำให้คนส่วนใหญ่ไม่สามารถใช้งานมันได้

แต่ข้อจำกัดทั้งสองอย่างนี้ ดูเหมือนจะใช้ไม่ได้กับซูไป๋เลย

ทักษะบางอย่างที่เขาใช้ แม้แต่ปู้ไหลเค่อก็ยังไม่เคยเห็นมาก่อน

"ก้าวทะยานหมัด!"

อ้ายหมู่เซี่ยเท่อที่ซูไป๋ควบคุม หายตัวไปจากจุดที่ยืนอยู่

เพียงชั่วพริบตาเดียว มันก็พุ่งเข้ามาประชิดตาชุดคลุมดำเกอต๋า พร้อมกับหมัดยักษ์ที่แฝงด้วยปราณหมัดพุ่งตรงเข้ามา

หลบ!

ตาชุดคลุมดำเกอต๋าเบิกตากว้าง เส้นเลือดปูดโปนไปทั่วร่าง พยายามหลบการโจมตีที่หมายถึงชีวิตนี้

แต่พลังทำลายล้างมาถึงก่อนที่หมัดจะกระทบตัว

แรงกดดันจากพลังหมัดมหาศาลกดทับจนเขาขยับตัวไม่ได้ แม้จะอยากหลบ แต่ก็พบว่าทั่วทั้งร่างถูกรังสีอำมหิตล็อคเป้าหมายไว้หมดแล้ว

แม้หมัดที่พุ่งเข้ามาจะไม่ได้หนาแน่นมากนัก แต่ทำไมถึงหลบไม่พ้นสักที!

ตาชุดคลุมดำเกอต๋าแทบจะคลุ้มคลั่ง

อ้ายหมู่เซี่ยเท่อภายใต้การควบคุมของซูไป๋นั้นลึกลับจนน่าประหลาดใจ ทั้งกระบวนท่าและจังหวะการเคลื่อนไหว ล้วนไม่อาจคาดเดาได้เลย

เขารู้สึกได้ว่า นี่ไม่ใช่ความแตกต่างทางพละกำลัง แต่เป็นความต่างชั้นทางด้านทักษะและประสบการณ์

นอกจากหลอดเลือดแล้ว สเตตัสทุกอย่างของเขาเหนือกว่าอ้ายหมู่เซี่ยเท่อเสียอีก แต่เขากลับไม่สามารถรับมือกับการโจมตีของมันได้เลย

เหมือนกับตอนนี้ ที่ทำได้เพียงมองดูหมัดพุ่งเข้ามาใกล้

"มือโล่เงามืด!"

ตาชุดคลุมดำเกอต๋าตะโกนลั่น ใช้คทาในมือร่ายเวทมนตร์

โชคดีที่วิญญาณแค้นที่ถูกสังเวยไปหมดแล้ว แต่ซากศพยังคงเหลืออยู่ไม่น้อย

จึงไม่เป็นอุปสรรคต่อการใช้เวทมนตร์สายวิญญาณของเขา

โครงกระดูกหลายร้อยร่างผุดลุกขึ้นมาจากกองซากศพอย่างรวดเร็ว เพื่อมาขวางกั้นเบื้องหน้าเขา

"ปังๆๆ......"

วินาทีต่อมา พายุหมัดอันเกรี้ยวกราดก็ซัดโครงกระดูกจนแหลกละเอียด โครงกระดูกที่ถูกใช้งานซ้ำแล้วซ้ำเล่าในที่สุดก็ทนไม่ไหว แตกสลายไปในที่สุด

แต่แรงหมัดของอ้ายหมู่เซี่ยเท่อในครั้งนี้ก็ถูกลดทอนไปกว่าครึ่ง

เกือบไปแล้ว... ตาชุดคลุมดำเกอต๋าลอบถอนหายใจในใจ

ยังไม่ทันที่เขาจะคลายแรงหมัดนี้จนหมด ก็เห็นมือซ้ายของอ้ายหมู่เซี่ยเท่อกำหมัดแน่นกลางอากาศ เสียงระเบิดโซนิคดังเป๊าะแป๊ะ

ก่อนจะซัดหมัดเข้ามาอีกครั้ง

บัดซบ......

ตาชุดคลุมดำเกอต๋าเบิกตากว้าง แทบจะสบถออกมา

เขาจำใจต้องยกคทาขึ้นร่ายเวทอัญเชิญนักรบโล่โครงกระดูกมาป้องกันอีกครั้ง

"ปังๆๆ......"

เป็นอีกครั้งที่ได้ยินเสียงโครงกระดูกถูกซัดจนแหลกสลาย

บัดซบ!

ตาชุดคลุมดำเกอต๋าสบถด่าในใจอีกครั้ง

แตกต่างจากคาถาอัญเชิญวิญญาณแค้นของซูไป๋ นักรบโล่โครงกระดูกที่เขาอัญเชิญขึ้นมาจากซากศพ ล้วนเป็นนักรบโล่ระดับ 200 ทั้งสิ้น

ความแข็งแกร่งของพวกมันเหนือกว่าตอนที่ยังมีชีวิตอยู่หลายเท่าตัว

แต่นักรบโล่ระดับ 200 เหล่านี้ เมื่ออยู่ต่อหน้าพลังหมัดของอ้ายหมู่เซี่ยเท่อ ก็มีค่ามากกว่ากระดาษลังเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

นักรบโล่หลายร้อยตัวแทบจะต้านทานหมัดได้เพียงหมัดเดียว

หากหมัดทรงพลังขนาดนี้ซัดเข้าใส่ร่างของเขาแบบเต็มๆ เลือดของเขาคงลดฮวบไปเกินครึ่งหลอดแน่นอน

โดนเข้าไปไม่กี่หมัด คงได้ไปเฝ้ายมบาลแน่ๆ

ยังไงเสียเขาก็เป็นนักเวท พลังป้องกันไม่ใช่จุดเด่นของเขา

มุมปากของซูไป๋ยกขึ้นเล็กน้อย

ใช้การโจมตีระยะไกลกับแอสซาซิน และสู้ประชิดตัวกับนักเวท นี่มันเป็นเรื่องที่คนโง่ยังรู้เลย

ความต่าง 70 เลเวล... ก็ไม่ได้มากมายอะไรนักหรอก